Dit is de advertentie waar wij allen op afkwamen! Gezocht: Jonge mensen die niet vies zijn van een uitdaging, en eens een echte tijdreis willen maken! Melden op 10 Oktober, 10 uur. Instituut voor Uitvindingen te Zuidwolde, Drente. Gelieve mee te nemen: Kleding, eten en drinken, eventuele wapens voor verdediging. Verlies van ledematen wordt niet vergoed. Disasters happen! --------------------------------------------------------------------------------------------------- Time Machine Lou liep snel, hij was laat. De trein had vertraging, en de bus kwam maar niet. Al snel kwam het instituut in zicht. Hij liep hard naar binnen, volgde wat bordjes, en kwam in een wachtkamer terrecht. Er was nog niemand.... Lou ging op een stoel zitten, en legde zijn tas voor zijn voeten. Hij pakte een klein kladblok en een pen en begon te schrijven.... Dag 1, Ik ben aangekomen op het Instituut. Vertraging, maar ik ben de eerste. Nu maar hopen dat ik wordt aangenomen, en dat de andere deelnemers geen watjes zijn! Toen hij de deur hoorde, stopte hij snel zijn kladblok en pen weg. Hij keek recht vooruit, althans dat leek. Door z'n zonnebril kon je z'n ogen niet zien. Hij keek schuin naar de deur, om te zien wie er binnen kwam.... Tycho loopt binnen. Ze ziet dat er al iemand is. Ze zegt snel gedag, en gaat aan de andere kant van het kamertje zitten. Ze pakt haar discman (kon ze niet thuislaten) en zet wat muziek op. Ze houd rekening met de persoon die er al zit, en zet t maar niet al te hard.Lou bekijkt haar onopgemerkt. Hij zit nonchalant een beetje onderuitgezakt. Hain stoot zijn hoofd terwijl hij uit de trein stapt en net het instituut ziet, en glimlacht terwijl de pijn in zijn hoofd doorbonkt. Hij hoopte dat er niet een bult tevoorschijn kwam, want dat was nou wel de laatste uitsraling die hij wilde. Hij liep recht op het instituut af, en keek naar binnen in een raam. Hij zag een jongen zitten met een zonnebril. Mmmm, interessant, hij glimlachde. Hij zag ook nog een meisje en bekeek haar aandachtig. Hij liep naar de deur en deed die zachtjes open, liep in de kamer, en zei Hallo! Hij keek ze even vlug aan en ging naast de jongen met de zonnebril zitten en ging zijn zwaardtechnieken nog even doornemen in zijn hoofd. Lou keek niet op of om. Hij bestudeerde wat bladmuziek voor de gitaar. Gelukkig kon hij nog net een akkoustische gitaar kwijt in één van zijn vele binnenzakken. 'Hoeveel mensen zouden er nog komen?' vroeg hij zich af. Hij was al onder de indruk geraakt van het meisje. Ze was....anders.... Hain (spreek uit Heen) keek naar Lou en zag hem nadenken. Hij keek even om zich heen, en wist verder toch niks te doen en probeerde een gesprek met Lou te voeren. "Hallo, ik ben Hain, wie ben jij? Lou keek hem aan. "Lou." Hij stak zijn hand uit om die van Hain te schudden. Ook Frank was stil binnen gekomen en gaan zitten. Even leek het of hij er niet echt was tot ie een harde boer liet. "Pardon.." Hain keek op, en zag Frank gaan zitten. Hij observeerde alle mensen even goed en dacht: "Dit zijn dus de mensen waar ik mee in een tijdmachine ga. Mwa, we zullen nog wel is zien ofm ze echt zo dapper zijn." Hain, die dus niet de hand van Lou wou schudden, viel niet meteen goed bij Lou. Lou keek naar Frank, zijn mond trekte tot een klein lachje. "Het is al dapper genoeg dat we hier allemaal zitten...." Hain schudde de hand van Lou wel. Frank glimlachte, stak z'n hand uit en zei schor; "Frank”. Lou schudden nu de hand van Frank: "Lou," zei hij met een grote glimlach. Frank keek even rond... hij fronsde. Gelukkig leek Lou wel aardig. Hij stak zijn rechterhand in zijn zak en aaide even zijn inmiddels al 12-jarige ratje, Bobbie die lag te slapen. Tycho bekeek iedereen die er tot nu toe zat onopgemerkt. Ze hoorde vaag door haar muziek heen dat er namen werden gezegt. Ze deed een van de oortelefoontjes uit. Nou, vage personen, allemaal..is dit de club waarmee ik op reis moet? *sjucht* denkt ze. "Ik ben Tycho.." zegt ze, en luistert weer verder naar haar muziek. Frank ziet dat Hain zich niet lekker voelt en gaat naast 'm zitten. "Haaj. Frank" zei hij nog steeds schor. Heej, ik ben Hain, maar dat wist je misschien al wel, en wees op Lou, die bleek nog steeds (om geen reden) hem niet te mogen. Frank glimlachte weer en besloot maar niet te veel te zeggen omdat ie nogal keelpijn had. Hij gaf Hain een klap op zijn schouder, stond op en trok zijn jas goed waarbij hij Bobbie totaal vergat, die nieuwsgierig de jaszak uitgekropen kwam. Hain glimlachde en was blij dat toch nog iemand hem mocht en keek naar Bobbie die bijna uit Frank zijn jaszak kroop. Hij ging maar een boek pakken en leesde verder waar hij was gebleven. Tycho gaat wat onderuit gezakt zitten..ze had zo'n voorgevoel dat dat nog wel ff kon duren! Ze zat een beetje met t ringetje door dr lip te spelen,. en bedacht toen dat ze nog wel een leuk idee voor een nieuw wapen had. Ze rommelde wat in haar tas, en haalde er en kladblok en een potlood uit. Hain was klaar met z'n boek en een fantasypoppetje tekenen. het werd een vrouw met een lag zwaard. Frank keek fronsend mee, maar was niet echt geïnteresseerd. Hij liet maar weer een harde boer, het was veel te stil voor hem. Hain keek even, en had toen geen zin meer in tekenen. Hij gaapte even en vroeg wat Franks interesses waren. Tycho maakte een kleine beweging met haar hand, en er klonk een geluid van metaal dat uit een schede schuift. Sommigen keken op. Tycho klapte het wapen wat ze had gepakt open, en bestudeerde het even. Ze verbeterde nog wat aan haar tekening. Dan haalt ze haar vinger over de punt van de Qenta. Gelijk begint het te bloeden. Tycho krabbeld nog wat bij de tekening, en bergt het wapen weer op. Frank kijk naar de vinger van Tycho... bloed... Hij schudde heftig zijn hoofd en keek weer naar Hain."Ehh.. kep nie echt hobby's, ik doe gewoon waar ik zin in heb op dat moment.." Hij wreef even over zijn keel en ging toch maar weer naast Lou zitten, die kon hem vast geen kwaad doen. Lisa kwam waarschijnlijk als laaste aan.Ze had zich weer eens verslapen.Met een rot gang opende ze de deur en keek de kamer in.Snel sloot ze de deur voor haar neus en haalde heel diep adem toen ze de deur weer opende en naar binnen stapte.Verlegen streek ze een haar uit haar gezicht en nam plaats op 1 van de lege stoelen. Hain was keek Lisa aan, en zag dat ze even bloosde. Hij knikte. Hij had ook een discman bij, en ging naar zijn favoband: The White Stripes luisteren. Lisa keek naar Hain.Ze zocht wat ik haar tas en hing het om haar nek."I Promise"moppelde ze.En keek om haar heen.Ze telde een aantal jongens en 1 meisje.Nog steeds verlegen keek ze rond. Lou keek Lisa aan en gaf een bemoedigde glimlach. Hij leunde met zijn ellebogen op zijn knieën en keek naar een ring die hij net had uitgedaan. Plots ging er aan de andere kant van de kamer een deur open. Een vrouw met een labatoriumjas kwam binnen lopen. Ze had een lijst bij. Ze keek naar de mensen, en daarna naar de lijst."Lou, Frank, Hain, Lisa, Tycho? Zijn jullie dat allemaal?"Iedereen knikte."Willen jullie mij volgen?"Ze stonden op, pakten hun tassen, en liepen achter haar aan de deur door.Ze kwamen in een grote ruimte. Een eind verder stond er iemand bij een platform, waar een groot ding stond met een groot laken er over heen. Professor Vierkantswortel kwam naar hun toelopen, en schudde van iedereen de hand. De vrouw in de jas was naar het platform gelopen.Professor Vierkantswortel gebaarde ons te volgen, en liep naar het platform toe."Zo! Jullie zijn hier gekomen voor de reis van jullie leven! Als je niet meer wilt, dan kun je het nu nog zeggen!"Niemand zei iets."Mooi! Ik laat zo de tijdmachine zien. Maar eerst....waarheen willen jullie?"Iedereen fronsde, op Lou na. Hij wist het zeker waar hij naar toe wou."Als niemand het erg vind," begon hij: "De middeleeuwen, tijd van koning Arthur."De assistente lachte in haar vuist: "Legende...."Lou negeerde haar, en keek de anderen aan: "Hebben jullie daar problemen mee?"Niemand gaf een kik. Tycho leek zelfs ook erg geïnetreseert. Professor Vierkantswortel knikte."Goed! Dan nu...!"Hij trok het laken weg.... Een soort van enkele treinwaggon stond voor hen. Camouflage kleur en verduisterde ramen. De deur ging open...."Treed binnen...." Prof. Vierkantswortel liep naar binnen, de rest volgde. Binnen stonden banken tegen over elkaar (Gewoon als in een echte trein) Er konden gordijnen omheen gesloten worden."Ik leg zo uit hoe de machine werkt, lijkt me verstandig als ik dat aan maar 1 iemand doe." Hij liep naar de achterkant, waar kasten en een kleine keuken waren."Hier vinden jullie eten, hoewel jullie zelf ook hebben meegenomen. Je mag zo lang mogelijk wegblijven als jullie zelf willen. Als jullie maar regelmatig contact met ons opnemen. Het lijkt me verstandig dat jullie daar in de wildernis buiten slapen, hutje bouwen, iets dergelijks. De stoelen hierin zijn niet lekker om op te slapen op langere termijn. Verder doen jullie maar wat jullie willen. Als 1 van jullie mij nu wil volgen naar de cockpit!"Lou volgde, nadat hij zijn tas en jas bij een van de achterste bankenpaar had gelegd. De prof. volgde met een uitleg, en ging toen naar buiten. Tests van de radiosets, en de deur sloot....Lou liep naar de kamer."Iedereen klaar om te vertrekken?"Hij wachtte niet op antwoord, en ging weer de cockpit in, en begon de machine in te stellen.Een paar minuten later bewogen ze, en residen ze door de tijd.Lou liep naar zijn banken. "De reis naar het verleden kan een dag of één, twee duren!" Hij sloot zijn gordijnen, en pakte een boek. Hain ging zitten. en probeerde de niet zo leuke gemeenschap met Lou te verbeteren. Hij keek hem aan, en keek hem alleen maar verontschuldigend aan, daarna ging hij zijn tekenboek pakken. Hij was bijzonder benieuwd geworden naar de middeleeuwen. Hij begon een ridder te tekenen. Hij zag opeens een glinstering in de tekening, lette er maar niet op, en ging in een boek lezen. Het werd al een beetje donker en hij zag mensen af en aan gaan naar de keuken, en weer terug zitten. Lisa keek naar de rest en smeet haar tas op 1 van de bakjes en nam zelf ook plaats.Ze keek naar de cockpit.Ze had de namen niet eens goed gehoord.Maar ze zou ze vast nog wel een keer horen.Ze hoopte dat ze daar in de middeleeuwen wat leuks beleefde.Ze hield wel van een uitdaging,alleen de uitdaging van dit moment was het om over de drempel heen te stappen en zich voor te stellen en vrienden met de andere werd.ALisa keek eens naar haar handen en besloot gewoon te blijven zitten. Lou keek plots op naar Hain."Hain, ik heb het beste met je voor, maar ik heb graag mijn privacy. Zou je misschien een eigen bankenpaar uitkiezen?"Lou pakte daarna een blikje fris uit zijn tas, en opende het, gaf het aan Hain, pakte er nog een, opende die ook, en dronk er zelf van. Dankje, zei Hain, en ging een beetje slapen. Lisa keek eens naar Lou en Hain.Ze pakte een klein kladblokje en begon hen na te teken.Ook al was dit niet 1 van haar hobbies ze kon het aardig goed.En in de trein kon ze haar hobbies toch niet uit voeren. Hain werd na 5 minuten al weer wakker, hij kon toch al al niet goed slapen in voertuigen. Hij zag Lisa tekenen, Aha, gelukkig nog iemand die van tekenen houdt. Ik ging maar even niet naar haar toe. Anders leek het alsof hij zo'n overhaast slijmventje was. Hij dacht wel over wat ze tekende. Lisa keek nog eens naar de twee jongens en tekende veder.Ze zucht te eens toen ze klaar was. Lou had zijn gordijnen weggeslagen. Zijn jas hing aan een haakje. Zijn zonnebril was af, en verplaatst door een gewone bril. Hij liep naar de cockpit, en daarna terug. Hij keek naar Lisa. Hij liep naar haar toe, en ging tegenover haar zitten."Hey, ik ben Lou," en hij stak zijn hand uit. Lisa keek naar hem."Ik ben Alisa vrienden noemen me Lisa"zei ze een tikkeltje verlegen en schudde zijn hand. Hij glimlachte. "Vind je het erg, als ik je ook zo noem?" Hain kreeg opeens een idee. Hij wilde een tekening maken waar iedereen opstond. Maar dat was misschien nu nog een beetje overhaast want hij kende alle mensen nog niet goed. Hij besluit om het later te vragen. Lisa schudde haar hoofd."geen probleem mee"zei ze toen en veegde nog een haar uit haar gezicht en begon te blozen. Lou lachte weer, hij vond haar wel aardig. Hij keek op zijn horloge, en stond op. "K ga maar wat slapen, truste!"Hij liep naar zijn banken en sloot de grodijnen. Hij pakte zijn kladblok weer.Dag 1, Tijdmachine, reistijd: 1 uur.Hain lijkt me wel oke. Hij lijkt een beetje opdringerig qua vriendschap. Maar die wil ik wel met hem sluiten. Frank is een beetje vreemd, maar verder wel cool.Lisa lijkt een lief meisje. Tycho is afzonderlijk, maar zo....anders dan andere meisjes. Hij legde het kladblok weg, en deed zijn bril af. Het licht doofde, en hij sloot zijn ogen. Lisa keek hem na en zuchte.Ze haalde een boekje te voorschijn met grote sierlijk letters.Ze keek er na en sloeg het open.Ze sloeg het weer dicht en stopte het terug in haar tas.En ging op de bank liggen.Alleen de slaap kon ze niet vatten.Wat een dooie boel!" Zegt Frank op eens vanuit een hoek waar hij zich die tijd stil gehouden heeft. Lisa keek op.En zucht eens. Hain keek naar Frank, en dacht eigenlijk hetzelfde. Halverwege de reis(euh, waar hangen we uit?) schrok iedereen op omdat er luid op de ramen werdt gekrast.Tycho stond op met een knalrooie kop."Sorry..die zijn van mij.." en ze wees op 2 verdwaalde vogels...Ze schoof t raampje open, en er vloog en kleine, donkerbruine roofvogel binnen, en niet veel later een veel grotere zeearend, waar iedereen voor de zekerheid maar wat stapjes achteruit voor ging. Tycho schoof t raam weer dicht. De kleine bruine vogel landde op haar schouder, en de arend ging bij Lou op de rugleuning van t bankje zitten."Nogmaals sorry.." zei Tycho, en tegen ze vogels zei ze berispend dat ze thuis hadden moeten blijven"Dit is Ishja, mijn Havik, en dat daar (wijst naar de arend) is Idon, en ze volgen me echt overal..". Hain keek geintresseerd. En vond het jammer dat hij geen "companion(s)" had. Lou keek naar de zeearend. "Leuke vogels, ben ik zelf ook dol op." Hij zei nog maar niets over bepaalde mogenlijkheden. Hij liep nog maar weer eens naar de cockpit om te kijken of alles nog wel in orde was. Hain keek even naar buiten, hij zag bomen en huizen snel voorbij vagen. Hij keek even rond in de bus en ging wat te eten halen in de keuken. ging toen weer zitten op z'n bank, en pakte even zijn zwaard, die hij altijd bij had. "Zo kleine jongen, is even kijken" mompelde hij in zichzelf, en ging z'n brede zwaard oppoetsen. Totdat het zwaard uit z'n hand viel en in zn hand een snee maakte. "KUT! Gotver....domme, nog is aan toe." mompelde hij. "Is er hier ergens nog een doos met een grote pleister?" Lou keek even vanuit de cockpit, en gooide steriel gaas en verband toe. "Is handiger. Alsik jou was zou ik altijd zoiets bij je hebben!" Hij keek weer naar de computertjes en lampjes en zendertjes en knopjes. "Dankje." Hain ving het op en ging het op zijn hand doen. "Was ik even vergeten" Hij stak zijn zwaard terug in zijn grote schede. Tycho praat wat in een vreemde taal tegen de vogels, en gaat weer zitten. Idon komt aanvliegen, en landt op haar knieeen. Hain zag opeens een witte felle bol op de trein afkomen, en vroeg aan Lou of hij wist wat het was! Lisa keek naar de bol."Misschien wel de tijdsprong"zei ze. Frank keek erg ongeinteresseerd toe. "Wellek?!" Lou keek alleen ernstig, en trommelde zenuwachtig op het dashboard. "Almost there...."Even later was er door de voorruit (De andere ramen waren verduistert!) bomen enz. te zien. De machine minderde snelheid, en stond uiteindelijk in een bos stil...."We zijn er!" Riep Lou blij uit. Lisa keek naar de deur.Ze wacht wel totdat iemand hem opende. "Aah, nu begint het avontuur, Hain keek met een glinstering in zijn ogen naar de bomen." Hij keek Lou met een knikje aan, en bedoelde daarmee, dat het hem het beste leek als hij als eerste uitstapte. Lou stak zijn duim op, en opende vanuit de cockpit de deur. In zijn zak hield hij een mes stevig vast. Voor het geval dat. Hij liep de deur uit, en stapte op de grassige mosgrond. Er waren bomen, struiken, en stenen. Maar meer niet.Lou wenkte de anderen: "Alles veillig!"Iedereen stapte uit, en strekte de benen eens.Lou liep naar een open plek."Als we hier nou eens een schuilplaats gingen bouwen...." Lisa grinnikte en klom direct in 1 van de bomen."De is een dorp veder op,met een kasteel"zei ze. Iedereen was het daar mee eens. Er waren geen tenten. Lou begon grote takken te verzamelen om een hut te bouwen.Na ongeveer anderhalfuur was er tussen 4 bomen een vrij grote hut gebouwd.Daarvoor werdt een plek met stenen afgelegd voor een kampvuur. De schemering viel al in.Toen ze rond het vuur wat zaten te drinken, schraapte Lou zijn keel."Als we morgen dan naar dat dorp gaan, lijkt mij wel interesant! Maar vannacht blijven we nog hier. En we moeten 's nachts wel een wacht hebben, die we afwisselen. Wilde dieren zijn hier niet schaars!" Lisa knikte. "Dan moeten we wel oppassen in dat dorp, je weet nooit wat je tegen komt." zei Hain tegen Lou. Hain keek even rond, en zag hoe vredig het hier nog was. Hij snoof even de frisse lucht in. "Ik wil wel als eerste wacht, dan wisselen we om de 2 uur!"Lou nam een beetje een leiderspositie op zich. Hoewel hij eigenlijk een vriendengroep wou creëren.Hij keek naar Lisa, en daarna naar Hain. "Wie volgt met de wacht na mij?" "IK" Zei hain. "Okey, dan weet ik wie ik als eerste moet wekken."Het was ondertussen erg donker geworden. Lou stond op, en liep een stukje van de kring vandaan. Hij pakte een klein staafje uit één van zijn jaszakken. Hij hield het in zijn vuist, en het stafje schoof uit tot een lange speer. "O, nog 1 vraagje." Zei Hain vragend."Het is zeker wel handig als ik in geval van nood mun zwaard bij heb?". Lou keek over zijn schouder. "Als je wacht houd wel. Terwijl ik dat doe kun je gerust slapen!". Lisa keek naar de speer en naar de zwaard.Zij zelf had alleen haar zakmes in de tuk.Ze zuchte.."Ik ga vast naar bed"zei ze en liep de hut binnen en maakte een bed.” Okay, ik ga maar slapen, welterusten iedereen! Maak me maar wakker als ik de wacht moet houden!" Hain ging naar de hut en ging slapen, zolang het kon. Lou keek haar na, maar richtte snel zijn aandacht weer op zijn speer. Hij begon wat spieren los te draaien.Lou stak nog even zijn hand op naar Hain ter geval van bevestiging. Lisa lag te draaien in haar slaapzak.Ze kon de slaap niet vatten. Hain kon niet slapen, en ging maar praten met Lisa."En hoe zie jij de reis tot nu toe?".” Spannend"antwoorde Lisa die op haar buik ging liggen."Veder weet nog niet...maar spannend"."Ik ook. Maar ik kan niet slapen, ik denk dat ik maar gewoon ga wachten totdat ik de wacht heb!". Lou zat rustig bij het vuur, met zijn speer in zijn handen. Hij hoorde de anderen praten. Lisa keek naar Hain."Denk dat maar ff wat in me dagboek ga schrijven"zei Lisa en plakte haar witte boekje met sierlijke letter weer te voorschijn."Hey DuncanDe eerste dag:We hebben een hut gebouwde en iedereen is heel over gekomen.We gaan morgen naar het dorp een eindje veder op.Er zijn meer jongen dan meisje.Ik ben 1 van de twee meiden..Ik probeer nog maar wat te slapengroetjes Lisa" schreef ze in netzo sierlijke letters als op de voorkant."Ik zou me even voorstellen hebben wij nog geen tijd voor gehad"zei ze toen ze op keek."Ik ben Alisa vrienden noemen me Lisa"zei ze tegen Hain.” Ik eigenlijk ook nog niet echt. Je wist het vast al maar ik ben Hain. Mag ik je dan ook Lisa noemen?". "Jah hoor"zei Lisa.En ging op haar rug liggen.ZE keek naar de zoldering van de hut.Ze schrok ergens van en was opeens verdwenen en kwam naast Hain weer terecht terwijl ze aan de andere kant van de kamer had gelegen."Oopsie,sorry"zei Lisa. Frank schiet geschrokken op en voelt in z'n jaszak, waar ie Bobbie uithaalt. Slap. De tranen schieten in z'n ogen."Lieve Bobbie, ik denk niet dat het nut heeft je nog vaker weer tot leven te brengen langer, rust zacht lieve vriend.."Hij liep naar een grote boom waar hij Bobbie begroef. Bij het opstaan stootte hij tegen een tak waardoor er luid bladeren ritselden. Lou die een beetje half had zitten slapen, schrok op, liet zijn speer vallen, pakte uit zijn jaszak een mes, rende op de gestalte af, en stak.Hij reet de hele rug van zijn sclahtoffer open. Er klonk nog een gesmoord geluid. Een plof op de grond. Lou rolde hem om, en keek in het dode gezicht van Frank."My God...."Hij liet het mes vallen, en rende weg.... Hain hoorde het geluid en snelde naar buiten, daar zag hij Lou naar de hutten rennen. "Wat was dat?" Lou keek hem geschrokken aan.". "Frank, hij, hij deed iets, weet niet wat, zag eerst niet dat hij het was. Natuurlijke reactie, gevaar dacht ik, heb z'n rug opengereten, hijs, hijs, hij is...."Lou sloeg zijn ogen neer. Hij was altijd heel beschermend, bij het kleinste teken van gevaar viel hij al aan. "Hij is dood..." Zei Hain terwijl hij slikte. "Je kan er natuurlijk niks aan doen, maar, maar. JEzus Christ, man, wat is dit erg. Zullen we de andere mensen roepen om hem te begraven?". Lisa hoorde de twee mannen praten en liep naar de deur."Was er gebeurd?"vroeg ze.” Lou heeft een fout gemaakt, per ongeluk, hij kon er niks aan doen. Wil je even de andere mensen halen om Frank te begraven?" Lisa snelde naar de hutten. Lou voelde zich nu heel klein."Ik heb....per ongeluk....Frank vermoord. Natuurlijke reactie als er gevaar is. Ben erg beschremend. Ik hoorde een vreemd geluid, zag niet wie het was, en viel aan...."Hij keek hoopvol naar Hain: "We begraven hem zelf morgen wel.... wil je, uhm, nu mijn wacht overnemen?". Lisa keek naar de gene die sliepen en maakte ze wakker toen ze weer naar buiten liep.En naar Lou keek."Kom naar binnen"zei ze en keek medelevend."Je kon er niks aan doen"zei ze. "Nee, ja, we begraven hem nu wel!"Lou ging in de tijdmachine een schep zoeken.Een tijdje later hadden ze hem begraven. Ty moest haar vogels bedwingen niet van t lijk te eten. Ze werd een beetje kwaad, en stuurde bijde dieren weg, mja..ze bleven in de buurt hangen, natuurlijk."Ik weet dat t smerig klinkt, maar, als hij nog dingen heeft die we kunnen gebruiken, moeten we die nu even pakken. We weten nooit wat we tegen komen, en, niet iedereen is even goed bewapend." Zelf liep ze naar het lijk, en zocht in de jaszakken.Met bebloedde handen stond ze op, en schudde haar hoofd. "Niets bruikbaars....ik ga even mn handen wassen”. Hain ging even voor het graf staan, en legde er een bloem op, die hij had gevonden in het bos, een blauwe. Ookal kende hij hem niet lang, hij vond het toch een raar idee dat iemand uit de normale tijd in de verleden tijd werd begraven... Toen hij wegliep keek hij even vlug naar het graf en sloeg 1 arm om Lou. Die nog steeds een beetje verslagen stond te kijken naar het graf. Lou schudde de arm weg, en liep het bos in. Hij wou alleen zijn.... Hain keek hem na. "Ik snap het wel" zei hij tegen Lisa. En ging in de hutten zitten te denken over hoe onmogelijk deze reis zou zijn, door het verlies van Frank. Lou kwam bij een rivier, waar een waterval bij was. Hij ging op een grote steen zitten, en keek naar de weerspiegeling van de maan en sterren in het water. Ty stond op, en schudde haar handen droog. Ze keek op naar de volle maan. Haar ijsblauwe ogen leken te gloeien in het licht. Haar vogels zaten op stenen in de buurt. Toen ze zich omdraaide zag ze Lou zitten."Jij kon er niets aan doen, het was gewoon een reflex. Ik ken t probleem...Je hebt jezelf zo goed getraint, dat je bij t eerste de beste geluid opspringt en me je wapens zwaait..Zo heb ik per ongeluk mijn neefje vermoord...." Ty ging ook zitten, en viel weer stil. Ze staarte ook int water. Haar vogels vlogen op, Idon ging aan haar voeten zitten, en Ishja op haar schouder. Lou poetste de glazen van zijn (gewone) bril."Je hebt gelijk.... Eigenlijk moet ik het de Prof. melden. Maar dat doe ik morgen wel."Hij keek naar haar, maar keek snel weer naar zijn handen. "Toch best raar..Iemand uit het heden is in het verleden vermoord..hoe zou dat terug in het heden zijn?"Ty stelde de vraag hardop, zonder zich het te realiseren. "Waarschijnlijk ook dood. Maar wat als archeologen z'n lijk vinden. Toch anders dan de rest...." Hain zat na te denken en na te denken en na te denken. Hij wist niet wat hij moest doen, en kon voor de tweede keer weer niet slapen. Hij ging maar even in het bos lopen, totdat hij opeens Lou en Tycho zag zitten. Hij wist niet of dit een te intiem gesprek was. Maar hij ging erbij zitten. Idon vloog plots op. Ty week achteruit om geen vleugel in der gezicht te krijgen. Ze riep de arend wat na, wat niet al te lief klonk..De vogels zwenkte heen en weer over het water, en halde er af en toe een vis uit.Ty keek even naar de nieuwkomer, en keek toen weer verder naar het water, en Idon. Lou keek, stond op. "Ik ben moe, ik ga slapen."Hij liep nar de hut, en legde ergenst zijn dekens neer. Hij keek naar Lisa. "Truste!" En hij wikkelde zichzelf in zijn deken. Hij sloot zijn ogen, en viel al snel in slaap. Ty riep haar vogels, en zei tegen ze dat ze maar opzoek moetsen naar een slaapplaats..Ook Ty liep naar de hut. Ze pakte een deken uit haar tas, en krulde zich op. Maar snel in slaap vallen ging niet.. Ze lag te luisteren naar de ademhaling van anderen. Volgende ochtend!Ty was al vroeg op. Ze liep naar de rivier, en waste haar gezicht. Haar vogels waren al aan t vissen. Lou was bezig een vuur te maken. Hij wou per se thee bij het ontbijt.Na enige tijd brandde er een lekker vuurtje, en Lou ging met een pannetje naar het riviertje toe. Ty zagLou aanlopen, en hinke naar m toe.."Jij had verband bij, he? Mag ik er wat van hebben..Ik heb net mijn voet open gehaald in de rivier" Ty wees naar beneden, waar ondertussen bij haar voet al een redelijke plas bloed lag. Lou greep in één van zijn binnenzakken, en haalde er een complete verbandtrommel uit."Moet ik helpen?" "Ik probeer t eerst zelf wel..Ik geloof dat jij water ging halen..Doe dat maar even eerst"Ty pakte de verband doos over, en ging op een rost zitten. Lou knikte, en liep met zijn pannetje naar de waterval. Hij ving wat water, en liep weer terug."Lukt het?" "Nee, niet echt.. De wond zit onder op mn voet, ik kan m niet zo goed zien.. En daarbij..afknippen lukt ook niet als ik met 1 hand het verband moet vast houden.."Ty keek een beetje scheef naar haar verwonde voet.."Mja..ik ben natuurlijk ook zo stom om te gaan zwemmen..:s Toen ik me aankleede, viel t me pas op..". "Houd je voet even omhoog."Lou verbond haar voet snel. Na enige tijd sloot hij de verbandtrommel, en stopte hij m terug."Kom, ik ga thee maken. Je kunt toch nog wel lopen?".” Jawel..tis niet de 1e keer dat ik gewond ben geraakt..ik ben wel wat gewend.." Ty keek Lou recht aan..."Hou op met die gedachtes van je..Die over Frank..Ze zijn erg deprimerend..En ik lees ze al van kilometers afstand! Zo sterk zijn ze.."Ty riep haar vogels, en hinkte terug naar het kamp. Lou staarde haar met open mond na."Damn....she can read my mind!"Hij liep snel terug naar het kamp, en zette het pannetje water op het vuur.Enige tijd later zaten ze allemaal aan de thee, en ontbijt.Lou ging erna weer naar de rivier. Hij wou mediteren. Hij zat op dezelfde rots als die nacht, en sloot zijn ogen. Ty ging opzoek naar haar tas. Ze haalde m te voorschijn, en riep haar vogels. Ze haalde een zak uit haar tas, en maakte m open..De vogels hadden plots alle belangstelling voor de nieuwe omgeving verloren..Want er zaten reepjes vlees in de zak. Ty haalde er wat uit, en gooide 2 stukken naar de vogels toe. Ze bergde de zak weer op, en gooide de tas terug in de hut. De rivier was een van haar lievelingsplekken geworden en ze liep deze keer naar de waterval, oplettend, dat ze niet weer zichzelf openhaalde. "I can hear you...."Lou had zijn ogen niet geopend."Kijk uit! Een losliggende steen!". Ty stopte net op tijd, ander was ze naar beneden geflikkerd..Thanx voor de waarschuwing..anders was ik de volgende geweest die hier achterbleef..voor altijd..Lijkt me wel leuk, maar dan liever levend..Hmm, leuk uitzicht hier.Ty ging op een overhellend stuk rots staan, en keek uit over de valei, waar de rivier verder stroomde. Lou reageerde niet. Hij probeerde het verlies van Frank te verwerken. Na een uur te hebben stilgezeten was hij klaar.Hij was er van overtuigd dat het niet zijn fout was.Hij opende zijn ogen weer, stond op en rekte zich uit."Hey Ty! Wat zie je?". Ty ontwaakte weer zo'n beetje uit haar trance. Ze had de hele tijd zitten staren naar het landschap, zonder dat ze er echt wat van zag. Het deed haar denken aan de plaats waar ze was op gegroeid.De vogels cirkelde erges boven haar. wacht even.. seinde ze naar Lou.Ze gaf een opdracht aan de vogels. Dezen gingen dieper de vallei in. Ty zond de beelden die ze ontving van de volgens door naar Lou. Lou sloot zijn ogen en glimlachte. Hij wou ook naar boven, maar had geen zin om te klimmen. Hij gebruikte maar even zijn beperkte changeling krachten om in een vogel te veranderen. Hij vloog naar boven, achter Tycho, en veranderde terug."Wow...." Ty riep haar vogels weer terug. Idon bleef in de buurt rondvliegen, en Ishja landde op Ty's schouder. Ze ging uitgebreid dr veren poetsen, af en toe de scherpe klauwen flink in Ty's schuder borend om zich vast de houden..."Goh..di's net de omgeving waarin ik ben opgegroeid...".” Het is prachtig...."Lou draaide een beetje, en kon het kasteel en het dorp zien liggen."Kijk! Het dorp!" Hij kneep zijn ogen dichter bij elkaar, en zag dat het dorp groter was dan hij verwachtte. "Aardig kasteeltje ook, zeg!" Ty had haar blik op de burcht achter het dorp gevestigt. Ze stuurde Ishja erop af, om het beter te bekijken. Idon zou te veel opvallen. Ty zond de beelden die ze kreeg gelijk door naar Lou. Lisa keek om haar heen ze kon de rest niet vinden. Ze keek om haar heen en concetreede zich op Lou en telepoteerde naar Lou toe en stond op eens naast hem."Daar zijn jullie"zei ze. Lisa keek naar het dorpje en het kasteel. Hain teleporteerde, en focusde op Lisa. "Aha, wat een moooi uitzicht, wanneer gaan we naar het dorp?". Lisa keek naar Hain."Heeft Lou de dood van Frank al een beetje verwerkt?"Fluisterde Hain tegen Lisa. Lou knikte."Ik hoorde wel wat je zei....Heb t al verwerkt."Hij zag de beelden van de burgt en het kasteel."Niet slecht...."Hij zetten zijn zonnebril weer op."We vertrekken over een uur ongeveer ofzo...." Lisa knikte."Het zit er inderdaad leuk uit"zei ze."Ben al nieuwgierig naar de mensen"."Ja goed plan. Het lijkt me echt ontzettend coel om die mensen te zien! Ze zien er vast heel ridderlijk uit. haha" Zei Hain lachend. "Er lopen wel mensen rond, maar zo duidelijk krijg ik ze niet te zien..Laten we erheen gaan.." Ty riep Ishja terug, en liep terug naar het kamp, waar ze haar tas pakte. Hain liep achter Tycho aan, en riep Lou en Lisa om mee te gaan. Lou pakte zijn tas, en de speer die nog op de grond lag. Hij klapte de speer weer in, en stopte hem in z'n zak. "Laten we de tijdmachine maar hier laten!" En hij lachte. Hij zette z'n zonnebril weer af."Kom op! Dan gaan we!"Ze liepen een tijd door het bos toen ze plots hoefgetrappel en stemmen hoorde. Lou sprong achter een bosje, de rest volgde. Ze hoorde vaag stemmen, en namen. Lou keek naar de ruiters. Hij merkte op dat ze veel op hen leken. Plots sprongen er mannen uit de bomen, en overmeesterden de ruiters. Een vrouw gilde, en riep 2 namen: "Lord Leo, Lord Hailo!" Degene die op Lou leek reageerde: "Lady Tyriane!" Maar ze werden bewusteloos geslagen. De overvallers sleepten ze op de paarden, en reden met ze weg.Lou kwam aarzelend vanachter het bosje. "Heb je gezien....hoe die op ons leken! My God!" Hij keek van Hain naar Ty. Wat er vooraf ging (In het kasteel! En dat later in het bos denk ik als wij er aan komen! Eliza=Lisa's Look-A-Like, Leo=Lou look a like): Eliza keek naar Leo en staarde naar hem. "Je laat mij vrij is het niet?" zei ze. "Jah ik laat je inderdaad vrij waarom zou ik jou hier langer vast moeten houden?" zei Leo. "Ik heb geen idee.." zei Eliza en keek naar hem. "Maar.." zei ze. "Laat maar," antwoorde hij terug. Eliza keek naar hem en kust hem op de wang en rende met tranen in haar ogen weg. Eliza zou deze man nooit vergeten. Hij liet haar gaan terwijl ze zou juist zijn eten had gestolen.Eliza zat stilletjes in het bos en schrok ergens van en rende meteen naar het dorp en verstopte zich. Zonder ooit weer terug te keren naar het bos. Ze nam aan dat de duivels er hoog persoonlijk woonden. "Ongeloofelijk...."Da wat enige wat Ty uitbracht. Ze liep naar de plek van de ontvoering, en bestudeerde de hoef afdrukken. "Dat moeten erg rijke lui zijn geweest! De paarden waren beslagen. Die van de overvallers zo te zien niet...."Ty volgde het spoor van de overvallers "Zo te zien wisten ze dat die mensen eraan kwamen..ze hebben staan wachten..Ze kwamen uit het...zuiden..."Ty liep terug, en volgde de andere sporen "Dezen waren op jacht, of, in elk geval uit rijden..Ze waren een beetje opgesplitst..hier lopen de sporen uit elkaar, namelijk..Ze komen uit het..westen..en da's de richting op van t kasteel.."Ty liep terug naar de rest..Ik weet wat je denkt, Lou...Maar ik weet niet of t zo'n goed idee is om er heen te gaan..Dit is iets wat we met de hele groep moeten beslissen.. Nee, we gaan gewoon naar het dorp....Lou maakte al aanstalten om te vertrekken, maar hij wachtte nog.Hij leunde tegen een boom, en keek rchting het dorp, hoewel hij het nog niet kon zien.Hij zag een vage schim door de bomen heen rennen (Eliza)"We aan gewoon naar het dorp...." Zei hij nogmaals ter bevestiging.... Ty wachtte ook op de rest. In die tussen tijd leerden ze allemaal haar wapens kennen..Ty controleerde ze allemaal!Alle 70...