DEPRESSIE:
Bron: www.dsdeft.nl/~prs/depressie.html
'Depressie' is een term waar iedereen wel eens van gehoord heeft, en ook een woord dat door veel mensen gebruikt wordt. Dat kan de indruk wekken alsof het een algemeen bekend is wat een depressie is. Wij denken dat daarover onduidelijkheden bestaan.
Wat voor ziekte is een depressie?
Allereerste een paar grote misverstanden uit de wereld helpen.
Veel mensen beschouwen een depressie wel als n��r, maar niet als ziek. Depressief worden is een normale reactie waar je overheen moet zetten. Anderen zullen juist somberheid als een klacht zien en vinden somberheid altijd een reden om hulp te vragen; 'er moet toch iets aan te doen zijn dokter'.
Weer anderen zien depressiviteit als een genegenheid 'die nu eenmaal in je aard ligt', en waar je dus maar niet over moet klagen omdat er toch niet aan te doen valt.
Een depressie kan vari�ren van een relatief licht tot een relatief ernstig ziektebeeld waarbij mensen tot niets meer komen, zichzelf niet meer verzorgen, niet meer de deur uit komen en niet meer spreken. Op deze manier kan de ziekte uiteindelijk levensbedreigend zijn, wanneer iemand in een depressie besluit een einde aan zijn leven te maken. Zo'n gebeurtenis is altijd zeer dramatisch vooral omdat er een beter vooruitzicht was als zelfmoord voorkomen had kunnen worden.
Hoe weten we of iemand depressief is?
We herkennen een depressie aan bepaalde symptomen of klachten. We denken daarbij vooral aan een veranderende, gedaalde stemming, maar ook aan gedragingen. Er bestaan geen laboratorium- of r�ntgenonderzoeken om de diagnose te stellen: de arts is bijna geheel afhankelijk van wat de pati�nt vertelt over wat er in hem omgaat. Dit laatste is belangrijk omdat ook psychiaters geen gedachte kunnen lezen.
Symptomen of klachten: hieronder vallen:
Een gedaalde stemming: de pati�nt voelt zich somber.
Wanneer het mee zit in het leven zijn we goed gestemd, bij tegenslag daalt de stemming. Dat is normaal. Wanneer echter de stemming langdurig en ernstig gedaald blijft dan kunnen we van een depressie spreken. Vooral als de stemmingsdaling onverwacht veel sterker is dan de tegenslag die daaraan vooraf ging.
Een laag gevoel van eigenwaarde: de pati�nt voelt zich waardeloos, nutteloos, anderen alleen maar tot last.
Wanneer de tegenslag zich ophoopt, wat soms gebeurt, dan kunnen mensen somber worden je hebt er de pest in". Dat hoeft niet altijd gepaard te gaan meen een verminderd gevoel van eigenwaarde. Bij een depressie is het gevoel van eigenwaarde altijd laag.
Een vlakke gevoelsuitdrukking. In het gewone leven volgen onze gevoelens de dagelijkse gebeurtenissen en dit is vaak ook op het gezicht van mensen te zien. Wanneer iemand depressief is verliest hij aan gevoelsuitdrukking:
De gevoelsuitdrukking wordt vlak. Soms is de gevoelsuitdrukking niet zozeer vervlakt, maar wel eenzijdig geworden; bijvoorbeeld; ongedurig, angstig of gekweld. De gevoelsuitdrukking volgt niet meer de gebeurtenis van de dag.
Piekeren
Een depressiepati�nt is niet meer in staat realistisch zijn gedachten te ordenen, en ook weer van onderwerp te veranderen. De pati�nt neigt tot piekeren, ziet problemen waar hij/zij ze ander niet zag. Soms gaan de gedachten alleen nog maar in een klein kringetje. Ik ben mislukt, ik heb alles fout gedaan, het komt nooit meer goed, er is geen toekomst meer voor mij etc.
Daarbij kunnen nog een heel aantal andere symptomen komen:
- interesse verlies en onvermogen te kunnen genieten
- verminderde activiteit en remming of onrust
- verminderde of verhoogde eetlust
- bemoeilijkte of verstopte ontlasting
- tijdelijk verdwijnen van menstruatie
- verminderde zin in en  plezier aan vrijen
- verminderde nachtrust of verhoogde slaapneiging
- vroeg ontwaken
- een vast golfpatroon van de stemming overdag
- verminderde geheugen werking en concentratie moeilijkheden
- angsten
- lichamelijke klachten
- ongevoeligheid voor gevoelens en indrukken:'ik voel me leeg', 'niets spreekt me meer' aan.
