Werkcollege wetenschap en werkelijkheid

 

Maarten Hogenstijn

studentnr. 9723021

 

Opdrachten

 

A.

Typische gebiedsstudies-termen zijn:

-gebied

-regio

-territorium

-context

-regionaliteit

-territorialiteit

-(regionale / collectieve) identiteit

-sense of place

-life-space

-safe space

-(bio-)regionalisme

-historische regio

-natiestaat

-nationalisme

-locality, locale

-wereldsysteem

-centrum - periferie

-regionale differentiatie en integratie

-ruimtelijke structuur

-actoren

-endogeen, exogeen

-top-down, bottom-up

-placelessness, boundedness

-locational factors

-territorial frameworks

-urban field

-stedelijke netwerken

-ethno-nationalisme

-@shapes@: territorial, functional, symbolic, established role

-Landerkunde

 

B.

De functie van de vaktaal is om ingewijden een verzameling termen te geven aan de hand waarvan gebieden zodanig beschreven kunnen worden, en de ontwikkelingen in die gebieden verklaard, dat die ingewijden het begrijpen.

 

C.

De mensen die in een gebied leven komen er bekaaid af in de vaktaal; het gaat vooral om structuren en theorieen. Het milieu is ook grotendeels onzichtbaar in de vaktaal, als het daar over gaat worden er al gauw begrippen Ageleend@ van andere wetenschappen zoals de milieu­kunde.

Wat verder mist is de actiegerichtheid. De meeste termen zijn gericht op beschrijving en eventueel verklaring van ontwikkelingen in een gebied, maar over het algemeen leidt dit niet tot directe praktische toepasbaarheid. Daarvoor moet er eerst weer Avertaald@ worden.

In de vaktaal van gebiedsstudies ligt tenslotte sterk de nadruk op begrippen die gebiedsgericht zijn. De gebiedsgerichte ingang is echter lang niet altijd de meest logische manier om een probleem dat in een gebied speelt te benaderen.

 

D.

Ten eerste zullen de mensen uit het gebied een deel van de vaktaal gewoon niet begrijpen en danwel om opheldering vragen, danwel het maar laten gaan. In het eerste geval wordt je alsnog gedwongen je bevindingen in gewone taal om te zetten, wat op dat moment lastig kan zijn; in het tweede geval zal je boodschap niet overkomen.

Daarnaast hebben sommige begrippen in een andere context een heel andere betekenis, waar­door verwarring kan ontstaan over de precieze inhoud van begrippen.

Bovendien bevestig je, als je je bevindingen in je eigen vaktaal presenteert, het beeld van de wetenschapper die boven de samenleving zweeft en maar niet met beide benen op de grond wil staan.

 

E.

Je bevindingen moeten door mensen uit het gebied begrepen kunnen worden, dus je zult je bevindingen moeten omzetten in een taal die begrepen wordt door die mensen. Je loopt daarbij van de ene kant het gevaar dat je de genuanceerdheid van formuleringen kwijtraakt, en van de andere kant moet je ook uitkijken dat je vertaalt naar de juiste taal. Als je je bevindingen in een voor de toehoorders te makkelijke taal vertaalt, kom je niet serieus over. Kortom: je moet een taal vinden die zowel door die mensen als door jou beheerst wordt, en waarin de betekenissen van begrippen duidelijk zijn en niet voor tweeerlei uitleg vatbaar.