HAYALLERİMLE YÜZLEŞTİM


İçimi parselleyen hayallere döndüm
Düşündüm...
Kaçını gerçek kıldım
Kaçı kıl payı kaçtı
Kimler ket vurdu
Kimler yol açtı

Sırasını bekleyenlere döndüm yüzümü
Mahzendekiler tozlarını silkeleyerek
Hep bir ağızdan bağırdılar
Ne zaman bize sıra gelecek?

Çıkışa yakın olanlar böbürlendi
Boşuna beklemeyin, bizimkiler daha gerçek.

Bazıları kendilerine isim takmışlar
Hemen olacak hayaller,
Şipşak hayaller
Sıradaki hayaller,
En acele hayaller
En çabuk hayaller,....

Hepsi de biliyordu
Varoluşlarının kolay olacağını
Sıradan hayaller hemen oluverirler
Az emek, az fedakarlık isterler.

Önce bir mum yaktım
Mahzendekileri aydınlattım.

Işığı görünce sevindiler
Başlarını uzattılar birer birer
En zoru en sonda kaldı
Uzattım ellerimi
Korktu, geri kaçtı
Okşadım bir süre
Bakıştık göz göze.
Gözlerimiz anlaştı
İlk sıraya onu koydum.
Önemli olan zoru başarmaktı
İstenen cesaretse avuçlarımdaydı...

 

 

Ruşen Ergün