- verminderde energie en aanhoudende vermoeidheid
Dit is een lange lijst. Iedereen heeft wel eens een aantal van deze klachten gehad; dat is normaal. Maar als iemand langdurig de eerste 4 weken klachten heeft, en in voldoende ernst, en nog een aantal uit de lijst dan is het wel zeker dat iemand lijdt aan een depressie.
Waardoor wordt een depressie veroorzaakt?
Het is mogelijk en onjuist om ��n enkele oorzaak voor een depressie aan te wijzen. Er is altijd sprake van een samenhangsel van vele factoren tegelijk. Deze factoren liggen op sociaal-cultureel, psychologisch en lichamelijk gebied.
Het is te vergelijken met hoe iemands karakter tot stand komt onder invloed van vele factoren op verschillend gebied.
Natuurlijk zal, daar waar een depressie voorkomt in het kader van andere ziekten (hormonale stoornissen, dementering, geneesmiddelen gebruik, en dergelijke) veel aandacht naar deze aandoening uitgaan. Zelden of nooit heeft een depressie ��n oorzaak, en weten we maar nauwelijks hoe een depressie veroorzaakt wordt.
Er is veel onderzoek gedaan om te ontdekken of er ��n specifieke combinatie is van oorzaken die een depressie doet ontstaan. Tot nu toe heeft dit onderzoek niet al onze vragen beantwoord.
Een aantal dingen zijn w�l duidelijk:
Er is geen specifieke stoornis in de chemische stofwisseling van de hersenen aangetoond.
Er zijn geen specifieke spanningverwekkende gebeurtenissen die we als een bekende oorzaak voor een depressie kunnen aanwijzen.
Evenmin is aangetoond dat  gebruik van drugs of alcohol de oorzaak kan zijn van een langer durende depressie.
Persoonlijkheidsfactoren
Alle mensen zijn verschillend we spreken dan over verschillen in persoonlijkheid of karaktertrekken.
Wij denken dat een aantal karaktertrekken mensen vatbaar voor of juist weerbaar tegen depressie maken. Dat betekend niet dat mensen zelf de schuld van hun depressie hebben, want mensen hebben zichzelf niet gemaakt. En dat betekent ook niet dat mensen een 'goed' of 'slecht' karakter hebben. Zo zijn er bijvoorbeeld eigenschappen die over het algemeen hoog gewaardeerd worden, zoals: een sterk ontwikkeld verantwoordelijkheids gevoel, waardoor iemand vatbaar kan worden voor een depressie.
Ik noem nog een aantal eigenschappen die vatbaar voor depressie maken:
�� Een sterk ontwikkeld vermogen tot medeleven met het leed van anderen, soms kan zelfs van een geneigdheid tot medelijden gesproken worden. Het ontbreken van gevoel voor anderen leidt ook tot problemen maar meestal niet tot depressie.
�� Sommige mensen leven vanuit het gevoel dat het toch niets uitmaakt wat ze doen; zij ondernemen weinig omdat ze geneigd zijn zich bij voorbaat reeds hulpeloos te voelen.
�� Een onvermogen om van zich af te bijten of voor zichzelf op te komen maak ook vatbaar voor depressies. Wanneer dit vermogen juist sterk ontwikkeld is kan dit ook tot problemen leiden, maar meestal niet tot depressies.
Schuldgevoelens worden bepaald door wat mensen doen �n door de strengheid van hun geweten. Mensen met een overmatig streng geweten kunnen gebukt gaan onder overmatige schuldgevoelens en dat maakt vatbaar voor depressies. Gebrek aan geweten leidt ook tot problemen, maar meestal niet tot depressies.
Het gevoel van eigenwaarde wordt bepaald door wat mensen doen �n en door de eisen die zij aan zichzelf stellen. Sommige mensen zijn geneigd onrealistische hoge eisen aan zichzelf te stellen, omdat zij nooit de kans krijgen een gevoel van eigenwaarde op te bouwen. Mensen die eisen aan zichzelf stellen komen ook in de problemen, maar worden waarschijnlijk niet depressief.
Sommige mensen zijn eerde geneigd zich onbegrepen te voelen dan anderen. De verwachting - juist wanneer dit onrealistische proporties aanneemt - wel weer afgewezen te worden, maakt dat men overmatig rekening gaat houden met anderen en dus weinig zichzelf kan zijn, d.w.z. weinig ruimte kan maken voor eigen belangen, wensen etc.
�� Ook kan men overmatig gevoelig zijn voor kritiek en zeer afhankelijk zijn voor lofprijzingen van anderen. Wanneer de complimenten dan uitblijven is men kwetsbaar voor een depressie.
