Daniel van Middelkoop
Studentnummer: 9723420
Elke groep in de huidige samenleving, of
het nu een gemeenteambtenaar, een postbode of een wetenschapper is, kent wel
zijn eigen vaktaal. Zo dus ook in de wetenschap, en meer in het bijzonder bij
de richting Gebiedsstudies. Dit kan problemen opleveren wanneer het de
resultaten van een onderzoek over een bepaald gebied gepubliceerd worden/
uitgelegd worden aan de samenleving. Welke vaktermen bestaan er binnen
Gebiedsstudies en hoe kunnen communicatieproblemen tussen wetenschappers en “de
samenleving” vermeden worden?
Voor het bestuderen van gebieden is een
veelvoud aan vaktermen bedacht, waaronder hier een aantal worden weergegeven:
-corridor
-regio
-territorium
-context
-regionaliteit
-territorialiteit
-(regionale / collectieve) identiteit
-sense of place
-life-space
-safe space
-(bio-)regionalisme
-historische regio
-locality, locale
-wereldsysteem
-centrum - periferie
-regionale differentiatie en integratie
-ruimtelijke structuur
-regionale differentiatie
-schaalniveau’s
-actoren
-endogeen, exogeen
-top-down, bottom-up
-placelessness, boundedness
-locational factors
-territorial frameworks
-urban field
-stedelijke netwerken
-ethno-nationalisme
-@shapes@: territorial, functional, symbolic, established role
-Landerkunde
De functie van de vaktaal Gebiedsstudies
is om een begrippenstelsel te creëren waardoor het voor de ingewijden binnen
Gebiedsstudies gemakkelijker wordt om bepaalde begrippen en verschijnselen te
begrijpen en/of te verklaren. Ook kan het dienen om theorieën/gedachtevorming
binnen de stroming verder te verduidelijken voor de mensen die zich bezighouden
met gebiedsstudies.
De vaktaal van gebiedsstudies houdt zich
vooral bezig met danwel theorieën danwel het beschrijven van ruimtelijke
structuren binnen een bepaald gebied. Voor de sociale verhoudingen binnen een
gebied bestaan vrijwel geen termen binnen gebiedsstudies. Ook bij bijvoorbeeld
het milieu is dit het geval. Wanneer deze zaken toch ter sprake komen worden er
al snel begrippen gebruikt van andere wetenschappen zoals milieukunde, en
worden er geen eigen begrippen ontwikkeld. Ook zijn er geen begrippen die
gericht zijn op het oplossen van de problemen binnen een gebied. Er zijn wel
termen voor het beschrijven of het verklaren van een probleem, maar voor het
oplossen moet men ergens anders zijn, waarvoor dan de vaktermen eerst weer
“terugvertaald” zullen moeten worden.
Wanneer je als gebiedsstudies-geograaf je
indrukken over de ontwikkeling van een gebied moet presenteren aan bijvoorbeeld
de mensen uit dat gebied, kunnen er problemen optreden. Wanneer je je
bevindingen vanuit je gebiedsstudies-vaktaal presenteert ontstaan er dan
communicatieproblemen. De mensen uit het gebied zullen het grootste deel van de
begrippen uit de vaktaal niet begrijpen, waardoor ze niet begrijpen waar je het
nu helemaal over hebt. Ook kunnen begrippen binnen de vaktaal in de samenleving
een andere context hebben, waardoor je verkeerd begrepen wordt en verwarring
ontstaat bij je publiek. Er kunnen dus zodanige communicatieproblemen ontstaan
dat de mensen buiten het vakgebied (hier de bewoners van het bestudeerde
gebied) een onjuist of onvolledig beeld krijgen van jouw bevindingen.
Om zulke communicatieproblemen te
voorkomen zal je zoveel mogelijk de begrippen vanuit de vaktaal moeten vertalen
naar in de samenleving algemeen gangbare begrippen. Wanneer dit niet mogelijk
is zonder de betekenis van het begrip in essentie te veranderen dan moet je van
dat begrip een zodanig heldere uitleg geven aan je publiek dat zij begrijpen
wat het begrip precies inhoudt.