ผมไม่ได้เป็นคนที่มองอะไรๆในแง่ร้ายนะครับ

ที่ผมตั้งชื่อบล็อกวันนี้อย่างนี้มันมีที่มาที่ไปนะครับ

เอาละ ผมจะสาธยายให้ท่านฟัง

เดือนเมษายนที่กำลังจะมาถึงในไม่กี่วันนี้ มีเทศกาลหนึ่งที่เป็นเทศกาลของชาวไทยมานานเป็นร้อยปี นั่นคือ เทศกาลสงกรานต์ หรือเทศกาลขึ้นปีใหม่ของไทยในสมัยก่อนนั่นเอง ก่อนที่รัฐบาลสมัยท่าน จอมพล ป.พิบูลสงคราม จะเปลี่ยนมาเป็นวันขึ้นปีใหม่ตามสากลนิยมที่เราใช้กันอยู่ทุกวันนี้นั่นเอง

สงกรานต์เป็นเทศกาลแห่งความรื่นเริง คนไทยจะทำบุญที่วัดใกล้บ้าน รดน้ำดำหัวผู้หลักผู้ใหญ่ขอพรจากท่าน ให้ชีวิตมีความสุขความเจริญต่อไป หนุ่มสาวถือโอกาสนี้มาทำความรู้จักกัน หรือที่รู้จักกันแล้ว ก็มาร่วมกันทำบุญ ชมการละเล่นในเทศกาลนี้เพื่อความคุ้นเคยกันมากขึ้น เพราะโอกาสที่จะมาเที่ยวด้วยกันในสมัยก่อนนั้นยากมาก เพราะมีข้อจำกัดด้วยประเพณีของสังคม

ต่อมาเมื่อบ้านเมืองเจริญมากขึ้น ผู้คนก็ในหมู่บ้านก็ออกไปหางานทำที่อื่น จะกลับมาบ้านเพื่อเยี่ยมพ่อแม่ญาติพี่น้องก็ในเทศกาลสงกรานต์นี่แหละ เพราะมีวันหยุดงานหลายวัน ดังนั้นการเดินทางมาเยี่ยมบ้านเดิมในต่างจังหวัดก็กลายมาเป็นเรื่องใหญ่ ไม่ว่าจะเดินทางโดยพาหนะอะไรก็ตาม ที่มีฐานะดีก็อาจจะขับรถยนต์ส่วนตัวหรือขี่รถมอเตอร์ไซต์เดินทางกัน

เมื่อมีผู้เดินทางกลับต่างจังหวัดเป็นจำนวนมากและในเวลาเดียวกัน ก็ย่อมจะมีอุบัติเหตุเกิดขึ้นเป็นธรรมดา ที่ไม่ธรรมดาก็น่าจะเป็นจำนวนอุบัติเหตุจำนวนมาก มีคนตายและบาดเจ็บทุพลภาพก็ไม่น้อย ทั้งนี้สาเหตุส่วนหนึ่งก็น่าจะมาจากความประมาทในการขับขี่รถยนต์ ความประมาทที่เกิดขึ้นนั้นส่วนใหญ่ก็มาจากผู้ขับขี่ดื่มสุรา สาเหตุอื่นๆก็อาจจะมี เช่น ง่วงนอน ไม่ชำนาญเส้นทาง ฯลฯ

อย่างไรก็ตาม เรื่องนี้หน่วยงานที่เกี่ยวข้องก็พยายามรณรงค์ให้การเกิดอุบัติเหตุน้อยลง หรือไม่มีเลยซึ่งเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้ เราจึงได้ยินการรณรงค์แปลกๆเช่น "7 วันอันตราย" เป็นต้น

ที่กล่าวมาทั้งหมดนั้นก็กำลังจะเกิดขึ้นอีกในช่วงวันที่ 12-16 เมษายนนี้ ซึ่งเป็นช่วงเทศกาลสงกรานต์