Oke dan�hier dan de start van het passeporte van ondergetekende.
For the record even deze info, zodat dat in ieder geval duidelijk mag geven;
Naam: Martijn Bosman
Geboren Datum: 08-10-1966
Huidige woonplaats: Haarlem
"Ik werd gebeld door Dennis toen ik ergens in het noorden van Drente zat te wachten op de soundcheck voor een optreden dat bij voorbaat geen zin leek te hebben. De zaal deed niet onder voor een kippehok en de posters waarop het optreden stond aangekondigd lagen pontificaal opgestapeld naast de doos met onverkochte kaarten, dus echt veel publiek verwachtten we niet. De soundcheck leek ook al geen zin te hebben, want er was geen P.A. Men was dat daar vergeten te regelen of zoiets. Ik baalde dus, zou je gerust kunnen zeggen. "We zoeken iemand voor de plaat", klonk het in prettig Haags door de draagbaar, "Wil jij het doen?"
Niet lang daarvoor had ik Kane zien spelen tijdens de TMF - award uitreikingen in Ahoy'. Ik vond ze toen fantastisch, het hoogtepunt van die avond, die voor de rest naar mijn smaak iets teveel weghad van een aflevering van de Sterrenplaybackshow. Ook had ik het verhaal in de Oor gelezen over de voorbereidingen van de plaat. Michel Schoots zou die plaat gaan produceren, die ik kende als de drummer van de Urban Dance Squad. In mijn tijd bij Gotcha! beschouwde ik hem als een soort 'soulbrother', omdat wij op dezelfde manier soul, funk, hiphop en rock probeerden te vermengen in onze grooves. Wij waren ook echte groovedrummers, geen technische hoogstandjes ofzo. Ik had hem echter nog nooit ontmoet en wilde altijd al met hem als producer werken. Kane waaierde dus vaak in mijn gedachten rond in die periode. Anyway, toen dat telefoontje kwam, op dat moment, onder die omstandigheden, dacht ik: "Dit ken geen toeval weze!" We zijn gaan praten en spelen en al snel waren we eruit. Ik werd de nieuwe drummer van Kane. Hiervoor heb ik nogal veel gedaan, ik noemde al Gotcha!, maar speelde verder bij Beeswamp, Ro & Paradise Funk, Bloem, Dyzack en De Raggende Manne, heb als sessiemuzikant gewerkt met o.a. Angela Groothuizen, Ellen ten Damme, Jan Akkerman en Saskia Laroo en deed studiowerk voor o.a. Eddy Zoey, Birgit Schuurman, Michelle, Ev'lyne, Wouter Planteijdt, Kirsten en ga zo maar door. Verder wil ik niet onvermeld laten dat ik als zanger naast Bob Fosko heb meegedaan aan de Marlboro Flahback - tour van de Raggende Manne (de rock - opera Tommy van The Who, in een Nederlandse vertaling), dat ik in de mega - succesvolle theaterbewerking van Ja Zuster Nee Zuster ( Ro Theater) heb meegespeeld en dat ik naast muziekmaken ook acteer en schrijf.
Muziekmaken is wel het belangrijkste. Ik drum nu zo'n 23 jaar en kan me een leven zonder drummen niet meer voorstellen. Ik ben bezeten van drummen, het zit in m'n bloed, �s m'n bloed. Voor de liefhebber: ik speel op Premier drums en Sabian bekkens. Ik heb drie jaar les gehad, van mijn 12e tot m'n 15e. Toen kreeg ik ruzie met m'n leraar en ben het verder zelf gaan doen. Je weet wel, met plaatjes meespelen, koptelefoon op en gaan, en ook veel naar andere drummers kijken, daar leer je een hoop van. Ik hou ervan om veel verschillende dingen te doen. Het ��n voedt het ander, ik verveel me snel, raak snel op iets uitgekeken. Door verschillende dingen te doen hou ik die dingen langer vol. Wel zijn er natuurlijk prioriteiten. Begin dit jaar was dat Dyzack, nu is het Kane.
Tot zover over mijzelf, nu over de plaat. Het was niet echt een lichte bevalling. Ik moest me in korte tijd een plaat eigen maken die al halverwege de voorbereidingen was, de muziek leren kennen, de band leren kennen, de manier van werken, van doen en laten etc. etc. Het was hard werken, maar het is gelukt. Ik ben er heel trots op, het is een nieuwe pareltje aan mijn muzikale ketting, die langer en langer wordt en waarvan de schakels steviger en steviger worden, net zolang doorgroeiend totdat de cirkel rond is.
Begin ik al te ouwehoeren? Gewoon zeggen hoor. Muzikale invloeden? Poeh� ik durf het bijna niet te zeggen, maar in den beginne was ik zwaar symfonische - rockfan. Yes, Genesis, dat soort bands. Daarna werd het jazzrock (Mahavishnu Orchestra, Return to Forever) om daarna op voor mij ook heel onduidelijke manier in ��n keer over te stappen op soul en funk. Later kwamen daar gogo, P - funk en hiphop bij en nu luister ik echt naar heel veel verschillende dingen. Mijn lievelingsplaten zijn momenteel Voodoo van D'Angelo en Kid A van Radiohead. Ook heb ik een ouwe live - plaat van James Brown ontdekt, Love Power Peace, die werkelijk briljant is. Maar goed, het wisselt dus nogal. Symfonische - en jazzrock luister ik niet meer.
Qua drummers heb ik niet echt helden. Of beter gezegd, ik heb heel veel helden. Er zijn zoveel goeie drummers. Waar ik altijd naar luister is of een drummer iets eigens heeft, iets oorspronkelijks. Dan kom je op namen als Tony Williams, Art Blakey, Stewart Copeland, Phil Collins, John Bonham, Mitch Mitchell, Al Foster, Questlove, Dave Grohl, Jerome Brailey� ben je het al zat? Okee dan, maar ik kan nog wel even doorgaan dus.
Over vijf jaar zie ik mijzelf niet meer muziekmaken zoals ik dat nu doe. Niet dat ik het niet leuk vindt nu, maar het is een bestaan wat veel van je vergt en ik doe het al zo'n 15 jaar op deze manier. Misschien is Kane wel m'n laatste band, wie zal het zeggen. Wel zal ik altijd muziek blijven maken, blijven drummen. Hoe precies, dat zien we wel, ik heb zoveel plannen, ook buiten de muziek, boeken, een jeugdtheatershow, een eigen ruimte waar mensen kunnen komen om muziek te maken, spelen, film, reclame, weet ik veel.
We zien wel. Eerst dit avontuur�"