(lees: 2 cavaleriezwaarden, 2 handbogen met messen, 10 verschillende dolken, 7 verschillende zwaarden, en, Qenta's, heeeeeeeel veeeeeel qenta's!) Hain kwam als laatste en zei een beetje moe: "Kom op jongens, dan gaan we, eerst nog ff snel mun (big) zwaard checken!" Ty oefende nog ff wat met een aantal zwaarden. Het was alweer een poos geleden dat ze een flink gevecht had gehad.. Hain keek naar Ty en kreeg hetzelfde idee en ging met z'n zwaard (die zo groot was dat ie vanaf z'n heup naar z'n voet liep) z'n zwaardtechnieken doornemen. En maakte op den duur supersnelle bewegingen, waardoor het bijna leek alsof hij met niks aan het zwaaien was. Lisa keek naar de rest.ZE keek naar de ruiters en zag dat er kleren neer was gegooid."Misschien een idee om ons zo aan te kleden als hen"zei ze terwijl ze naar de rest keek en de kleding vast hield die ze had gevonden. Ty hield een oefengevecht met Hain, er oplettend dat ze mekaar niet verwonden natuurlijk."Is een idee, Lisa, wat zit er allemaal tussen?" zei Ty tussen een paar halen van de zwaarden door. Ze wisselde snel van een kort slagzwaard, naar en kromzwaard, en dan weer terug, en, ze kon t niet laten, uieindelijk pakte ze haar 2 cavaleriezwaarden, en probeerde zo het zwaard van Hain klem te zetten, wat nog niet zo simpel was. opeens had Hain geen controle meer over z'n zwaard omdat hij te lang naar het gesprek van Lisa en Ty had geluisterd, en Ty zetten hem klem. Hain keek verwonderd naar Ty. "AAAAH, DAMN, verslagen door een meisje. Natuurlijk ben je wel iets anders dan andere meisjes, maar toch..." Hain lachte uiteindelijk. "Maar de volgende keer, danne.., zet ik jou klem!" Lou was naar Lisa gelopen, en keek naar de kleding. Hij trok er een maliënkolder uit en grinnikte."Heb ik niet iets ridderlijks?" Vroeg hij terwijl hij de maliëncolder voorhield. Hain was gestopt met lachen en hoorde Lou. "Heee, die kleren zijn cool, goed idee Lisa." Er lag nog een malienkolder, en trok hem aan. Hij keek naar Lou."Whaha, je lijkt nu een echt ridder!" Lou trok zijn leren jas er weer over aan."Ik heb geen zin verder nog andere kleding aan te doen. Dat zien we later wel weer!"Lou ging even zitten, en wachtte tot de meiden wat hadden uitgezocht.... “Hehehe, wacht maar, Hain! Ik heb een jarenlange training gehad! Ik kan praten EN vechten!" Ty rommelde wat tussen de kleren die er lagen..Ze pakte wat op, en hield het voor zich.."wit..jah, is nog es wat anders dan altijd dat zwarte! Wat vnden jullie?" Ty hield een lange, witte jurk vast, die heel fijn bewerkt was met opstiksels en hier en daar kleine juwelen. Lou knikte slechts.Hij haalde uit zijn jaszak een grote schede, inclusief zwaard. In het handvat van het zwaard zat een grote blauwe diamant. Verder was het afgewerkt met zilver....Hij zorgde dat de riem aan de schede op een goede lengte was, en hing deze over zijn shouder. Ty haalde haar schuoders op, en deed haar wapens af. Ze gooide vervolgens simpel weg de jurk over haar tuniek heen, en deed weer alle wapens om. Toen ze zich omdraaide, zag ze t zward van Lou. Geintreseert liep ze naar Lou toe, en bekeek t zwaard.."Da's een mooie, zeg! scherp, zo te zien.." Hain keek op. het werd al ietsje donkerder, "wanneer gaan we nou eens?". Lou knikte naar Ty, en stond op."Ja, laten we maar gaan."Ze liepen nog een flink stuk, en kwamen al dichter bij de rand van het bos. De bomen stonden minder ver van elkaar af. Uiteindelijk, na nog een kwartiertje lopen, waren ze bij het dorp. De schemering in het bos bleken alleen donkere wolken te zijn.Ze bleven nog even aan de rand van het bos staan kijken.... Lisa grinnikte."Kom we gaan naar binnen"zei ze toen ze achter Lou stond. En naar de muur keek."Ik bedoel het dorp in"zei ze.Lou knikte, en liep door. Het viel hem op dat de mensen van het dorp verschikkelijk vriendelijk tegen hem waren. Hij zag enkele soldaten lopen. Alisa keek om zich heen.Het dorpje beviel haar wel.Terwijl ze veder achter Lou en de rest liep werd ze vast gegrepen."We hebben haar"riep een ridder en Alisa keek naar hem."Lou,Hain"riep ze keihard.En iemand drukte haar mond dicht.Ze keek met angstige ogen toe terwijl andere ridders haar vrienden tegen hield.Ze werd naar het kasteel gebracht.Daar aangekomen werd ze meteen naar de kerkers gebracht en moest ze wachten op het gerecht hof aangezien leo weg was.Die zelfde avond werd er daarboven feest gehouden omdat Lady Tyriane,Lord Leo en Lord Hailo terug waren.Wat ze niet wisten was dat het Lou,Hain en Ty het waren.Terwijl het feest in grote gang was werd Alisa opgehaald en keek angstig om haar heen.Ze werd naar een kamer gebracht.En werd daar in een jurk gehezen nadat ze een bad had genomen.In het stad je ging het gerucht dat het Eliza gevangen was,Eliza zelf kreeg het mee terwijl ze weer eens iets te eten jatte.Ze keek verbaasd op en rende naar het kasteel.Via een vlucht route kwam ze in het kasteel en liep naar de kerkers ze kon de nieuwe niet vinden.Ze besloot het morgen nog eens te proberen.Alisa werd klaar gemaakt en werd door 2 ridders naar het feest gebracht.Ze keek naar Lou en glimlachte eens.Warnaar ze een klap in haar gezicht kreeg en voor de voeten van Lou werd gegooit."Lou"zei ze zachtjes.Lou keek naar haar en toen naar de ridders.Hij pakte Alisa op en zette haar op een stoel."Lisa"zei hij ook zachtjes en maakte bewegingen naar de rest.Ze verdwenen en lieten de twee alleen.Lisa keek naar Lou en zuchte."Waar was jij?"vroeg Lou."In de kerker"antwoorde Lisa en je kon horen dat ze blij was dat ze hem zag."Leo ze is een gevanger je moet haar over haar lot beslissen"zei 1 van de ridders die in de deur opening stonden."Breng haar naar 1 van de slaapkamers"zei Lou en keek naar Lisa."Het komt goed"antwoorde hij.Lisa knikte en liet zich weer beet pakken door 1 van de ridders.Deze greep haar stevig vast en trok haar mee naar 1 van de slaapkamers waar hij haar in de nek begon te zoenen."Laat dat"riep Lisa en wilde weg lopen.Toen werd ze door een andere man,in de rug gegrepen en deze smeet haar op bed.Ze kreeg een knal in haar gezicht. Lou zat op zijn stoel en trommelde op de armleuning. Het zat hem niet zo lekker. Zodra hij weg kon, zou hij gaan.Hij vond het zowiezo al vreemd, maar wel leuk, dat ze werden aangezien voor de mensen die waren overvallen. Wat zij hadden gezien.Hij keek vanuit zijn ooghoek naar Hain. Hij leek zich prima te vermaken. Ty zat naast hem."Als ik weg kan, ga ik naar Lisa toe...." Fluisterde hij.... Hain praatte met Ty over messen en zwaarden, en Hain vroeg wat voor messen en zwaarden Ty allemaal had. Toen ze het allemaal op ging noemen viel Hains mond open van verbazing. Hain zag Lou denken. Hain en Ty waren uitgepraat en gingen naar Lou toe. "Zullen we Lisa daar weghalen? Ik vertrouw het van geen meter." Lou schudde zijn hoofd."Nee, ik ga zometeen alleen. Blijven jullie maar, en zoek wat dingen uit over het dorp ofzow." Lisa keek naar de twee mannen.Ze staarde naar hen toen ze aan het overleggen waren.1 van de kerels keek naar haar en greep haar van het bed af.Hij begon haar in de nek te zoenen."Laat dat"zei Lisa en gaf de man een trap de andere greep haar vast en hield haar stevig vast."Ik zie het meisje begint vervelend te doen"zei de man.Alisa keek naar hem.Ze schrok toen ze zijn blik zag en probeerde los te komen.Ze sloeg de andere man.Deze greep haar nog stevige vast en smeet haar met een kracht op het bed.Zodat Lisa met haar hoofd tegen het bed aan kwam.Ze werd duizelig.Ze keek naar de man die haar op het bed had gesmeten.De andere man was bezig met zijn zwaard.Hij knoeide wat met de riem."Hou haar vast"zei hij tegen de andere.Lisa probeerde weg te komen.Doordat ze duizelig was viel ze alleen van het bed af.De man pakte haar vast en keek naar de andere.Deze liep op haar toe en trok de rokken van Lisa omhoog.Lisa begon te gillen in de hoop dat Lou of Hain het hoorde.De kerel smoorde haar hij legde zijn hand op haar mond.Terwijl de andere vent bij Lisa naar binnen ging.Lisa crepeerde van de pijn.Toen de vent eindelijk klaar was gekomen liet hij haar achter als een stuk vuil en gaf haar nog een knal in haar gezicht.Lisa kroop in elkaar en hoorde de twee mannen weg gaan. Lou was het zat, stond op, en liep de gang in.Hij zag de bewakers net teruglopen, en hij liep snel op de deur af. Zijn tas hield hij nog in zijn hand.Hij opende de deur, en keek eerst naar binnen. Hij schrok toen hij het kleine hoopje Lisa zag liggen. Hij liep naar binnen, deed de deur op slot, gooide zijn jas en tas neer, en snelde naar Lisa toe."Lisa....wat is er gebeurt?" Lisa keek naar hem.En kroop weg."Ze ze..."moppelde ze terwijl ze met betraande ogen naar Lou keek."Ze hebben me.."zei ze en slikte"verkracht"zei ze zo zachtjes dat Lou het nog net kon horen. Hain ging maar even wat met Ty praten. Het moest even tot Lou doordingen, maar uiteindelijk hij werdt verschikkelijk rood."GVDM! Ik laat hun tong afhakken en hun ogen uitbranden!" Hij begon te ijsberen door de kamer, tot hij plots weer stilstond en naar Lisa keek. Hij haalde een hand door zijn haar, dat nu los zat.Hij zuchtte. "Ik laat je niet meer uit deze kamer. Ze mogen je niet weer pakken....Dat laat ik niet toe!"Hij liep langzaam naar haar toe, en ging naast haar op het bed zitten."Ehm....kan ik misschien iets voor je doen...?" Lisa keek naar Lou en schudde haar hoofd.Ze wist zelf niet wat ze hier mee moest.Ze keek naar Lou."Ik wil hier weg"zei ze. "....Weg....ja....nee....helemaal weg....naar onze eigen tijd?"Op dat moment werdt er op de deur gebonsd."Lord Leo? We moeten uw gevangene ophalen!"Lou schrok, maar handelde snel."Ze blijft hier! En laat ons nu met rust!" Lisa keek naar hem.Ze zuchte"Neeh dat ook niet"zei ze toen."Ik wil hier nog ff blijven maar ik wil uit deze kamer"zei ze terwijl ze haar jurk vast pakte en er mee begon te spelen."Waar is Hain en Ty?"vroeg ze toen aan Lou.Om ergens anders aan te denken.” Ze zitten nog aan het feest....ik kon gelukkig wegglippen...."Hij haalde wederom een hand door zijn haar."We kunnen naar mijn kamer gaan, als je dat liever hebt. Ik denk dat het beter is je wel verborgen te houden voor de wachten. Althans als ze denken dat je hier zit...." Lisa knikte en stapte trillend van het bed.Haar onderlichaam deed nog steeds pijn en haar gezicht vertrok van de pijn.Maar ze gaf de moed niet op. Lou pakte zijn jas en tas weer, en liep naar de deur. Hij deed hem van het slot, en keek voorzichtig in de gang. Er was niemand."Denk je dat het lukt om een eindje te lopen. Mijn kamer is een verdieping hoger...."Hij keek tweifelend over zijn shouder, deed de deur verder open, en liep naar buiten.Lisa volgde wat langzamer. Lou sloot de deur weer achter hem, en draaide hem op slot.Na een eindje voorzichtig en langzaam lopen, kwamen ze boven in een andere gang met minder deuren aan. Lou opende de deur van zijn kamer. Het was een veel grotere kamer, met open haard en een gigantisch bed.Eenmaal binnen deed hij de deur weer op slot. Wederom gooide hij z'n tas en jas neer.Hij plofte neer in een stoel. Lisa keek rond en nam plaats op de grond.De koude grond deed goed."Ik denk dat ze beneden op je wachten"zei ze.."Lord Leo..Dat waren toch die van die overval"zei Lisa opeens. Hain en Ty zaten nog steeds aan de grote tafel. Eten en drinken was er in overvloed, maar bijde hadden geen honger. Ze haaden Lisa binnen zien komen, en ook weer zien vertrekken, en Ty had de gedachtes van de 2 mannen die Lisa mee haden gesleurd gelezen.."Ik moet hier weg! Ik vertrouw het helemaal niet meer!" fluisterde Ty naar Hain. Ty zag nog bleker dan normaal, de gedachtes van Lisa dronger sterk door. "Wacht, ik heb een idee!" siste Ty.Dramatisch begon ze te klagen dat ze hoofdpijn had, en weg wilde. Hain snapte waa Ty op doelde, en zei dat hij haar wel weg ging brengen. Toen ze eindelijk uit de drukke zaal waren, gingen ze op zoek nar de rest.Lou dacht na."Ja, dat is waar.... Ty zoekt ons.... ik ga haar wel halen."Lou glipte weer de kamer uit, en liep naar de gang eronder. Hij zag ze al lopen."Jongens! Hier.... Kom mee naar mijn kamer!"Hij liep alweer naar boven, en wachtte daar op ze. Hij opende de deur, liet ze binnen en sloot de deur meteen weer. Ty keek, nog steeds erg bleek naar Lisa.. Het is verschikkelijk wat ze met je hebben gedaan! Ik kon al jullie gedachtes volgen, ze waren zo sterk, dat ze overal bovenuit kwamen...Ik hoop dat het al beter met je gaat "Ik weet wat er is gebeurt, maar dat had je denk ik al dor, Lou...Ze denken dat wij die Tyriane, Leo, en Hailo zijn, en jij -kijkt naar Lisa- ene Eliza, een slimme dievegge die ze al tijden proberen te pakken. Het voordeel is dat wij -kijkt weer naar de andere 2- grote macht hier i het kasteel hebben. We kunnen achter die lui aan, en ze terecht stellen..en eerlijk gezegt, ik wil ze met alle plezier wel martelen...." "Ik heb gehoord dat jij een of andere prinses ben...." Zei Lou, die eigenlijk nog diep in gedachten was verzonken. "Ga zitten...." Lisa keek naar Ty."Van mij mag je"zei ze met een koude blik. Lou keek naar Lisa. Hij was nog steeds verschrikkelijk boos. 'De schoften! Hoe konden ze? Ik had eerder erheen moeten gaan....'Lou! ik weet t! Maar we krijgen ze te pakken, dat beloof ik!"Jah, kan wel, heb ik eigenlijk niet zo op gelet..Nou hoop ik niet dat ze superbezorgt zijn, omdat ik met een smoes ben weggekomen (had 'hoofdpijn') als ze maar niet t ergste gaan denken..Ze weten in elk geval dat Hain, Hailo, ofzo, opzoek is nar jou, en jij ben ene Leo.." Lisa keek naar Hain,Ty en Lou."Ben blij dat jullie verwisseld worden met die hoge pieten"zei ze en glimlachte toen wat wel pijnlijk ging. Lou lachte ook even. "Misschien is het handiger Ty, als jij naar jouw kamer gaat. Zodat ze geen argwaan krijgen. We praten morgen wel verder. En Hain kan opzich nu wel even hier blijven. Maar later ook vertrekken.... Ik ben moe...."Hij keek naar Lisa. "En jij blijft zeker hier...." Ty was alweer een beetje tot rust gekomen. en zeldzame glimlach verscheen op haar gezicht "Ik moet toegeven, die kleding is niet slecht! Maar, weer even terug serieus. We moeten die gasten zien te pakken. En, dat misverstand met jou recht zetten. Die Leo, Lou dus, moet over je lot beslissen, en aangezien je wordt aangezien vor een dievegge, vrees ik dat ze je dood verwachten""Of ik loop met een hand minder"zei Lisa."Trouwens dat ander meisje heet Eliza..en heeft een litteken in haar gezicht..en zover ik gehoord heb in de kerkers heeft Lord Leo haar al een keer eerder vrij gelaten”. Lou schudde zijn hoofd. "Hoe zou ik dat nou kunnen doen? Ik ben echt te moe om nu nog iets te verzinnen!"Hij stond op en liep naar de deur."Als jullie twee zo vriendelijk zouden willen zijn? We praten morgen verder!" "Jah, goed idee! Pfff..vreemde dag!"Plots verwijdde Ty's ogen, en ze keek een beetje angstig naar de rest.."Als ze t hebben gewaaagt die Tyriane uitgehuwelijkt te hebben! Ik ga zo hard slaan!" Lou moest bijna keihard lachen, en deed moeite het binnen te houden."Nou nou Ty, gedraag je een beetje als een dame!" En hij grinnikte. Ty keek kwaad, maar alsnel verscheen er weer en glimlach.."Ach, ik zal t ermee moeten doen..Moet-ie mar snappen dat ik bekaf ben..als ze elke nacht zo'n feest houden..hoe kunnen ze dat overleven? Vin je t gek dan, dat men nog niet zo oud werd?" "Misschien een reden jah"zei Lisa."Maar Ty als je uitgehuwlijk was had je dat allang geweten""Kweet t niet, hoor..Misschien was-ie niet aanwezig, ofzo..Nja, ik zal t toch zo wel te weten komen neem ik aan! Als nog, ik ga slaan..." "Ik studder ook Middeleeuwen, dus dat weet ik best. Goede Nacht!"Hij duwde Ty en Hain zijn kamer uit, en sloot de door weer eens."Ik ben echt doodmoe. Neem jij het bed anders maar. Ik slaap wel in de stoel."Hij trok de maliënkolder uit, zijn shirt ook, pakte een deken, en liep naar de stoel. Hij sleep de stoel dichter naar het bed, zodat hij daar zijn voeten op kon leggen. Lisa keek verbaasd naar Lou.Ze schudde haar hoofd eens.Ze liep naar het bed en kroop erop.Ze kroop in 1 en viel in slaap. Ty liep moe naar haar kamer. Ze duwde de deur zachtjes open, en zag dat er niemand was. Gelukkig. Ze liep naar de haard, en gooide wat houtblokken op de smeulende as. Het was koud in de kamer. Ty bekeek het enorme bed, en ging zitten. Ze overdacht alles wat ze tot nu toe hadden gedaan hier, in de middeleeuwen. Ze had al wat dingen zien hangen die ze wilde onderzoeken, omdat het te maken had met de Arthur-legende. Ze zuchte, klede zich uit (op de polsbanden voor de qenta's na, die hield ze altijd om) en ze koop onder de dekens. Haar zwarte haar lag als een waaier over de kussens. Toen ze niet in slap kon valen, stapte ze weer uit het enorme bed, en liep naar het raampje. Ze schoof de (zo te zien geiten-) leren lappen opzij, en staarde naar buiten. Zachtjes riep ze haar vogels, die ze al sinds de wandeling door het dorp niet had gezien..Ze liet de dieren rondvliegen, en ze sloeg de beelden die ze doorkreeg op in haar geheugen. Lou had hier wel wat aan....Ze zuchtte nog eens diep, en keek naar de hemel. Ze teste haar kennis sterrenkunde eens, en probeerde de sterrebeelden te ontdekken. Toen ze er geen meer ontdekte, bleef ze nog even staan, tot ze het koud kreeg. Toen kroop ze weer terug in het bed. Ze trok de wollen dekens ver over zich heen, en ze krulde zich op tot een bal. Uiteindelijk viel ze in slaap...... Lou lag half in de stoel, mey zijn benen op het bed. Zijn deken lag half over hem heen. Hij had een nachtmerrie waarin hij zijn 3 vrienden allemaal vermoord zag worden.... Eliza hoorde in het dorp dat ze op gepakt was.Ze was stom verbaasd en keek naar de mensen die onder haar stonden."Eindelijk is ze op gepakt"zei de vrouw."Jah maar ik vraag me af wat de Lord er mee gaat doen"zei de man.Eliza keek nog verbaasder."Gevangen ik..."zei ze en rende via de daken naar het kasteel.Ergens kon ze naar binnen sneaken. Hain zat een beetje in z'n kamer te denken over het dorp, en keek naar buiten. Hij zag Ty's vogels vliegen en keek even naar de maan. Het was allemaal zoooo mooi hier. Hij wilde dat hij hier wel eeuwig kon blijven, maar dat was helaas niet het geval. Hij keek even om zich heen. En ging toen weer liggen op zijn bed. Lou werdt bezweet wakker uit zijn droom. Hij keek om zich heen, en realiseerde zich dat hij nog hier was. Hij kalmeerde en keek naar Lisa, die nog vredig lag te slapen. Ty werd weer wakker. Normaal had ze nergens last van, als ze ergens anders sliep, dus ze vroeg zich ook af wat er nu aan de hand was. Ze besloot wat rond te wandereln in het kasteel. Ze deed een gemakkelijke jurk aan, die ze in de kast vond, en zwierf was door de gangen.Op de verdieping onder haar slaapzaal zag ze iemand wegschieten. Ze sloop er op af, en gooide de deur open van de kamer waar ze de persoon in had zien verdwijnen. Ty stond verbaast te kijken toen ze zag dat het Lisa was, en toch ook weer niet... Hain kon niet slapen, zoals wat de laatste tijd wel meer voorkwam. Hij keek even naar het houtvuur, maar hij had het veels te warm om dat aan te gaan doen. Er moest toch iets zijn waarmee hij zichzelf kon bezig houden? Lou probeerde weer te slapen, maar hij voelde dat Ty zomaar ergenst rondliep. Hoewel hij wist dat de bewakers haar niets zouden doen, was hij toch een beetje ongerust.... Hain ging lopen over de gang, want hij had toch niks te doen. Ty keek nog steeds verbaast naar de Lisa die Lisa niet was...Ze merke dat Lou wakker was..Euh..ben ik gek, offeuh, is dit Lisa's dubbelgangster? Ik neem aan van wel....Hij keek nog eens naar Lisa.Omdat Lisa hier is.... Lou stond op en trok zijn shirt weer aan.Ty....moet ik komen? Euh..jah.. we staan nu bijden zeer verbaast naar mekaar te kijken, en kunnen geen woord uitbrengen..Ze is bewapend... Lou tweifelde of hij naar Ty zou gaan.If you need backup, just call me.... Eliza keek naar Ty."Waar is ze?"vroeg terwijl ze haar zwaard voor haar hield. Lou liep ijsberend door de kamer. Hij kon niet alles volgen wat er bij Ty en de dubbelganger van Lisa gebeurde. Maar hij had wel een flauw vermoeden. Hij keek zo nu en dan naar Lisa. Hij was bang dat ze door de gebeurtenis nachtmerries zou krijgen. Eliza keek naar Ty en rende opeens weg.Een heel eind veder liep ze de gang in waar Hain's kamer bevond.Eliza mokte een keer.Lisa daar aan tegen begon opeens te draaien.En te schreeuwen. Lou schrok en liep snel naar hed bed. Hij probeerde haar wakker te maken."Lisa....LISA! Wordt wakker!" Lisa werd wakker en keek in de ogen van Lou.Ze schrok en kroop weg.Ze keek trillend naar Lou en snikte. "Lisa....nee....ik doe je niets...."Hij keek bijna met een smekende blik in zijn ogen."....Astjeblieft...." Lisa keek naar Lou en kroop naar hem toe en omarmde hem. "Ik zal je beschermen....wat dan ook!" Lisa liet hem los en keek hem aan en glimlachte."Dankje"zei ze.En legde haar hand op haar schoot en putterde weer aan haar jurk. Lou glimlachte. Hij vond haar erg aardig. Hij vergat de totale situatie van Ty. Hij staarde naar haar handen.... Lisa keek naar de jurk die ze langzaam los trok."Eliza"moppelde ze."Alisa"terwijl ze veder aan haar jurk zat te vrunneken ook al merkte ze dat Lou keek.Ze begon te blozen. Lou keek snel naar zijn eigen handen. Hoewel hij zelf niet snel bloosde, begon dit ook een beetje te komen. "Lou en Leo....Het is me allemaal net iets te toevallig...."Hij keek weer op, recht naar Lisa."Ty is bij Eliza....naar ik aanneem. Ik ben het allemaal een beetje kwijt...."Hij merkte dat zijn handen begonnen te zweten. "Wedergeboorte"zei Lisa en keek naar Lou.Ze pakte zijn handen en legde deze op haar schoot."Op een paar dingen na anders"Lou knikte afwezig. Hij probeerde Ty's energie weer op te vangen. Maar het lukte niet."Ik denk dat Ty het wel red....ze is goed bewapend...." "F*ck! Verdomme!!"Lou! Ze is ontsnapt! Ik weet niet waarheen!Ty rende de gang op, en zag net Eliza wegschieten Ze greep een qenta, smeet t ding de lucht in, en sneed zo net een stuk van de tuniek van Eliza af. De qenta vloog terug, en landde in Ty's hand. Eliza draaide zich om, en schot een pijl af, van een gejatte boog...(sorry, beetje actiej) De pijl vloog recht op Ty af. Lou was meteen weer alert."Ze is ontsnapt....laat ik haar maar gaan helpen zoeken!" Lou pakte zijn jas, en verliet de kamer. Hij liep naar de gang waar Ty zich bevond. Een paar meter achter Ty lag een bebloedde pijl..Ty keek op, met een flinke schram in haar gezicht.."Late reactie..Of zij is gewoon snel..Im had die pijl moeten zien aankomen.." Ty trok een grimas van pijn. Lou knikte. "Kom op...." Ze liepen naar de gang waar Ty haar het laatst had gezien. Het was er donker en de gang liep naar beneden. "Deze gang loopt naar de kerkers...." "Ow, leuk..." antwoorde Ty, en ze verging weer even van de pijn..Ze legde haar hand op de wond, en niet veel later was deze doordrenkt met bloed.."Nou hoop ik....dat er...geen gif op die pijl...zat...." "Kom hier...." Lou legde zijn hand tegen haar wang, en sloot zijn ogen. Na enkele seconden was de wond geheeld.Hij knipoogde naar Ty, en liep de gang in. "Thanx.." Ty wreef nog even over haar wang, en liet nog een streep bloed achter van haar hand. Ze stemde haar gedachtes af op die van Lou en die Eliza, zo kon ze gemakkelijk communiceren. Al snel had Ty Eliza gevondenLou, naar rechts hier! Lou merkte dat het nu wel erg donker was in de gang. Er hing ook nergenst een fakkel of dergelijke. Hij pakte uit zijn binnenzak een aansteker.... "Lou, wacht!" Ty fluisterde een woord, en er gingen lichten aan. "Truckje die ik van iemand heb geleerd.."antwoorde ze toen Lou haar raar aankeek. Lou zag nog net een glimp van Eliza."Kom op Ty!" Lou trok zijn zwaard (Degene die hij tijdens het wandelen op zijn rug had)Hij wachtte tot Ty wer achter hem stond, en liep toen weer verder.Lou begon te rennen, en hij kon al snel Eliza weer zien. Lou nam een fikse aanloop, en maakte een sprong. Hij greep Eliza's benen, en viel met haar tegen de grond. Eliza worstelde om los te komen."Lord leo"riep ze"Laat me los".”Rustig aan, als je belooft niet weg te lopen, laat ik je los!" "Doe ik"zei Eliza. Lou zette Eliza op haar voeten, en liet haar los. Hij wreef over zijn handen, die hij had bezeerd.Toen pas keek hij eens goed naar haar. Zijn ogen werden groot."My God....je lijkt sprekend op Lisa! Alleen heeft zij geen....litteken...."Hij draaide zich om naar Ty. "Wat doen we met haar?" Toen hij weer terugdraaide, zag hij één van de bewakers die de avond daarvoor Lisa had moeten opsluiten."Ty, regel jij Eliza, ik moet wat anders doen...." Hij liep op de wacht af, greep deze vast en sleepte hem mee.Na een eind gelopen te hebben, en ze in het diepste van de kerkers gekomen te zijn, gooide hij de wacht in een kerker. "Ga je zonden maar eens over zitten denken! Zomaar aan kleine meisjes komen! IK WALG VAN JE!"Lou gooide de deur met een klap dicht. Vreemdgenoeg, op zijn weg terug, vond hij de tas van Lisa....Hij pakte de tas, en haastte zich terug naar Ty en Eliza. Eliza keek naar Ty.En toen Lou naar."Lisa..wie is lisa?"vroeg ze aan Ty."Lisa....is....ehm....ja...."Hoe komen we hieruit, zij denk natuurlijk dat ik diej Lord Leo ben. Hoe leggen we haar dat uit?Lou haalde een hand door zijn haar.... "Ik wil haar zien"zei Eliza koppig en keek naar Lou. Lou fronsde, keek naar Ty, maar wachtte niet op antwoord.Hij begon de weg uit de kerkers te lopen. Na enige tijd stonden ze voor de deur van zijn kamer. Met z'n drieën gingen ze naar binnen. Lou zette Lisa's tas op de grond. "Heb je tas gevonden, en ook nog wat anders...." Lisa keek naar Lou."Me tas"zei ze vrolijk maar haar mond viel open toen ze Eliza zag.Eliza keek naar haar."Lord leo wat betekend dit?"vroeg ze. "Eliza, dit is Lisa, Lisa, dit is Eliza."Lou keek een beetje hulpeloos, omdat hij zich nu geen raad wist.Hij ging maar weer in zijn stoel zitten, en kijken hoe het af zou lopen. Eliza ging zitten en keek nog verbaasder."Lou..ze denkt dat jij die ridder bent net zo als de rest hier"zei Lisa..en keek naar Eliza."Op een paar dingen anders"moppelde ze en streek haar hand over haar gezicht.Eliza keek naar haar."Wat ben jij?"vroeg ze.Lisa keek vragend naar Lou. Lou haalde zijn schouders op. "Ze denkt het inderdaad. Maar ze wou per se jou zien...."Hij keek van Eliza naar Lisa. "....I still can't beleave it...." zei hij in zichzelf....Hoewel hij al eerder Lord Leo had gezien, die zo vreselijk op hem had geleken. Lisa keek naar Lou."Ik ben Alisa,ik kom uit de toekomst"zei Lisa toen maar.Eliza keek nog verbaasder..."Als jij niet lord Leo betn waar is die dan?"vroeg Eliza. "Ik ben Lou, ik kom ook uit de toekomst. Ik lijk alleen heel erg veel op hem. Zoals Lisa op jou lijkt."Hij zuchtte. "Is dit nu wel zo'n goed idee?" Vroeg hij aan Lisa. "Ik zou niet weten hoe ik dit anders kan uit leggen"zei Lisa."Dan zijn jullie wedergeboortes van ons..En kunnen in de tijdreizen"zei Eliza spontaan en haar ogen glinsterde. Lou keek plots vreemd op. "Hoe....hoe kun je dat weten?". Eliza keek naar Lou."Ik geloof niet in christus"zei ze."Ze geloof in de oude gebruiken"zei Lisa.."Ongeveer hetzelfde als Wicca”. Ty was weer stil gevallen. Ze keek van Eliza naar Liza, en weer terug..Vandaar dat ze zo op elkaar leken, en vandaag dat iedereen haar voor die Tyriane aanzag..Ty wende zich naar Eliza.. "Vertel eens..wie zijn wij dan in deze tijd, en wat zijn onze rangen...en wie ben jij?""Lady Tyriane.... prinses...." Zei Eliza met een blik op Ty."Lord Leo, hoogste rang ridder...." Met een blik op Lou.Lou keek niet verwondert op. "Wist t al...."” En ik ben eerste klasse dief laten we zeggen ben de beste dief hier in dit dorp".Ze bleven nog even verwonderd praten, tot ze allemaal besloten weer te gaan slapen. Eliza slop weg, Lisa kroop wer int bed, en Lou nestelde zich wer in op de stoel. Ty liep ook weer terug naar haar kamer. Ze overdacht weer het gesprek, en was wel erg benieuwd naar Tyriane. Ze nam nu wel haar plaats in, maar, hoe zou ze in het echt zijn?Ty opende de deur van haar kamer, en zag het schemerlicht een bijl glinsteren. Ze gilde, en week net p tijd achteruit. De bijl had aleen een stukje van Ty's haar af gesneden. Ty weer verder naar achter, en herkende een van de mannen die Lisa eerder die dag had mee gesleurd. De man zwaaide met de bijl, en Ty zakte in een.. Lou schrok wakker."Er is iets met Ty!"Hij maakte Lisa wakker. Lisa keek op."Wat?"vroeg ze verward."Wat heb je?"vroeg ze daarna Lou keek nogal angstig. Ty opende haar ogen, en zag dat de bijl in de muur boven haar was blijven hangen..de man probeerde het ding eruit te halen, maar de bijl zat goed vast... Ty keek opzij, en zag het onthoofde lichaam van Hain liggen..Toen zonk ze weer weg. "Ty, is in gevaar. Kom op!"Lou trok zijn jas weer eens aan, en wachtte tot Lisa uit bed was gestapt.Ze liepen een eind over de gang. Aangezien Ty's kamer een eind weg was. ondertussen was de gang al vol mensen die stonden te kijken. De man was er vandoor, en Ty lag onrustig te draaien, gekwordent (euh..) van alle gedachten van iedereen. "Aan de kant iedereen!" Lou baande een weg door de menigte. Zijn eerste blik viel op het lijk van Hain. "My God...."Maar snel wendde hij zich tot Ty. Hij knielde bij haar neer. Hij keek naar alle mensen. "Vertrek....VERTREK NU!"De menigte viel uit elkaar en vertrok langzaam. Ty draaide zich om, sperde even haar ogen open, en viel weer weg. r zat een snee op haar voorhoofd, van de bijl, maar die was gelukkig niet erg diep. Wel zat haar gezicht onder het bloed. Lou...............Breng....me weg!. Lou pakte Ty