Ongevoeligheid voor kritiek leidt ook tot problemen, maar meestal niet tot een depressie.
U ziet de aan -of afwezigheid van bepaalde eigenschappen kwetsbaar kan maken voor een depressie. Wanneer men juist die eigenschappen heeft die beschermen tegen een depressie dat is dat nog geen garantie dat men van problemen gevrijwaard is.
Daarnaast is nog is nog de mogelijkheid om op iets anders de aandacht te vestigen: hoe reageren mensen op tegenslag, ongeluk, nare berichten, kritiek etc. Is men geneigd om steun en raad bij anderen te zoeken of stil in een hoekje te zitten; is men geneigd om aan sport en hobby te doen en zo af te reageren, of zoekt men vergetelheid in een fles? Het zal duidelijk zijn dat deze zaken een groot verschil maken met betrekking tot de kans dat iemand via een neerwaartse spiraal in een depressie raakt, of via een positieve spiraal weer uit de put klimt.
ZELFDODING
Er hangen nog heel wat mythes rond het gebeuren van zelfmoord. Zo geloven nog heel wat mensen dat zelfmoord een plotse gebeurtenis is, zonder enige signalen vooraf. Tevens gaat men er nog vaak van uit dat de kans op zelfmoord klein is bij mensen die erover praten.
Dergelijke mythes doen de kansen op preventie sterk afnemen. De grote meerderheid van su�cides gebeurt niet zonder waarschuwingssignalen vooraf, en kan gezien worden als de laatste stap in een su�cidaal proces dat begint met su�cidegedachten en het communiceren van deze gedachten, vervolgens evolueert naar zelfmoordpogingen, en tenslotte eindigt in zelfmoord. Onderzoek heeft duidelijk aangetoond dat de meerderheid van de mensen die zelfmoord plegen, hun plannen hebben meegedeeld of hulp hebben gezocht bij, bijvoorbeeld, hun huisarts.
Als je aan zelfmoord denkt
We zijn geboren met het vermogen onszelf te doden. Elk jaar maken een miljoen mensen die keuze. Zelfs in culturen waar zelfdoding illegaal of taboe is, doden mensen zichzelf.
Veel mensen met zelfmoordgedachten zien geen andere uitweg. De dood is voor hen op dat moment de enige keuze, en de intensiteit van hun zelfmoordgevoelens moet niet onderschat worden - ze zijn echt, sterk en dringend.
Eenvoudige oplossingen zijn er niet.
Maar het volgende is ook waar:
Zelfdoding is vaak een permanente oplossing voor een tijdelijk probleem.
Als we depressief zijn, zijn we vaak volledig gefixeerd op het moment. Een week of een maand later kan de situatie er heel anders uit zien.
De meeste mensen die ooit aan zelfdoding hebben gedacht, zijn nu blij dat ze leven. Ze zeggen dat ze niet een eind aan hun leven wilden maken, maar alleen de pijn wilden stoppen.
De belangrijkste stap is met iemand te praten. Mensen die aan zelfdoding denken, moeten niet proberen hun moeilijkheden in hun eentje op te lossen. Ze moeten NU hulp vragen.
Praat met familie of vrienden. Alleen al het praten met een familielid, een vriend of een collega kan een enorme opluchting geven.
Praat met een vertrouwenspersoon. Sommige mensen kunnen niet met familie of vrienden praten. Sommigen praten liever met een vreemde. Overal ter wereld bestaan hulpdiensten, bemand met vrijwilligers die getraind zijn in het luisteren.
Praat met een dokter. Iemand die lange tijd zwaarmoedig is of zelfmoordneigingen heeft, kan aan depressie lijden. Dat is een ziekte die veroorzaakt wordt door een chemische balansverstoring en gewoonlijk behandeld wordt met medicijnen en/of therapie.
De tijd is een belangrijke factor om 'verder te kunnen gaan', maar wat er in die tijd gebeurt is ook van belang.
Iemand die aan zelfdoding denkt, moet zo snel mogelijk over z'n gevoelens praten.
De waarschuwingssignalen van zelfdoding
Zelfmoord is zelden een impulsieve beslissing. In de dagen en uren voordat mensen zichzelf doden, zijn er gewoonlijk aanwijzingen en waarschuwingssignalen.
De sterkste en meest verontrustende tekenen zijn verbaal - 'Ik kan niet meer verder', 'Niets doet er meer toe' of zelfs 'Ik denk erover om er een eind aan te maken.' Zulke opmerkingen moeten altijd serieus worden genomen.
