|
"Door
onze stelling zouden alle problemen met zonevreemdheid van de baan
zijn en alle betrokken eigenaars gerustgesteld", zegt schepen De
Mulder. Galmaarden durft een dergelijke doelstelling naar voor te
schuiven in haar structuurplan omdat de voorgeschreven regels om
woningen in te delen in woonkernen, woonlinten, woonkorrels en
geïsoleerde woningen een fel omstreden oefening is geworden.
"Daarmee bedoelen we dat de categorieën veel te vaag zijn
omschreven en dus betwistbaar zijn. Zeker als die vooropgestelde
indeling het criterium is om in aanmerking te komen voor een
bestemmingswijziging naar woongebied. Er zijn dus geen objectieve
criteria om elke woning in de juiste categorie onder te brengen en
dus vinden wij dat alle zonevreemde woningen recht hebben op een
zone-eigen statuut", zegt Luc De Mulder.
Gelijkheidsprincipe
De zonevreemdheid is eigenlijk ontstaan doordat de gewestplannen van
voor de fusie bestemd waren voor elke deelgemeente afzonderlijk.
"Dat levert logischerwijs nogal wat verschillen op. Zo werd in
de ene gemeente een woonlint ingekleurd als woongebied en in een
identieke situatie in een andere deelgemeente werd dat woonlint als
agrarisch gebied aanzien. Met onze doelstelling willen we iedereen
gelijk stellen. Daarenboven behoort volgens ons een perceel waarop
een al dan niet vergunde zonevreemde woning staat niet tot agrarisch
gebied of tot natuurgebied maar wel tot het woongebied. Eigenlijk
willen we alleen een normalisering van de feitelijke toestand",
aldus De Mulder.
In Galmaarden staan nu nog meer dan 600 zonevreemde woningen waarvan
de meeste zich in Tollembeek bevinden. "Als we met het
structuurplan, waar trouwens de volledige gemeenteraad achter staat,
ons gelijk halen, kunnen we alle eigenaars geruststellen. Een
boerderij kan dan bijvoorbeeld tot woning worden omgebouwd of wat
uigebreid. Ook de bijhorende stallen kunnen dan behouden worden",
besluit De Mulder.
|