op, en begon richting zijn eigen kamer te lopen. Lisa volgde hem.In zijn kamer healde Lou eerst de wond van Ty. Zij lag nu op het bed.Na enige tijd draaide hij zich om naar Lisa. "Ze is verder niet gewond...." Lisa die bleek was geworden keek naar Lou en Ty.Ze knikte."Gelukkig"zei ze moeizaam. Lou stond op en liep naar haar toe. "Je hebt rust nodig, kom mee."Hij keek naar Eliza: "Jij ook...."Hij liep naar een hoek van de kamer, waar een groot wandkleed hing. Lou pakte een kaars, schoof het wandkleed weg, en ging door een geheime deur. Ze kwamen in een korte gang, die naar een andere deur liep. Achter deze deur was nog een kamer. Lou begon er kaarsen aan te steken. "Deze kamer is alleen toegangkelijk via mijn kamer. Er valt niets te vrezen. Ik waak vanancht wel over Ty. Een goede nacht!" Lou knipoogde en vertrok weer.Hij ging weer op de stoel naast het bed zitten.... Gedachtes en dromen van alles en iedereen vlogen door Ty's hoofd. Ze had een paar jaar erover gedaan om alles te onderdrukken na de val van de rosten op haar 6e jaar. Maar, nu, door de klap van de bijl op haar hoofd had ze de controle verloren, en werd ze bijna gek van alles wt ze te weten kreeg. Onrustig lag ze te slapen, dan weer in een toestand tussen slapen en waken, en tussendor haar verleden overdenkendLou had moeite niet in slaap te vallen. Maar hij dwong zichzelf wakker te blijven.Hij bedacht dat hij de volgende dag maar eens naar de koning zou stappen. Lisa keek naar de deur die Lou dicht had gedaan.Eliza keek haar aan.En gaapte een keer.Lisa ging zitten op 1 van de stoelen die er stonden."neem het bed maar"z ei ze tegen Eliza.Eliza sprong op het bed.Ze rolde zich op als een bal en viel in slaap.Lisa sliep ook al snel in. "Fae, fae......." In gedachtes huppelt en jonge Tryphon achter een elfje aan..Ze verdwaald, maar daar is ze niet van bewust. Het elfje laat haar tandjes zien, en verdwijnt vlak boven een ravijn. Tryphon valt naar beneden, krijgt een klap in haar gezicht als ze op een overhellende rost neerkomt, en valt bewusteloos op de grond. Lou zat bezorgd te kijken naar Ty. Hij hield een kop thee in zijn handen....De nacht kroop langzaam voorbij, en Lou kwam meer te weten over Ty.De volgende ochtend. Nadat Lou iets van een uur had geslapen, ging hij naar Lisa en Eliza. Hij gluurde om het hoekje van de deur. Hij merkte dat ze al wakker waren."Kunnen jullie nu op Ty passen....Ik ehm, heb wat dingen te doen."Na een snel ontbijt verdween Lou voor de halve dag. Rond het middagmaal kwam hij weer terug in zijn kamer.... Lisa zat er naast Ty.Ze hield haar hand vast.Van Eliza was er geen spoor meer. Ty was even bij gekomen, en zag Lou en Lisa. Ze nam wat eten dat naast het bed stond, en zuchtte..even had ze alle gedachtes weer onder controlle..ze vroeg zich af voor hoelang. Lou leunde even tegen de deurpost. Hij keek stilletjes naar Lisa en Ty. Tot Lisa hem opmerkte. "Waar ben je geweest?" Vroeg ze. Lou ging naast haar zitten. "Ik heb vanalles gedaan! Ik heb Hain begraven naast Frank. Ik heb gezocht naar de echte Lord Leo, Hailo en Lady Tyriane, en ben erachter gekomen waar ze zaten. De echte Lord Hailo is vreemdgenoeg ook gestorven. De Anderen zijn er slecht aan toe. Verder ben ik bij de koning geweest. Hem verteld over Hain/Hailo. Hem verteld over de twee bewakers. Over Ty/Tyriane. Over jou...." Lisa keek naar Lou en stond op..En keek naar Ty.Ze glimlachte naar haar. Ty streek wat haar uit haar gezicht.."En, hoe reagerde de koning? Gaat hij die freak vervolgen?". Lou zette zijn bril af, en wreef over zijn ogen. "Ik heb ervoor gezorgd dat je een hofdame mag worden Lisa. Dan kan je vrijer door het kasteel lopen, en heb je minder last van bewakers hopenlijk. Hoewel ik die twee in de diepste kerker heb opgesloten." Hij glimlachte ook even naar Ty, en keek toen naar Lisa. "Wat denk je ervan. Eind van de week kan het gebeuren.". "wat?"vroeg Lisa."Dat Hofdame wordt.."en ze keek bedenkelijk."Ik vindt best en misschien is het voor Eliza beter"Ty glimlache kort. "Gelukkig maar! ik hoop dat-ie ze laat hangen! Ik zal maar niet vragen of ik ze mag gaan martelen...stel, ik verlies de controle weer, dan wordt ik zelf zo'n beetje gemarteld.. En, Lisa, gefeliciteerd! Het is in de middeleeuwen altijd een grote eer om hofdame te worden"Lisa keek naar Ty."Dankjewel"antwoorde ze terug.Haar blik bleef even op Lou rusten. Lou geeuwde. "Ik ga nu slapen. Ik heb vannacht niet echt geslapen." Hij keek nog even bezorgd naar Ty, en vertrok toen naar de andere kamer. Lisa keek Lou na en ging weer naast Ty zitten.Haar ogen glinsterde."Vraag me alleen af van wie ik de hofdame wordt"zei ze. Ook Ty gaapte..Ze had ook niet echt super geslapen, die nacht.. Ze kroop onder de dekens, en zonk in een eindelijk diepe slaap... -paar uur later, tegen de avond- Een grote vogel vloog boven Tryphon. Het dier zwenkte omhoog en omlaag, als of het wat wilde vertellen...Idon....... "Huh, wat?" vroeg Tryphon Mijn naam is Idon......Je hebt de gave om met dieren te kunnen praten.........Je hoort hier niet........Klim naar boven..Daar.......Ik wijs je de weg.... Tryphon hoorde de stem van de vogel als het geruis van de wind door de veren van het dier. Ze keek op, en zag dat er een gemakkelijk pad omhoog was. Lou was tegen die tijd al weer wakker. Zijn kleding bestond slechts uit een zwarte broek en een zwart shirt. [ff kleding beschrijven] Hij zat bij het raam en keek uit over de bossen. Zo nu en dan zag hij de vogels van Ty. Lisa zat nog steeds naast Ty en keek naar haar.Ze zuchte eens.Eliza liet ook eindelijk wat van haar zien.Lisa keek haar kort aan en Eliza ging op de bank in de kamer liggen en viel is slaap. Lou keek op dat moment naar de ondergaande zon. "Je wordt de hofdame van Ty...." Zei hij plots. Lisa keek naar Eliza en zuchte een keer. Plots werdt er op de deur geklopt. Vanachter de deur zei een stem dat het avondmaal was opgedient. Lou zuchtte. "Ik heb eigenlijk geen zin om alleen te gaan. Maar ik heb toch wel honger...." Lisa keek naar hem."Kun je wat mee brengen?"vroeg ze.En dacht nog eens aan wat Lou zo juist had gezegd. "Ja, natuurlijk." Hij stond op, en greep een of andere mantel. "Ik blijf niet lang weg." Na iets van een kwartier kwam hij terug, met vlees en brood. "Als ik meer had meegenomen hadden ze argwaan gekegen. Ik zei dat het voor Ty was...." Hij gooide de mantel van zich af, en plofte weer in z'n stoel neer. Hij keek naar Lisa.... Lisa keek naar het bord."Dankjewel"zei ze tegen Lou en keek naar hem.Ze werd een beetje rood en pakte het brood. Ty werd weer even wakker. Het was de zoveelste keer dat ze had gedroomt over haar verleden. Waarom wist ze nog steeds niet.. Ze wreef haar ogen uit, en ging zitten. "Morguh"zei Lisa tegen Ty en at van haar brood. "Goeiemorgen....Nog iets bijzonders gebeurt?" Ty zag haar vogels binnen zitte, en riep ze. De dieren landden op haar schoot. Lou zat nog steeds uit her raam te staren, en zag een duistere schim naar de poort rijden. Hij keek naar Ty, en lachte flauwtjes. Langzaam drongen er weer meer en meer gedachtes door..."oh..f*ck..ik kan niet langer controle houden..." Ty kneep haar ogen dicht, en probeerde zich te concentreren, maar t was al te laat. De gedachtes vand e vogels waren net even te veel geweest... Lou floot, en de vogels vertrokken. Hoewel ze wel in de buurt van het raam bleven vliegen. Hij liep naar het bed toe, en ging er weer bij zitten.... Ty zuchtte, ging weer liggen, en liet alle gedachtes haar maar weer overspoelen... Lisa keek naar Ty en toen naar de vogels. De dagen kropen voorbij. Ty bleek steeds beter te worden. In de dagen die voorbijgingen was de vreemde duistere schim nog een maal langsgeweest.De dag dat Lisa tot hofdame werdt gemaakt was daar. Lou moest er per se bijzijn.... Ty was alleen.... Lisa stond zenuwachtig naast Lou. Ty werd wakker in een lege kamer..Ze had gelukkig eindelijk alle gedachtes weer onder controlle..Ze stond op, en liep nar de andere kamer. Er was niemand..Ty herinnerde zich iets van 'eind van de week' en 'Lisa wordt hofdame'Ty zuchtte. Ze had geen zin om zich nu te laten zien voor die mensenmenigte, dus ze bleef gewoon in de kamer. Ze liep naar het raam, en riep haar vogels. De dieren kwamen aanvliegen, en bleven op ket kozijn zitten. Ty vroeg alle beelden op die ze hadden opgevangen, en was zo weer up to date. Ze bleef een paar uur bij het raam staan, en zag tegen de schemering een ruiter wegrijden. Iemand die ze nogf niet eerder had gezien. De ruiter had een rode banier met en leeuw en een vogel erop. Ty keek nog es goed, en herkende de banier als het teken van Arthur. Net toen ze Ishja wilde sturen om beter te kijken, ging de deur open... Lisa en Lou kwamen weer binnen. Lou zag dat Ty bij het raam stond, en hij glimlachte. "Hoe voel je je?" Vroeg hij terwijl hij naar haar toe liep. "Al beter..nog niet helemaal goed, maar het gaat weer! Ik hoop dat ik weer de volledige contore heb over de gedachtes van iedereen...Weet jij wie die ruiter was?" Lou schudde zijn hoofd. "Is deze week al 2 keer eerder langsgeweest. Met de koning gepraat enzo. Niets over gehoord. Denk eerlijk dat er iets mis is...."Lou keek naar Lisa: "En hier heb je je hofdame!" Ty draaide zich om, en keek met een glimlach naar Lisa.."Niet dat je me dan ook hoeft aan te kleden..dat lukt mij ook nog wel! Ik geef je gewoon alle vrijheid, maar, wel opletten als we samen door de burcht lopen.En Lou....Je hebt echt die banier niet herkent?". "Nee, hij kwam telkens als het donker was, ik kon het niet zien. Wat is ermee?". "Het is een rode banier, met een ineen gestrengelde leeuw en vogel..Het is een boodschapper van Arthur! Dar waren we toch naar opzoek?" Lou keek verrast maar blij. "Tijd om eens langs te gaan bij de koning, wat zeg jij?" "Kijk es achter je....ik geloof dat we daar niet meer heen hoeven de gaan.."De koning was stilletjes binnengekomen, en stond te wachten tot hij alle aandacht had. Lou draaide om, en gaf een korte buiging. "My king...."De koning wuifde wat met zijn hand. "Ik hoorde dat jullie het al over de ruiters hadden, vandaar dat ik hier ben...." "Euh..Vader..." Ty stond een beetje te stamelen..Het was haar vader niet..en toch moest ze hem zo noemen..en aan haar echte vader had ze een gruwelijke hekel.."Waar wilde U het dan over hebben? Waarvoor was de boodschapper hier?" Lisa deed een stap naar achter met een buiging en keek naar de koning.Vol bewondering. "Zoals jullie al weten, komt de ruiter van Koning Arthur.... Hij heeft wat problemen, en zoekt wat mensen. Hoewel ik bijna niemand wil missen, na het verlies van Lord Hailo, wil ik jou eropaf sturen Tyriane...."Lou twijfelde geen moment: "Ik ga met haar mee! Ze heeft tenslotte iemand nodig om haar te bewaken!". Lisa keek naar hen."En ik als Hofdame ga ook mee"."Dat is al meer dan genoeg! Ik wilde er niet meer dan twee sturen, maar vooruit! Kom morgenochtend vroeg naar de wapenzaal, daar zal ik, met de ruiter die jullie bergeleid staan. En meer kan ik nu niet zeggen. Goedenacht!"En de koning liep weer weg."Nou..komt dat niet even als geroepen? We waren ten slotte opzoek naar Arthur..." zei Ty. Lisa keek naar Ty."We gaan Arthur ontmoeten"zei ze harstikke vrolijk en maakte een vreugde dansje. Ty barstte in lachen uit, toen ze Lisa zag dansen..t zag er nogal gaar uit...Ze ging weer zitten. Haar vogels landden bij haar."Laten we maar beginnen met inpakken, dan!". Lou liep naar de kast waar al hun tassen lagen."Wat doen we eigenlijk met Eliza...?" Vroeg hij na een tijdje toen hij bijna klaar was met de spullen. "Ik heb geen idee...misshiecn moeten we tegen haar zeggen dat ze zich schuil moet huoden in de tijd dat we weg zijn..ofzo...Ik stuur Ishja wel..Elisa wist een weg in, zonder gezien te worden, dus dat zal haar nu ook wel lukken."Ty gaf een gedachte aan Ishja door, en de havik vloog weg."Dan ga ik nu ook maar pakken! ik kom staks wel weer even terug".Lou die als klaar was met zijn tas, keek naar een mantel die in zijn kast hing. "Niet gek...." fluisterde hij in zichzelf, en hij gooide de mantel bij z'n tas. Eliza die er aan kwam lopen keek naar Lisa en Lou."Ga jullie ergens heen?"Vroeg ze. Lou ging weer eens zitten. "Naar koning Arthur. Heeft problemen. Onze koning wou dat Tyriane ging, dus gaan wij mee." Ty zocht haar tas op, en controleerde weer alle wapens. Toen trok ze de kast nog es open, en zag in een hoekie waarempel een malienkolder hangen! Die liet ze natuurlijk daar niet zitten! Ze deed een shirt aan, daaroverheen de malien, en dan haar zwarte tuniek weer. Dan gooide ze er weer een simpele jurk overheen.Ze haalde nog wat kleding uit de kast, en propte het in de tas.Toen ze klaar was liep ze weer terug. Eliza keek naar hem."Wow"zei ze."Dan denk ik dat ik dus me moet verstoppen tot jullie er weer zijn"zei ze en keek naar Lisa deze knikte.Er werd op de deur geklopt.Lisa drukte Eliza onder de bank en zei zachtjes."Blijf liggen".Er kwam een dienstmeisje binnen deze bracht kleding voor de hofdame van ty.Lisa pakte het budeltje aan en knikte eens. Ty had sinds ze aanwaren gekopen weer haar piercings in. Ze kwam weer bij Lou's kamer, en er ging net een dienster weg. Ty schrok, en draaide haar hoofd. Het dienstmeisje maakte een knix, en had gelukkig niets gezien.Ty liep weer naar binnen, en zag Elisa van onder het bed kruipen. Eliza kwam onder de bank vandaan en Lisa keek naar Ty.Zij had haar priecings nog steeds in gehouden."Kunnen we gaan?"Vroeg Lisa ongeduldig. "We moesten in de ochtend in de wapenzaal zijn..maar ik neem aan dat we daar onze spullen toch al wel kunnen neerzetten." Lisa keek naar Ty."Ow"zei ze.Ze keek naar Eliza die uit het raam hing."Wat ga jij doen?"vroeg ze."Ik ga me verschuilen totdat jullie terug zijn"zei Eliza en sprong uit het raam.Ze was al verdwenen toen Lisa naar het raam rende en naar beneden keek. De volgende ochtend vroeg vertrokken ze naar de wapenkamer. Er werdt geen woord gesproken.Toen ze er binnekwamen keek Lou zijn ogen uit. "Dit is fantastisch!" Lisa keek om haar heen.Ze hield haar jurken omhoog en bekeek de wapens. Ty kon t niet laten, natuurlijk....Ze pakte een zwaard uit de schede, en bekeek m es van dichtbij. Het was een simpel slagzwaard, maar perfect in balans. Ty zwaaide wat heen en weer, en keurde het zwaard goed. Voorzichtig zette ze het weer terug. Ze liep een rondje door de zaal, en zag kruisbogen liggen. Haast verliefd vloog ze erop af, en bekeek ze allemaal.Zo waren ze nog een poosje bezig. Ze schrokken daarom ook allemaal op toen de deur open ging. Lisa keek naar de deur en verkleurde.De koning kwam binnen. Lou, die naar een prachtig schild stond te kijken, draaide zich langzaam om. Hij gaf weer een korte buiging.De koning wenkte hen, en leed hen naar een geheime gang. Van daaruit gingen ze naar een andere wapenkamer, de wapenkamer van de hogere ridders.Wapens lagen en hingen er allemaal bij naamplaatjes. En toen Lou eenmaal de naam Leo zag, en al de prachtige wapens, had hij geen aandacht meer voor de rest. Ty ging zitten aan de lange tafel die er stond.Ze keek rond, en verbaaste zich over de grote hoeveelheid wapens hier. Hoevaak zouden ze hier oorlog voeren..? vrieg ze zch af. De koning ging ook zitten. Hij schraapte zijn keel, en iedereen keek op. "De booschapper is er. Ga zitten, allemaal." Lou kwam aanlopen, en nam naast Lisa plaats.De boodschapper stapte uit de schaduwen. Lisa keek naar de boodschapper en bestuurderde zijn kleding.Haar mond viel open van verbazing.Ty en Lou hadden gelijk. Uit eerbied boog de boodschapper voor de koning, en ging ook zitten."Dus, jullie gaan met mij mee?" Lou knikte afwezig, in gedachten vroeg hij zich af of hij miss. van die wapens mee kon nemen.” Ik neem aan dat we zo onopvallend moeten reizen, aangezien het iets geheims was..voor zover ik hb begrepen..wat moeten we naast onze spullen die we al hebben inpakken?" vroeg Ty. "Verder zouden wapens wel verstandigm zijn, maar dat lukt wel." Zei hij met een blik op het zwaard van Lou. Hij stond weer op. "We vertrekken zometeen. Van hieruit loopt nog een geheime gang naar buiten. Ik wacht daar op jullie met de paarden." En hij verdween.Vandaar dat Eliza hier binnen kwam Lou stond op, en greep ergenst nog een zwaard vandaan. Pakte zijn tas, en wachtte op Lisa en Ty. "Dan hoef ik verder nix in te pakken.."zei Ty. Ze deed de jurk uit, en ze leip weer rond in har zwarte tuniek en leggin. ze slopen nar buiten, en zagen in de schemering de boodschapper bij 4 paarden staan. Lou herkende het paard waar hij eerder op had gereden, en hij liep erheen. Het was een groot en stevig zwart paard. Lou pakte de mantel die hij eerder had gevonden, en trok deze over zijn jas aan. Hij steeg op. Ty bekeek alle paarden es goed. Lou had de mooie zwarte al in beslag genomen, helaas. Het was namelijk een sterk, en goed betrouwbaar beestje. Ze koos dan maar een wat onrustige merrie, fijn gebouwd, maar betrouwbaar. Lisa keek naar de paarden en zoals ze al verwachte lag er op 2 van de 4 zo'n dames zadel.Zij had het iets kleinere merrie tot haar beschikking. De boodschapper wachtte geduldig. Lou vroeg hem om zijn naam, maar deze wou hem z'n naam niet geven. "We reizen oost!" En hij reed in galop weg. De rest volgde. De dag vloog voorbij, en bij de schemering reden ze door een groot bos. Toen het echt donker werd, besloten ze te stoppen, en het kamp op te slaan. Ty steeg met moeite af, en toomde haar paard af. Ze hing het hoofdstel op, en het zadel gebruikte ze als kussen. Ze zou wel ontzettende spierpijn hebben, morgenochtend..ze was absoluut geen dameszadel gewend, en ze had er, na vandaag een rothekel aan! Ze besloot de singel door te snijden, dusdanig zodat het knaopte als ze zou opstijgen. Ze kon geweldig zonder zadel rijden, dus waarom zou ze dat dan niet zoen? En nou maar hopen dat er een vervangen de singels waren... Lou had zijn paard ook afgezadeld. Hij lag nu op de grond, en keek naar de hemel. Hoewel deze afgeschermd was door takken en bladeren. Lisa mopperde wat over het zadel en legde hem op de grond.Zoals de rest had gedaan.ZE had geen kont meer over.Ze ging zitten en rommelde wat in haar tas.Ze haalde haar dagboek te voorschijn en schreef erin.Daarna propte ze het weer in haar tas en keek naar de hemel. Erg, he, Die dameszadels? seinde Ty door naar Lisa, die erg pijnlijke gedachtes uitzond... ik wilde altijd al een keer zo rijden..nou, ik heb t 1 dag vol gehouden, en ik doe t nooooooooooit meer! Ty lag op haar rug, deken over zich heen, hoofd op het zadel. Zij zag de sterren wel, want haar bijde vogels zaten in de toppen van de bomen. Lisa keek verbaaasd naar Ty.Ze besloot haar zadel zo door te snijden dat het een ongeluk leek en dat ze gewoon als een kerel mocht rijden.Lisa ging liggen en viel al snel in slaap.Ze had zoals elke avond weer die nachtmerries. Lou zat als enigste nog wakker een beetje voor zich uit te staren. Slapen lukte hem toch niet. Hij hoorde het ruisen van een beek of rivier in de buurt. Hij besloot erheen te gaan. Hij gooide zijn jas en mantel bij zijn zadel, en liep het bos in. Lisa droomde veder en begon hevig te zweten,van angst. Het bos waar Lou doorheen liep was erg dicht. Hij liep een paar schrammen aan z'n armen op. Maar dat was het waar voor waar hij kwam. Er was een heldere rivier die langs grote stenen heen stroomde. De maan en sterren weerspiegelde in het water. Lou zag een eind links van hem een vuur branden, en grote vage schimmen. Hij besloot dichterbij te kruipen. Toen hij achter een bosje verscholen naar het vuur keek, zag hij dat er verderop een woonwagen stond. "Zigeuners...." Fluisterde hij. Hij stond weer op, en wou teruglopen. Maar vlak voor hem stond een meisje.... Lisa werd wakker.Ze kroop in een en keek om haar heen.Ze wist ff niet waar ze was maar voelde toen dat er een zadel bij haar lag.En herinnerde zich weer alles. Het meisje was ook een zigeuner. Ze keek naar Lou, en naar zijn kleding. Hoewel zijn kleding uit slechts een zwart shirt en een zwarte broek bestond. Lou legde zijn vingers op zijn lippen, en liep weg. Niemand kwam achter hem aan.Terug bij de rest zag hij dat Lisa daar zat. Hij ging naast haar zitten. Lisa keek naar Lou."Waar was jij?"Vroeg ze zachtjes. "Er is hier verderop een rivier. Ik heb zigeuners gezien." Lisa keek naar hem."Echt?"vroeg ze.” Het waren er niet veel. 1 iemand van hen heeft me gezien, maar niets gedaan om alarm te slaan. Ik vind het vreemd.".” Misschien omdat ze het wel gewend zijn vreemde te zien"zei ze tegen hem. Hij haalde zijn schouders op, en greep zijn mantel. Hij begon het een beetje koud te krijgen. Lisa pakte haar deken en gaf hem aan Lou.Ze had zelf nog een deken en pakte deze van het zadel en wikkelde zich er in,. Lou glimlachte. Hij pakte even Lisa's hand, en gunde haar een van zijn liefste blikken.Lisa begon meteen te blozen. Lou glimlachte nog steeds. Maar hij ging liggen om te slapen. "Truste...." Ze zucht een keer."Truste"zei ze. Ty lag al de hele tijd wakker. Slapen lukte toch niet op een of andere manier. Ze had Lou heen en weer zien lopen door de ogen van haar vogels, en ze had Lisa en Lou horen praten. Ze draaode nog es om, en ze kon nog niet slapen. Frustrerend. Lisa keek naar Lou die in slaap was gevallen ze zuchte eens en legde haar hoofd op haar knieën. Lou sliep rustig. Zijn dromen werden niet meer verstoord door vreemde beelden. In zijn droom zag hij Lisa en Ty.... Zelfs in zijn slaap glimlachte hij. Lisa keek eens verbaasd naar Lou en grinnikte.Ze kreeg de slaap niet meer te pakken en wachte toen maar op de zonsopgang. Lou werdt net na zonsopgang wakker. Hij gaf het deken terug aan Lisa, en bedankte haar hartelijk.Hij keek naar de schrammen op zijn armen die hij die nacht had opgelopen.Na een vlug ontbijt begon hij zijn paard op te zadelen. Ty was ook al wakker. Ze pakte het zadel van de grond, legde het op de rug van de merrie, die ze..*denkt ff snel* Fell (don't ask..zeg Fal) had genoemd, en singelde aan. Net zoals ze dacht, knapte de singel. Dramatisch begon ze te klagen, maar het bleek dat de boodschapper ook geen extra singel bij had. Hij borg het zadel op, en Ty sprong blij op Fell, eindelijk, zonder dat etterige dameszadel. Lisa keek naar haar zadel.Mopperend legde ze hem om de merrie en keek naar de singel."Laat mooi hangen"mopperde ze en keek naar de man. Lou grinnikte bij het aanzien van de kapotte singels. Ty hoorde Lou grinneken, en ze grijnsde terug.."tja....je moet iets”. Lou knipoogde."Nog steeds oostwaards?" Lou spoorde zijn paard aan (die hij tot Tuhan had gedoopt) en reed beetje snel weg.De hele dag gebeurde er niets bijzonders. Op het ding na dat Lou een glimp van de zigeuners zag.Ze kwamen het bos nog steeds niet uit. En tegen de schemering hielden ze weer stil.Lou hoorde de rivier weer, terwijl hij aan het afzadelen was. Hij keek naar Lisa, en liep naar haar toe."Kom, laten we dat moment van gisterenavond overdoen...." Hij pakte haar bij de hand, en liep met haar het bos in, richting de rivier. Lisa keek verbaasd maar liep met Lou mee en liet zijn hand niet los."Weet je zeker dat ze er zijn?"vroeg ze aan hem.Ty verzorgde Fell, en voerde de merrie snoepjes, die op wonderbaarlijke wijze verschenen...Ze probeerde een gesprek aan te gaan met de boodschapper, maar ze kreeg er niet erg veel uit..Ze kwam alleen te weten dat meneer een boodschapper was van Sir Kay, een van de ridders van de ronde tafel, en, zoals de legende al zei, stiefbroeder van Arthur. Ty zuchtte, en gaf uiteindelijk het gesprek op. Ze zakte op de grond, en staarde wat voor zich uit..Ze verveelde zich. Lou zei niets. Ze kwamen bij de rivier uit. Lisa keek naar de rivier en volgde toen de oever aan de overkant. Ze gingen zitten op de stenen. Lou zat tegenover Lisa. Hij keek haar aan, en bij het aanzien dat ze haar ogen afwendde zei hij: "Je hoeft niet verlegen te zijn." Hij glimlachte weer eens."Lisa...." Ze keek hem nu aan. "Je bent het liefste meisje dat ik ooit heb ontmoet." Ze bleven een paar seconden stil naar elkaar kijken.Plots hoorden ze een roep uit het bos: "LORD LEO!" Lou zuchtte. Hij kuste Lisa op d'r voorhoofd, stond op en beende weg. Lisa keek hem na."Ow man"moppelde ze zachtjes.En wreef over haar voorhoofd terwijl ze stiekem van binnen glimlachte. Lou liep snel door t bos heen, en zag dat bij de anderen nog meer mensen stonden. Het waren de zigeuners. Lou zag het meisje dat hij de nacht eerder had gezien."Wat the fuck...?" Fluisterde hij in zichzelf. Lisa keek op en concetreede zich op lou en verdween.Ze was alleen iets te laat en belande hierdoor in de bosjes vlakbij het kamp.Snel krabbelde ze omhoog en liep achter Lou aan.Haar ogen vielen meteen op de zigeuners."wow"moppelde ze. Lou keek even naar Lisa, maar toen snel naar de boodschapper."Wat is er aan de hand?" Er stond een grote zigeunerman met de boodschapper te praten. Ze hadden het over dat wij over dit land aan het rijden waren. Lisa plukte wat bladeren uit haar haren en ging naast Ty staan.En keek weer naar de zigeuners vooral naar die gene die met de booschapper stonde te kletsen. Lou begon ook tegen de zigeuners te praten. Het bleek geen effect te hebben. Ze begonnen zelfs te dreigen. Lou wist dat ze met z'n 4en niets tegen zo'n groep kunnen beginnen. Hij liep even naar de meiden toe."Ik ben bang dat er niets anders opzit dan om te rijden.... ze willen ons niet doorlaten!"Na enkele minuten zaten ze weer op t paard. Ty vond t allemaal best. Zigeuners zijn gaaf, maar Arthur meeten is ook gaaf. Haar maakte het niet zoveel uit. Weer reden ze de hele dag door het bos, tot het schemerig werd. Lisa begon te gapen.Ze had de helft mee gekregen.Maar het voor uit zicht dat ze koning arthur ging onmoeten was voor een droom die waar werd. Ook Ty begon te gapen. Het was ondertussen helemaal donker, en omdat er merendeels zwarte paarden waren, kon bijna niemand elkaar meer goed zien."Zeg, zullen we stoppen? Het is al laat, ik ben moe, en daarin ben iik niet de enige....en ook de paarden kunnen wel wat rust gebruiken.."Zonder op antwoord te wachten sprong Ty van Fell. Lou jumpte ook van zijn paard af. Hij ging zitten en trok zijn deken uit zijn tas. Lisa die half slaperig op haar paard zat schrok een keer wakker en zag Ty en Lou op de grond staan ze besloot ook maar af te stappen.Ze stapte af en ging direct zitten. Ty worstelde wat met haar dekens en haar tas, won van de tas, liep naar een grote boom, ging tussen de wotels liggen, en trok de dekens over zich heen. Ze viel gelijk als een blok in slaap. Lou zat half slaperig voor zich uit te staren. Hij kon niets meer zien, maar hij wou wakker blijven voor het geval dat de zigeuners terugkwamen.Lisa die in slaap was gevallen draaide zich nog eens om en werd wakker.Ze had het koud.Ze keek omhoog en zag dat Katie er nog steeds stond en ze stond slaperig op en rukte aan haar deken.Toen ze die eindelijk te pakken had rolde ze zich er in op en keek naar Lou die half slaperig voor zich uit keek.Ze ging weer liggen en als snel sliep ze in. Lou keek eens naar Lisa, hij wist niet wat hem bezielde toen hij het haar had verteld.Het viel hem opeens op dat de boodschapper weg was! Zijn paard ook!Hij gaf er op het moment niet veel om en ging tegen een boom zitten. Hij bleef naar de meiden kijken tot hij in slaap viel. Midden in de nacht werd Ty wakker. Ze gaapte, en vervloekte zichzelf. Ze had de slaap hard nodig, maar de dacht dat ze wat had gehoort. Tussen de bomen door kwam wat maanlicht. Ty ging zitten en keek rond. Juist toen ze dacht dat er niets aan de hand was, zag ze een schim achter Lou staan. Lou en Lisa lagen nog diep te slapen. Ty besloot af te wachten wat de schim ging doen, en ze alsof ze weer sliep. Lou die eigenlijk een beetje half lag te slapen, werdt zo'n beetje half wakker. De schim achter Lou kwam een paar passen dichter bij. Ty haalde onopgemerk een qenta uit de schede. Ze had haar blik gevestig op de zwarte schaduw. Lou zag bewegingen bij Ty. Hij trok slaperig en verward een wenkbrauw omhoog.Ty? sssssssssssssssssst! het is waarschijnlijk een overval! er staat iemand achter je!. Hij denkt goed verborgen te zijn, maar dat issie niet! Damn!De schim achter Lou had een mes gepakt. Hij dacht dat iedereen nog lag te slapen, en zo iedereen kon gaan vermoorden.. Lou tastte voorzichtig in zijn zak. Hij voelde het handvat van een mes. Hij greep het beet.Ty? What the fuck is hij aan het doen? over je heen buigen, en je hals proberen door te snijden met een mes...misschien..?GVD!Ty sprong op, en smeet de qena richting Lou. Deze dook weg, en de qenta raakte de hand van de man, de het mes liet vallen. Lou rolde om, en in plaats van zijn mes trok hij zijn zwaard. Uit een ander bosje dook nog een man.Lou reeg hem aan zijn zwaard.Nog een andere dook op Lisa af. "LISA!" Gilde Lou en hij rende er op af. Net op tijd greep hij Lisa voor ze aan een mes was gespietst. Ty stond op, en greep haar twee cavaleriezwaarden, die alijd op haar rug hingen. Ze draaide zich razendsnel om, en hakte een arm en een hoofd af, van nog twee aanvallers. Lou stond op en merkte dat hij en stuk vlees uit zijn been miste. "Fuck...." In blinde woedde wist hij niet dat hij magie aan het gebruiken was. De belager van Lisa was tot een hoopje as verbrand, en een andere stond nog in de fik. Lisa die wakker werd getrokken.Keek naar Lou en toen naar de man,nahjah het hoopje as.Ze keek angstig en met grote ogen. Lou zuchtte en zakte op de grond neer. Ty had de laatste overmeesterd.Lou’s zwaard viel met een kets tegen de grond, en vlug trok hij zijn broekspijp omhoog. Uit de wond stroomde veel bloed. Lisa keek naar Lou en zocht haar tas.Die hing nog aan Katie en deze was verdwenen. Lou begon zwaar te ademen. Hij had al flink wat bloed verloren, het was ook een grote wond. Hij drukte zijn hand ertegen aan en probeerde zichzelf te healen, maar hij was te moe.Hij keek wanhopig van Ty naar Lisa. Ai..da's balen!" Ty veegde zelf wat bloed uit haar gezicht. Ze had wat schrammen op haar gezicht, en een wat diepere wond op haar arm en rug. Ze bukte zich, en makte haar zwaarden schoon aan het gras. Toen liep ze naar haar tas, en paktje er een potje zalf uit. "Dat heb ik dan weer wel meegenomen!" zei ze glimlachend. Ze smeerde eerst wat van het goedje op har wonden, en gaf het vervolgens aan Lou"Het meurt misshcin een beetje, maar het geneest heel snel en gemakelijk wonden! Er zitten genezende kruiden in"Lou dankte, en pakte het met zijn bebloedde handen aan. Enkele minuten later keek hij naar het hoopje as op de grond."Geez.... ik wist niet dat ik zo veel kracht in me had...." Lisa keek naar hen en zucht.ZE vondt haar tas helemaal overhoop gehaald in 1 van de bosjes.Haar boek was er nog en ook 1 van haar pennen.Veder lag er verband..maar kleding stukken en goud munten die ze van Eliza had gekregen waren verdwenen.Ze kwam terug en gaf Lou het verband. Lou's handen zaten nog steeds onder het bloed. "Wil jij het doen?" Ty had gelukkig al haar spullen nog. Die had ze vlak bij gelegd. Fell stond er ook nog, schuimbekkend, en zwetend, wel eens waar, maar, ze leefde nog!Ty ging naast Lou zitten, en bekeek de wond.."Dat kan een groot probleem worden, vriend..reken er maar op!" Lisa knikte.Ze maakte het verband los en wikkelde het stevig op de wond van Lou.Aan het einde trok ze het aan.En peuterde ff in haar haren warnaar ze het uiteinde met 1 van haar haarspelden vast maakt.Ze trok teven een stuk van haar jurk en gaf deze aan Lou."Veeg hier het bloed maar af.."zei ze.” Dank je...." Zei hij met een pijnlijke glimlach.Toen zijn handen schoon waren keek hij naar Tuhan. Het paard stond een eindje verderop gewoon te grazen."Ik hoop dat ik nog kan paardrijden morgenochtend....hebben julie