Küs Şehrine Yağmayan Kar
 

Ben küs şehri insanıyım, burada herkes küs oyununda… Bense alışamadım bu şehirde yaşamaya. Ne doyasıya küsmeyi beceriyorum, ne de beyaz bayrakları asmayı göklerime…
Tut diyorum yüreğim uçan kuşun kanadını, göç et artık barış diyarlarına. Yüreğim bu şehrin ayazına kapılıyor, üşüyorum… Kuşların yüreği kadar dayanamıyorum yüzümü bıçak gibi kesen rüzgâra. Kuşlar uçup gidiyor, ben yine kalıyorum bu küs oyununda.
Kar bile yağmıyor bu şehre. O bile küs oyununda. Sen ey küs gecesi bilir misin masalları? Annem okurdu peri kızlarını. Ağladıklarında gözlerinden inciler dökülen peri kızları… Gökyüzüne çevirip mercan gözlerini “Ey kar! Yağ artık…” dediklerinde, dayanamaz kar bulutları gönderirmiş hiçbir tanesi diğerine benzemeyen kar kristallerini… Çevirsem yorgun gözlerimi bulutlara “Dök hadi beyaz umutlarımı yollara…” desem de, yağmaz kar.
Ben peri kızı değilim… Alışkındır gönlüm sonu gelmeyen masallara. Çünkü benim hüzünlerim vardır bulutlarla dans eden bir uçurtma ucunda. Ya da çocukluğumun bahçesinde bir salıncakta sallanırken düşüp dizlerini yaralayan umutlarım… Sonu iyi bitmeyen masallarım… Bir türlü gelmeyen baharlarım vardır. Gözlerinden inciler dökülen peri kızları mutlu masalların kahramanıdır, bense küs şehri kızı. Ne kadar beyazlara bürünsem de barışı olmayan şehirlere tutsak kalmışımdır, onlarsa özgürdür ülkelerinde… Onlar ağlar inci dökülür avuçlarına, ben ağlarım cam kırıkları batar avuçlarıma… Onun için kar, peri kızlarına yağar, yağmaz bana…
Ey kar! Yağsan yüreğimdeki yangına, söner belki ateşi. Küs şehrine yağ ki tüm beyazlığınla hüzün dumanları silinsin şehirden… Kardelenler açsın seninle bu şehirde… Yağ ki baharlarım çabuk gelsin, kuşlarım cıvıldasın neşeyle… Gel ey kar! Ağlatma beni… Düş yüreğime, söndür ateşi… Küs şehri sussun sen konuş. Tüm ahengiyle dans ede ede gönder kar kristallerini… Dağılsın saçları küs şehrinin, uçuşsun kar kristallerinin eteklerindeki tüller küs şehri rüzgârıyla… Bense kırmızı atkımı savura savura yürüyeyim en olmadık küslüklere umudumla… Gel ey kar! Yalnız bırakma beni bu küs şehrinde tek başıma…


25.01.2007
Ayşenur...