|
Dön Ay Yüzlüm Dön ayyüzlüm, dön Neredeysen dön, sensiz olmuyor!!!...
Geceler sadık bir yar gibidirler artık,bırakmazlar beni. Başımı dayıyorum gecenin omuzuna, ağlıyorum her gece,sessiz sessiz,ağlıyorum öylece... Sokak lambaları üzgün, kaldırmıyorlar başlarını önünden. Evler kapattılar gözlerini, sustu kaldırımlar... Ağaç hışırtıları bir ninni gibi geliyor sallanan dallarına tünemiş kuşlara. Bir sessizlik sarıyor geceyi... Gece bizi çağırıyor. Biz, bulutları... Gözlerim seni arıyor, gözlerin beni..Gecede bir ay gibi aydınlanıyor yüzün. Geceme doğmadığında sarıyor beni hüzün. Yıldızlarımız kayboluyor sonra, bulutlar toplanıyor göğüme, bulutlar iniyor üzerime. Duman duman her yanım, ıslanıyorum her bir adımda. Üşüyorum adımlarını tanımayan kaldırımlarda... Kayboluyorum sana yol veren sokaklarda... Bulutlara yağmur oluyor yağıyorum gecene. Damla damla vuruyorum pencerene; belki bir kez gözlerin değer diye... İşte o an buhar olup yükseleceğim göğe... - Dön ayyüzlüm dön... Neredeysen dön sensiz olmuyor!..
Zaman hancı bulut yolcu Şimdi gitti en son yolcu Bitmedi mi hasret borcu Neredesin ayyüzlüm...
Gece çöker günler solar Gözlerime yaşlar dolar Hatıralar bende ağlar Neredesin ayyüzlüm
Karakollar mı kuruldu Kelepçeler mi vuruldu Bak bugünde akşam oldu NEREDESİN AYYÜZLÜM...
Duymayacaktır çığlıklarını oysa. Bilmeyecektir ne halde olduğunu. Yalvar yakar ne yaparsan yap karar vermiştir gitmeye. Bakmaz yağmurlara, uzak durur denizlerden ıslak gözlerini hatırlatır diye. Onsuz geçen her günün nasıl bir azap verdiğini bilmez. Niyeti uzak durup unutturmak,unutmaktır. Unutmayı unuttuğunu, her sessiz geri adımının ölüm acısı yaşattığını bilmez. Geceleri pencere ardından, gündüzleri geçtiğin yollardan yağdırdığın yağmurları görmez. Hep ufukta asılıdır gözlerin, konuşmayı unutmuştur dilin. En beklenmedik zamanlarda hıçkırıklar halinde dökülür kelimeler boğazından. Şaşkın bakışlar takılır peşine sen kaçmaya çalışırken. Yalnızlığına sarılmışsındır zaten, konuşmaya pek ihtiyacında yoktur.yine de bir küçük umutla yaşarsın ve küçükte olsa her vakit havalandırırsın göğe bu küçük umudu... Bir çığlık halini alır gökte, deli rüzgarlar savurur gözyaşlarını... Süzülürken gözlerinden inciler, yine de dua edersin onun için... Yanında olmasa da mutlu olması yeter... Ve bir gün gözündeki son damlayla solgun bir gül yere düşer... 08.03.06 Fatma Baylan |