trouwens de boodschapper gezien?" Vroeg hij terwijl hij zijn zwaard aan het gras afveegde en terug in de schede stopte. Lisa schudde haar hoofd."Graag gedaan"moppelde ze en keek om haar heen.Netzoals haar paard was de boodschapper verdwenen."Toeval"moppelde ze. "Hmm..rijden zal lastig worden..Ik heb ook een keer een hap uit mn been gehad, vandaar..tis echt geen pretje..De boodschapper heb ik niet meer gezien. Zijn paard staat daar" Ty wees naar het oosten, waar een donkerbuin paard verschrikt stond dribbelen. Geen spoor van de ruiter.... Find King Arthur Lou vroeg zich af waar ze heen verdwenen waren. Maar hij was nog erg moe."Laten we nog maar slapen...." Lisa keek naar hem.En zuchte een keer."Weird"moppelde ze en pakte haar deken die vol met as zat en klopte hem uit waarna ze hem om zich heen wikkelde en in ging zitten."Nog bedankt"zei Lisa tegen Lou. Ty was alweer klaar wakker. Ze zei dat ze wel op wacht zou gaan staan, in geval dat. Ze klom in een boom, waarschuwde haar vogels, en ging zitten. Ze had zo goed uitzciht op alles wat beneden gebeurde. Lou glimlachte nogmaals. "Is wel goed hoor...." Hij ging liggen en viel al weer snel weg in slaap. Ty gaapte, en opdene haar ogen. Ze knipperde een aantal keer..realiseerde zich dat het al ochtend was en dat zij, de wacht in slaap was gedonderd! Ze schold zichzelf weer es uit. Ze keek snel even naar beneden, en zag dat alles in orde was. Ty klom uit de boom, verzwikte daarbij twee keer haar voet, schaafde haar handen en polsen, en uiteindelijk pleurde ze uit de boom. "Tering, hej..nie echt mn dag vandaag..." Ty zuchtte, en stond op. Lou werdt wakker, en zijn been was helemaal stijf. Hij probeerde te gaan staan, maar stond nog een beetje erg wankel tegen een boom aan.Hij keek naar Ty die niet echt lekker de boom uit kwam. "Middenachtelijke gevechten zijn nooit een pretje...." Lisa opende haar ogen toen ze Lou hoorde.Ze ging recht op zitten en keek eens rond. "Ook goeiemorgen...."Lou hinkte naar zijn tas, en ging ernaast zitten. Er een stuk brood uitpakkend. "Ehehehe, nie echt mn dag vandaag...ik denk dat ik maar weer es me muziek moet gaan luisteren..wie weet ligt t daaraan..Hoe is t met je been? Wordt voor jou geloof ik ook wel een lekkere dag..".” goeiemorguh"moppelde Lisa en stond op.Rekte zich een keer uit. "Pijnlijk en stijf. Anders doe ik wel eens een keer damenszit!" Een lach volgte en hij verslikte in zijn brood. "Wat voor een muziek?" Lisa keek om haar heen en hoorde opeens een paard.Katie kwam terug met op zijn rug de boodschapper.Lisa keek naar hem. Lou keek boos naar hem op. "Waar was je! We zijn aangevallen! Me halve been ligt eraf man! En waar is je eigen paard?" De booschapper keek hem aan.En zweeg.Lisa keek naar hem en Lou."Stap op we moeten veder"zei hij en keek naar Ty en Lisa. "Hey, rustig! mag ik niet even ontbijten..?"Ty wreef in haar ogen, en gaapte nog een keer..Ze haalde wat uit haar tas, en pakte het uit. Voor ze het wist had Idon, die al een poos zat te loeren het uit haar handen gegrist.."Euh, mensen..t gaat niet helemaal goed hier, vandaag...verder niet op letten...Zojuist is dus mn ontbijt er vandoor gegaan.." Ty pakte een ander pakje, keek deze keer of er geen hongerige vogels in de buurt zaten, maakte het open, en begon te eten. Niet veel later zaten ze (Lou met moeite, Ty met geplette tenen, Fell was zo lief om nog es op dr voet te gaan staan) op de paarden, en ze reden rustig het bos uit, eindelijk... Lou kneep zijn ogen dicht tegen de felle zon. In het bos was het meestal donker geweest. Hij greep naar zijn zonnebril. Ze keken nu uit over de velden, en in de verte glinsterde een rivier of een meer. Het waaide behoorlijk, en ty had last van haar haar. De graaide naar haar tas, en pakte een elastiekje..toen ze net haar lange haar in een vlecht had knapte het elastiekje...met een zucht pakte Ty de volgende..... Lou die nu zijn zonnebril ophad keek aandachtig rond. Hij zag dat ze wegens de omweg een eind naar het noorden waren gereden."We moeten weer terug oostwaards!". "Nou, dan gaan we oostwaards! Kan je een galopje aan?" Ty wachte weer es niet op andwoord..Ze wendde Fell naar het oosten, en spoorde haar aan. Fell sprong er vandoor, ze had het bos wel weer gezien. Lou volgde in een sukkeldrafje. Zijn been deed echt verschikkelijk zeer.Na al weer 2 uur gereden te hebben, hield de rest stil om op hem te wachten. Lou kwam uiteindelijk na een tijd aan, met een vermoeid en gepijnigd gezicht. "Hou je t nog vol?"Ty drraaide zich om, en keek naar Lou.."Je been bloedt.."Ty draaide weer terug..T was toch al niet haar dag..Zoals al een paar dagen zat ze zonder zadel..Ze draaide iets te hard..en flikkerde van Fell af.. Lou vloekte wat, en sprong van Tuhan af. Hinkend op een been ging hij tegen een alleenstaande boom zitten. Hij trok zijn zonnebril weer weg en begon weer zijn been te healen. Uiteindelijk hield het bloeden op, maar er was nog steeds een groot gat. Ty keek op, en staarde naar de wond.."Dat gaat rotten, dat is nu al zichtbaar! Er moet snel wat aan worden gedaan, anders heb je kans op koudvurr, en mis je straks je been.."” Denk t niet.... heb t geheald, dus t is ook meteen gereinigd. Moet er wel weer verband om doen."Na een kleine tijd stond hij weer rechtop en deed hij weer zijn zonnebril op."Denk dat ik t wel weer kan proberen...." Ty haalde haar schouders op "Zelf weten" mompelde ze.Ze steeg weer op Fell en spoorde haar aan tot een drafje. Lou volgde haar voorbeeld, en even laten galloppeerde hij toch vrolijk mee. Hoewel zijn gezicht wel ernstig stond. Ty volgde de boodschapper, die even verder vooruit reed. Plots hield deze zijn paard in, en Ty kon net op tijd Fell afwenden, voor ze er boven op knalde."Onee..en nu?"De anderen kwamen er ook bij..ze keken allemaal de diepte in, onder hun lag een diep ravijn, wat bij een aardverschuiving was ontstaan. "Dat wordt weer omrijden!" Lou sprong weer van z'n paard af. "Kunnen we ff rusten?". "Jah, goed idee!" Ty jumpte van Fell af, en viel eindelijk es een keertje niet! Ze ging in de schaduw van wat verdwaalde struiken zitten, en zoecht weer een pakje op in haar tas. Ze had weer honger. De vogels waren vissen aan het vangen in het stroompje in de kloof. Lou ging bij Ty zitten en pakte uit zijn tas een kruik water. Eindelijk had Ty weer es tijd om wat muziek te luisteren. Ze graaide in haar tas, en viste dr discman eruit. Wat voor een muziek?" Lou herhaalde zijn vraag die hij al eerder die dag had gesteld, maar geen antwoord op had gekregen. "He, wat?" Ty hoorde niet helemaal wat Lou zei..maar ze begreep m snel genoeg. "Metal..Trail of Tears op ogenblik.." Lou glimlachte: "Tenminste niet de enige met zulke smaak...." Toen hij zag dat Ty hem vragend aankeek, stak hij zijn duim op. "Gelukkig!" Ty glimlache, en nuriede mee met de melodie. Lisa keek naar de andere twee en keek naar haar boek.Ze zucht toen ze berekende wat ze nog meer verloren had. Tegen de schemering ging het alweer beter met Lou z'n been. Hij had het vaker geprobeerd te healen, en het gat was dus verder geslonken. Terwijl hij er opnieuw verband aanlegde, kwam de boodschapper op hem aanlopen. "Ik rijd alvast wat verder vooruit. Een eind over de kloof heen is een kamp waar we eerst heenmoeten. Ik zoek alvast een overweg!" Lou knikte maar wat, maar vertrouwde het niet. Ze waren al wat verder gereden, en zaten nu bij een klein groepje bomen. "Ik ga m achterna....alleen." Lisa wilde er wat op zeggen maar kon zo snel niks bedenken."Wees voorzichtig wil je"zei ze toen maar.En keek naar Ty misschien kon ze 1 van haar vogels mee laten vliegen. "Ze vliegen al een poos bij de boodschapper in de buurt, Lisa. Niet gemerkt dat ze al een tijdje weg waren?" en naar Lou zond ze ale beelde door die ze kreeg. Lisa schudde haar hoofd. Lou knikte even kort en begon toen richting de weg die de boodschapper genomen had te lopen. Even later vloog hij er als vogel snel achterna.... Lisa moest wat te doen hebben en pakte haar boek uit haar tas en begon er in te pennen. Lou vloog lekker door de wind heen en vergat even zijn zorgen. Maar toen hij eenmaal de boodschapper weer zag, lette hij weer goed op. Hij zag de vogels van Ty ook rondvliegen. En, Lou, heb je hem gevonden? Het was al donker, en de vogels zagen niet zo scherp meer.Jazeker, hij is gestopt bij een groepje bomen!Lou daalde af en ging (Nog steeds als vogel) in een boom zitten. Hij zag de boodschapper en nog iemand. Hij kon maar flarden van hun gesprek opvangen."....gedragen zich vreemd...." Lou sprong naar een lagere tak."....kleding is heel anders....""....vreemde spullen bij zich...." Lou begreep dat ze een beetje te onvoorzichtig waren geweest wat hun normale gang van zaken betreft. Hij kon niet toestaan dat dit ten ronde ging. Hij veranderde terug in zichzelf, trok een dolk en sprong naar beneden. "Als jullie slim zijn, blijven jullie staan en luisteren naar mij....". Wat isser, Lou? problemen?Ty stuurde haar vogels wat dichterbij, maar ze kon nog niet alles zien. Ach nee.... misschien ligt er hier straks bloed.... de Boodschapper vind dat we ons vreemd gedragen....Lou richtte zijn dolk op de andere man. "Mijn vriend....wat geloof je van deze man?" Lou knikte naar de Boodschapper. De man verstevigde de greep om zijn speer. Het was maar een gewone soldaat! Lou begreep z'n reactie meteen en twijfelde niet. Hij gooide de dolk op hem af, die hem in de nek raakte. Een klein gesmoord geluid kwam uit hem op, maar hij was vrijwel meteen dood.Lou liep ook meteen snel op de Boodschapper af. "Zo nu gaan wij eens even praten!" Lou greep hem bij z'n schouder en duwde hem tegen de boom. Hij pakte een ander mes en hield deze een eindje van de keel van de boodschapper vandaan. "Verdomme! Lou laat bloed vloeien!" HEEEEEEEY!! laat ook wat voor mij over!! Nah, er was één andere man die nu dood op de grond ligt. Ik laat de Boodschapper nog wel leven...."Luister....dat wij ons misschien vreemd gedragen gaat jou niets aan. Dat onze spullen vreemd zijn al helemaal niet! En als je het ook maar WAAGT aan nog iemand te vertellen, lig jij er net zoals hem bij straks!"Lou's ogen straalden vuur. Hij haalde met het mes uit over de arm van de Boodschapper. "Houd je eraan!" En nu terug naar de anderen!" Lou duwde hem richting zijn paard en bukte om de dolk uit de dode soldaat te trekken.Niet lang daarna reden ze richting Ty en Lisa. "Daar heb je ze, hoor.." zei Ty tegen Lisa.Lou reed daar met een niet echt vriendelijke blik op zn gezicht, en de arm van de boodschappes bloedde. Lou jumpte zodra ze daar waren van het paard van de boodschapper af. Zijn blik veranderde al toen hij Ty en Lisa zag. "Alles gefixt...." Ty keek naar de boodschapper, en weer naar Lou. "Wat is er gebeurt? Je ging iemand vermoorden enzo?" Lou liep even wat verder van de Boodschapper vandaan met de meiden en vertelde wat er was gebeurt. Ty knike alleen, en zocht haar dekens op. Het was weer avond, en Ty had het koud. Ze ging weer bij de struiken zitten, en zete haar muziek op. Autumn.. "Under a sky like a dark blue dome Stands the queen of loneliness A skin as white as the rivers foam Which tips the hem of her dress A crown of a pearl garland she wore Blinking to Camelot in moonlight To which she stares, through tears Tears that are clouding her sight A forlorn goddess Seeking for her God Carving in the stern The lady Shallot" Lou hoorde Ty zingen. Hij kon de drang niet weerstaan. Hij zag dat de boodschapper lag te slapen, dus hij pakte uit één van de binnenzakken van zijn leren jas zijn akkoustische gitaar. Hij begon eerst zachtjes mee te spelen, maar uiteindelijk net zo hard tot Ty het kon horen. "hehehe! Gesellig!" kon Ty net snel zegen in een intrumental stukkie in de musiek "Like a prophet seeing the entire future She looses the chain While death stretches its hand and lures Seizing her to gain A forlorn goddess Seeking for her God Carving in the stern The lady Shallot A forlorn goddess Seeking for her God Carving in the stern The lady Shallot Paralysed and in distress, she floats Into the night by darkness clothe When the lady sings a mournful song Chanting through the spheres of night Where it dissolves at the horizon Like her life Undone…" Lou speelde door. Ty stopte de muziek in haar discman even. "Je kan goed spelen..welke bands vind jij goed?" "Zo veel metal en rock bands. Eigenlijk beetje te veel om op te noemen...." Lou legde zijn gitaar even aan de kant."Cradle Of Filth, Meshuggah, Rammstein, wat simpelere zijn Nightwish, Within Temptation. Apocalyptica.... Al beetje indruk gekregen van mijn style?" Lou lachte. Lisa luisterde naar het gesprek en schreef veder.Ze keek naar de avond lucht.Een maan stond aan de hemel en Lisa glimlachte bij haar aanblik."When I think about You..You will see me"moppelde ze en keek naar haar boekje.Ze sloeg hem dicht en wikkelde zich in haar deken.En legde haar hoofd op haar armen en hefde hem op en keek eens naar de boodschapper die een einde van hen vandaan lag.Ze schudde haar hoofd en legde haar hoofd weer op haar armen. "Jep, helemaal! Autumn, Trail of Tears, Type-o-Negative en HIM zijn ook de moeite! Maarjah...ik ga slapen..Welterusten!" Ty rolde zich op en viel in slaap.Ze werd wakker van iemand die haar in de nek greep. Ze kon nog net gillen voor de door de stuiken heen werd getrokken. In het licht van de maan herkende Ty het mes van de boodschapper... Lisa schrok wakker."Ty"riep ze verbaasd en keek om haar heen.Lou lag een eindje vederop.Lisa sprong op en maakte Lou wakker. Lou werdt wakker en keek verward naar Lisa. "Wattist?" Maar toen hij merkte dat Ty wegwas sprong hij op, en trok meteen weer een mes.... "Waar...." Hij stond stil om te luisteren. Ty was de kalmte zelve.."JOnge, ik zou da maar nie doen, als ik jou was.." zei ze tegen de boodschapper.."Anders ben je best wel een beetje heeeeel erg dood, straks..."Ze had in stilte haar kruisboog geladen, met een pijl met weerhaken, en ze draaide het ding om, waardor ze nu op de maag van de man richtte. Lou hoorde Ty zachtjes paten, en liep eropaf.De boodschapper liet niet los..hij drukte eerder t mes nog dieper in Ty's hals.Ty boog haar hoofd..en gooide m even later lachend in haar nek. Ze draaide om, waarbij ze de boodschapper een bloedneus sloeg, en richtte de kruisboog op de hals van de boodschapper. Achter Ty was Lou gaan staan. Lou verstevigde de greep om zijn mes. "We hebben hem nog wel nodig!" "Jammer!" Ty borg de boog op. Ze keek de boodschapper kwaad aan. "Dat wij ons misschien vreemd gedragen, iets niets van jou zaak! Hou je erbuiten, of je bent dood. Ik neem aan dat je dacht dat je wel wat geld kon verdienen met het lijk van de prinses ofzo, he? En dan de rest de schuld geven, zodat ze vogelvrij verklaard worden, zodat je daar nog meer geld kon verdienen? Freak." Ty greep een qenta, en hield m dicht tegen de wang van de boodschapper.."Je bent gewaarschuwd..."Ty draaide zich om, en liep terug. Ze negeerde daarbij Lou en Lisa, die stonden te kijken. Lou liep op de boodschapper af. "Ik heb je gewaarschuwd." Hij haalde nogmaals zijn mes over de arm van de boodschapper. Er stonden nu 2 krassen.Daarna liep hij terug naar zijn dekens toe.” Nou ben ik chagrijnig..sorry..Ik ben echt even niet aan spreekbaar..en, als je mn muziek hoord..pech.Cradle of Filth, je zullen t ermee moeten doen.Als-ie lastig is..ik ga m martelen..". Lou haalde zijn schouders op. Hij trok de dekens om zich heen en bleef naar de boodschapper kijken. Ty werd wakker van de zon die op haar ogen scheen. Ze knipperde een paar keer, gaapte nog es, en stond maar op..Van haar vogels had ze een beeld van een rivier in de buurt door gekregen. Ze liep er heen, en ging zich wassen. Ze voelde zich vuil. Er lagen ook mooie kleine steentjes. Ze raapte er een paar op, en gebruikte die als wetstenen. Lou lag nog vredig te slapen. Zijn deken lag half over zijn ontblote bovenlichaam heen. Ty kwam teruglopen naar het kamp. Iedereen lag nog te slapen. Ze zocht schone kleren op in haar tas, en kleedde zich om.Zoals gewoonlijk een legging, waar haar laarzen goed overheen konden, en voor de verandering eens iets rood fluweel. Lou werd langzaam aan ook wakker, maar was het nog niet helemaal. Hij had die nacht nog een tijd op de boodschapper lopen letten. Hij wist wegens de vogels van Ty ook waar het riviertje was. Op blote voetjes liep hij erheen. Hij deed z'n haar los en liet zich in de rivier vallen. Ty knoopte haar laarzen weer dicht, en ging weer naar de rivier. Voor het wetten van de qenta's had ze ook water nodig, anders ging t niet goed. Lou kwam net boven water uit.Hij zag Ty aan komen lopen, en dook weer onder. Ty keek niet op of om..Ze bleef doorwetten tot de qeta in haar hand scherp genoeg was. Ze sneed weer in haar hand, en spoelde het bloed gelijk af. Lisa werd langzaam wakker en keek naar de zon.Ze zuchte en wreef in haar ogen.Ze keek om haar heen en zag alleen de boodschapper.Ze dacht ff kort aan vannacht en schudde de deken van haar af.Ze concentreede zich op de rivier en beland op haar voeten naast de rivier en keek om haar heen.Ze zag Ty,lou kon ze nergens vinden.Ze haalde haar handen door de rivier en spatterde het water in haar gezicht.En veegde het af aan haar toch al geschuurde,vieze jurk. Lou merkte dat Lisa er ook was. Hij kwam weer boven water en haalde een hand door zijn haar.Hij kwam snel het water weer uit, en liep terug naar de spullen. "We kunnen beter die boodschapper niet alleen laten...." Zei hij nog terwijl hij langs Lisa en Ty liep. "Ach..als-ie wat prbeert, heeft-ie een probleem....ik kan mn qenta's zelfs vanuit hier raakgooien...". "Ik geloof je best Ty, maar met die gast kun je het nooit weten. Laten we maar weer snel vertrekken."De zon stond nog maar laag aan de hemel, maar het was redelijk aan het opwarmen. Terwijl ze de reis langs de kloof voortzette, werd er steeds minder gesproken. Ty zat weg te smelten op Fell. "Ik wist dat ik ook zomerse kleding had mee moeten nemen...." mompelde ze.De boodschapper keek de hele tijd om zich heen, en Ty had haar vogels vooruit gestuurt. De ene hield het pad in de gaten, de andere de boodschapper. De beelden stuurde Ty weer door naar Lou. Lou hield zijn ogen op de kloof. Hij kon zich niet voorstellen dat hij eindeloos voortging. Tot hij plots een beeld van een an de vogels doorkreeg van een overgang. Hij spoorde Tuhan aan tot een galop en reed snel voort. Ty spoorde Fell aan, en racete Lou achter na. De kloof werd op een bepaald punt minder breed, ze konden springen. Fell naam de aanloop, en jumpte er netjes overheen. De anderen volgden en Lou sprong als laatste. Toen reed hij naar de boodschapper en vroeg hem waar het kamp was.Na nog de rest van de dag gereden te hebben, kwamen ze bij het kamp. Er was een warm onthaal. Ze kregen voedsel en een bed. Lou zorgde dat de drie samen een tent konden krijgen. Ty liep de tent binnen. Ze had m nog niet helemaal gezien, ze had alleen snel even haar spullen gedumpt.Ze keek even rond."Bedden....geweldig!!!!" zuchtte ze, en ze leit zich op een van de matrassen vallen die in de hoek stonden. Lou was buiten bezig met zijn paard. Hij zag de boodschapper lopen, en bedacht plots iets.Na enkele minuten liep hij de tent binnen met een bebloed mes. Ty opende haar ogen toen ze iemand binnen hoorde komen.Ze keek Lou vreemd aan toen ze hem het mes zag schoonmaken."What the fuck heb jij nu weer gedaan?" vroeg ze, en ze ing naast hem staan"Ons ontdaan van de boodschapper.... Dacht dat je me gedachtes wel had gelezen...."Lou ging zitten op het bed het dichste bij de deur."Leek me niet echt gepast als hij nog hier rondliep....". "Nee, ik lag eerlijk gezegt al zo'n beetje te slapen, hehehe, Maar je hebt wel gelijk. Als hij hier alles had zitten vertellen, waren we er geweest.Maar we hebben nu wel een nieuwe gids nodig.." "Regelen we morgen wel. Het is al laat."Lou gooide zijn mantel en jas af, maliëncolder en shirt."Geez.... t is echt warm. Morgen staat m'n shirt stijf van het zweet."Lisa kwam ook de tent binnen.Lou volgde met een vinger zijn littekens. Ty lag al weer te slapen. Ze had in geen weken tijd meer op een bed gelegen, ze lag dus ook in een diepe slaap. Haar haar had ze weer los. Het lag in een waaier om haar heen. Lou plofte neer op het bed en bleef naar het tentdoek tot hij in slaap viel. Lisa keek naar de andere twee en bleef een tijdje naar hen staren waarna ze haar haren los maakte en zich op het andere bed neer liet ploffen en in slaap viel. Lou werd die nacht wakker. Het was helemaal donker, slecht flauw licht van de maan en sterren verhelderden de nacht.Lou liep naar buiten terwijl hij zijn mantel omdeed. Het was nog wel warm, maar hij had geen zin halfnaakt rond te lopen. Lisa werd ergens wakker van en keek om haar heen ze zag nog net Lou weg lopen.Ze kroop uit bed en liep stilletje de tent uit en keek naar Lou die iets veder van haar vandaan stond. Lou stond droogjes wat rond te kijken. Hij hoorde Lisa niet. Hij keek naar de sterren en zuchtte. Lisa keek nog eens naast Lou en wilde zich omdraaien,maar liep toen naar Lou toe."Mooi nacht is het niet"zei ze. "Nee....maar de sterren zijn altijd mooi."Hij keek vanuit zijn ooghoek naar haar. Ze kreeg al rode wangen en staarde in het niets."Maar wat ik zeggen wou"stammelde ze."dat van die rivier wat je zei...meen de je dat". Lou sloeg zijn ogen neer. "Ja...." Zei hij heel zacht. Lisa haalde eens diep adem en zei toen: "Ik jou ook" Lou staarde nog steeds naar de grond. Hij wist niet wat hij moest zeggen of doen. Lisa pakte zijn hand vast.En staarde naar hem. Lou trok haar tegen zich aan en knuffelde haar. Lisa grinnikte.En gaf hem een kus op de wang. Lou sloot zijn ogen en glimlachte. Hij kuste haar terug. Lisa keek naar hem toen hij haar los had gelaten.Ze ging zitten en trok Lou met haar mee.Ze ging tegen hem aan zitten en legde haar hoofd op zijn schouder.Ze gaf hem daarna nog een zoen. Lou pakte haar hand weer. Hij dacht aan een liedje waaron werd gezongen dat zo'n moment eeuwig zou moeten duren. Lisa voelde Lou onder haar ademen en ze viel zowat in slaap.Maar wilde nog wat langer genieten van dit moment. Lou vocht ook hard tegen de slaap. Toen het hem uiteindelijk bijna niet meer lukte tikte hij Lisa op d'r schouder. "Kom.... naar bed." Hij liep met haar hand in hand terug naar de tent. Lisa gaapte eens en ging naast Lou liggen terwijl ze zijn hand niet los liet en viel al snel in slaap. Lou sliep ook snel in. Met een glimlach op zijn gezicht. Lisa werd de volgende ochtend zeer vroeg wakker en keek naar Lou die naast haar lag.Ze draaide zich nog een keer om en sliep veder. Ty stond op, en rekte zich uit., Ze kleede zich aan, en liep a rbuiten. Er stond een waterton naast de tent, en ze hadden vertelt dat je je met het water daaruit kon wassen. Ty vertrouwde het water niet helemaal, en waste haleen haar gezicht, om zo nog wat wakkerder te worden. Daarna ging ze het kamp verkennen. Lou werd wakker, bleef nog even liggen, maar ging er uiteindelijk ook uit. Hij liep naar buiten en geeuwde, hij zag Ty net weer terug naar de tent toe lopen. Ty kwam aanlopen en zag Lou voor de tent staan geeuwen."Goedemorgen! Ik ben net door het kamp gelopen. Er zijn veel soldaten hier aanwezig.... En ik heb misschien wel een nieuwe gids gevonden...."Lou knikte. Hij vreef over zijn kin en fronste. "Heb juh een scheermes bij om je benen te scheren ofzow...? me scheren met een groot mes is btje risico...."Ty lachte met een zeldzame lach: "Zat dat nou toevallig niet in een van je jaszakken?"Lou grinnikte: "Heel natuurlijk voor mannen om zoiets te vergeten."Ze lachten samen.Ty liep glimlachend te tent in en ging in haar tas rommelen.Lou draaide zich om en keek naar Lisa die nog in zijn bed lag te slapen.Ty staat op en geeft een scheermes aan Lou. Ze zag hem naar Lisa kijken en zag dat ze in zijn bed lag. Ty trok een wenkbouw op, maar zei verder niets. Dat moesten ze zelf maar weten.. Ze keek weer naar Lou."Zal ik opzoek gaan naar die nieuwe gids? Kijken wat hij allemaal weet.." Lisa draaide zich nog een keer om terwijl ze gewoon veder sliep. Lou ging zich scheren. Even later kwam hij terug in de tent en ging hij bij Lisa op bed zitten. Lisa opende haar ogen en keek naar het plafon.Toen ze Lou in de gaten kreeg glimlachde ze. "Goeiemorge...." Lou deed zijn haar weer vast. Morguh"zei Lisa en wreef in haar ogen.Ze ging rechtop zitten en keek de tent door."Was Ty?"vroeg ze aan Lou. "Een andere gids zoeken. Lekker geslapen?" Lou trok ondertussen een zwart hemd aan. Lisa knikte en gaf Lou een kus op zijn wang en stond op.Ze liep naar buiten en keek naar de ton water.Ze maakte alleen haar gezicht schoon en liep de tent weer in en rommelde in haar tas.Ze had haar borstel terug gevonden en ging er mee door haar haren en maakte haar haren vast.Ze nestelde zich hierna weer naast Lou. "Ty heb nix gemerkt...." Lou vreef over zijn rechterbovenarm waar een tatoo van een engel zat. Lisa keek naar hem."maar ik lag toch..ach laat maar"zei ze en gaf Lou nog een kus. Lou grinnikte. Hij ging maar eens kijken of Ty de nieuwe gids al had gevonden. Hoewel hij nog niet van plan was deze dag alweer weg te gaan. Lisa keek Lou na.Ze zuchte en wreef eens over haar buik."Weird"moppelde ze en stond op.Ze liep naar buiten en keek naar de mensen die heen en weer liepen.Lisa keek naar haar Jurk en liep de tent in.Ze hadden voor Lisa enkele jurken neergelegd.Ze koos een donkere uit.En trok deze aan. Ty kwam terug met een lange man, die een nogal slungelige indruk gaf.Ty haalde haar schouders op. "Hij ziet er misschien niet echt snugger uit, maar das schijn. Zodra hij aant praten is..Maargoed..Hij weet wel waar Arthur is, en hij weet over welke opdracht ofzo het gaat, en hij is een van de weinigen die ook meewilde." Ty gebaarde naar de man dat hij maar moest gaan zitten. Lou zou t nu wel overnemen, dacht Ty.Ze liep de tent in, en bekeek een zooi jurken, die ze net zoals voor Lisa, voor haar hadden neergelegd. Ty zocht een donker gekleurde uit, met kant aan de mouwen en rok. Ze haalde haar borstel tevoorschijn, haalde haar haar uit de staart die ze had gemaakt bij het wassen van haar gezicht, en liep al borstelend weer naar buiten. Lou besprak wat met de man. Na een tijdje riep hij Lisa en Ty."We kunnen opzich morgen vertrekken, maar we kunnen ook nog een paar dagen hier blijven. Dat heb ik liever, als jullie het niet erg vinden?". Ty glimlache "Ojah! Graag!! Ik heb niet zo super geslapen, onderweg, dus ik heb nog wat in te halen!!" Ty legde haar borstel weg, en vlocht haar haar. De plukken die net te kort waren, liet ze maar gewoon zitten, al vond ze t niet echt leuk dat het in haar gezicht hing.."Laten we gaan ontbijten! Ik heb honger" Lou knikte en stond op. De man vertrok weer.Lou vond binnen een andere mantel. Deze was Donkerrood. Maar hij deed m niet aan want het was warm.Vervolgens liepen ze allemaal door t kamp naar een plek waar tafels stonden en waar voedsel werd geserveerd. Ty keek even rond. Niemand stond op om haar naar een tafel te bergeleiden. Hieruit concludeerde ze dat ze hier niet zo belangrijk was. Gelukkig, maar! Ty ging aan een nog bijna lege tafel zitten, en pakte een homp bruin brood en wat kaas. Lou vond een stuk vlees en ook brood. Er was verder niets te drinken dan water. "Dan zou ik nog liever een cola hebben bij het ontbijt dan dat ranzige water...." zei hij zachtjes tegen zichzelf. Ook ty probeerde maar even niets vamn het water. Ze had een stromend beekje gezien in d eburt van het kamp toen de rond liep. Ze beloot daat maar wat te drinken gaan halen..alles was beter dat water hier.Dus, na het ontbijd ging ze gelijk naar de beek. Lou had gemerkt dat er aan de andere kant van t kamp een meertje was. Hij zei tegen Lisa dat hij even alleen wilde zijn, kuste haar en liep naar het meertje. Hij ging zitten en keek over het water uit. Er kwam iemand aanlopen. Het was een soldaat. "Lord?" Lou keek niet op. "Ga zitten...." "Lord? Mag ik u iets vragen?" vroeg de soldaat na hij was gaan zitten. Lou knikte droogjes. "Heeft u een geheime affaire met de hofdame van uw verloofde?" Lou bleef een tijdje stil. Hij was heel erg verbaasd, maar liet dit niet merken. "Hoezo?" "Ik was afgelopen nacht naar de sterren aan het kijken, toen ik plots u en haar zag. Ik wou niet kijken, maar mijn nieuwschierigheid overwon...." Lou zuchtte. "Man, het gaat je niets aan.... Je lijkt me slim, dus daarom zou ik maar niets doorvertellen. Anders ligt je hoofd er straks af. Vertrek nu!" De soldaat vertrok.... Lou bleef zitten en staarde in t water. Ty dronk snel wat water uit het beekje, en zag aan de overkant haar vogels zitten. Ze besloot wat rond te wandelen. Ze stuurde haar vogels de luht in, om van boven af de omgeving te verkennen. Lou zag één van de vogels van Ty vliegen. Hij moest het haar wel vertellen.... Na enkele minuten stond hij op, en ging hij op zoek naar haar. Hij vond haar aan de andere kant van het kamp. "Ty? Ik moet je wat vertellen...." Ty keek verstoord op. Ze had een intressant beeld van Idon doorgekregen. De vogel vloog op een aantal kilometer afstand van het kamp. Er was een paar dagen geleden zo te zien iets van een slagveld geweest. Ty droeg Idon op er te blijven, zodat ze t later beter kon bekijken. "Lou, je kijkt zo moeilijk...is er iets?" "Uhm.... je weet dat Lisa vanochtend in mijn bed lag zeg maar.... nix bijzonders gebeurt hoor. Een of andere halvegare soldaat ons gezien.... komt net naar me toe.... uhm...." Lou liep zenuwachtig heen en weer. "Het schijnt zo dat uhm.... Leo en Tyriane.... uhm.... nah je weet wel....".” Oh, nee, he?" Ty keek Lou strak aan "Je meent t..." "Nou, leuk...en wat ben je er van plan aan te gaan doen" Ty keek nu met een beetje een evil grin naar Lou..."Dit kan nog leuk worden.." Lou liep nog steeds te ijsberen. "Ik weet het echt niet.... Lisa weet er ook nog niet van. K ga zo maar naar haar toe denk ik. Ooohw dit is zo kut!"Lou liep stampvoetend weg, terug naar de tent.Hij ging op zijn bed zitten en staarde naar de grond. Ty barste in lachen uit. "Oh, geweldig! Nou maar hopen voor je, dat die soldaat zn kop houdt!" Lou wou Lisa zien. Hij moest het haar ook vertellen. Maar hij had geen zin haar te gaan zoeken.Hij twijfelde eraan of hij de soldaat wel had moeten laten leven.Hij verwachtte wel dat Lisa zou komen....uiteindelijk. Lisa die aan tafel had gezet en geen honger meer had besloot naar de tent te gaan.Ze liep rustig door het kamp heen en niemand lette echt op haar.Toen ze eindelijk de tent had bereikt liep ze naar binnen en schrok toen ze Lou zag. Ty zat nog steeds met een lach op haar gezicht op haar bed naar Lou te kijken.Ty keek op toen ze Lisa binnen hoorde komen. "Lisa, dit ga je niet geloven! Lou heeft zich flink in de nesten gewerkt!". Lisa keek verbaasd naar Ty."Hoezo dat dan?"vroeg ze. "Een of andere soldaat heeft ons twee afgelopen nacht gezien. Vroeg aan mij of ik een geheime affaire had met de hofdame van m'n verloofde....Tyriane is schijnbaar uitgehuwelijkd aan Leo...." Lisa mond viel open."Wacht ff"zei ze en moest het ff verwerken."Jij wilt zeggen dat..argh"mopperde ze.En ging op de grond zitten. Lou zakte van zijn bed naast haar op de grond en pakte haar hand. Ze keek naar Lou en toen naar Ty."Ow my god"moppelde ze nog eens. "Ik weet niet hoe we het gaan oplossen.... Faken miss." Lou hield even stil."Er verandert niets tussen ons hoor...." Lisa keek hem aan."Dat weet ik"zei ze en keek naar Ty."Moet dan maar Faken he"zei ze. Lou knikte. Hij kon het niet laten, en kuste haar. Ook al was het in het bijzijn van Ty. Lisa legde een hand op zijn wang en keek hem aan.Ze zuchte nog eens."Dat wordt nog wat"moppelde ze toen