Andere veel voorkomende tekenen zijn::
Neerslachtig of teruggetrokken worden
Roekeloos gedrag
Zaken op orde maken en waardevolle bezittingen weggeven
Een opvallende verandering in gedrag, houding of uiterlijk
Overmatig alcohol- of druggebruik
Een groot verlies of verandering van leven moeten verwerken
De volgende lijst geeft meer voorbeelden die er allemaal op kunnen wijzen dat iemand overweegt zelfmoord te plegen. Natuurlijk leiden deze situaties in de meeste gevallen niet tot zelfmoord. Maar in het algemeen geldt hoe meer tekenen iemand vertoont, hoe groter het risico van zelfmoord.
Situaties
Seksueel misbruik of mishandeling
Een familie waarin zelfmoord of geweld vaker voorkwamen
De dood van een goede vriend of familielid
Een relatie die eindigt in een scheiding
Het niet goed doen op school, ophanden zijnde examens, examenresultaten
Verlies van baan, problemen op het werk
Dreigende juridische acties
Recente gevangenneming of aanstaande invrijheidstelling
Gedrag
Huilen
Vechten
De wet overtreden
Impulsiviteit
Zelfverminking
Schrijven over dood en zelfmoord
Vroeger zelfmoordgedrag
Extreem gedrag
Veranderingen in gedrag
Fysieke verandering
Gebrek aan energie
Verstoorde slaappatronen - te veel of te weinig slaap
Verlies van eetlust
Plotselinge gewichtstoename of gewichtsverlies
Toename van onbeduidende ziektes
Verandering in seksuele belangstelling
Plotselinge verandering van uiterlijk
Gebrek aan belangstelling voor het uiterlijk
Gedachten en Emoties
Gedachten aan zelfmoord
Eenzaamheid - gebrek aan steun van familie en vrienden
Afwijzing, zich uitgesloten voelen
Grote droefheid of schuldgevoelens
Niet in staat zijn om verder te kijken dan een heel beperkt gezichtsveld
Dagdromen
Bezorgdheid en spanning
Hulpeloosheid
Verlies van eigenwaarde
Hoe helpt u een vriend of familielid met zelfmoordgedachten
Wees stil en luister!
Als iemand depressief is of zelfmoordgedachten heeft, is onze eerste reactie proberen te helpen. We geven advies, delen onze eigen ervaringen mee en proberen oplossingen te vinden.
We doen er beter aan onze mond te houden en te luisteren. Mensen met zelfmoordgedachten hebben geen behoefte aan antwoorden of oplossingen. Ze willen een veilige plaats waar ze hun angst en bezorgdheid kunnen uiten, waar ze zichzelf kunnen zijn.
Luisteren - echt luisteren - is niet gemakkelijk. We moeten de neiging onderdrukken om iets te zeggen - een opmerking te maken, iets aan een verhaal te willen toevoegen of advies te willen geven. We moeten niet alleen luisteren naar de feiten die iemand ons vertelt, maar ook naar de gevoelens die erachter zitten. We moeten de dingen vanuit hun gezichtspunt proberen te begrijpen, niet vanuit het onze. Hier volgen enkele punten om op te letten als u iemand helpt die zelfmoordgedachten heeft.
Wat willen mensen die zelfmoordgedachten hebben?
Iemand die naar ze luistert. Iemand die de tijd neemt om echt naar ze te luisteren. Iemand die niet oordeelt, advies of een mening geeft, maar al z'n aandacht.
Iemand om vertrouwen in te hebben. Iemand die hen respecteert en niet probeert de leiding te nemen. Iemand bij wie alles strikt vertrouwelijk blijft.
Iemand die om hen geeft. Iemand die zichzelf beschikbaar stelt, hen op hun gemak stelt en rustig spreekt. Iemand die geruststelt, accepteert en gelooft. Iemand die zegt: "Ik geef om je."
Wat willen mensen met zelfmoordgedachten niet?
Alleen zijn. Afwijzing kan het probleem tien keer zo erg doen lijken. Iemand hebben waar je een beroep op kunt doen, maakt heel veel uit.
Luister.
Advies krijgen. Preken helpt niet. Evenmin helpt de suggestie 'kop op' of de gemakkelijke verzekering dat 'alles in orde komt'. Analyseer niet, vergelijk niet, verdeel niet in hokjes en bekritiseer niet.
Luister.
Ondervraagd worden. Verander niet van onderwerp, heb geen medelijden en doe niet uit de hoogte. Het is moeilijk om over gevoelens te praten. Mensen met zelfmoordgedachten willen niet gehaast worden of in de verdediging gedrongen.
Luister.
Hosted by www.Geocities.ws

1