Crónicas dos partidos da tempada 2004-05
17-10-2004 Cascabel 3 - Silva 4.Alineacion: Campello, Bailarin, Moro, Nando, Michel, Dani, Alberto, David, Sergio, Juan, Pablo.
Partido de vital trascendencia para as aspiracións do Silva, que volve a encamiñarse cara a senda do ascenso perante dun incomodísimo rival e un terreo de xogo digno das mellores hortas.
O xogo da Cascabel se basou en patadóns ao rival (non ao balón), e continuas protestas ao colexiado, pese a o que se puxeron por diante ao pouco de comezar o partido tras un dos xa habituais despistes da zaga visitante. O que seguiu a continuación foi un monólogo do Silva, que a base de faltas e corners foi encerrando ó rival hasta que Dani marcou a porta vacía tras un balón perdido. O partido continuou por estes derroteiros ata pouco antes do descanso, no que unha pifia en serie de toda a defensa (ben chicos, se o ensaiades todos os días podereis concursar en “No te rías que es peor”), acabou có balón na portería ante o estupor de todos os presentes. O Silva puido empatar na xogada seguinte, pero Dani non acertou a combinar cós dianteiros.
Comenzou a 2º parte, que decididamente se convirtiu en todo un asedio á meta do Cascabel para intentar remontar o resultado. Os cambios actuaron esta vez como revulsivo, sobre todo no medio do campo, donde Souto e Iván aportaron calidade e claridade de ideas, o que se traduciu na ansiada remontada con goles de Sergio e Pablo, ademáis de dominar o xogo con claridade. O partido non acabou aqui, pois o Cascabel volveu empatar tras unha falta no borde do área que colleu ó porteiro desubicado. Afortunadamente, o Silva se sobrepuxo e, mediante xogada personal de Pablo, apuntillou ós locais có definitivo 3-4.
MVP: Pablo cós seus 2 goles, anotados en momentos decisivos. Un crack é aquel que non só xoga bén, se non que resolve e aparece cando máis se lle necesita. Nada máis que comentar.
A mellorar: Continúan os vicios de sempre, como facerse a picha un lío en defensa pegando patadóns cando hai que xogala, e regateando cando hai que pegar o patadón. Chicos o fútbol é máis fácil do que parece, no hai que complicarse tanto.