zachtjes. Lou trok een pruillipje. Hij trok Lisa op schoot en knuffelde haar. Lisa legde haar armen om Lou en knuffelde hem terug. Ze zaten zo nog een tijdje zonder te spreken. Er lag een verhaal op Lou z'n tong te branden, maar hij wou het niet vertellen. Lisa keek naar Lou.Ze ging nog dichter tegen hem aan zitten en zuchtte. "Zit je er erg over in?" Hij streelde Lisa over haar arm. Lisa zweeg en keek toen naar Ty en weer terug naar Lou."beetje"zei ze. Lou keek ook even schuin naar Ty. "Vind t zelf ook vervelend. Niet dat Ty niet leuk is, maar jij ben leuker." Hij grinnikte en kuste haar nog eens. "Ik heb gewoon geluk"zei Lisa.En kust lou nog een keertje. Ty nog steeds dubbel van t lachen..."Ow, slim, hoor! Kijk, da's dan weer t voordeel van de dubbelganger van de prinses te zijn! Ik zou er echt mar slen wat aan gan doen, anders wordt t echt Het schandaal verhaal van de eeuw, Lou.." Ty schudde haar hoofd. Ze keek rond, en stond op. "Ik zou maar snel even opstaan, als ik jullie was, en even zo ver mogelijk uit mekaar gaan staan, er komt iemand aan!" En inderdaad, niet veel later kwam de nieuwe gids binnen, om te vertellen war ze heen gingen. Lisa deed net of ze de jurken van Ty in een tas propte.Ze keek eens naar de boodschapper.En liep toen naar buiten.Daar smeet ze de tas op de grond en kwam weer binnen. Lou besprak met de boodschapper wanneer ze zouden vertrekken. Lou wou eigenlijk nog een tijdje blijven, maar Ty stond erop dat ze de volgende dag zouden vertrekken. Lou stemde uiteindelijk toe en stuurde de boodschapper weer weg. Lisa keek de boodschapper na. Volgende ochtend werden ze vroeg gewekt. De boodschapper stond al helemaal klaar, en had zelfs al wat spullen op de paarden geladen. De rest van het kamp was in rep en roer. Iedereen was an het inpakken. Ze kregen te horen dat er een deel met de boodschapper meeging, en een ander deel van de mensen gingen terug om te rusten. Lisa keek half slaperig naar de mensen."ow man"zei ze en wreef in haar ogen. Lou begon hun paarden op te zadelen. Hij had zich nog niet eens helemaal aangekleed! Na een tijdje merkte hij het en liep met een slaperige kop terug naar de tent. Ty knipperde met haar ogen, en stond op. Ze keek even snel naar buiten, en besloot toen toch maar even snel te gaan aankleden!Ze pakte weer een simpele zwarte broek, en gooide er een rode tuniek overheen. Daarna liep e naar de waterton, en waste haar gezicht. Lou was ondertussen weer in slaap gevallen. Hij lag half op zijn bed met zijn t-shirt nog maar half aangetrokken. Ty liep de tent weer in, en zag de weer terug in slaap gevallen Lou liggen. Ze zuchtte, en schudde haar hoofd..Ze overwoog een emmer water te pakken en over Lou's kop heen te gooien, maar bedacht zich, en schudde m toch maar gewoon zo wakker. Lou werdt wederom wakker. Hij trok zijn t-shirt verder aan, liep naar buiten en stak zijn hoofd in de regenton. Eenmaal er weer uit streek hij z'n haar naar achteren en bond het vast. Daarna liep hij weer naar binnen en trok de rest van zijn kleren aan. Ty gaapte nog es. Ze had erg slecht geslapen op een of andere manier...Ze had vreemd gedroomd. Ze probeerde de droom te onthouden, maar ze kreeg het te snelk weer druk, want de tent moest worden afgebroken.. Lou hielp de tent af te breken.... Na ongeveer en uur zaten ze allemaal op de paarden. Ty zuchtte, alweer, en staarde voor zich uit..in i par dagen dat ze waren gebleven, waren ze zo slim geweest om, jawel, dameszadels te brengen.. Lou lachte in zijn vuist. Uiteindelijk begonnen ze te rijden. Hij dacht al dat Ty en Lisa de truck met de gebroken singel weer zouden doen.Na een lange dag van rijden, met stevige rukwinden, kwamen ze bij een gebied met meer bomen en struiken. Een eindje verderop dan waar ze gingen zitten liep het riviertje. Ty steeg met een pijnlijk gezicht af. Ze liep eerst een paar rondjes, en zadelde toen Fell af, zodat ze even kon rollen. Ondertussen sneed Ty de stijgbeugel door. Zonder die zou ze gegarandeerd uit t zadel vallen, en er was niet zo gemakkelijk een nieuwe beugel op te zetten..dus zou ze weer zonder zadel moeten rijden..en dat vond ze helemaal niet erg! Lou was met Lisa naar het riviertje gelopen. Lisa mokte nog wat over de zadel.En daarna pakte de hand van Lou vast.” Ik geloof dat de nieuwe boodschapper hoger in rang is dan we denken...."Lou trok Lisa tegen zich aan. "Maar laten we daar even niet aan denken.". Lisa glimlachte.Ze legde een hand op zijn borst.En kust hem zachtjes opz ijn mond. Lou zoende haar liefdevol terug op d'r mond. Hij wist dat het risico was om samen met haar te zijn.... Maar hij kon het gewoon niet laten. Lisa keek naar hem."We moeten oppassen"zei ze zachtjes en met spijt in haar stem. Ty was in slaap gevallen. Ze probeerde de droom terug te halen, maar het lukte niet echt. Uiteindelijk gaf de het lucide dromen op, en liet de dromen maar gewoon komen. "Laten we maar een voor een teruggaan. Ga jij maar eerst...." Lisa keek hem aan.Ze stond zuchtend op.En liep terug.Iedereen sliep al.Lisa wachtte totdat Lou kwam. Lou kwam uiteindelijk ook. Hij twijfelde of hij bij Lisa zou gaan liggen. Hij was in tweestrijd terwijl hij zijn mantel afdeed. Lisa had haar deken al om haar heen gewikkeld. Lou bukte bij haar om haar goedenacht te kussen. Daarna pakte hij zijn deken en ging toch een eindje van haar vandaan liggen, met tegenzin. Lisa ging op haar zadel liggen en viel ongemakkelijk in slaap. Lou bleef nog een tijd wakker, uiteindelijk gleed hij ook weg in een droomloze slaap. De volgende ochtend was Lisa als tweede wakker hun boodschapper had al een vuurtje gemaakt en was blijkbaar bezig met zijn ontbijt.Lisa ging mokkend staan en rekte zich een keer uit.Ze keek naar Ty en Lou en liep toen naar de rivier.Ze besloot in bad te nemen. Lou lag eigenlijk niet meer te slapen. Zijn diskman stond zacht en zijn ogen waren gesloten. De stem van HIM klonk in zijn oren. Lisa kwam na een klein halfuurtje weer terug en haar haren waren nog zeikens nat.Ze bondt ze vast in een wilde knot zodat het water niet haar hele jurk nat zou maken. Lou opende zijn ogen op een kiertje en zag Lisa. Hij deed zijn discman uit en ging rechtop zitten.” Morguh"zei Lisa en liep naar haar zadel begon er mee te prusten en had al snel de singel in haar handen. Lou stond op en liep maar snel naar de rivier voor hij in lachen uitbarstte. Hij waste slechts zijn gezicht. Deze keer sloeg hij ook het scheren over. Hij deed z'n haar vast en liep weer terug. Ty kroop, al aangekleed, van onder de dekens vandaan. "Ha, iedereen was al weer wakker! Goeie morgen!" Ze zette haar discman uit, waar een paar minuten geleden nog keihard de screams van Dani Filth uitklonken. Ze liep naar Fell, poetste haar, en zadelde het dier op. "Kom op Lady! Eerst ontbijt voor we weer verder gaan." Lou durfde in het bijzijn van de boodschapper geen Ty te zeggen.... En Tyriane vond hij al helemaal overdreven!Het ontbijt verliep snel, er werdt weinig gesproken. Toen ze allemaal klaar waren ging de boodschapper de paarden eens na.En zag dat de dames zadels kapot waren.Hij keek eens naar Ty en Lisa.Lisa haalde haar schouders op. Lou moest bijna weer lachen. Toen ze de zadels gedumpt hadden en de damens zonder zadel op hun paarden waren gesprongen, reden ze verder. Lisa was blij dat ze zonder zadel reed.Ook al kreeg ze hier ook een zere kont van het zat tenminste beter dan met 2 benen aan 1 kant. Lou ging langzamer rijden. Hij kwam zo naast Lisa. Hij glimlachte even naar haar. Lisa glimlachte terug. Ty keek even achterom, naar de andere twee..Ze haalde haar schouders op, en concentreerde zich weer op de beelden van haar vogels. Lou zag Ty kijken en besefte dat hij ergenst anders moest rijden, in ieder geval niet naast Lisa.Hij gaf Lisa een blik van "Sorry" en reed toen naar Ty. Ty zag door middel van haar vogels Lou al aankomen. Ze draaide zich niet om, want ze werd ook nog eens door een aantal mannen van de boodschapper in de gaten gehouden. Lou ging naast haar rijden. Hij wierp af en toe een blik op haar. Ik vertrouw het niet helemaal.... hij's in elk geval wel beter dan de vorige! Ik heb zijn gedahctes gescasnd! Weer een ding wat geweldig is.... Zolang je het maar niet bij mij doet!Lou moest eigenlijk lachen, maar hij bleef gefronsd voor zich uitkijken....Hij hoopte dat ze wat eerder zouden stoppen, zijn been deed weer pijn. nou...................vooruit..Nee, ik doe het alleen bij mensne die ik niet echt vertrouw..heb je nog steeds last van je been? Ja.... stiekeme gedachten lezer. Ik gaat ff naar diej gast toe....Lou spoorde weer aan en reed naar de boodschapper. Hij onderhandelde wat. Ze zouden een uur voor zonsondergang stoppen. Ty glimlachte. Ze zou echt geen gedachtes lezen van iemand die dat niet wil. Ze reden allen nog een paar uur zwijgend door, en uiteindelijk, voor zonsondergang dus, stegen ze af. Lou sprong van Tuhan z'n rug af, wankelde naar een steen en keek naar zijn been. De wond was merkwaardig genoeg weer opengegaan. Hij gebaarde wat mensen water te halen en haalde zelf verband uit z'n zak. Lisa stapte ook af en keek naar Lou."My lord"zei ze"Moet ik U helpen?"vroeg ze terwijl enkele anderen met water aan kwam zetten. Lou glimlachte naar Lisa. "Nee, maar toch bedankt."Enkele minuten later zaten ze met z'n allen rond het vuur te eten. Lou sprak met de boodschapper over de lengte van de reis. Het zou niet meer lang duren. Lisa was bezig enkele jurk van Ty en haar te repareren.Ze had toch niks anders te doen. Een week later zagen ze een enorm kamp in de verte liggen. "Daar zullen we t hebben, hoor! Het kamp van Arthur!"riep Ty, die de banieren had gezien via haar vogels. Lisa keek naar het kamp en haar ogen werden groot."eindelijk"zei ze en glimlachte breed. Lou glimlachte ook. Hij hoopte dat er goede bedden waren. Hij was wel wat gewent, maar weken achter elkaar kon hij niet op een harde grond slapen. Al snel kwam er een ridder aan die hen een tent gaven met echte bedden er in.Een grote tafel met daarom een kom water.Lisa keek nog veder rond. Ty kleedde zich om, en deed een jurk aan die meer bij de status van Tyriane paste. Samen met Lisa liep ze door het kamp, om argwaan te voorkomen. Lisa keek naar Ty."Kijk daar slaap zeker weten King Arthur"zei ze terwijl ze op een vrij grote tent wees.Waar twee ridders voor de ingang stonden. Lou was in de tent gebleven om zich te scheren. Zijn been was in de afgelopen week helemaal hersteld.Hij liet zich op zijn bed neervallen en keek naar het dak van de tent. na een paar uur door het kamp te hebben gelopen (en nog niet het hele kamp te hebben gezien, zo groot was het!) liepen Lisa en Ty terug naar hun tent. Lou zat al op hun te wachten. "Meiden! Waar bleven jullie, ik kreeg honger en ik wou m'n bed al opeten! Arthur verwacht ons!"Hij stond lachend op en greep naar zijn donkerrode mantel."echt waar?"Vroeg Lisa nog steeds verbaasd aan Lou. Ty wilde net gaan zitten. "Nu al?! Ik ben hartstikke moe! Je zou elke dag een ronde door het kamp moeten doen, nou, daar krijg je pas conditie van! we zijn al een paar uur onderweg geweest, en we hebben nog niet alles gezien! Maarjah, King Arthur is King Arthur..ik neem aan dat-ie t niet zo op prijs stelt, als we hem laten wachten!". Lou liep naar haar toe. "Natuurlijk...." Hij kuste haar en sloeg toen zijn mantel om. "Hebben jullie zijn tent al gezien?"."Waarschijnlijk zijn we erlangs gelopen. Een grote tent, met riddeers ervoor. Laten we maar gaan..". Lisa liep achter hen aan.Ze putterde wat aan haar jurk. Al snel kwam de grote tent in zicht. Lou zag dat er inderdaad ridders bij de ingang stonden. Ze liepen er op af.De ridders lieten hen door. Het was schemerig in de tent. Nadat Ty's ogen gewent waren haad het duister, keek ze nieuwschierig rond. Lou liep vooraan. Hij zag een grote tafel, waar wat mensen aan zaten. De man aan het hoofd van te tafel stond op en liep op hen af. "Lord Leo! Wat een genoegen om je weer eens te zien!" Lou schudde de hand van Arthur. Ty bekeek de mannen, en vooral Arthur goed. Ze had hem heel anders verwacht "Het is een waar genoegen jou ook weer te zien Arthur!" Lou keek even naar Ty en Lisa. HOW THE FUCK RED IK ME HIERUIT? "Naar ik aanneem ken je Tyriane al," Lou deed moeite het te zeggen: "Mijn verloofde...." Hij draaide toen een beetje en wees naar Lisa: "En Tyrianes hofdame, Eliza...." Weet ik veel? Doe gewoon een end..Ik zal zoveel mogelijk izj gedachtes proberen te lezen, ok?Ty maakte een knix voor Arthur, en seinde naar Lisa dit ook te doen. Lisa maakte een klein buiging en keek nog steeds naar de nogal jonge arthur. "Kom, laten we gaan zitten en eten. Ik hoorde dat de reis lang was!" Er was een heerlijk maal bereid. Lou dronk eigenlijk een beetje te veel wijn en hij zat dus ook vrolijk met Arthur te praten. Ty viel helemaal weg..Het viel toch niemand op dat ze zo stil was, want iederen zat luidruchtig te praten. Lisa keek naar de mensen aan tafel.Er zaten nog meer belangrijke ridders aan tafel zo te zien. Ty voelde zich niet zo goed worden. Het eten was okeej, Arthur was okeej, maar er waren gewoon weg te veel mensen!Dat was ze helemaal niet gewend. Lou merkte dat Ty zich niet op haar gemak voelde. Bedienden waren het eten al aan het afdienen. Hij stoote Arthur aan. "Waarom moesten we hier eigenlijk komen? We hebben verder niets te horen gehad!"Arthur knikte: "Dat komt zo, er moeten nog wat anderen weg. We zijn ook bezig met een veldslag tegen de Schotten!"Lou knikte wat. Ty zat naast hem en onder de tafel pakte hij haar hand. Ty draaide met haar ogen plz..laat m opschieten! Lisa keek naar de mannen die op stonden en de tenten verliet.Er bleven een paar achter."En nu?"vroeg Lisa zachtjes aan Ty.Arthur was op gestaan. "Ik heb geen idee" fluisterde Ty terug. "Ik hoop dat-ie uitlegt warom we hier zijn, en dat we dan terug naar de tent mogen!" Lou had verveeld een verhaal over de veldslag aangehoord.Arthur beveelt de bediendes te vertrekken. Lisa keek naar Arthur.Hij had nog meer op zijn ziel.Dat merkte je zo. "Goed..Ik begrijp dat julie moe zijn, en graag willen rusten, maar, dit is erg belangrijk! Zoals jullie weten zijn we al jaren opzoek naar de Heilige Graal. We hebben hem nu eindelijk gevonden! Hij ligt in een kasteel, een aantal weken rijden hier vandaan. Het punt is, dat de Graal alleen kan worden opgepakt door de handen van een vrouw van Adellijke stand..en, tot mijn spijd, Guinevere is nu al een aantal weken ziek. Niet iets heel ergs -antwoorde Arthur op de verbaasde en bezorgde blikken- Lady Tyriane was de enige die redelijk in de buurtr van ons kamp woonde, en dus heb ik haar vader gevraagt de Lady te sturen om te helpen de Graal te veroveren" Lou haalde een hand door zijn haar. Hij had wel eens over het verhaal van de Graal gehoord...."Één vraagje Arthur.... Wou je met dit komplete kamp daarheen trekken? Lijkt me niet zo verstandig...." Lou keek naar Arthur: "Ik bergijp best dat je al die manschappen nodig hebt voor de strijd, maar als je de Graal te pakken wil krijgen.... Lijkt me niet verstandig....". "King, wilt U me nu excuseren? Ik ben erg moe..."Ty stond op, leunend op de tafel. "Kom...." Lou stond op en gebaarde naar Lisa om mee te gaan."We spreken morgen verder Arthur! Ik ben zelf namelijk ook erg moe...." Lou liep met Ty en Lisa de tent uit. Eenmaal buiten kwam Ty weer tot rust."Volgende keer spreek ik Arthur dus alleen als er wat minder mensen bijzijn..". "Laten we maar terug gaan naar onze tent...." Lisa knikte.En tilde haar rokken op en liep toen veder. Lou ging naast Lisa lopen. De afgelopen week hadden ze weinig privacy gekregen. Er was altijd wel iemand in de buurt geweest. Lou had het erg vervelend gevonden.... Lisa keek naar Lou en glimlachte.Daarna gaapte ze een keer.En sloeg toen haar hand voor de mond."sorry"zei ze daarna. Lou sloeg een arm om haar heen. Ze kwamen al snel bij de tent aan. Lou trok zijn mantel uit en smeet hem over een stoel heen. Hij plofte op het bed. "Hoeveel dagen mag ik slapen?" "Halve nacht"antwoorde Lisa en plofte op de vloer neer en ging in een kleermakerszit zitten. Lou gleed van het bed en liet zijn hoofd op het been van Lisa rusten. "Hmmmm, dan ben ik nog niet uitgerust!" Lisa legde haar hand op Lou hoofd en begon er over heen te strijken."Tjah Konings beveel"zei ze kort en kuste hem op zijn voorhoofd. Lou trok een pruillipje en ging toen rechtop zitten. Hij keek even naar Ty, maar zag dat die met haar rug naar hen toe stond. Lou trok Lisa tegen zich aan en kuste haar een paar keer. "Ik heb eens zitten denken...." Lisa keek naar hem."Vertel"zei ze en pakte zijn handen vast en legde die in haar schoot terwijl ze haar eigen erover heen legde. "Als wij ook aan die veldslag moeten gaan deelnemen.... Van Ty weet ik dat ze zich kan beschermen.... Ik kan jou natuurlijk niet altijd beschermen...." Lou streelde Lisa's been. Lisa keek hem aan.En glimlachte."maak je maar om mij geen zorgen..Als het zover komt kan ik me wel zelf beschermen."zei Lisa en streek over zijn wang. "Gelukkig maar. Ik zou het erg vinden als je ernstig gewond zou raken." Hij zoende haar lang op d'r mond. Hij had haar handen vastgegrepen. Lisa zoende hem terug.En trok toen haar hoofd weg om wat te zeggen."Ik kan Telepoteren weet je nog"zei ze en glimlachte. Lou zuchtte, maar lachte daarna ook: "Das waar ook...." Ze zaten nog een tijdje stil zonder te praten. Maar Lou merkte dat hij moe werd. "Laten we maar gaan slapen. Als we morgen weer verder moeten trekken...." Hij stond op en trok wat overbodige kledingsstukken uit en stapte in zijn bed. Lisa keek naar hem na en mopperde wat.Ze had nog helemaal geen zin om te slapen. Lou ging weer zitten en stak zijn hand naar Lisa uit. Ze liep naar hem toen en pakte zijn hand. Lou trok haar op schoot en sloot zijn armen om haar heen. Hij fluisterde wat lieve woordjes in haar oor en kuste haar nog eens. Lisa werd een beetje rood en legde haar handen op zijn armen.Ze kust hem nog eens. Lou grijnsde. Hij streelde haar en bleef zachtjes lieve woorden zeggen. Ty bleek al aan de andere kant van de tent op bed te liggen, ze liet hen maar.... Lisa draaide zich toen om en begon Lou te kietelen."Daar kan ik niet tegen"zei ze zachtjes en hield op met kietelen.En keek hem aan."Ik hou van jou"zei ze toen zachtjes en leunde tegen hem aan. "Ik ook van jou." Lou sloot zijn ogen en zuchtte nog eens. Lisa keek naar Lou."Wat is?"Vroeg ze en legde haar armen om zijn middel. "Niets.... niets bijzonders.... maar ik ben echt moe, paardrijden is echt geen pretje." Lisa keek hem aan en glimlachte gaf hem een kus op zijn voorhoofd en krabbelde uit zijn schoot."Weltrusten"zei ze nog een keer en kust hem nog een keer voor ze naar haar eigen bed liep. "Weltrusten...." Lou deed zijn haar los en ging weer liggen. Hij sloot zijn ogen en viel al snel weer in slaap. Al vroeg zaten ze bij de Koning, die zijn plannen uitlegde.L isa begon opeens te gapen en wist niet hoe snel ze haar hand voor de mond moest houden. Ze besloten uiteindelijk toch maar de volgende dag te vertrekken. Lou had iets gefixt met Arthur, ook wegens dat Ty zo moe was geweest die avond daarvoor. Ty wa sopgelugt, liep terug naar de tent, en flikkerde wer even trug in slaap..niet voor lang helaas.. Lou kwam de tent binnen lopen en liep naar haar toe. "Ty! TY!" Hij schudde haar wakker. "Ty, we worden aangevallen!" "Okeej, vertel, wie mag ik martelen?" Lisa die buiten had gelopen,kwam uit het niets binnen vallen."Ze zijn met veel"zei ze en keek angstig. "Wordt ff wakker Ty...." Lou liep naar zijn tas en haalde zijn maliënkolder er uit. "Ik ga helpen...." Ty had zich snel even omgekleed, en liep al met een tuk of 10 qenta's in der handen, en een dubbele kruisboog. Lisa keek hen na. Lou deed zijn mantel om en pakte zijn zwaard. Hij keek even naar Lisa, maar liep toen met Ty weg. Aan de noordkant was iedereen in oproer. Een grote groep Schotten kwamen aanmarcheren. "My God...." Lou liep naar zijn paard dat al opgezadeld was. "Ah, gesellig!!" Ty gooide van een afstand 3 qenta's, en ze kwamen alle 3 bebloed terug..ondertussen reden er 3 schotten letterlijk als kippen zonder kop rond. Lisa maakte zich nu al zorgen en stapte de tent uit en keek naar hen die op weg gingen op te vechten. "Laffaard...." Lou steeg op en gallopeerde naar het gevecht toe. Ondertussen zat Ty al helemaal onder het bloed. Ze staarde een Schot in de ogen, terwijl ze 1 van haar dolken diep in zijn maag begroef.Lou hakte wat in het rond en kwam plots een andere ruiter tegen. Na enkele minuten had hij hem overwonnen. Hij reed vervolgens naar de zijkant van het gevecht en pakte zijn boog. Lisa keek naar de rest en zag dat Lou van achteren werd benaderd door een shot.Lisa begon te gillen. Lou keek op en zag Lisa gillen. Hij keek voor en naast zich, maar toen hij achter zich wou kijken voelde hij een plotse pijn in zijn schouderblad. Hij greep er met zijn hand naar en viel ondertussen van zijn paard, dat toen wegrende. Ty...! Help...! De man die op hem had geschoten liep op hem af. Lou trok een mes en stak hem neer voor hij hem nog kon raken. Toen kwam Ty aanlopen.... Hoewel de meeste Schotten al verslagen waren, moest Ty nog redelijk haa best doen om de meeste af te slaan. Ze kwamen allemaal zowat op hen af, omdat Leo natuurlijk belangrijk was. Ty riep enkele soldaten om haar te helpen. Lou's paard was teruggelopen naar de tent.... Na enkele minuten was het hen gelukt de laatste af te slaan.... Lisa had haar handen voor haar gezicht geslagen en was gaan telepoteren ze zat nu naast Lou en keek al huilend naar hem."Lord Leo"zei ze en keek nog steeds verschrikt. Lou crepeerde van de pijn: "Trek.... gvdm.... die.... pijl.... er.... uit!" De pijl was dwars door een zwakker deel van zijn maliënkolder heen gegaan en stak een groot stuk in zijn schouderblad. Bloed stroomde uit de wond, hoewel het niet veel was. "Breng me.... naar de.... tent, anders.... kan ik.... mezelf niet.... healen...." Het werd zwart voor zijn ogen en Lou verloor zijn bewustzijn.... Lisa keek naar Lou.Ze raakte hem kort aan en concetreede zich.Ze keek naar Ty.En Lou en Lisa waren opeens weg.Ze kwamen aan in de tent..en Lisa probeerde Lou op het bed te krijgen maar kreeg het niet voor elkaar."Ow man"mopperde ze en nu zal ze wel weer een of ander gerucht de ronde doen..maar Lou was te belangrijk.Ze trok de pijl er uit en probeerde de wond te verbinden. Lou kwam weer bij terwijl Lisa bezig was hem te verbinden. "Lisa...." "Sst"zei Lisa en verbond hem veder.Toen ze klaar was legde ze een deken om hem heen.En ging toen naast hem zitten.Ze keek naar hem met een betraant gezicht.Ze pakte haar fles water en gaf een slok aan Lou. Lou sloot zijn ogen. "Dank je...." Hij probeerde te glimlachen naar Lisa, om aan te geven dat alles goed was, maar hij had verschikkelijke pijn. Lisa hoorde voetenstappen bij de tent en keek op.Koning Arthur en zijn Ridders met Ty kwamen binnen lopen.Ze keken eens kort naar Lisa en toen naar Lou."Lord Leo alles okey?"vroeg 1 van de ridders. Lou knikte wat. "Het doet verschikkelijk pijn, maar gelukkig heeft Eliza me snel kunnen verzorgen." Hij keek naar Ty. Kun je niet ff FAKEN ofzow? Man, moet je zien! ik zit helemaal onder het bloed, okeej!! Ach, ik probeer wel wat! in elk geval kan je zo morgen niet vertrekken!"Arthur...Kan ik U misshcin eeeven spreken..?" King Arthur knikte en liep met Ty de tent uit.Lisa stond op en maakte haar handen schoon.De ridders keken haar aan."Als jullie zo vriendelijk willen wezen"zei Lisa en wees naar Lou en het bed.De ridders knikte en legde Lou op het bed. Lou klemde zijn kiezen op elkaar. Toen hij eenmaal op het bed lag ging hij op zijn buik liggen. Hij bedankte de ridders, die toen vertrokken. Lisa keek naar Lou."My Lord"zei ze nog voor de zekerheid"Kan ik u iets brengen" Ty kwam de tent weer binnen. "We blijven nog een week hier, voor jou, kan je je binnen die tijd healen?" Ty keek Lou aan.Ze had ondertussen met een handdoek al was bloed van haar gezicht geveegd. Hij keek naar Lisa en schudde zijn hoofd: "Allereerst gewoon kappen met het 'My Lord' maar verder hoef ik niets te hebben.... bedankt." Hij sloot zijn ogen en zuchtte: "Moet ook echt net mij weer gebeuren...." Hij keek naar Ty. "Ja, is wel mogenlijk. Waarschijnlijk ben ik vanavond al voldoende uitgerust....".” Okeej..Ik ga me omkleden.." Lisa knikte naar Lou.Ze plofte weer op de grond neer. Ty haalde van buiten een grote emmer water, en kieperde het ding over zich heen. Al het bloed was weggewassen, en Ty liep weer nar binnen, waar ze zich omkleede Lou lag ondertussen te slapen. Zijn deken was een stuk van hem afgegleden waardoor je het doorbloedde verband duidelijk kon zien. Zijn gezicht stond in een frons en zijn rechterhand, waavan de arm uit het bed bungelde, was tot een vuist gebald. Ty liep weer nar buiten, op zoek naar eten. Ze kwam terug met een enorme schaal, vol vlees, groende, kaas en brood. Ze zette het in het midde van de tent neer, en nam zelf een homp brood. De ochtend verliep langzaam voorbij. Rond 1 uur werdt Lou weer wakker. Hij voelde zich al wat beter en hij ging zitten op zijn bed.” Goeiemorgen! Gaat het alweer?". "Jawel, maar ik heb honger als een paard!" Hij stond voorzichtig op en liep langzaam naar de tafel. Lisa keek naar Lou schouders toen hij uit bed stapte."Die moet vernieuwd worden"zei ze nadat ze een hap brood had door geslikt. Lou probeerde naar het verband te kijken. "Ja, maar ik ga mezelf toch proberen te healen zo...." Hij greep naar een kruik water en dronk gulzig ervan. Waarna hij een stuk brood en vlees pakte. Nadat hij had gegeten haalde hij voorzichtig zijn verband eraf. Hij keek met een pijnlijk gezicht naar de wond. "Damn.... tis best een diepe wond en de pijl heeft ook in m'n bot gezeten...." Hij legde er twee vingers over en sloot zijn ogen.... Lisa keek naar Lou en pakte toch maar een stuk verband voor het geval dat het niet zo snel lukte. Lou opende zijn ogen weer en keek nog steeds pijnlijk. "M'n bot is in orde....Meer kan ik nu niet doen." Hij zat stil terwijl Lisa het verband weer aanbracht. Lisa zette het verband weer vast.En gaf een kus op Lou's wang.En gooide het vieze verband toen weg.En waste haar handen opnieuw. Lou ging ook maar even zijn handen wassen. Hij trok eerst een schoon t-shirt aan en liep toen naar buiten. Hij stond net zijn handen te wassen in de regeton toen Arthur aan kwam lopen. "Leo! je ziet er al beter uit!" Lou knikte en lachte wat. "Ik genees snel en ik wordt extreem goed verzorgd." Hij grinnikte en nodigde Arthur uit mee naar binnen te gaan. Arthur sloeg dit aanbod echter af. "Ik moet een boodschapper vooruit sturen naar een ander legerkamp van me. Misschien zie ik je vanavond nog! Gegroet!" Lou keek hem na terwijl Arthur wegliep. Hij leunde op de waterton en liet zijn ogen door het kamp dwalen. Lisa was aan het rommelen in de tent.Ze vondt eindelijk haar tas en ging met haar rug tegen haar bed zitten en trok 1 van haar knieeën op en legde haar tas op haar andere been en begon er in te zoeken. Lou liep terug de tent in en trok onmiddelijk zijn t-shirt weer uit. Hij ging weer in bed liggen en probeerde weer te slapen. Dit lukte hem echter niet dus hij lag naar Lisa te kijken die bezig was met haar tas. Lisa smeet haar tas aan de kant en keek onder haar bed."Aha daar ben je"mopperde ze en greep haar boek onder het bed vandaan en ging toen weer tegen het bed aan kijken en keek naar Lou ze glimlachte en sloeg hem open.Ergens achterin kruisde ze enkele dagen weg.Met een paar sierlijke letters zette ze te laat bij 1 van de dagen en bladderde terug naar het begin en beschreef de dag aan haar broer. Lou ging op zijn rug liggen, voelde een stekende pijn en gin dus maar weer op zijn buik liggen. Hij sliep nu wel weer in.... Lisa klapte zachtjes het boek dicht en keek naar Lou die lag te slapen.Ze glimlachte en legde haar handen op haar knieeën en daar op haar hoofd. Arthur kwam tegen de avond hun tent binnen lopen. Lou was net weer wakker en zat op zijn bed water te drinken. Hij wou opsaan maar Arthur gebaarde dat hij kon blijven zitten. "Ik kwam alleen even kijken hoe het met je was. Maar zo te zien gaat het inderdaad al een stuk beter." Hij groette hen allen en vertrok weer. Lisa keek verbaasd Arthur na.Daarna gaapte ze een keer. Lou haalde voorzichtig het verband weer van zijn wond. Hij probeerde het wederom te healen, maar hij kwam niet veel verder. Er waren allerlei zenuwen kapot en dat kostte nogal wat tijd om dat te healen. Hij keek naar Lisa. "Wil je t weer verbinden? Alstjeblieft?" Lisa keek naar Lou en knikte.Ze pakte een nieuw pakje verband en verbond hem weer.Ze deed het iets strakker dan zonet en maakte het einde weer vast. Hij bedankte haar en liep naar zijn stoel waar kleding over lag. Er zat een gat in zijn mantel waaromheen bloed. Hij pakte uit de binnenzak van zijn jas naald en draad en ging ermee op zijn bed zitten. Lisa keek er naar en begon te grinniken.Ze smeet voor de tweede keer het smerig verband weg en ging op haar bed liggen.Ze legde haar boek open op haar kussen en begon er in te lezen er en der streepte ze dingen weg en zette ze er wat nieuws neer. The Holy Grail Lou keek naar Lisa die zat te grinniken. "Denk je dat mannen niet kunnen naaien?" Hij wachtte niet op antwoord en ging gewoon verder.Terwijl het buiten begon te schemeren kwam er iemand de tent binnen lopen. "De King verwacht u allen bij het avondmaal.... Althans, als Lord Leo daar tot toe in staat is." Lisa keek afwachtend naar Lou en bekeek toen haar jurk.Deze was nog steeds smerig van het bloed en aarde. Lou zag Lisa naar haar jurk kijken. "Ja we komen wel, zeg tegen de King dat we eraan komen...." De man vertrok weer.Lou stond op en liep naar zijn tas. "Kleren.... kleren...." Hij mompelde wat, aangezien zijn broek ook bebloed was.Na een schone broek en shirt aan getrokken te hebben zocht hij een andere mantel. Het draaide uit op een donkerblauwe mantel.Hij en Ty wachtten op Lisa tot zij ook een schone jurk aan had gedaan.Even later liepen ze door het kamp naar de tent van Arthur. Deze bleek bijna helemaal leeg te zijn, op Arthur en wat bedienden na. Lisa maakte een kleine buiging voor de koning en Ty volgde haar voorbeeld.Koning Arthur was op gestaan en wees naar de stoelen rond zijn tafel,Lisa nam plaats. Lou zag dat Lisa verbaasd keek, hij trok het zich even niet veel aan. Hij schudde Arthurs hand weer en ging naast hem zitten."Vanwaar niemand anders?" Arthur lachte: "Niet ieder avondmaal is een feestmaal. En ik dacht dat jij en de Lady zich anders niet zo op jullie gemak zouden voelen. Je bent uiteraard gewond...."Ze lachten en het eten werdt opgedient en de wijn ingeschonken. Lisa keek naar het eten en brak een stuk brood af en at dit op.Ze keek naar het wijn maar sloeg dit af.Ze had liever geen aangeschoten bui. Lou nam de wijn maar al te graag aan. Hij deed alles om de pijn ook maar een beetje te laten verdwijnen. Hij raakte al snekl aangeschoten, aangezien de wijn van deze tijd veel sterker was.. Lisa keek naar hem.Ze schudde een keer haar hoofd en stond op."Als jullie me willen ecxuseren,ik ben moe"zei Lisa en maakte nog een buiging voor Arthur en liep toen de tent uit. Lou keek haar verward na. Hij kreeg plots barstende koppijn en de pijn aan zijn schouder leek erger terug te komen. Hij schoof zijn bord weg. "Als jullie mij ook willen excuseren.”Terwijl hij opstond en wegliep streek hij over de wond.Buiten in de wind haalde hij eens diep adem.... Lisa werd misselijk.Ze liep rustig naar de tent en nam een slok water.Ook dit maakt de misselijkheid niet weg. Lou liep kalmpjes terug naar de tent. Binnen deed hij zijn mantel af. Lisa zat op haar