4. Vargas
Llosa - MONDIALISERING IS GROTE STAP VOORWAARTS
Er wordt gedacht
dat door de globalisering alles overal ter wereld steeds meer op elkaar gaat
lijken en nationale, regionale en lokale culturen verdwijnen. Maar men hoeft
niet bang te zijn dat regionale en nationale culturen, tradities, gewoonten,
mythologieën en gedragspatronen die de culturele identiteit bepalen, zullen
verdwijnen en dat ze geamerikaniseerd worden. (Het minder worden van de lokale
culturen is niet het gevolg van mondialisering, maar van modernisering.
Mondialisering is het gevolg en niet de oorzaak van modernisering. Dit proces
ondergaan alle landen).
► Verschillende gebieden gaan misschien inderdaad meer op elkaar lijken, maar binnen elk gebied leven tegenwoordig wel steeds meer culturen naast elkaar. Er zijn dankzij telecommunicatie vele (sub)culturen bijgekomen (bron…). Globalisering vergroot namelijk (door telecommunicatie en verre reizen) de kansen om iedere burger zijn eigen culturele identiteit samen te laten stellen, die niet gebonden is aan hun plaats van herkomst.
► Ten
tweede is het ook niet waar dat lokale culturen verdwijnen. Door de angst om de
eigen cultuur te verliezen wordt er juist meer aandacht aan besteed.
Men is ook bang voor de modernisering van de cultuur.
► Culturen
zijn nooit hetzelfde gebleven en hebben zich altijd ontwikkeld. Culturen moeten
in vrijheid leven, blootgesteld aan aanhoudende contacten met andere culturen.
Want dankzij die nieuwe contacten vernieuwen, verrijken en ontwikkelen culturen
zichzelf en passen ze zich aan. (Culturen die zich niet ontwikkelen zijn geen
cultuur, maar folklore)
► In
theorie kan een land zijn culturele identiteit behouden, als het geïsoleerd en
zelfvoorzienend leeft, maar hierdoor zal deze maatschappij degraderen. (Volgens
nationalisten is de beste tactiek om de eigen cultuur en taal te beschermen,
deze zo ver mogelijk te verbreiden, ipv te vaccineren tegen bv het Engels).
► De nationale culturen zijn ruim 100 jaar geleden in de tijd van het imperialisme kunstmatig gecreëerd om het nationalisme te dienen. ‘Collectieve identiteit’ is een ideologische fictie, de grondslag van het nationalisme.
Het is waar dat het overwicht van de Engelse taal zich zal blijven uitbreiden, want het Engels is een onmisbaar instrument voor internationale contacten en transacties. Maar deze ontwikkeling zal niet ten koste gaan van andere grote cultuurtalen. Het wegvallen van de grenzen en het vooruitzicht van een onderlinge afhankelijke wereld zijn juist voor nieuwe generaties een stimulans om nieuwe culturen te leren kennen (leuk, noodzakelijk).
L.G. 1
juni 2001