An Overcrowded World

De vraag hier is wat zijn de effecten van de mondiale industrieen, wat zijn de mogelijkheden van regulatie en de internationale politiek. Er ligt een zekere nadruk op de politieke arena.

Dit hoofdstuk gaat over de verhouding van de grondstoffen die lokaal gehaald worden met hier de milieu effecten en de sociale veranderingen, terwijl de voordelen van de winning vooral zijn voor de landen in de westerse wereld. Er wordt gekeken naar de ongelijke spreiding van de effecten, zowel positief als negatief over de wereld, net als bij water

Mineralen komen vooral voor in rotsen, maar niet altijd in uit te baten concentraties. Dit is slechts op weinig plekken zo, en dit leidt al tot ongelijke ontwikkelingskansen voor bepaalde regio's. Ook hangt het af van de stand van de techniek en van de prijs van de grondstoffen. Als de prijs hoog ligt, zal het eerder winstgevend zijn om lage concentraties ook te gaan winnen. De tno's die deze mijnen exploiteren willen ook zekerheid wat betreft de eigendommen van de mijnen, en de rechten om ze te winnen. Mocht dit niet zo zijn, dan zullen ze niet zo snel gaan investeren. Nog een beperking om te gaan mijnen zijn milieu vraagstukken en de bewoners van het gebied, die meer gerespecteerd worden.

Om de interactie tussen de actoren te kennen moeten we eerst wat weten van de afzonderlijke actoren, om te beginnen met de mijnen. Na de tweede wereld oorlog was het mijnen van ertsen in handen van relatief kleine bedrijven. In de jaren 70 was dit al veranderd en was het meeste van het mijnen van zowel olie, als ertsen in handen van een handvol grote tno's. Deze hadden niet alleen het mijnen van de grondstoffen in handen, maar ook het smelten, en het leveren van basis produkten. Zij hadden veel geld en macht en een uitgebreide kennis van de markt. De overheden van de landen met grote vooraden waren vaak oud-kolonies en wouden door economisch nationalisme de inkomsten van het land verhogen. Dit leidde tot een gedeeltelijke overname van de bedrijven. Dit is in Brazielie het geval waar de overheid vijandig gesteld was tegen de tno's, tenzij zij een meerderheid van de aandelen wouden geven aan de overheid. De kosten zijn heel hoog om een mijn te openen, en dit lukt een ontwikkelingsland vaak niet, dus moet een tno het doen, maar die zullen het alleen doen als ze er zeker van zijn dat ze er geld aan kunnen verdienen. Toch kunnen overheden dan alsnog problemen geven. De reactie van de tno's was om de aandacht te verstigen in de westerse wereld, waar ze er zeker van konden zijn dat de investeringen die ze zouden doen veilig zouden zijn. De ontwikkelingslanden zouden hieraan een mogelijkheid voor economische groei hebben laten liggen. Sinds de jaren negentig is er een verandering gaande bij de tno's. Dit komst omdat de westerse wereld steeds meer kosten oplegt aand e mijnen voor milieu en de arbeiders. Dti maakt het onaantrekkelijk voor ze. Door de milieu activisten is er een groeiende lobby tegen de mijners, en duurt het langer om een project er door te krijgen, met een kans dat ondanks studies en investeringen het project toch niet doorgaat.

Dit komt tegelijkertijd met een verandering van de houding van de ontwikkelingslanden. Zij vragen nu voor meer investeringen, en geven zelfs belastingsvoordelen aan de mijnbedrijven. Dit in grote tegenstelling tot de overheden in de westerse wereld. De termijnen voor goedkeuring van de plannen in deze landen zijn veel korter, wat leidt tot hogere opbrengsten.Een ander voordeel is dat de moderne zoek technieken vaak nog niet zijn toegepast, dus is de kans groter om nog een grote vondst te doen dan in de ontwikkelde landen.

De vorige paragraaf laat zien dat er dus behalve geologische factoren ook andere factoren een grote rol spelen bij de winning van grondstoffen. In de ontwikkelingslanden neemt met de andere houding ook het aandeel van de grondstoffen in de exprot toe. Dit is bv. zo in Chili. Secondaire voorwaarden helpen ook mee, bv de aanleg van infrastructuur en de mogelijkheden voor formele voltijds arbeidsplaatsen. Om dit te kunnen laten zien is de multiplier model hier op losgelaten. Dit gaat ervan uit dat geld dat lokaal verdiend wordt ook lokaal wordt uitgegeven, en dus de ontwikkeling van de lokale economie zal stimuleren. Nog een bijdrage wordt er geleverd als de ertsen in het land zelf worden omgezet in ijzer en produkten. Dit was lang niet zo, maar dit is nu aan het veranderen. Dit brengt ook extra technologische kennis het land in.

Sommige mensen zeggen dat de positieve effecten van mijnbouw in de ontwikkelingslanden nihil zijn. Zij laten het land volledig verwoest achter, met grote milieu schade. Verder maken zij heet land te afhankelijk van een enkele export.

Er wordt meer en meer gebruik gemaakt van open pit mining, dit laat grote sporen achter, en geeft een grote hoeveelheid van overtollige rots. Verder als de ertsen gesmolten moeten worden kan dit leiden tot grote hoeveelheden van zure regen. Er worden vragen gezet bij de noodzakelijkheid van het mijnen van deze grondstoffen voor ontwikkelingslanden.

Er worden vraagtekens geplaatst bij de behoeften van de lokale gemeenschappen, deze worden vaak niet serieus genomen door de overheden en de tno's. In Engeland is er bij een bijeenkomst zorgen uitgesproken over de gevolgen voor de lokale bevolking. Deze groep was goed georganiseerd, en kreeg het voor elkaar dat zij een dure 'post-mining' rehabilitatie kregen. Niet allle lokale gemeenschappen zijn het eens met het mijnen van de grondstoffen, en als de lokale overheden goed geinformeerd zijn, kunnen zij er veel aan doen om het voor deze bevolking goed te organiseren. Dit is soms ook het geval in de ontwikkelingslanden, hoewel dit niet altijd goed gebruikt wordt. Maar helaas is dit in veel gevallen niet zo, en wordt er weinig rekening gehouden met de lokale bevolking. Soms komt hier na enige tijd toch nog verandering in, en komt er rehabilitatie voor de lokale bevolking. In het voorbeeld dat gegeven wordt in box 5.2 is het geval dat de mijners niet gezien werden als de vijand, maar als een mogelijke bondgenoot tegen de overheid de aanleiding om met ze samen te werken.

Het huidige mijnbouw systeem is een in toenemende mate geglobaliseerde industrie die zoveel negatieve lokale gevolgen heeft dat dit leidt tot een groot mondiaal probleem. Een deel van de ongelijkheid van de ontwikkeling van de mijnbouw ligt aan geologische omstandigheden, maar een heel groot deel ligt ook aan de lokale politieke situatie. Sommige problemen kunnen worden opgelost door regulatie, maar de enige echte aanpassing is een verandering van levensstijlen, om zo minder te consumeren.