bed, hij keek naar haar. Het was erg donker in de tent, slechts wat licht van buiten viel naar binnen. Hij liep naar haar toe en viel op zijn knieën voor haar. Hij pakte haar hand. Een glinsterende traan kroop over zijn wang. "Ik kan het niet meer...."Alles leek er plots uit te komen."Ik kan me niet meer voordoen als iemand anders, ik kan het niet aanzien dat jij moet werken en ik en Ty niets doen, ik haat het om Lord genoemd te worden." Hij hield even stil en boog zijn hoofd."Ik kan er niet tegen dat ik niet zomaar naar je kan kijken, je kan aanraken of je kussen...."Tranen bleven maar komen.... Lisa keek naar Lou."Lou"zei ze zachtjes en pakte zijn kin vast."We kunnen niet anders"zei ze en trok Lou naast haar op bed."We moeten wel,dacht je werkelijk dat ze ons geloven als we zeggen dat we vanuit de toekomst komen"zei ze en keek hem strak aan.Ze veegde zijn tranen weg en kust hem terder op zijn mond."We moeten,was ik geen hofdame dan hadden ze me waarschijnlijk gedood"zei ze toen en keek nog steeds naar Lou.Ook zij vocht nu tegen de tranen. Lou knikte en zei verder niets meer. Hij had het gewoon even helemaal gehad. Na een tijdje liep hij naar zijn eigen bed en ging daar zitten, met zijn rug naar haar toe. Hij had namelijk gehoor ddat er iemand aankwam. Lisa keek naar de ridder die binnen kwam."Lord Leo,Lady Eliza"zei "hij.."Ik moest vragen van de koning hoe het met jullie gaat"zei hij en wachte op antwoord."Met mij alles okey,ben alleen een beetje misselijk"antwoorde Lisa. "Ja, prima...."De ridder verdween weer.Er klonk een diepe zucht vanaf Lou z'n bed. "Dat bedoel ik nou...." Lisa stond op en liep naar hem toe.Ze kon het niet laten en nestelde zich dicht tegen hem aan."Laten we er niet meer over hebben"zei ze en knuffelde hem zachtjes en legde haar hoofd op zijn niet bezeerde schouder. Hij sloeg zijn armen om haar heen. Nog enkele tranen stroomden over zijn wang. Lisa veegde ze weg met haar mouw."Je moet er niet om huilen"zei ze zachtjes."Dat helpt nu ook niks"zei ze en daarna kusde ze Lou in de nek en ging over op zijn wang en kuste hem daarna teder op zijn mond. "Lisa...." Zijn gefluister klonk als een verstoring in de stilte. Zijn hand gleed vertraagd over haar been. Hij kuste haar terug en voelde zich alweer stukken beter. Lisa legde haar armen om zijn nek en zoende hem terug.Toen legde zijn haar hoofd op zijn schouder."Wat is?"Vroeg ze nu zachtjes in zijn oor en wikkelde zijn haar rond haar vingers. "Ik hoop dat je m'n haar niet uit m'n kop trekt," zei hij gevolgd door een lach. Maar hij hield snel op met lachen. "Ik dacht.... ik hoopte...." Hij zocht naar woorden om uit te leggen wat hij bedoelde, maar wist het niet. In plaats daarvan zoende hij haar vol op de mond. Hij wist niet wat hem bezielde, maar hij wou haar niet meer kwijt. Lisa was verbaasd maar zoende hem terug.Haar handen geleden naar Lou's rug en omhelsde hem.Toen Lou haar los liet zei ze kort."Ik wil jouw ook niet kwijt".Lou glimlachte en streelde haar over haar wang.Hij merkte nu pas dat Ty alweer terug was in de tent. Ze leek niet zo tevreden."Laten we maar gaan slapen...." Fluisterde hij. Lisa wou wat zeggen maar hij legde een vinger op haar lippen en kuste haar nog eens. Lisa keek naar Lou en zuchtte."Hier of daar?"Vroeg ze toen aan Lou.Ze had eerlijk gezegd helemaal geen zin om in haar eigen bed te slapen. "Hier," zei hij met een grote glimlach. Hij trok z'n shirt voorzichtig uit en keek nog eens naar het verband. Lisa liep even naar haar bed om zich om te kleden. Ze liep terug en ging naast Lou liggen. Hij sloeg zijn armen om haar heen. Ze kusten elkaar en gingen slapen. Na nog een paar dagen in het kamp, beval Arthur toch maar het kamp af te breken, en te gaan vertrekken. Ty pakte al haar spullen in, en ging opzoek naar Fell. Lisa had Katie al snel gevonden en legde haar tas op de rug van het dier.Terwijl ze het zadel goed legde zag ze dat ze een heren zadel had.Dit wegens gebrek aan dames zadels.Ook Fell had een heren zadel. Lou's schouder, ondertussen alweer helemaal genezen, droeg nu een tentpaal naar een kar. Enkele ridders waren het niet met hem eens en namen de paal over. Lou grinnikte en liep naar Tuhan. Hij zadelde hem op en bevestigde zijn tas aan het zadel. Terwijl hij het bit in zijn hand opwarmde keek hij aar Arthur die bevelen stond te geven. Hij schudde zijn hoofd en deed het hoofdstel bij Tuhan aan. Lisa keek naar Katie.De misselijkheid was nog steeds niet over gegaan en ze begon steeds meer te eten."heb ik weer"mopperde ze terwijl ze haar tas nog steviger aan het zadel vast maakte. Lou keek even naar Lisa, ze leek zich niet echt prima te voelen. Hij keek even om, maar iedereen was druk bezig. "Lisa.... voel je je wel oke?" Lisa keek om en glimlachte wat flauwtjes”Nog steeds misselijk"antwoorde ze."Maar gaat wel over"zei ze. "Ik hoop het voor je!" riep Ty naar Lisa, door het lawaai van velen heen. "Het zou lastig zijn, als je onderweg echt ziek werd!". Lisa keek naar Ty."Geloof me zo snel wordt niet ziek"riep ze terug. "En inwendige ziektes kan ik ook niet zo goed genezen.... Hoewel ik wel weer veel van kruiden afweet...." Lou liep terug hun half afgebroken tent in en pakte een paar laatste spullen van hun allen. Daarna kwam er een kar en wat soldaten om hun tent op te ruimen. "Hey hallow ben maar misselijk hoor"zei Lisa geërgerd terug. "Ook dat kan vanalles betekenen!" riep Ty terug.Uiteindelijk was het kamp opgebroken, en ze reden uit.Het was halverwege de herfst ondertussen. Die avond zaten ze allen om een kampvuur heen. Ze hadden niet weer het complete kamp opgebouwd, slechts een paar kleine tenten. Lisa had helemaal geen honger en sloeg al het eten af.Ze ging ook al vroeg slapen. Ty en Lou bleven nog even praten. Maar na niet al te langer tijd ging Ty ook richting de tent. De controleerde de paarden nog even, en ging daarna slapen. Lou bleef alleen achter bij het vuur. Diep in gedachten verzonken staarde hij in het vuur. Zijn deken was om hem heen geslagen. Lou maakte ook geen aanstalten om naar de tent te gaan om te slapen. Volgende morgen werd iedereen al vroeg akker gemaakt. Met zn allen aten ze vlug wat brood, en braken toen het kamp weer af. Nog voor de zon goed aan de hemel stond, was het leger alweer op weg. Lou zat vermoeid op z'n paard. Hij had niet veel geslapen. Hij bleef een beetje achteraan de stoet en lette op niets of niemand. Ty hield Fell in, en ging naast Lou rijden.."Wat zie jij er wakker uit! Over wat heb je liggen piekeren?" "De Graal...." hij was even stil: "Ty.... je gaat toch niet beweren dat je van adelijk bloed ben he? Wie zegt er dat jij die Graal kan oppakken?" Hij keek haar vragend aan. "hmm, daar zeg je wat...Er gaan verhalen over mijn familie de ronde, maa of dat allemaal waar is..Noujah, we merken t znel genoeg, neem ik aan..."."Ja dat is waar...."Een paar dagen later kwamen ze weer bij een bos aan. Ty zuchtte.."Bossen okeej..maar ik ben al die bomen wel weer een beetje zat!" met een chagrijnige kop reed ze achter Arthur het bos in.. Lou reed als laatste het bos in. De schemering sloeg net toe. Hij reed wat vooruit zodra hij naast Lisa reed. OP een grote open plek in het bos sloeg het leger weer een klein kamp op. Ty had geen zin om in de tent te slapen. Voor de verandering kroop ze in een boom, bij haar vogels, toen niemand het zag. Lou zat met Lisa in een kleine tent. Hij observeerde haar voorzichtig, aangezien hij het vreemde gevoel had dat er iets heel er mis was. Ty keek op, en zocht naar de sterrenbeelden die ze allemaal kende. Ze kon er maar een paar zien vanuit haar boom. Lisa keek naar Lou."Wazzup?"Vroeg ze aan hem. "Je bent de laatste tijd.... uhm.... je weet wel...."Hij zat zenuwachtig in zijn handen te wrijven. Lisa keek hem verbaasd aan."Stil,moe,ziekjes"vulde Lisa aan."Of is het wat anders?"Vroeg ze niet begrijpend. "Stil, moe, ziekjes ja...." Hij ging dichterbij haar zitten en pakte haar hand. "Als het iets ernstigs is hoeven we niet verder hoor...."Ondertussen was Ty uit de boom geflikkert. Ze greep haar spullen en liep naar de tent van Lisa en Lou. Dan toch maar in een tent slapen! Lisa keek hem aan."We kunnen veder maak je geen zorgen"zei ze en ging bij hem op schoot zitten."This.."zei ze maar maakte haar zin niet af toen Ty binnen kwam lopen. Lou keek even een beetje geërgerd naar Ty. Ze schonk hen geen aandacht, ging op één van de bedden liggen en probeerde te slapen.Lisa en Lou bleven stil tot ze zeker wisten dat ze sliep."Wat wou je zeggen?" vroeg Lou uiteindelijk. Ze keek naar hem."Ik geloof dat zwanger ben"zei ze toen en keek nog steeds naar Lou. Lou staarde haar aan, zijn grip op haar hand werdt sterker."Maar.... niet van mij, dat kan niet.... wij hebben niet...." Hij viel stil en staarde naar hun handen. Lisa volgde lou's blik."This van die verkrachting"zei Lisa en een traan liep over haar wang. Lou zweeg, hij wist niet wat hij moest zeggen. Hij voelde haat dat hij die bewaker niet meteen had gedood.Het had al erg geweest als het van hem was, maar dit was ronduit verschrikkelijk.Toen er een traan van Lisa op z'n hand viel kwam hij weer bij zinnen. Hij sloeg zijn armen om haar heen. Hij voelde dat bij hem zelf ook tranen naar boven kwamen. Lisa veegde boos haar tranen weg."Dat helpt nu ook niet meer"zei ze toen meer tegen zich zelf dan tegen Lou.Ze maakte zich een beetje los uit Lou's greep en pakte zijn kin vast."This al goed"zei ze toen en kust hem. Lou keek verwondert. "Maar.... wat kunnen we doen? Wat kan ik doen?" "Nu nog niks"zei Lisa"het groeit nog...vraag me alleen af of het krachten heeft,Zo ja heb ik een probleem,zo nee zal het dan over leven""Wie weet.... wie weet...." Hij haalde een hand door zijn haar. Hij was bang, hoewel Lisa er zo simpel over leek te praten. Lisa keek hem aan."I wish my mom was here"zei ze zeer zachtjes.Ze pakte zijn hand en hield deze vast.Ze trilde. "Misschien kun je er over praten met Ty.... I'm just a man...."Lou voelde zich erg verward, hij wou wat doen, maar wist dat hij niets kon doen! Hij voelde haar trillen maar deed niets. Lisa keek naar Lou.Ze zuchte en nestelde zich dicht tegen hem aan en glimlachte."Zelfs die weten soms meer dan ze denken"zei ze toen. "Misschien heb je wel gelijk...." Hij luisterde naar de stilte van de nacht, enkel de geluiden van nachtdieren en de ademhaling van Lisa waren hoorbaar."Dan lijkt het me ook verstandig als we toch maar zouden gaan slapen...." Hij tilde Lisa op en legde haar op d'r eigen bed neer. Hij kuste haar nog eens en liep toen naar z'n eigen bed. Lisa rolde zich tevreden in de dekens en keek nog eens naar Lou die ook in zijn bed lag.Ze glimlachte en viel toen in slaap. De volgende ochtend werden ze weer vroeg wakker gemaakt. Ty gaapte, wilde zich vast klampen aan een tak, maar realiseerde zich toen dat ze weer gewoon terug in de tent zat.."Die bomen hier zijn niet liev..ik donder en toch alleen maar uit..." en Ty gaapte nog een keer. Er kwamen een paar soldaten aan. 1 gaf hun te eten, en ging daarna gelijk de rest helpen met de tent afbreken. Lou was nog moe, hij had 's nachts nog een tijd liggen nadenken. Zelfs terwijl ze al weer verder reden was hij nog afwezig. Ty, die weer voorop reed, merke dat Lou niet echt lekker in zn vel zat. Weer hield ze Fell in, en ging naast Lou rijden."Wat is er nu weer?". "Lisa.... Vraag zelf maar aan haar...." Lou ging naast Arthur rijden."Arthur, vind je het niet vreemd dat het wel erg rustig is nadat we zijn aangevallen?" Arthur stemde in. "Ik verwacht na het bos wel weer iets...." Lisa die nog steeds aan het denken was reed een stuk achter hen aan.En keek verbaasd op toen Ty naast haar kwam rijden en naar haar vroeg. "Hoe ver is het nog, naar de Graal?" Lou was naast Arthur blijven rijden. "Waarschijnlijk komen we tegen zonsondergang uit het bos. Daarna nog een dag rijden denk ik...." Ty was ondertussen te weten gekomen dat Lisa zwanger was. Ty zat niet-oplettend na te denken, haar paard reed toch wel achter de rest aan. Lou hield Tuhan in en ging weer naast Ty rijden. "Ty...?" "He, wat? sorry, ik zat na te denken""Je weet het hé...?" Hij wachtte niet op antwoord, hij had ook geen zin meer naast haar te rijden. Lou hield Tuhan weer in en reed nu bijna naast Lisa. Daar bleef hij de rest van de reis ook rijden.Tegen de avond hadden ze het einde van het bos nog niet berijkt. Enkele tenten werden weer opgezet. En op bevel van Arthur was de bewaking vergroot. Lisa keek vreemd op toen ook voor hun tent ridders stonden."Wat the fuck"zei ze...en keek naar buiten.Bij Arthur stonden er 4."Hij is zeker bang voor een aanslag of zo"moppelde ze.En ging weer naar binnen. Lou kwam aanlopen en zag de ridders. "Jah daag...." mompelde hij. Hij was bij Arthur geweest.Lou stuurde de ridders bij hun tent weg en liep naar binnen, zijn mantel afgooiend. Maliënkolder en gordel met zwaard eraan volgden. Lisa keek Lou verbaasd aan en keek weer naar buiten.Ze zuchte opgelucht.En pakte de spullen van Lou en legde ze in een hok van de tent. Lou sloot de ingang van de tent af. "Ik blijf vannacht wel op om ons te bewaken...." mompelde hij. Lou keek naar Lisa. Hij ging achter Lisa staan en sloeg zijn armen om haar heen. Eén van zijn handen liet hij naar haar buik glijden."Ik wou dat het van mij was...." Fluisterde hij zachtjes in haar oor. Lisa keek naar hem en glimlachte.Ze draaide zich om en sloeg haar eigen armen om zijn middel."Dat komt nog wel"zei ze zachtjes terug.En leunde tegen hem aan. Lou glimlachte. Hij had een plan, maar liet dit nog maar even rusten. Hij kuste haar en liet haar vervolgens los.Lou ging op z'n bed zitten en bedacht zich plots iets."Damn.... ben ondertussen denk ik al jarig geweest...." mompelde hij. Lisa keek hem aan."Warneer"zei ze toen en ging voor hem op de grond zitten."Waarom zei je dat niet eerder"zei ze er achter aan en legde haar armen op zijn schoot en legde haar hoofd daar weer op. "Ben m'n gevoel van tijd een beetje kwijt denk ik.... Anyway, 31ste Oktober. Geez.... ben ik ook al weer 22."Hij haalde een hand door zijn haar en liet zich verder achterover vallen. Lisa stond op en grabbelde wat in haar tas en haalde uit 1 van de kleine zakjes een klein ketting eruit.Ze glimlachte.En ging weer bij Lou zitten."Happy birthday"zei ze en pakte zijn hand en legde de ketting er in en sloot hem weer.Ze gaf er een kus op en liet hem toen los. Lou keek er met een flauw lachje naar. "Dank je...." Hij kuste haar en deed vervolgenst het kettinkje om. Hij glimlachte nog en streelde over haar wang.Er klonk plots trompetgeschal, uit de verte was geroep van mannen te horen. Lou zuchtte: "Niet weer he...." Lisa keek hem aan en zuchte."Bad timing"mopperde ze en stond op.Pakte Lou's spullen die die zo juist op de grond had gegooit en gaf het aan hem. "Dank je."Lou trok snel zijn spullen weer aan en liep naar buiten. Ty had al wat quenta's getrokken en keek op toen Lou naar buiten liep."Schotten, niet veel, maar allemaal ruiters."Lou knikte en sprong op Tuhan. Hij wendde zich tot Lisa. "Lisa, in mijn tas zit waarschijnlijk een schild, wil je dat even halen?" Lisa knikte en liep de tent in na enkele seconden kwam ze er weer uit en droeg het schild van Lou.Ze gaf het hem en keek naar Lou."Wees voorzichtig jullie twee"zei ze nog voordat ze weg zouden stuiven. Lou knipoogde, trok zijn zwaard en reed richting de aanvallers. Hij kwam al snel in gevecht met een forse ruiter. "You are so going to die, my friend!" riep Ty naar een van de schotten die haar aan het aanvallen was.De gooide de qenta weg. De schot lachte haar reht in der gezicht uit.."Jij kent vast het gezegde Wie het laatst lacht, lacht het best..." antwoordde Ty op het lachen..De qenta maakte achter Ty een grote draai,en kwam weer terug aanvliegen. Ty bukte, en de qenta vloog over haar heen, recht de keel van haar tegenstander in. Lisa liep te ijsberen en zag alleen het gevecht in de verte ze kon Lou en Ty niet meer van de rest onderscheiden en hoopte dat ze er heels huids uit kwamen. Ty's ogen gloeiden. "Sterf!" siste ze naar een volgende, terwijl ze zijn hals tot aan zijn borstbeen openreet.Bij weer ene ander sneed ze zijn buik open, en ontdeed meneer even van zijn ingewanden. Lou was een beetje aan het dollen nadat hij de forse man en enkele anderen had neergehaald. Een andere zat hem op de hielen en Lou reed maar wat rondjes voor hem uit. Wat z'n achtervolger niet had verwacht was dat Lou een overhangende tak greep, een reuzendraai maakte en hem van z'n paard trapte.Daarna vloog er een mes naar zijn keel.Lou bleef even in de boom zitten en zag dat Ty naar hartelust mannen openreet. Hij slikte even, trok zijn zwaard weer en floot om Tuhan. Lisa bleef stil staan en keek naar het slachtveld. Tuhan kwam weer aangalloperen en Lou sprong op z'n rug.Niet veel mannen stonden meer overeind. Lou had geen zin meer om moeite te doen dus stopte hij zijn zwaard weer weg en pakte hij pijl en boog.Na enkele pijlen te hebben afgeschoten zag hij dat de laatsten werden gevangen genomen, of nog net werden doodgestoken.Lou reed terug naar de tent. Lisa keek naar de paarden dat er aan kwam rijden en glimlachte. Lou veegde wat zweet en bloed uit zijn gezicht en keek nog even achterom. Ty kwam ook aanlopen.Lou sprong van z'n paard af en glimlachte even naar Lisa.Hij liep naar binnen en kwam even later weer naar buiten zonder shirt aan. Over zijn borst liep een verse wond.Lou zocht de regenton om zich in te wassen. Lisa keek geschrokken naar Lou."Lou"zei ze en wees naar de wond."Moet je dat niet"zei ze nog steeds met grote ogen en een trillende stem. Lou zag nu ook de wond. "Niet eens gemerkt...." Hij liep terug naar binnen en healde het snel. Waarna hij weer naar buiten liep om zich te wassen.Terwijl hij zich afdroogde aan een grove handdoek liep hij naar Lisa. "Bloed ik nog ergens anders?" Lisa keek naar Lou.Ze liep naar hem toe en liep om hem heen."nee"zei ze toen ze voor hem stond. "Okey," zei hij met een glimlach en hij liep terug naar binnen. Hij trok weer een schoon shirt aan en bleef op z'n bed zitten om iets speciaals uit z'n leren jas te pakken. Vervolgens stopte hij dit in z'n broekzak. Lisa keek naar Ty."Met jou ook alles okey?"vroeg ze aan haar.Deze knikte en besloot ook schone keding aan te trekken. Lou was nu op zijn bed gaan liggen en bekeek het kettinkje dat hij van Lisa had gekregen nog eens. Lisa keek naar de rest van de ridders die terug kwam.Ze schudde een keer haar hoofd en stapte de tent in. "Hmmmmmm..moeten ze vaker doen...Kan ik lekker even mn agressie uiten.." Ty zat op haar bed, met de bebloedde qenta's in der hand. In de hadere hand had ze een doekje waarmee de qenta’s schoonveegde. Lou grijnsde, stond op en liep naar buiten. Daar waren mensen bezig vuren aan te leggen en waren ze in de weer met eten en drinken.Vóór hun tent was ook een vuur aangelegd en er was iemand bij bezig met vlees.Lou liep terug naar binnen en keek naar de meiden. "T is weer self-service vanavond...." "Ach, dat geeft niet..Zolang ik maar eet!"Ty borg haar wapens weer op, en ging ook even buiten kijken. Ze stuurde haar vogels even de lucht in. De dieren vlogen een rondje, en Ty zag in de verte een vervallen burcht. Daar ligt vast de Graal..dacht ze. Lou ontving de beelden ook. "Lijkt me echt niet verstandig als we er morgen met heel t kamp heen gaan. Ik ga zo wel naar Arthur."Hij pakte een brood aan van de persoon bij het vuur. Hij liep even later terug de tent in, pakte zijn mantel en liep richting Arthur's tent. Lou stapte de tent van Arthur binnen en zag dat deze reeds aan zijn maal was begonnen."Arthur, heeft u een momentje? Of moet ik na het eten terugkomen?"Arthur schudde zijn hoofd en duwde zijn bord weg. "Nee Leo, kom verder!" Lou ging naast hem zitten en begon over de burgt waar de Graal lag. Arthur stemde in om met maar een paar man te gaan en vroeg in de ochtend. Lou bedankte hem voor zijn tijd en liep terug naar de tent. Hij liep naar binnen met een stuk brood en vlees en ging bij Lisa zitten. "Hier, je moet ook eten...." Lisa keek hem aan.Ze pakte het stuk brood,brak een stuk af en at het op."Dat mag je zelf eten"zei Lisa en wees naar het vlees.Ze gaf Lou een kus en at de rest van het brood op. Lou knikte en nam een hap van het vlees. "Morgen gaan we met een kleine groep vroeg op weg naar de Graal. Van mij hoef je niet mee.... want we komen meteen terug, kan jij gewoon ff uitslapen." Lisa keek naar Lou."En als Ty toch niet van adel is?"vroeg ze. Lou zuchtte. "Dan hebben we denk ik een probleem. Maar ze zei iets over haar familie. Ik heb er wel vertrouwen in.... Als wij nu min of meer onze voorouders zijn, dan is ze wel van adel!" Hij ging vervolgens verder met eten. "Wat is dat vlees zout zeg...." Hij liep naar buiten en greep een kruik water. "Vindt logisch"zei Lisa hem na."Ze zouten alles in"Lou kwam teruglopen terwijl hij aan t drinken was. "Grmbl, voortaan schiet ik zelf wel wat wild...." Hij had het vlees buiten achtergelaten en begon nu aan het overige stuk brood."Ga je dan toch 's ochtends vroeg mee?" Vroeg hij terwijl hij op z'n eigen bed neer plofte. "Jah"zei Lisa kort.Ze had haar brood op."Ik ga nog wat brood halen"zei ze en liep naar buiten zoals verwacht lag daar nog meer en ze kwam weer binnen. Lou knikte weer eens. "Arthur zei trouwens ook dat meteen de dag na morgen de veldslag gaat plaatsvinden. We moeten weer terug door het bos. Morgen wordt het kamp ook meteen opgebroken zodra wij weggaan. Als we terugkomen gaan we meteen verder...." Lou zuchtte nog eens en werkte zijn laatste stuk brood weg."We vechten dus aan de rand van het bos...." Lisa keek naar hem.Ze zuchte."Al dat gevecht..en alles wegens zo'n beker"zei ze een beetje kwaad. "Ach ja...."Lou dronk nog wat water en deed zijn mantel weer eens uit. Vervolgens ging hij liggen.Hij dacht even aan de hele reis die ze nu al achter de rug hadden, al 3 maanden waren ze van huis weg. Lisa keek naar Lou.Ze zuchte nog eens en ging op de grond zitten,in een kleermakers zit.Snel greep ze haar boekje maar schreef er niks in.Ze las alles nog een keertje door. "3 maanden...." mompelde Lou: "Geez.... je zit al op één-derde...."Hij sloeg snel zijn hand voor zijn mond. "Sorry, dat kwam er zomaar uit...."Hij kon het nog steeds niet van zich af zetten. Lisa keek op."Ik weet"zei ze een beetje verdrietig."Ik las het net".Ze keek weer in haar boek en bladerde veder."3 maanden.."moppelde ze en bladerde toen veder naar achter.Ze krabbelde Lou's verjaardag in het goeie hokje en bladerde weer terug."Dammit"mopperde ze toen ze haar pen op het paier had gezet.Hij was leeg. Lou gleed weer eens van zijn bed af en zag dat haar pen leeg was. "Pennen zijn irritant, je zou een potlood moeten gebruiken...."Hij streelde haar wang en kuste haar. Lisa liet haar boekje vallen en sloeg haar armen om Lou's nek."Die heb ik niet"zei ze.."Misschien heeft arthur nog wel een veer met inkt voor me""Meteen aan Arthur denken he?" Hij lachte: "Alsof ik geen pen of potlood voor je heb!" Hij strekte zijn hand uit naar z'n jas en trok deze naar zich toe. Uit één van z'n vele binnenzakken haalde hij een etui. "Pak er maar iets uit, als het goed is werken ze allemaal...." Lisa keek hem aan."Nahjah,zo bedoel ik het niet"zei ze en pakte zijn etui.Ze keek er eens in en pakte een pen."Thank you"zei ze en Kust hem op zijn wang."Ga hem meteen uitproberen"zei ze en pakte haar boekje terug en scheurde er een leeg blaadje uit..Waar ze meteen op begon te schrijven in graffiti vorm."Hij is perfect"zei ze en legde de spullen aan de kant daarna omarmde ze Lou weer. Lou pakte haar blaadje en keek ernaar. "Dat doe je goed...."Hij keek vervolgens naar buiten en zag dat het al begon te schemeren. Ty zat nog buiten, alleen met haar vogels bij het vuur. "Jah.... we moeten er morgen vroeg uit...," zei hij plots: "En ik houd vannacht nog een tijdje wacht.... ik houd niet van ridders voor de deur." Hij kuste Lisa nog eens en stond toen op, pakte zijn mantel en liep naar buiten."Ty, we moeten morgen vroeg op, misschien is het verstandig als je ook al gaat slapen...." Ty knikte en liep naar binnen. Lou volgde haar nog en bleef in de tentopening staan. Lisa keek Lou na en ruimde haar spullen op.Ze ging maar gelijk slapen voor ze morguh een ochtend humor had. "Weltrusten!" Lou deed de opening van de tent dicht en ging vervolgens bij het vuur zitten. Naast hem stond een stoel waar Ty zojuist op had gezeten. Hij bleef een tijd lang alleen. Het werd steeds donkerder. Af en toe liep er nog een wacht voorbij.Opeens had hij het gevoel dat hij niet meer alleen was.... Wat in werkelijkheid ook zo was. Iemand zat naast hem op de stoel. Lou had geen zin om te kijken en hij gooide nog een blok hout op het vuur. "Het vuur blijft wel branden hoor...." Lou keek nog niet op of om. "Kijk me aan als ik tegen je spreek .... Lou!"Lou wist niet hoe snel hij moest opkijken. Hij staarde recht in de donkere ogen van Merlin. "Hoe.... hoe...?" Lou sloeg zichzelf tegen zijn hoofd. "Natuurlijk...." Lisa sliep vrij licht en toen ze Lou hoorde praten was ze wakker geworden maar dacht er niks bij.Hij zou waarschijnlijk wel met 1 van de wachters of zo aan het praten wezen.Ze draaide zich nog een keer om en sliep weer in. Ty's vogels hielden zonder dat de meesten het wisten ook de wacht. Idon vloog een ronde boven het kamp, terwijl Ishja zat te slapen. Ty kon niet slapen, en dus ging ze maar de beelden van Idon verwerken. Ze stuurde de vogel wat verder weg. Ze ving beelden op van kampvuren, die niet van hun waren. Donkere banieren wapperden zwak in de wind. In plaats van slapen, zoals de meeste mensen deden s nachts..waren ze in het kamp volop bezig met het slijpen van hun wapens. Ty vreesde dat de veldslag morgen al zou beginnen. Het vijandige kamp lag veel te dicht bij. Idon vloog terug, en Ishja loste hem af. Ty stond op en liep naar buiten. Lou was in conversatie met Merlin. Hij hoorde plots dat er iemand uit of in hun tent ging. Hij draaide zich om en zag Ty die niet al te blij keek. "Ty, wat is er?" vroeg hij haar en hij wenkte dat ze moest komen. Ty ging in kleermakerszit bij het vuur zitten. "Problemen, Lou..dat is het. Het vijandige kamp ligt veel te dicht bij! Ik weet zeker dat we morgen al worden overvallen. "Lou knikte. "Vandaar dat we 's ochtends vroeg weg gaan, alleen ik vertrouw het weer niet zo...."Hij keek naar de hemel en zag door het dak van bladeren en takken dikke wolken."De winter komt eraan...," merkte Merlin op. Hij had Ty de hele tijd aangekeken. "Morgen is niet vroeg genoeg..." Ty draaide haar hoofd en keek nu pas naar Merlin. Het werd stil. Lisa werd ergens wakker van waar van wist ze niet. "Goedenacht Ty...." Merlin was heel kalm en hij glimlachte naar haar. Lou liet hen beiden even en stond op. "Ik ga naar Arthur...."Hij liep weg en kwam bij de tent van Arthur 4 ridders tegen. Hij liep naar binnen en zag dat Arthur tevens ook nog wakker was. "We vertrekken over een paar minuten," zei hij en Lou knikte. "Dat was mijn idee ook al, hun kamp is veel dichter bij dan we dachten. Ik informeer Tyriane even in."Lou vertrok weer en liep terug naar Ty. "We vertrekken zo, ik ga even naar Lisa."Lou liep de tent weer in en liep naar Lisa toe. Hij ging bij haar op het bed zitten en keek haar aan. Lisa keek naar hem."Wazzup?"vroeg ze en keek naar zijn gezicht die niet bepaald vrolijk stond. Lou streek haar over d'r wang. "We gaan zometeen al weg, Ty verwacht dat we veel eerder worden aangevallen...." Hij twijfelde even en keek naar buiten. "Ik wou hier eigenlijk nog mee wachten maar...," hij pakte het speciale ding uit zijn broekzak. Vervolgens pakte hij haar hand en schoof een egale zilveren ring om haar vinger heen. "Lisa, ik houd zielsveel van je en ik wil je niet meer kwijt, wil je...?" Hij keek haar hoopvol maar met een glimlach aan. Lisa keek naar Lou.Ze stond hem enkele seconden aan te gapen en keek naar de ring die ze nu om had."Ja"zei ze en sloeg haar armen om Lou heen en gaf hem een kus."Ja ik wil"zei ze nog eens.. Lou zoende haar en was toch blij dat hij het nu had gevraagt."Mocht er iets gebeuren in de veldslag...," ging hij verder: "Ik zal altijd van je blijven houden...." Waarna hij opstond om zijn overige spullen te pakken. Lisa keek naar Lou."Welk veldslag?"vroeg ze angstig aan hem en ze was uit haar bed gesprongen. "We zouden toch gaan vechten?" Lou deed ondertussen zijn maliënkolder aan. "We gaan nu om de graal. De Schotten zitten dichterbij dan we dachten," hij pakte zijn gordel en zwaard. "Ik wil echt niet dat je meegaat...." zei hij terwijl hij naar haar keek. "Maar"zei Lisa en keek hem aan."Ik wil niet dat..."ze zweeg..."waarom in godsnaam"mopperde ze en hielp hem toen met zijn zwaard."Ik hou van je"zei Lisa. "Ik houd ook van jou...." Lou deed ondertussen zijn handschoenen aan en pakte vervolgens z'n schild. Hij kuste haar nog eens en liep vervolgens naar buiten. Ty leek al klaar en was bezig Fall op te zadelen. Lou liep naar Tuhan en ging hem opzadelen. Lisa liep hem achterna.Ze kreeg het meteen koud.Snel liep ze naar binnen en greep haar deken wikkelde deze om haar heen en keek naar Ty en Lou. Lou steeg op en keek vervolgens naar haar. "Het gaat zo sneeuwen denk ik...." Hij had het nauwelijks nog gezegt of er viel een sneeuwvlok op z'n hand. "Zie je wel...." Merlin stond op en keek naar Lou. "Wij zullen elkaar wel weer spreken, veel succes met de graal en het gevecht." Vervolgens liep hij weg."Ik kan nog steeds niet geloven dat hij alles weet...." mompelde Lou terwijl hij zijn schild op z'n rug bond. Lisa drukte de deken nog dichter om haar heen."Dat is merlijn"zei ze kort. Lou keek naar haar en zuchtte. "Ja, k weet t, we hebben zitten praten...." "Dat bedoel ik niet"zei Lisa en glimlachte."Zo is hij..hij weet alles nog voor ze gebeuren".."Maar geloof dat Arthur op jullie wacht"zei ze en wees naar een ruiter een eind vederop. Ty's vogels voelden onrust. Bijde dieren vogen af en aan boven hun kamp, en die vand evijanden. Ty steeg op. Ze hield goed de beelden van haar vogels in de gaten. Ook in het andere kamp was er onrust. "Zouden zij ook een tovenaar hebben? Ze zijn bezig met inpakken. Ze hebben niet veel. Er staan maar een paar tenten, en karren met voedsel zijn al helemaal net aanwezig!" Ty dreef Fall naar Arthur en de rest. Dezen wachtten tot echt iedereen zijn spulen had gepakt. De vogels slaakten een kreet. Ty keek op. "We moeten weg! Nu!" Lou keek nog een laatste keer naar Lisa, maar spoorde toen Tuhan aan. Ze reden erg snel richting de vervallen burgt, ondertussen begon het steeds harder te sneeuwen. Lisa liep de tent in en kleedde zich snel en warm om.Ze moest maar afwachten wat er nu weer stond te wachten. Een deel van het leger stomde de vermolmde brug van de Burcht over. Ty, Lou en Arthur stegen af. Met een paar manen renden ze het vervallen gebouw binnen. In een kleine tombe stond de Graal te schitteren. Even was het stil. Allemaal sonden ze naar e Graal te kijken. "We hebben hem.." fluisterde Arthur. Ty ontving ondertussen beelden vandde vogels die het vijandelijke leger hadden gevolg. Ze sperde haar ogen open. "Het kamp! Ze vallen het kamp aan!" Lou vloekte. Arthur en anderen ridders keken hem vreemd aan. "Grmbl! Grijp die Graal en we zijn weg!" Lisa hoorde opeens mensen schreeuwen.Ze keek naar buiten en zag dat er schotten aan kwamen."Ow my god"zei ze zachtjes en keek eens rond.Een van de ridders die bij hen was gebleven kwam binnen vallen."My Lady My lady"riep hij en Lisa keek hem aan."We worden aangevallen U moet zich verstoppen"zei de Ridder."Maak je over mij maar geen zorgen..Ik hoop dat Arthur en zo snel terug zijn"zei Lisa en zocht in de spullen van Lou en Ty naar een zwaard of zo. "Ow, verdomme! Dit hadden we aan kunne zien komen!" Ty hoopte dat die verhalen over haar familie nu wel waar waren, en greep naar de Graal. De kreeg hem te pakken, en sleurde het geval van het voetstuk. "Ik heb um! Rennen!" Arthur en zijn mannen waren al snel weer buiten. Ty had last van haar haar. De sneeuw raasde om hun heen. Snel gaf Ty de Graal aan Lou, en ze bond haar haar vast. Ze steeg op, en in vole vaart gallopeerden ze weer over de brug. Lisa kon niks vinden.En besloot zich dus maar te verstoppen.Ze vondt een mantel van Lou en trok deze aan.De ridder die net bij haar was was ook al verdwenen."Dammit"mopperde Lisa en rende de tent uit keek om haar heen.Niemand zag haar.Ze besloot maar wat van het kamp in 1 van de bomen te gaan zitten in de hoop dat de schotten haar niet vonden. "Euh..ik geloof dat we een klein...probleempje hebben.." zei Ty..Ze wees op het leger schotten die hun hadden ingesloten voor de burcht. Ty kon Ishja niet meer bereiken. Waarschijnlijk zat de vogel ergens weggestopt voor de sneeuw. Ze kon vaag nog wat beelden van Idon ontvangen. "We hebben geen andere keus..We moeten wel vechten, nu.." Velen knikten grimmig. "Ty.... ik moet naar Lisa toe!" Lou trok zijn boog en greep naar wat pijlen. Hij schoot er een paar tegelijk af en dat was het begin van het gevecht. Meteen daarna trok Lou z'n zwaard en kwam in gevecht met een andere ruiter. Vaag hoorde hij Arthur iets van "Aanvallen!" roepen, maar hij lette er niet op. Hij wist niet hoe snel hij hier vandaan moest komen. Na een tijdje kon hij zich een weg banen door de Schotten en zo snel mogelijk reed hij terug naar het kamp, wat al redelijk was geplunderd."Lisa! LISA!" Lisa hoorde haar naam."LOU"riep ze vanuit haar schuilplaats.Ze wist niet hoe snel ze uit die boom moest komen."LOU"riep ze nog eens en verloor bijna haar evenwicht toen ze naar beneden wilde springen. "Lisa! Godzijdank...." Hij reed snel naar haar toe. "Ty is nog op het slagveld, eigenlijk moet ik terug...." Lisa keek naar Lou."Ga Ga..."zei ze en keek hem aan."Ik red me wel..ik ga wel weer daar zitten"zei ze en wees naar de boom."Ga Ty helpen"zei ze nog voordat ze de eerst tak vast had gepakt."Schiet op""Ik kan je toch niet onbewapend achterlaten?" Lou greep in één van z'n zakken en gaf haar een mes."Hier...."En vervolgens reed hij weer weg. "Dankje"zei Lisa hem na en klom hoger in de boom.Daar ging wikkelde ze zich weer in Lou's mantel en bleef daar zitten. Lou reed in volle vaart terug naar het gevecht.Ty, alles oke?Hij kwam snel aanrijden en hield zijn zwaard zo, dat aan de zijkant van hem enkelen werden onthoofd of van hun paard werden geslagen. Lisa begon met het mes van Lou in de boom te strepen.Hij was scherp genoeg."Ow my god"moppelde ze toen ze het kamp een keer over zag. alles okeej! mn ene arm ligt der bijna af..maar t valt te over leven! Lou, achter je!Ty reed in volle vaart richting Lou, en stak met haar zwaard in de maag van een Schot die Lou wilde onthoofden. Whoej, thanx....Lou doorboorde vervolges een andere Schot.Na een tijdje gevochten te hebben stond Lou even ergenst aan de kant wat stoom af te blazen. Hij stond echter niet goed op te letten. Vanachteren werdt hij beslopen door twee ruiters en bewusteloos geslagen....Vervolgens namen ze hem mee. Ty zat onder het bloed, zweet en sneeuw. Ze ontving geen belden meer van haar vogels. Bijden waren weggekropen in een boom. Ze had ontzettend last van haar arm, waar een zwaard tot op het bot had in gehakt. Fall was ook ontzettend vermoeid. De stroom gewonden en doden die vielen was groter dan de genen die nog aan het vechten waren. Aan bijde partijen leden ze verlies. Ty kon nog net een zwaard ontwijken. Ze keek snel even achter zich, en zag dat het zwaard een ruiter van Arthur doodsloeg. Zijn gezicht was in tweeen gespleten. De man stond vreemd te kijken, en viel van zijn paard. Ty draaide snel weer terug. Toen Lou weer wakker werd voelde hij een verschikelijke pijn in zijn polsen. Verder had hij het ook erg koud, zijn kleding was doorweekt. Het enigste wat hij zag was sneeuw.... en zijn handen die aan elkaar waren vastgebonden! "What the...?" hij sprong op, maar werdt meteen weer grof in de sneeuw geduwd. Lou realiseerde zich plots alles.... Ze hadden heb bewusteloos aan z'n armen door de sneeuw heen getrokken, hij was ontvoert!Lou voelde een enorme woede in zich opkomen, hij kon echter niets doen, z'n ontvoerders waren erg alert. Uiteindelijk bliezen de Schotten de aftocht. Er steeg een gejuich op bij de overgebleven ridders van Arthur. Ty zuchtte. Lou, we heben het gehaald! Ty dreef Fall aan. Het beestje ad duidleijk rust nodig. Ty keek rond, maar Lou was nergens te bekennen. Ze werd ongerust. Lou?! Ty begon te vrezen dat Lou ergens tussen de gevallen, verpletterd, op de bebloede en besneeuwde vlakte lag. Lou!!!! Lou zat een beetje verdwaasd voor zich uit te staren. Hij vroeg aan z'n ontvoerders waar ze heen gingen, maar inplaats van een antwoord werd hij geslagen.... Steerds harder kwamen de klappen aan. Lou gaf geen kik, maar lijdde verschikkelijk. Wanhopig probeerde hij contact op te nemen met Ty, met moeie en zere ogen speurde hij de lucht af naar Ishja of Idon. Maar niets....Hij had of zo'n enorme klap gehad dat hun contact was verbroken, of Ty was dood....Hij hield het maar op het eerste. De chirurgijnen verzorgden de zwaargewonden, waarvan velen eigenlijk al niet meer te redden waren. Ty's arm zat in het verband, en Fall werd uitgebreid verzorgd. De doden werden van het veld gehaald, en de mannen probeerden ze te identificeren. Velen waren al in tranen uitgebarsten toen ze te horen kregen dat een aantal van hun maten waren gesneuveld. Lou zat er niet bij. Ty zuchtte, en ging opzoek naar Lisa.Het sneeuwde nog steeds, en Ty had geen contact met haar vogels. De ontvoerders waren kennelijk klaar met hun pauze, want ze stonden op en stegen weer op hun paarden. Lou was te moe en gewond om te lopen, dus liet hij zich maar verder slepen.Na anderhalf uur nog gereden te hebben kwamen ze ergenst in het bos tot stilstand. Er was een kamp.De Schotten hadden niet veel goeds in de zin. Lou werdt in elkaar geramd en met een zweep geslagen voor ze hem in een kooi stopten. Zijn spullen hadden ze in z'n zicht gelegd, maar buiten handberijk.Lou ging vermoeid op de bodem van de kooi liggen en viel in slaap terwijl de tranen over zijn wangen stroomden. Ty en Lisa zaten samen in de tent zich ontzettend ongerust te maken. Er waren een aantal ongeindentificerde mannen gevonden, maar Ty wist zeker dat Lou daar niet bij zat. Ze hadden alle twee niet echt honger. Ze schrokken bijden op toen de tentflap omhoog werd gehouden. Lisa keek naar Ty.Haar ogen waren nog steeds rood van de tranen en ze hoopte dat ze goed nieuws hadden.Ze was op gesprongen en keek naar de gene die binnen kwam. De ridder die binnenkwam schudde zijn hoofd. "Nog steeds geen spoor van Lord Leo, sorry."Lou werdt ondertussen bij de Schotten erg mishandeld; uitgescholden en in elkaar geslagen of met een zweep geslagen. Vooral zijn rug en benen werden enorm toegetakelt. Lou kon zich niet verzetten, hij was te zwak. Hoewel de gedachtes aan Lisa en Ty hem op de been hielden. Al enkele keren had hij wanhopig hun namen geroepen. De sneeuw minderde. Ty zocht wanhopig naar haar vogels, maar ze had nog steeds geen contact. Ook Lou kon ze niet berijken. Zo zaten ze een paar dagen flink in de stress. Velen waren gesneuveld, en het duurde even voor iedereen was begraven. Eindelijk kwamen Ishja en Idon doorweekt vand e sneeuw weer terugvliegen. Lisa had de hele tijd niks gezegd en was druk heen en weer om de mensen te helpen.Ze kon Lou niet uit haar hoofd zetten en zocht Ty op.Toen ze haar vondt vroeg ze meteen of ze wat van Lou had gehoord maar deze blee ook nog steeds niks gehoord te hadden.Ze keek naar Ty en draaide voor de zoveelste keer aan haar ring. "Lisa! Ik kan morgen mijn vogels opweg sturen. Het sneeuwd weer minder, en volgens Merlin zal dat zo de komende paar dagen zo blijven. Ik zal de beelden gelijk door naar jou sturen, okeej?"Ondertussen zat Ty de veren van ishja met een oude handdoek droog te wrijven. Lisa keek naar Ty."Dankjewel"zei ze en keek naar haar vogels."Kan ik je helpen?"vroeg ze aan haar.Lisa moest nu gewoon wat te doen hebben. Ty gooide een haddoek naar Lisa, en liet Idon overvliegen. "Pas op, hoor, hij heeft scherpe klauwen!" Lisa trok haar mouw veder over haar arm en liet Idon er op landen.Ze begon hem droog te wrijven. Lou lag zwakjes op de grond van zijn gevangenis. Hij had het koud, overal pijn en tranen stroomden weer over zijn wangen. Hij wist niet hoe lang hij nou al weg was. Misschien wel al een week.Voor de zoveelste keer werd hij grof in zijn gedachten onderbroken en uit zijn kooi gesleept. Daar stond de beul weer, met zijn zweep. Lou sloot zijn ogen en liet het maar komen.Niet veel later werd hij weer de kooi ingegooid. Lou trok zich terug in een hoekje en maakte zich klein. Volgende morgen. Ty en lisa waren al vroeg op. Ze leipen naar het slagveld waar de raven en kraaien zich te goed deden aan de doden.Ishja en Idon zouden elk een andere kant op vliegen. Ishja richting oosten, Idon naar het westen. Ty verbond zich met de vogels, en vervolgens met Lisa. Daarna lieten ze de vogels los. Lou werd die dag grotendeels met rust gelaten. Er waren 's ochtends mensen gearriveerd, maar meer wist hij ook niet erover. Lisa kreeg beelden weer van het slachtveld.Daarna waren het alleen maar sneeuw landschappen de bomen waren practhig maar geen teken van Lou. Ze bleven de hele dag nog zoeken, maar nog steeds geen teken van Lou.Die nacht werdt Lou in zijn slaap wakker gemaakt door iemand. Hij keek recht op in de ogen van het zigeunermeisje van die lange tijd geleden bij de rivier. Ze zei niets en legde zijn spullen naast hem neer.Vervolgens vertrok ze weer. Ze had helemaal niets gezegt. Lou staarde haar verbijstert na.Vervolgens trok hij zijn kleding en spullen weer aan. Lisa was nog steeds wakker en baalde nog steeds dat ze niks van Lou hadden gezien of gehoord. De volgende ochtend was Lou al vroeg wakker. Hij stond tegen de tralies van zijn kooi geleund, en wachtte tot de beul weer eens kwam. Die kwam aan, in en half dronken bui.Lou werdt naar buiten getrokken. Maar wat de beul niet had verwacht was dat hij dit keer tegen zou stribbelen. Lou duwde hem van zich af, en rende weg. Toen hij het kamp al een stuk uit was, en niemand hem meer volgde, veranderde hij in een vogel en vloog snel tussen de bomen door.Dit was echter wel erg uitputtend. Na zo'n anderhalf uur gevlogen te hebben was Lou doodop. Hij lijdde ook nog erg aan zijn wonden. Hij stortte neer en lag ergenst bewusteloos in een hoop sneeuw.Idon vloog op dat moment voorbij. Lisa sprong op en rende naar Ty deze keek haar aan en was bezig met haar paard te zadelen.Lisa keek naar Ty en sprong zonder zadel op Katie.Een paar soldaten hadden ook hun paarden gepakte."Lisa blijf hier zorg dat onze tent warm is en zorg voor water of iets te eten"zei Ty.Lisa keek haar aan en sprong weer van haar paard."Maar..."zei ze.."doe nu maar"Niet veel later kwamen Ty en de paar ridders bij Lou aan. Idon was bij hem geland. Ze sleurden hem op een paard en reden zo snel mogenlijk terug naar hun kamp. Lisa was druk bezig om de tent warm te krijgen.Toen ze hoorde dat de paarden weer terug kwamen rende ze over het kamp richting Ty en de ridders."Lou Lou"riep ze maar zag dat hij te uitgeput was.Ze legde Lou op zijn bed en Lisa verzorgde zijn wonden."Ow my god"moppelde ze terwijl ze Lou verzorgde. Lou werdt wakker en keek zwakjes om zich heen. Toen hij Lisa vaag zag kroop hij in elkaar en kermde iets van "Geen zweepslagen meer!"Zijn hele rug deed pijn en hij had het nog steeds koud. "Lou,je bent weer hier.."zei Lisa zachtjes.En legde nog een deken over hem heen."Lou"zei ze nog eens. Lou sperde zijn ogen wagewijd open. "Lisa...?" "Jah ik ben het..we vonden je in de sneeuw"zei Lisa en gaf hem een kus op zijn hoofd voordat ze op stond een een soort van kruik haalde die 1 van de andere hofdames had gevult met iets warms en tussen de dekens legde terwijl ze weer naast Lou ging zitten kreeg ze pas echt een angst gevoel.Ty had Arthur geinformeerd en was daarna direct weer naar de tent gelopen en was naast hen komen zitten."is alles goed?"Vroeg ze aan Lisa."Hij is net wakker"antwoorde Lisa tegen haar. Lou wees op zijn jas. "De Graal...." zei hij met een schorre stem. Hij was moe en wou gaan slapen. Maar hij wou nog iets weten. "Hebben we.... gewonnen?" Lisa keek naar Lou."Ja we hebben gewonnen"zei ze en keek hem aan."Ga nu maar slapen"zei ze en pakte zijn hand vast. Lou glimlachte en draaide op zijn buik. Zijn rug zat onder de striemen en brandplekken.Hij sloot zijn ogen en viel al meteen in een diepe slaap. "Ow man"zei Lisa en keek naar Ty."Ze hebben hem echt toegetakeld"zei ze tegen haar.Deze keek naar de jas waar Lou op had gewezen."Ik breng de graal naar Arthur"zei ze en glimlachte naar Lisa."Het komt wel weer goed met hem"zei ze en verdween.Lisa keek naar Lou en was blij dat hij nog leefde. Lou had een nachtmerrie. Op een gegeven moment gilde hij keihard "LISA!" en niet veel later zat hij rechtop, bezweet in bed. Lisa was er wakker van geschrokken."Ik ben hier"zei Lisa en keek naar Lou."Ik ben hier"zei ze nu kalmerend. "Kom hier...." Hij stak zijn handen naar haar uit en sloeg zijn armen om haar heen toen ze bij hem was. "Ik ben bang...." Hij zuchtte. "Bang om ieder moment uit bed getrokken te worden en weer geslagen ofzo te worden." Hij drukte Lisa stevig tegen zich aan. "Bang je te verliezen...." Lisa om armde hem en gaf hem een zoen."Mij verlies je niet...neeh Lou ik blijf altijd bij je"zei ze en keek hem aan.Ze pakte zijn had en legde die op zijn hart."Hier blijf ik altijd bij je..."En kusste hem op zijn wang."Ik zeg geen ja als ik het niet meen"zei ze toen en keek naar Lou... "En ik had het nooit gevraagt, als ik hetzelfde niet voelde...." Lou kuste haar nog eens en was ondertussen alweer wat gekalmeerd. "Ze hebben me echt verschikkelijk mishandeld. Zweepslagen, brandende takken, 6 man om me in elkaar te slaan. Zonder reden, tenzij dat ze wisten dat ik de Graal had. Ik was zo bang dat ze op een gegeven moment gewoon m'n hoofd eraf zouden hakken...." Lou hield Lisa's hand vast en rilde.” Wat een wereldje hier"zei ze moppelend en legde haar andere hand op de rug van Lou in de hoop dat ze hem niet al te pijn deed.Ze keek hem nog eens aan en begon zomaar opeens te huilen.Snel veegde ze de tranen weg. "Niet huilen...." Lou streelde haar en zag plots dat zijn armen en handen ook nogal gaar eruit zagen. Hij trok spontaan zijn hand weer terug. "sorry kan er niks aan doen"zei Lisa en pakte zijn handen vast."Ze hebben je zo zo..."ze maakte haar zin niet af maar zoende hem. Lou zoende haar terug, maar rilde nog steeds. Toen hij Lisa los liet greep hij naar één van zijn vele dekens en sloeg deze om zich heen. "Ligt het nou echt aan mij of is het zo koud?" Hij likte over zijn lippen en grijnsde. "Mijn lippen in ieder geval niet...." Hij zoende Lisa weer. Lisa glimlachte en keek naar Lou.Ze leunde achter over en pakte zijn mantel die zijn tijdens de slacht had gedragen en wikkelde deze om hun tweetjes heen en ging nog dichter op Lou liggen.Ze zoende hem hierna nog een keer en daarna haar hoofd op zijn schouder. Lou zuchtte, ging weer liggen en trok Lisa met zich mee. Niet veel later lag hij al weer te slapen. Lisa keek eens kort naar Lou en zuchte ze bleef tegen hem aan liggen en sliep ook niet veel later in.Ze werd een uurtje later weer wakker,ze had honger gekregen.Ze wurmde zich uit de greep van Lou en stond op.Ze liep de tent uit en kwam even later terug met een schaal eten. Lou zat slaperig naar haar te kijken. "Ik dacht al dat ik iets kwijt was," zei hij met een grote grijns. Vervolgens keek hij met grote ogen naar het eten, het water liep hem al in de mond. "Ze hebben me uit-ge-hongert!" Hij stond op en sloeg nog een deken om zich heen. Lisa grinnikte."Tast toe"zei ze en legde hem de schaal op zijn bed.Ze pakte zelf ook wat. Lou begon aan een brood en pakte, ondanks dat het erg zout was, ook een stuk vlees. "Hoe lang gaan we hier nog blijven?" vroeg hij ten slotte. "Arthur wilde hier zo snel mgelijk weg..maar ik weet niet of dat zo verstandig is..met jou wonden.. Lou knikte. "Anders stouwen ze mij maar in een kar hoor." Hij grinnikte en pakte een kruik met water. Hij ging achterover tegen de leuning van zijn stoel zitten, maar zat bijna meteen weer rechtop. Tevergeefs probeerde hij naar zijn wonden te kijken. Hij zette de kruik weer neer, stond op en liep naar buiten terwijl hij iets mompelde van: "Ik wil zelf wel eens zien hoe erg het is!"Lou beval iemand een spiegel te brengen. Niet veel later kwamen twee bedienden van Arthur een grote staande spiegel binnenbrengen. Lou stuurde ze weer weg en liep naar de spiegel. Hij draaide zich om en keek over zijn schouder naar zijn rug. Brandwonden, striemen, blauwe plekken, schaafwonden, krassen en snedes. Hij keek pijnlijk.Vervolgens draaide hij zich om en staarde vaag naar zijn spiegelbeeld."M'n haar is te lang" zei hij plots. Hij draaide zich weer om en deed zijn haar los. Het viel tot over bijna de helft van z'n rug. Hij draaide zich weer terug en streek over zijn kin. "Moet me ook weer scheren...." mompelde hij, terwijl hij delen van zijn kin afschermde met zijn hand om te zien hoe een sik stond."Lisa schudde lachend haar hoofd en at de laatste dingen van de schaal. "Nee, het is echt te lang! Anders komt het in de weg te zitten als ik moet vechten ofzow!"Lou draaide zich naar de meiden toe. "Toch?" Lisa keek naar Lou."Ik haal wel een schaar"zei ze en glimlachte.Ze liep de deur uit en haalde een schaar of wat het ook maar mocht wezen."Ze hebben geen schaar zo als wij de kennen"zei ze en keek naar Lou."Heeft 1 van jullie een normale schaar?"vroeg ze toen. Lou liep naar zijn jas en graaide wat in zijn binnenzakken. ".... ik had er toch een meegenomen? ...." mompelde hij. Tot hij trots een schaar omhoog hield. "Zie je wel!" Hij gaf de schaar aan Lisa en ging op een stoel voor de spiegel zitten. Lisa keek naar de schaar en knikte."Dooie punten knippen"zei ze en begon in Lou's haren te knippen toen ze de dooie punten er af had keek ze naar lou."Nog meer?"vroeg ze. "Nog een stukje graag...." Lisa knipte nog een stuk. Lou bedankte haar en stopte de schaar terug in zijn jaszak. Vervolgens pakte hij weer eens het scheermes en ging zich scheren. Hij liet een sikje staan. Lisa keek eens in de spiegel en zuchte toen ze haar spiegelbeeld zag.En liep toen bij de spiegel weg."Warneer zou je veder kunnen?"vroeg ze aan Lou. "Hmmm, een paar dagen nog wat rust, dan kan ik wel weer zelf rijden denk ik."Lou keerde terug naar de tafel en greep de kruik met water weer. Lisa keek naar Lou en knikte."ben al benieuwd of Camelot echt zo mooi is als ze overal geschreven hebben"zei ze en liep te ijsberen. "Vast wel joh.... niet piekeren...." De bedienden kwamen weer binnen. "Arthur wil graag de spiegel terug...." Lou keek hen aan. "Neem maar mee!" Ze pakten de spiegen en vertrokken weer. Lisa keek de spiegel na en ging op haar bed zitten.Lisa keek naar Lou. Lou keek terug naar haar. "Wat is er?" vroeg hij. Lisa keek naar Lou."Ow ik was aan het tellen"zei ze en was nu de tel weer kwijt. Lou trok vreemd een wenkbrauw op. "Wat tellen?" Lou ging bij haar zitten. "Niet piekeren schat...." hij streelde haar. Hij wou naast haar gaan liggen, maar bedacht zich op tijd van z'n rug.Hij gromde. "Tering.... ik wil dat me rug beter is.... maarjah, als ik het zelf wil genezen duurt het een eeuwigheid...." Lisa keek hem aan.Ze schoof een stuk op en draaide op haar zij."Ik pieker niet wil alleen ff zeker weten"zei ze en keek hem aan."Misschien helpen genezende kruiden..maar daar weet nog niet veel van af"zei Lisa. "Mjah, ik zelf wel, maar in de winter groeit er niets bruikbaars! En ik heb zelf ook niets meer...."Hij keek nog eens naar Lisa. "Maar waarom zou je het zeker willen weten. Het is 3 en een halve, hooguit 4 maanden geleden...." Lisa keek hem aan."Omdat ik hem al voel..maar dat zal wel normaal wezen..."antwoorde Lisa.En ging rechtop zitten. Lou haalde zijn schouders op. "Ik heb er geen verstand van...." "Ik ook niet"antwoorde Lisa..."Merk het vanzelf wel...zolang ik niet leeg loop is er niks aan de hand"Lou trok weer z'n wenkbrauw omhoog. "Jah vruchtwater"zei Lisa en grinnikte."Zeker nooit tv gekeken met zwanger vrouwen"antwoorde ze zachtjes en gaf hem een kus."Heb alweer honger"moppelde ze zachtjes. "Eh.... leegloop?" "Nope, echt helemaal geen verstand van." Hij streelde haar nog steeds. "Je begint dikker te worden...." hij trok een pruillipje. "Dat gebeurt"zei Lisa. "Je ben nog steeds mooi hoor...," hij kuste haar, stond vervolgens op en liep naar buiten.Hij kwam niet veel later terug naar binnen met weer een bord met eten."Wat ik dan weer wel weet, is dat je tenminste wel voldoende moet eten!" Hij knipoogde, gaf haar het bord en liep terug naar zijn bed. Lisa begon meteen aan het bord eten."Dankjewel"zei ze tussen een paar happen door.Toen het bord half leeg was ging lisa in een kleermakerszit op haar bed zitten. "Hebben jullie onlangs Arthur nog gezien? Misschien handig als ik even met hem zou praten over mijn situatie...."Lou trok voorzichtig een T-shirt aan, hopend dat hij zijn rug niet zou beschadigen. Ty kwam de tent weer binnengelopen. Ze was even met haar vogels op stap geweest. De dieren hadden stukjes gekleurd glas gevonden, wat ze blijkbaar leuk vonden..Ty borg de dingen op in haar tas. "Arthur loopt erges door t kamp..zoals ik al eerder zei, hij wil zo snel mogelijk weg, en hij is nu opzok naar de gewonden, om te kijken wie er vervoerd moeten worden per kar en dergelijke." "Hm, eigenlijk wil ik niet in een kar. Slechts een paar dagen en dan ben ik wel in staat te rijden," zei hij. Hij trok zijn mantel aan en keek van Ty naar Lisa. "Ik ga zelf wel eens even met hem praten...!" Hij stond op en beende naar buiten.Niet veel later kwam hij Arthur en Merlin tegen. Ze kwamen een tent met gewonden uit. "....dat zijn al twee karren vol...." hoorde hij Arthur tegen Merlin zeggen. Lou liep er op af. "Arthur, Merlin," hij knikte naar hen. "Leo! Hoe gaat het met je? We wouden morgen vertrekken en ik vroeg me al af of je weer kon rijden of dat we je met een kar moesten vervoeren!" Lou draaide wat met zijn voet in de sneeuw."Misschien kunt u morgen alvast met het grootste gedeelte van het kamp vertrekken. Ik wil eigenlijk niet door een kar vervoerd worden, ik denk zelf dat ik binnen een paar dagen wel weer in staat ben om zelf te rijden...." Lou wendde zijn blik af en keek naar zijn handen waar nog steeds allemaal schaafwonden zichtbaar waren. Lisa at de rest van de schaal op terwijl ze nog eens diep nadacht over van alles en nog wat.Vaagde hoorde ze iets en keek verward om haar heen.Toen ze het nog steeds hoorde sprong ze verward op en wist nog steeds niet waar het vandaan kwam.Maar blijkbaar hoorde Ty het niet dus moest het wel vanuit haar zelf komen. Arthur stond na te denken. Merlin probeerde zijn aandacht te trekken. "Excuseer ons...." ze draaiden met hun rug naar Lou toe en begonnen te fluisteren. Niet veel later draaiden ze om en Arthur keek naar Lou, hij keek op."Ik zal wat manschappen en bedienden bij je achterlaten. Ik neem aan dat de Lady ook bij je blijft."Lou knikte, bedankte en nam afscheid.Hij liep terug naar de tent. Lisa was druk aan het ijsberen en was ergens ongerust over maar wist zelf niet waarom. Lisa was druk aan het ijsberen en was ergens ongerust over maar wist zelf niet waarom. Lou stapte binnen en keek verbaasd naar Lisa. Hij zei er maar niets over, trok zijn mantel weer uit en ging weer op z'n bed zitten. Lisa liep toen naar haar bed en plofte daar neer met een diepe zucht."Wat zei Arthur?"Vroeg ze toen aan Lou. "Hij trekt morgen met het grootste gedeelte van het kamp weg. Wij blijven achter met wat bewaking en bedienden, paar dagen en volgen hun dan."Lou liet er een glimlach achter volgen. "Aha..Die wil zeker snel weg..vergeet hij alleen niet 1 ding"zei ze toen"De graal ligt hier""Dat is waar ook!" riep Lou terwijl hij opsprong en naar zijn jas liep. Vlug haalde hij er de graal uit en liep hij de tent weer uit. Niet veel later kwam hij terug.... Lisa glimlachte."En?"vroeg ze"Hij was blij dat ik m nog had.... blij dat hij hem nu heeft...."Lou plofte weer neer op zijn bed en ging op zijn buik liggen. "Hij blij,Camelot blij,Guinevere blij..."zei Lisa en dacht opeens na."Weird"moppelde ze toen."De legende gaat heel anders""Hoezo?" Lou keek vreemd naar haar op."Komt natuurlijk ook door ons...." "dat denk ik niet"antwoorde Lisa.."Waarschijnlijk hebben we gewoon de plaats van Tyraine,Leo en Eliza in genomen,maar de legende gaat dat de zoon van Lancelot de graal terug vind maar waarschijnlijk klopt dat niet..".” Leo kan niet de zoon van Lancelot zijn...," zei Lou terwijl hij over zijn kin vreef. Lisa keek naar Lou."Maar daar en tegen er gaan zoveel Legendes over de wereld wat Arthur en de Graal betreft dat men niet zeker weet wie het gevonden heeft"vervolgde ze."En wat dat familie gedoe betreft..dat kan ook niet..die zoon heette anders"Lou haalde zijn schouders op. Buiten viel de schemering al weer in. De winter bracht kortere dagen.Hij ging weer gewoon zitten en keek naar Lisa. Deze piekerde nog wat over de legende en ging op haar rug liggen en sloeg haar handen op haar buik."In het echt is het veel gaver"moppelde ze..en glimlachte. Lou ging bij haar op het bed zitten. Streelde haar wang en legde daarna zijn hand op haar handen. Zijn wijsvinger gleed over de ring die hij haar had gegeven, hij glimlachte. Lisa keek naar hem maakte 1 van haar handen los en legde deze op de hand van Lou. Lou zuchtte en greep haar beide handen vast. Hij wilde wat doen, keek over zijn schouder naar Ty, en liet toen Lisa's handen weer los, nogmaals zuchtend.”wazzup?"Vroeg ze toen."verveel je je?". "Begint te komen, ik loop liever vrij rond dan met ernstige wonden aan m'n rug hier te zitten. Of iets anders...." Hij beet op z'n lip, knipoogde naar haar en liep weer naar buiten. Het leek of hij eten ging halen, maar hij liep echter diep in gedachten verzonken zo het kamp uit. Hij merkte het pas later, toen hij op een boomstronk zat, dat het steeds donkerder werd en steeds kouder. Toch bleef hij zitten en denken. Hij had een vreemd voorgevoel. Lisa had hem na gekeken en was toen op haar rug naar het plafon liggen staren maar nu het donkerde werd ze nog al ongerust over Lou. Lou kwam al weer snel terug, het begon echt koud te worden. Hij liep binnen terwijl hij warme lucht in zijn handen blies.Lisa had hem gehoord en gooide toen hij binnen kwam zijn mantel naar hem toe. "Hmmm, dank je." Hij deed snel de mantel om en ging op z'n bed zitten. Hij was moe, maar had nog geen zin om te slapen. Ty leek niet op hen te letten, dus hij stond weer op en ging naast Lisa zitten. Hij kuste haar plots en greep haar hand weer. Zijn hand was koud."Je bent koud"zei ze geschrokken en legde haar ander hand op zijn hand om deze te verwarmen. "Och...." Hij grinnikte en liet van zijn andere hand een koude vinger over haar rug lopenLisa kroop in 1 en pakte zijn zijn arm vast en trok deze zo weg dat Lou niet meer aan haar rug zat.Ze kreeg spontaan kippenvel. Lou grinnikte nog steeds, kroop dichter tegen haar aan en zoende haar. Lisa probeerde uit Lou's greep te komen maar liet zich toen gewoon zoenen en legde haar armen om zijn nek. Lou's handen begonnen langzamerhand op te warmen. Hij had eigenlijk honger gekregen, maar het was al laat. Arthur zou de volgende dag met het grootste gedeelte van het kamp vertrekken.Hij liet Lisa voor een moment los en geeuwde. Lisa nam zijn geeuw over,ze sloeg haar hand voor haar mond."Je steekt me aan"mompelde ze achter haar hand. Lou grinnikte weer. Hij sloeg zijn armen weer om haar heen. "Laten we maar gaan slapen," fluisterde hij in haar oor. Lisa knikte."Maar je rug dan?"Vroeg ze terug.Terwijl ze nog eens gaapte. "Ik slaap wel op me buik," fluisterde hij terwijl hij op z'n buik neerplofte, haar hand vasthoudend. Lisa grinnikte en ging op haar zij liggen en legde haar andere hand onder haar hoofd en keek nog eens naar Lou voordat ze haar ogen langzaam liet neer vallen maar opende ze weer. Lou draaide voorzichtig op zijn zij. Hij zag dat ze haar ogen langzaam sloot maar ze snel weer opende. "Waar denk je aan?" Fluisterde hij. "Aan jou"zei Lisa en glimlachte."Wilde nog ff langer naar je kijken maar het zandmannetje laat dat niet toe” Lou glimlachte en kuste haar nogmaals. Daarna draaide hij weer op zijn buik en sloot zijn ogen ook. Toen lou zich had omgedraaid was Lisa al in slaap gevallen en hield zijn hadn stevig vast. De volgende ochtend werd Lou vroeg wakker, hij hoorde geluiden in het kamp. Hij liet Lisa's hand los, klom over haar heen en liep slaperig naar buiten. Er waren al veel mensen in de weer met opruimen en inpakken, hoewel het nog niet eens volledig licht was. Arthur liep af en toe voorbij, tot hij een keer bij Lou stopte. "Goedemorgen! Hoe is het?" Lou vreef in zijn ogen. "Goed, goed! Nog steeds wel pijnlijke rug. Maar dat zal snel wel voorbij zijn." Arthur knikte. "We vertrekken met een uurtje, ik neem aan dat ik jullie weer over een paar dagen zie! Gegroet!" En hij vertrok weer.Lou zuchtte en liep terug naar binnen. Hij ging bij Lisa aan het bed zitten. Lisa draaide zich om op haar rug.En opende haar ogen tot kiertjes en glimlachte toen ze Lou door haar wimpers zag.Ze wreef eens door haar ogen en ging recht op zitten."Goede morguh"zei ze zachtjes.”Goedemorgen," antwoordde hij terug met een vluchtig kusje. "Ze zijn al bezig met vertrekken....".” zo vroeg al"zei Lisa verbaasd en ging naast Lou zitten. "Arthur wil de files ontwijken!" zei Lou met een lach. Lisa schoot in de lach."Misschien wil ie nog voordat de avond valt in camelot wezen..waar dat ook maar mocht liggen"."Ik betwijfel het dat Camelot zo dichtbij ligt...." Hij stond weer op en trok een schoon shirt aan. Daarna ging hij ontbijt halen. Lisa trok in die tussen tijd een schone jurk aan en stond buiten de tent naar de mensen te kijken. Ty werd wakker in een lege tent.. Ze trok even een wenkbouw op, maar bedacht zich dat ze wel ontbijt waren gaan halen ofzo. Ze rommelde wat in haar tas, haalde schone kleding te voorschijn en der kam... Lou liep op dat moment terug naar binnen met brood. "Ah, Ty, goedemorgen! Ze zijn aan het inpakken voor het vertrek...."Hij trok zijn mantel weer aan, het was erg koud."Ty...," hij twijfelde. "Zou ik straks even met je kunnen spreken?".” Tuurlijk..Je roept me maar!"Ty ging verder met het worstelen met een klit. "Jah, ontbijt jij eerst ook nog maar even!" Lou liep zelf weer naar buiten en ging daar eten. Ty kleede zich snel even om, vlocht haar haar, en zocht wat te eten bij mekaar. Omdat merendeels al was ingepakt, gebaarde ze naar de knechten (die al moeite wilde gaan doen voor haar) dat de prinses vandaag ok wel met wat minder zou overleven. Lou wachtte geduldig tot Ty klaar was met eten. Daarna liep hij op haar af en gebaarde dat ze met hem mee moest gaan.Ze liepen een eindje van het kamp vandaan en gingen op een omgevallen boom zitten."Ty.... ik vind toch echt.... ik bedoel...," hij kon niet uit zijn woorden komen. Hij pauzeerde even, dit was nogal moeilijk om zomaar te zeggen. Ook vanwege Lisa. Ty staarde m aan. Ze voelde zich niet helemaal 100% vandaag..Voor Lou zou bedenken dat ze zijn gedachtes aan t lezen was..zei ze t maar even.."Gooi t der uit, Lou...en NEE ik zit geen gedachtes te lezen." "Mijn gedachtes zijn toch en rotzooi...." Lou haalde een hand door zijn haar."Ik bedoel, Leo en Tyriane.... ik denk dat we toch echt meer moeten faken...." Hij keek naar haar op. "In ieder geval zodra we terug zijn bij Camelot...." "Ik vat um..Is goed..."Ty wreef even in der ogen.."Ik voel me niet zo goed..Ik denk dat ik nog maar even probeer te slapen.." "Ja okey...."Hij liep met haar terug, maar aan de rand van het bijna helemaal opgebroken kamp hiel hij stil. "We bedenken later nog wel hoe we dat gaan regelen.... ok?".” Jah, is goed! we hebben ten slotte nog een paar dagen tijd om wat te bedenken..Ik ga slapen..sorry”. Okey, trusten!" Hij liep zelf terug naar Lisa.Lisa hapte in een stuk brood en keek naar de soldaten die af en aan liepen.” Vreemd gezicht, nietwaar?" vroeg hij terwijl hij achter haar was gaan staan. "Ja,vooral omdat we blijven"zei Lisa.."Zal wel heel stil worden als ze allemaal bijna weg zijn".”Ach, des de meer privacy!" Hij grinnikte, ging zitten en zuchtte."Das waar maar toch.."zei Lisa. "Ik heb net met Ty gesproken...." zei hij en hij zuchtte nog eens."Ik vind toch dat we meer moeten faken, zeker in Camelot. Ik neem aan dat we dan samen een kamer krijgen...." Hij slikte, hij en Ty, 1 kamer, 1 bed, geen denken aan! Lisa staarde nog eens over de mensen die weg gingen en ging toen naast hem zitten."Maar.."zei ze en zweeg toen. "Wat?" Hij keek geïrriteerd naar haar. "Sorry hoor, maar ik ben er echt door in de war. Ik heb weer mensen horen praten toen ik gisteren Arthur zocht...." ."Hoezo...over ons zeker"zei Lisa."Dit hadden we eigenlijk moeten weten..voor we..."zei ze hakkelend. "Voor we wat?" Hij begon zenuwachtig in zijn handen te wrijven, zijn stemming bleek snel bergafwaards te gaan! "Echt, je moet blij zijn dat je kind niet van mij komt, anders hoorde je ze pas echt praten! En dan zijn we straks allebij onze kop kwijt! Ty is nog steeds prinses, ze kan doen met ons wat ze wil! Ze heeft meer macht dan mij! Als ze ons zat is, met wat wij doen, dan kan ze zo iemand bevelen ons in onze slaap aan te vallen!" Lou haalde een hand door zijn haar en staarde boos naar zijn brood. Hij had bijna lopen schreeuwen tegen haar. Gelukkig was het kamp hier grotendeels al leeggestroomd. "Hey hey chil it"zei Lisa en keek naar Lou."jeetje,jou stemming daalt echt snel"Ze sprong op en begon te ijsberen."Ty is vast niet zo...ze was er toch mee eens of niet dan"zei Lisa met een hard maar geen boze stem."En dat ik zwanger ben kan ik nu weinig aan doen"....Lisa stopte voor Lou met ijsberen."Misschien moeten gewoon stoppen met alles..misschien moet we maar kappen met onze relatie"riep Lisa nu ook kwaad naar Lou. Hij keek weer naar haar op, zijn blik was verandert naar een veel zachtere blik. "Nee.... Lisa.... zo bedoelde ik het niet! Ik wil niets liever dan met jou zijn, ik wou dat je kind van mij was. Maar Ty doet ook niet haar best om het te veranderen." Zijn blik straalde nu spijt uit. Lisa ging voor hem zitten en keek naar hem."Misschien moeten we in Camelot gewoon mekaar uit de weg gaan..ik bedoel niet voor altijd maar de meeste tijd.."zei ze nu kalm. "We hebben onze krachten nog," zei hij zachtjes. "En je bent nog steeds de hofdame van Tyriane...."Hij had het gevoel alsof er iemand naar hen keek. Hij keek op en zag Merlin.... Lisa wilde wat zeggen maar zag toen ook Merlijn."Goede morgen"zei Lisa en sprong op en maakte een kleine buiging voor Merlijn."Ik spreek je nog wel Lord"zei Lisa tegen Lou en liep de tent in. "Goedemorgen," zei Merlin terwijl hij van zijn paard afsteeg. Lou zuchtte. "U heeft zeker onze ruzie gehoord...?" Merlin ging bij hem zitten. "Ik wist al dat het zou komen. Maar dat doet er niet toe. Ik moet zo vertrekken." Hij was even stil. "Er zijn mogelijkheden rond Lisa. Althans, Eliza dan." Lou keek hem hoopvol aan. "Wat dan?""Kom zodra jullie terug zijn in Camelot naar me toe. Neem haar dan mee." Hij stond weer op. "Oh, en hier." Hij gaf een leren bundel aan Lou. Lou keek erin en zag specifieke kruiden. "Dank u!" riep Lou blij uit. Merlin was ondertussen weer naar zijn paard gelopen en opgestegen. "Ik zal je weer zien. Gegroet!" Daarna reed hij weg.Lou staarde hem na. Lisa hoorde een paard weg gaan en stapte de tent weer uit.Ze keek naar Lou."Wat is dat?"vroeg Lisa toen ze naast hem ging zitten en wees op het lerenbundeltje. "Kruiden, voor m'n rug!" Zei Lou. "Moet ze alleen nog bewerken. Maar dat doe ik later wel. Merlin zei iets over een mogelijkheid over Eliza...." Hij stopte de kruiden in zijn zak en trok Lisa toen tegen zich aan. "Sorry van daarnet. Ik hou van je...." fluisterde hij in haar oor. "Kruiden, voor m'n rug!" Zei Lou. "Moet ze alleen nog bewerken. Maar dat doe ik later wel. Merlin zei iets over een mogelijkheid over Eliza...." Hij stopte de kruiden in zijn zak en trok Lisa toen tegen zich aan. "Sorry van daarnet. Ik hou van je...." fluisterde hij in haar oor. "Ik hou ook van jou"zei Lisa en legde haar armen om Lou's middel."Een mogelijkheid voor Eliza"moppelde ze zachtjes."maar dan moeten we Eliza eerst vinden""Die zoeken we wel zodra Merlin ons verder heeft ingelicht." Hij kuste haar, liet haar vervolgens los en stapte de tent binnen. Ty lag alweer te slapen. "Lisa, weet jij wat er met Ty is? Ze voelde zich niet lekker ofzow...." "Ik heb geen idee..misschien heeft ze gewoon wat verkeerds gegeten"antwoorde Lisa"of misschien heeft ze een griepje op gelopen""Kan.... t is tenslotte zelfs in de tent onder je denkens koud!"Lou haalde wat spullen uit zakken uit z'n leren ajs, wierp deze samen met de kruiden op tafel en begon deze te bewerken. Ty werd wakker van een scherpe geur."Godsamme! Wat heb jij nou weer in huis gehaald?!" riep ze naar Lou, die iets zat fijn te malen..Ty ging rechtop zitten, en keek Lou aan. "Van Merlin gekregen, kruiden voor m'n rug...." mompelde Lou. "Kan wezen..heb altijd me jurk nog aan dus valt het mee"zei Lisa.Ze keek naar de stoet die langzaam uit het zicht verdween. "Okeej..ik ga wel ff buiten zitten..Die kruiden bezorgen me aleen nog maar meer hoofdpijn!" "Sorry.... anders ga ik wel buiten zitten hoor! Stap jij maar in bed...."Lou greep zijn spullen en een stoel en liep terug naar buiten. Lisa keek op toen Lou naar buiten kwam.Nieuwsgierig ging ze kijken wat hij deed. "Ty d'r humeur is niej al te best...." mompelde hij, eerer tegen zichzelf dan tegen Lisa. Hij merkte toen pas dat ze bij hem stond. Rustig ging hij door met de kruiden en wat andere dinegn die hij uit zijn jaszak had gehaald. Lisa ging weer op de grond zitten."Gebeurd iedereen wel eens"zei Lisa en keek naar elke handeling die Lou deed. Een tijdje later was Lou klaar met de kruiden en hij zorgde ervoor dat het in een flesje terrecht kwam. "Dat kan vannacht wel op me rug...."Hij geeuwde en rekte zich uit. Hij bergde zijn spullen op en liep weer naar buiten. Hij had nog steeds spijt van de ruzie. Hij staarde naar Lisa. "moet ik je daar bij helpen?"vroeg Lisa aan Lou toen hij naar binnen was gelopen. "Wat? Ohw.... ja graag...." Hij had bijna in trance naar haar zitten staren. Gedachtes vlogen door zijn kop heen. Lisa glimlachte en keek Lou eens aan."Huh is er wat?"vroeg ze toen ze zijn gezicht zag. "Uhm, nee hoor, denk dat het door de sterke geur van dat kruid kom. Ben er even niet helemaal bij," loog hij.Hij had nog steeds een vreemd voorgevoel. De nagedachtes van hun korte ruzie, en het gedoe met het faken met Ty. Maar hij wou Lisa niet met al zijn gedachtes belasten.” Okey"zie Lisa en glimlachte.Ze ging op haar rug liggen en vouwde haar handen onder haar hoofd.Ze bekeek de wolken en begon alweer te dagdromen. Lou schrok even uit zijn trance wakker. "Lisa, nee, straks vat je kou in de sneeuw!" Terwijl hij opstond deed hij zijn mantel uit om deze aan haar te geven. Maar toen hij een stap vooruit deed, struikelde hij over zijn eigen mantel en belandde hij naast haar in de sneeuw. Lisa keek op en kon haar lach aper in houden."Zo snel vat ik geen kou"zei ze en stond op om Lou overeind te helpen. Lou lachte en trok haar echter terug de sneeuw in. Hij probeerde sneeuw onder haar shirt te stoppen, maar zij duwde zijn gezicht in de sneeuw. Proestend maar lachend richtte hij zich weer op. Met koude handen greep hij haar beet en ook met koude lippen zoende hij haar. Lisa probeerde zich los te wrikkelen en kreeg een hand vol sneeuw te pakken.Ze deed net of ze Lou om armde terwijl hij haar zoende en gooide het sneeuw achter zijn shirt en wreef er nog eens extra over heen. Dit vond Lou echter niet fijn. Hij krabbelde achteruit, vloekte en probeerde de sneeuw van onder z'n shirt te halen. "Beetje denken om m'n tere rug!" riep hij uit en zijn stem sloeg over. Lisa stond op."Sorry sorry sorry"zei ze en hielp hem de sneeuw achter zijn shirt weg te halen."Ow was ik vergeten..sorry"zei ze nog eens. "Is al goed, is al goed...." mompelde hij en hij rilde. Hij pakte zijn mantel aar deze was doorweekt met sneeuw. "Heb ik ook niets aan...," mompelde hij weer en hij liep naar binnen. Lisa liep hem achterna en klopt haar jurk uit.En dook in 1 van de hoeken en hield een mantel omhoog."Mischien moeten we een kampvuur maken"zei ze zachtjes. "Jah, goed idee...." Lou liep weer naar buiten en keek naar de stapel hout naast de tent en sleepte wat naar vóór de tent. Niet veel later brandde er een vuur. Er kwam plots een bediende aan die vroeg of Lou iets te eten wou. Hij gebaarde dat de bediende kon vertrekken en nam de mantel van Lisa over. Lisa ging op de grond voor het vuur zitten en drukte haar jurk onder haar benen terwijl ze in een kleermakerszit zat."Dat helpt"zei ze en glimlachte naar Lou. Lou hing zijn natte mantel over de stoel en zette deze ook in de buurt van het vuur. Daarna ging hij naast Lisa zitten. Hij had het nog steeds koud. Lisa trok lou tegen zich aan en legde haar handen tegen op de zijne.Haar handen waren al snel warm geworden door het vuur.Lisa keek naar Lou en pakte zijn kin vast.En gaf hem en zoen. Lou voelde de warmte van Lisa en de warmte van het vuur. Hij voelde zich slaperig worden en ging liggen, zijn hoofd op Lisa's schoot leggend. Lisa legde haar hand tegen zijn haren en begon er over heen te strijken.Ze gaf hem een kus op zijn slaap.Hierna legde ze een arm over zijn schouder en probeerde zijn hand vast te pakken. Lou werkte nog net mee voor hij weggleed in een lichte slaap. Zijn hand omklemde de hare. Lisa glimlachte.Ze keek om haar heen en zuchte.Ze keek voor haar uit en begon te dagdromen. Lou kneep plots hard in Lisa's hand. Hij had weer de nachtmerrie over de beul. Zijn gezicht vertrok. Lisa schrok op en keek naar Lou.Ze wou dat ze wist wat hij nu droomde.Aangezien hij hard in haar hand kneep,moest het wel iets ergs zijn.Lisa aaide over zijn hoofd in de hoop dat hij kalmeerde. Zweet begon op zijn voorhoofd te vormen. Hij sperde zijn ogen open en wou omhoog schieten, maar iets hield hem tegen. Hij keek op naar Lisa en wist weer waar hij was. Zijn grip op haar hand werd weer losser.... Ty werd wakker omdat ze honger had. Ze slop de tent uit, opzoek naar een knecht..Ze zag Lou en Lisa. Ze zwaaide even naar Lisa, en riep op ze wat voor har moest meenemen.” Nee hoeft niet"riep Lisa terug en zwaaide daarna terug.Ze streek met haar mouw het zweet van Lou’s hoofd. Lou zuchtte en sloot zijn ogen weer. "Het enigste wat er nog aan ontbreekt is warme chocolademelk," zei hij en hij grinnikte. "En een beren vel"zei Lisa.En legde haar hand achter zich neer en leunde naar achteren.Ze zuchte een keer. Lou grinnikte nog steeds. Maar dat stierf ook snel weg. Hij draaide zijn hoofd een beetje zodat hij Lisa weer goed kon zien."Zeg, zou jij niet eens met Ty kunnen praten? Als meiden onder elkaar?" Lisa keek hem aan."Hoe bedoel je?"vroeg ze niet begrijpend."Dat van ons en dat van jullie?"vroeg ze. "Nee.... gewoon als vriendinnen ofzo. Heb ze misschien wel eens behoefte aan...."Hij draaide zijn hoofd weer terug en sloot zijn ogen weer. "Kan ik doen"zei Lisa.Maar wist in goedsnaam niet waar ze het over hebben moesten. "Kijk, wij kunnen met elkaar praten. Maar zij heeft alleen d'r vogels...," zei Lou en hij streek een pluk haar uit z'n gezicht."Maar misschien kun je wel over de situatie praten...." Lisa keek hem aan."Das misschien een idee of misschien kan ik het over alleen maar vrouwen dingen hebben"zei Lisa.” Vrouwendingen, de gedachte eraan al!" Hij lachte. Opende zijn ogen op spleetjes en gluurde naar haar. "Sorry"zei Lisa en grinnikte."Maar sommige dingen zijn nou eenmaal niet voor mannen""Dat is waar...." Hij prikte in haar zij. "En sommige dingen niet voor vrouwen!" En hij lachte weer. "He"riep Lisa uit toen Lou haar in de zij prikte."gelukkig..najah..in deze tijd valt meer op dan in onze tijd""Wat valt er meer op?" Hij opende zijn ogen nu verder en keek haar aan. "Verschil tussen jongens en meisjes.."zei Lisa en grinnikte."Gewoon me pa kan ook koken denk dat de heren hier niet eens weten wat het is,en ik doe deed bijv aan karate..zie hier maar enkele vrouwen vechten""Ja dat is waar!" Lou sloot zijn ogen weer. "Jij blij dat ik wel kan koken...." Hij lachte weer. "Dat kan ik ook wel hoor"zei Lisa en grinnikte."hoef ik tenminste niet elke dag te koken."Ze keek naar Lou en glimlachte.Ze leunde naar voren en kusde Lou op zijn voorhoofd.Opeens zei een stemmetje in haar hoofd wat.Lisa keek naar Lou."Zei je wat?"vroeg ze aan Lou.En staarde naar hem. "Nee, hoezo?" Lou staarde terug naar haar.”ach niks..dacht dat hier binnen wat hoorde"zei ze en tikte op haar hoofd en gaf Lou een kus. "Wat hoorde je dan?" Lou bekeek haar nieuwschierig. "iets met mama en papa"zei Lisa.."This nog al vreemd..hoorde het gisteren of eergisteren ook al...this gewoon een klein stemmtje die wat babbelt...en dan weer stil is""Uuuuh...?" Lou trok vreemd een wenkbrauw op. Hij wees naar haar buik. Lisa keek naar Lou.En staarde naar hem."Maar dat kan toch helemaal niet"zei ze en toen keek ze nog eens naar haar buik."Mmz"zei ze en keek naar Lou."Misschien heb je gelijk"zei ze en gaf hem nog een kus. "Ik weet het ook niet hoor...." Lou sloot zijn ogen weer eens en zonk weg in gedachtes. Zou dit iets te maken hebben met zijn vreemde voorgevoel? Waarschijnlijk niet. Maar door de plotselinge gedachte aan Lisa's baby moest hij sterk aan zijn eigen moeder denken. Lisa keek naar Lou en haalde haar schouders een op.En ging weer achterover leunen.Ze dacht eens over het kind na.Dat ze aan de ene kant van hield maar aan de andere kant.Ze zuchte en keek naar Lou.Ze zette de gedacht van haar af en kreeg opeens zin in eten. Lou lag op zijn lip te bijten door de gedachte aan zijn moeder. Hij stond op en liep naar binnen. Uit zijn jaszak haalde hij zijn portemonnee (waar hij niets aan had hier) en haalde er een foto uit. De vrouw op de foto leek precies op hem, alleen had donkerbruin haar....Lou ging op zijn bed zitten en zuchtte. Lisa keek Lou na.Ze haalde haar schouders op en trok haar knieën op wat niet zo lukte..de buik zat nu al in de weg.Ze ging maar weer in een kleermakerszit zitten en zuchte. Ty kwam terug met een schaal vol met brood, kaas, stukjes vlees en dergelijke. Ze hadden helaas niets anders te drinken dan water, en smerig bier, dus..Ty had maar gewoon water uit de stromende beek even verderop gehaald. Ze ging naast Lisa bij het vuur zitten. "Eetse"glimlachte Lisa tegen Ty. "Pak maar hoor..Waarshijnlijk hebben ze me toch te veel voor in mn eentje gegeven. Alleen drinken heb ik voor mezelf gehaald. " Zelf scheurde Ty een stuk bruin brod af, en belede het met een stuk vlees.” Dankjewel"Zei Lisa en pakte een stuk brood."Drinken heb ik zelf nog"moppelde ze."Maar is alles wel goed met je..aangezien je veel slaap de laaste tijd?"Vroeg Lisa aan haar. "Njah..Kweetniet..Ben nogl moe, en heb veel hoofdpijn..Misshcin is het de winter ofzo..Toen ik klein was had ik er ook altijd last van.." Ty nam een slok water, en scheurde vervolgens nog een stukje brood af. "Kan wezen"zei Lisa en at een stuk brood."Als je asprine ofzo nodig heb geef maar een gil heb nog wat van dat spul in me tas zitten"."Hoeft niet, maar ik zal t onthouden!" Ty werd nu eindelijk weer goed wakker, gaapte nog es..en ging op zoek naar der vogels, die ze al een paar dagen niet had gezien. "Okeyz"zei Lisa. Lou stak zijn hoofd naar buiten. Zijn gezicht was een beetje bleek, hij hield nog steeds de foto en nog andere foto's vast.Hij zag het eten, maar hij had geen honger. Lisa keek eens op toen ze de tentdoek hoorde en keek naar Lou.Ze zei maar niks.” Verdomme!" Ty kwam vloekend aanlopen...1 van haar vogels dook net onlaag, en jatte een stuk vlees van de plank mee.."Vogels.." zuchtte ze..” Dies snel"zei Lisa en keek de vogel na. Lou liep naar haar toe, ging naast haar zitten en overhandigde haar de foto."M'n moeder.... May...." Hij hield stil. Lisa keek naar Lou en toen naar de foto."Ze lijkt sprekend op je"zei Lisa toen en keek weer naar Lou. "Ze leek...." zei hij zachtjes. "Ze is 2 jaar geleden omgekomen in een auto ongeluk. Waaraan ik dit litteken heb overgehouden...." Lou wees naar het litteken dat over zijn oog liep. Hij zuchtte.” Het spijt me"zei Lisa en keek nog eens naar de foto. "Het is niet erg. Je wist het niet. Ik wou het eigenlijk al een tijd geleden vertellen. Maar toen raakte ik ook weer gewond enzo." Hij zuchtte nogmaals en keek naar Ty. Daarna keek hij naar zijn handen."Mijn verleden is een rotzooi...." "Lou,je hoeft het niet te vertellen"zei Lisa en keek naar hem."als je niet wilt""Nee, niet nu...." Hij keek op en zag wat bedienden. Hij liep weer naar binnen om de foto's weg te stoppen. Daar bleef hij toen ook en hij ging op z'n bed liggen. Ty had eindelijk der vogels weer bij elkaar. Ze zuchtte. Ze droeg de dieren op in de buurt te blijven, en van t eten af te blijven. Vervolgensvroeg ze toh maar voor de zeker heid een asperine aan Lisa"Ik haal ze al"zei Lisa en liep de tent in.Ze rommelde wat naast haar bed en keek naar Lou.Ze zuchte en liep met 2 asprines naar Ty."Hier ik heb er vast twee gepakt"zei ze en legde ze in de haar hand.Zodat de bediendes niet zagen wat het waren. "Bedankt..Gaat t met Lou? Nou loop ik een keer buiten, ligt hi in de tent.." Ty pakte het restje water wat nog in de beker zat, en sloeg deze achterover, samen met een asperine. De 2e borg ze op. "ik weet niet"zei Lisa."Misschien vecht hij nog met het verleden en wil het kwijt..Ik ga zo nog eens kijken"Lou lag op zijn buik en staarde in zijn kussen. De foto's lagen naast zijn bed op de grond.... Lisa keek naar Ty.En zuchtte een keer."Ik ga eens naar hem kijken"zei ze terwijl de twee bediendes het eten kwam op halen en het vuur aanhielden.Lisa sprong op en liep de tent in. Lou keek niet op. Lisa liep naar Lou toe en ging naast hem op zijn bed zitten nadat ze de foto's had op gepakt."Lou..alles okey?"vroeg ze aan hem"Ik zou er niet aan moeten denken," begon hij, zijn stem was zacht. "Ik vind het verschikkelijk. Ik heb haar niet kunnen redden, ook niet met mijn krachten...." Hij zuchtte. Lisa keek naar hem.Ze wilde hem troosten maar wist niet hoe ze dit aan moest pakken."Lou,je hebt geen schuld..het was een ongeluk"zei Lisa.. Lou wist niet wat hij hierop moest reageren. Hij had dat altijd te horen gekregen als hij zei dat hij had kunnen helpen. Lisa keek hem aan."Lou ik weet dat dit standaard is maar ik weet niks anders te zeggen""Je hoeft ook niets te zeggen...." Hij draaide zich om en keek haar nu aan. "Ik denk...," hij was weer stil, alsof hij nadacht. "Ik denk dat .... ze heel blij was geweest dat .... ik een vriendin als jou had." Hij was weer steel en keek naar zijn handen, lichtelijk rood wordend. "Heb"verbeterde Lisa hem.En keek hem aan. "Dat bedoel ik," hij lachte weer en ging recht overeind zitten. Hij keek nu recht in haar ogen. Hij tilde zijn hand op en legde die tegen haar wang aan. Lisa legde haar hand op zijn hand die tegen haar wang aan ligt."Zoals ik al zei..als het teveel emotie op hoog brengt hoef je het niet te vertellen” "Ach, ik ben er gewoon nog niet klaar voor, om het te vertellen." Hij staarde haar nog steeds aan. Opeens werd er buiten gegild. Lou keek op en snelde naar buiten. Zijn mantel bleek in de fik te staan."Stelletje nietsnutten! Waarvoor zitten jullie hier? Om me alleen eten te geven?" Riep Lou boos naar de bedienden. Niet veel later was het brandje geblust. Lou keek boos naar zijn afgebrandde mantel. Lisa keek Lou naar en zuchte.Ze keek eens naar de foto's.En legde ze op Lou's bed en liep hem achterna terwijl ze in de tentopening bleef staan en naar Lou keek. Ty rolde met har ogen, en keek naar Lou.."Ik was net te laat weer hier..Anders had ik m misshien nog wel kunnen redden.." en ze keek schuin naar de mantel, die ze met sneeuw probeerden te doven.."Stel sukkels, dat heeft geen nut! Laat maar branden..die mantel is er nou toch wel aan!" snauwde ze vervolgens naar de bedienden. Lisa glimlachte gemeen toen ze de bediendes zag.Ze vondt het wel een grappig gezicht. Lou zag Lisa lachen. "Tssss, Lisa. Je ben zelf ook een hofdame he.... vergeet dat ff niet...." zei hij vanuit zijn mondhoek tegen haar.Hij stuurde de bedienden weer weg. Er kwam een soldaat aanlopen. "My lord, wat is er gebeurt?" Lou keek hem aan. "Ongelukje, verder niets!" En de soldaat vertrok weer.” Noujah..Hebben we ook weer gehad..Zeg, Lou...Gaat t..? Tis niets voor jou om zo in te tent te zitten.." "Ja maar zo stom zou ik niet wezen..pas wel op"zei Lisa"voorals als er vuur in de buurt men weet nooit wat er in terecht komt"zei ze zo onschuldig mogelijk.” De gedachte aan mijn moeder is niet zo prettig," zei hij zachtjes. Ty knikte even. Ze kende het..Ze had zelf ook familie verloren..en er deels zelf voor gezorgd dat dat was gebeurt..geen prettige gedachten. Lou wilde vragen naar haar. Maar liet dat achterwegen. Hij ging weer zitten. "Waar is m'n paard eigenlijk?" "Je paard staat een eindje verder op van t kamp. Als 1 van de eersten was-ie terug komen lopen.." Lou sprong weer op zijn voeten en liep vlug in de richting dat Ty wees. Blij keek hij naar Tuhan en klopte hij het dier op de hals. ."Volgens mij wordt hij al wat vrolijker"zei Lisa meer tegen zichzelf dan tegen ty. "Hmmmmmmm" Ty was even in gedachtes verzonken.."Misshecin doet een stukje rijden me goed. Ik blijf in de buurt..ik wil geen problemen met overbezorgde bediendes..Maar ik wil verder t liefst niemand in de buurt.." Ty liep naar Fell, en zadelde het dier. Hij maakte Tuhan los en liep ermee terug. Hij keek wel wat blijer. Hij zette het dier bij Katie en Fell en liep terug naar de meiden. Waar hij weer ging zitten. Ty steeg op, zwaaide even naar de rest, en spoorde Fell aan. De vogels vlogen op, en bleven een eindje voor Ty uitvliegen. Lisa zwaaide naar Ty en ging naast Lou zitten."Is het geen tijd voor je massage?"Vroeg ze"Massage?" vroeg hij lachend. Hij keek eens naar de lucht. Het werd al wat schemerig. "Ik denk dat ik nog maar iets eet...." Hij riep weer een bediende en niet veel later zat hij te eten."Mmz"zei ze een steelde een stuk brood van Lou's bord. Lou pakte zijn laatste stuk brood en liep aa Tuhan om hem dit te geven. Daarna liep hij terug, al bezig zijn mantel af te doen. Lisa zag Lou aan komen en begon te niezen.Ze veegde haar handen af aan haar jurk en stond op. "Ik zei toch dat je kou zou vatten!" zei hij terwijl hij de tent binnen liep. Hij trok zijn shirt uit en ging op z'n bed zitten. "De volgende keer zal ik naar je luisteren"zei Lisa die de tent in liep. "Is goed joh.... zolang je maar niet op m'n rug niest!" zei hij plagerig en hij overhandigde haar het flesje. Hij ging op zijn buik liggen een geeuwde eens. "Wel voorzivhtig doen he...?" "Ik ben voorzichtig"zei Lisa en opende het flesje."Ik wil niet weten wat daar in zit"zei ze en trok een smerig gezicht toen de geur haar neus binnen drong.Zachtjes liet ze wat van het spul op haar linker handpalm lopen en zette het op de grond neer.Ze ging naast Lou op bed zitten en smeerde het zachtjes over de wonden van Lou. Lou sloot zijn ogen. Het bleef een tijdje stil. "Lisa...?" vroeg hij plots. "Ja"zei Lisa die nog steeds de wonden insmeerde met het spul.Het flesje was zo goed als leeg.Lisa smeerde haar handen af aan haar Jurk en keek naar Lou. "Je zorgt te goed voor me...." Ze keek hem vreemd aan. "Ik bedoel, je zorgt voor mij, terwijl je zelf nog zwanger ben...." Hij keek haar aan. Lisa keek hem aan."Das toch een kleine moeite..Pas maar op als het kindje komt dan heb ik geen handen meer vrij"zei ze en grinnikte. "Jah, maar ik heb zo het gevoel alsof ik veel minder terugdoe...." Hij ging nu rechtop zitten, nogmaals geeuwend.Lisa schudde haar hoofd."Dat maakt toch helemaal niks uit"zei ze. Hij sloeg zijn armen om haar heen en trok haar tegen zich aan. "Als je ooit iets van me wil, als je ooit iets van me verlang, of gewoon iets nodig heb, vraag er dan gewoon naar, oke?" Zei hij en hij kuste haar in d'r nek. "Bedankt dat je m'n rug heb gedaan." Ty reed een klein stukje langs het slagveld, waar raven en kraaien zich te goed deden aan de gezwollen karkassen van de paarden..Ze wilde zo snel mogelijk weer wegrijden, maar net toen ze zich omdraaide, zag ze een lang zwaard liggen. Ty kluisterde Fell, en iep naar t zwaard. Het was nog redelijkj schoon, en veel te licht voor haar. Maar t was een goed zwaard, en zonde om te laten liggen... Ty steeg weer op, stuurde Idon vst vooruit, en reed terug naar het kamp. "Is goed"zei Lisa en legde haar handen op Lou's heupen."En dat van die rug graag gedaan"zei ze terwijl ze Lou een kus op zijn wang gaf. Ty kwam weer aan bij het kamp. Ze sprong van Fell, zadelde haar af, en kluiserde t dier.Vervolgens liep ze terug naar de tentHij glimlachte, wou haar terugkussen maar moest geeuwen. Hij sloeg snel een hand voor zijn mond. "Ik ga maar slapen...." Zei hij en hij gaf Lisa nog een kus en ging weer liggen. "Lisa, wacht even! Ik denk dat ik wat voor je heb.."Ty kwam hastig aanlopen, en zag Lou al de tent binnen stappen. Lisa keek naar Ty."Wat dan?"Vroeg ze nieuwsgierig aan haar. "Kijk, deze heb ik onderweg gevonden. Hij's te licht voor mij, maar ik denk dat-ie goed is voor jou. Prima uitgebalanseerd, en lang." Ty haalde het zwaard te voorschijn. Lisa keek naar Ty en stond op."Wow"zei ze en pake het aan."Hij is echt licht"zei ze toen.En bekeek het zwaard van alle kanten. Lou ging op zijn zij liggen en keek er ook naar. "Mooi dingetje!" zei hij. Waarna hij weer op zijn buik ging liggen, zijn handen onder zijn hoofd legde en zijn ogen sloot."Dankjewel"zei ze harstikke blij. "Graag gedaan! Ik heb er alleen geen schede bij gevonden, dus daar zulen we zelf wat op moeten verzinnen..Hij's toch behoorlijk scherp!". "Komt wel goed"zei Lisa en legde het zwaard onder haar bed neer."Daar vindt ik morguh wel wat op"Lou had zijn ogen op spleetjes geopend en lag naar ze te kijken. Hij geeuwde nog eens. Lisa gaapte een keer en ging op haar bed zitten. Lou lag ondertussen al te slapen. De kruiden bleken ook invloed te hebben op zijn slaap. Hij had geen nachtmerrie meer. "Weltrusten"zei Lisa tegen Ty en deed de jurk uit en deed een schone aan waarnaar ze op haar bed neerplofte en in slaap viel. Ty knikte, kleede zelf ook om, en kroop onder de lakens. Ze haald haar discan te voorschijn,en zete zachtjes wat muiek opLou werd vroeg weer wakker. Hij stond op en rekte zich eens goed uit. Hij voelde zich topfit! Hij zag dat het nog helemaal donker buiten was. Plots bedacht hij dat ze vandaag wel eens achter Arthur aan konden gaan. Lisa werd tegen zonsopgang wakker en keek naar Lou die rechtop in zijn bed zat."Jeetje jij bent vroeg"zei ze en wreef de slaap uit haar ogen en maakte van haar haren een knot. "Ach, ik sliep ook als eerste! Maar ik wil misschien vandaag al achter Arthur aan gaan...." "En je rug dan?...of werken die kruiden zo goed dat je je fit voelt""Ik voel me topfit!" Hij wist dat het niet helemaal perfect kon zijn. Maar hij wou liever hier weg, weg van waar het slagveld was geweest en zo ver mogelijk weg van de plaats waar hij was gemarteld! "Ik vindt het best"zei Lisa."Laten we kijken wat Ty ervan zegt..Ik ga vast een ontbijt halen"zei ze en glimlachte naar Lou.En liep de tent uit de bediendes die er nog waren,hadden allang een ontbijt gemaakt en reikte Lisa drie borden vol.1 van de bediende liep met haar mee. "Bedankt," zei Lou terwijl de bediende hem het bord overhandigde. Hij moest wachten tot Ty wakker was, en had toegestemd, tot hij bevel kon geven hun kleine kamp af te breken. Hij zuchtte terwijl hij aan de tafel ging zitten en een stuk brood afscheurde. Lisa legde het andere bord op haar bed neer.En ging er toen zelf voor het bed zitten met haar bord op haar knieën."Graag gedaan"zei ze voordat ze een stuk brood in haar mond stopte. Ty zette haar discman uit. Ze was al lang wakker, maar had geen zin om op te staan. Uiteindelijkkon ze niet langer liggen. De zon was net een half uur op. Ty zocht een schone jurk op, kleede zich om, en liep al kammend naar buiten. Lou was net klaar met z'n ontbijt. Hij liep achter Ty aan. "Ty! Heb je er bezwaren tegen als we vandaag vertrekken?" "Goeie morgen! Ik vin t wel fijn als we nu weg gaan, jah..Dat slagveld ligt me toch iets te dicht in de buurt.."Ty ging zitten, en jatte een stuk brood van 1 van de borden. "Ik ben het helemaal met je eens! En we zitten ook niet zo ver van de plaats waar.... uhm...." Lou hield stil en hij draaide wat met zijn voet in de sneeuw. "Waar ik ben gemartled...." Lisa at haar bord leeg en liep toen met de borden leeg uit de tent en liep naar de bediendes toe die de borden aan namen. Lou wachtte niet op enig antwoord van Ty. Hij liep naar de tenten van de bedienden en soldaten en beval ze te beginnen met inpakken. Daarna liep hij terug, ging de tent binnen en begon z'n eigen tas in te pakken. Lisa liep terug naar de tent en plofte ff op haar bed neer en keek naar Lou.Ze viste het zwaard onder het bed vandaan en deed hem in een schede die ze aan 1 van de soldaten had gevraagd.Natuurlijk had ze moeten vertellen dat hij voor Lou was.Ze legde hem daarna naast haar tas waar ze wat jurken in propte. De rest werdt ook snel opgeruimd. Niet veel later zaten ze weer allemaal op het paard, en reden ze in de richting waarin Arthur en het kamp gisteren was verdwenenen.Lou reed voorop met een soldaat die zeker was van de weg. Lisa en Ty reden naast elkaar en hoopte maar dat de ridder de weg zeker weten wist. Tegen de avond hadden ze Arthur nog niet ingehaald.Ze zaten met z'n allen gezamelijk te eten toen Lou plots opstond. "We vertrekken morgen heel vroeg. Ik heb zo het idee dat we Arthur dan wel in kunnen halen! En met vroeg bedoel ik nog vóór zonsopgang!"Het eten ging stilletjes verder.Lou zat die avond in z'n eentje nog bij het vuur. De meeste bedienden en soldaten waren al vroeg naar bed gegaan. Lisa en Ty hadden hun dekens gewoon uit hun tassen gehaald en Ty dook al snel onder 1 van de dekens.Lisa die de hare om haar heen had geslagen kon de slaap niet vatten en stond op en liep naar het kampvuur. Lou hoorde iemand aankomen en keek om. "Hey...." zei hij zacht en stak zijn hand naar haar uit om de hare te pakken en haar op schoot te trekken. "Hoi"zei Lisa zachtjes terug en zat al snel bij Lou op schoot.Ze gaf hem een kus op zijn wang. Lou glimlachte. "Kon je niet slapen...?" "Nee vloer is te hard"zei Lisa en grinnikte."En ben ook nog eens verkouden geworden"Hij sloeg zijn armen wat steviger om haar heen en zoende haar een paar keer."Ik heb misschien nog wel iets voor je verkoudheid...."Hij streelde haar wang. "Nog stemmetjes gehoord?" Lisa schudde haar hoofd."Nee,het schopt nu"zei ze en pakte Lou's hand vast en legde die op haar buik.Maar waarschijnlijk lag het kindje te slapen. "Ik geloof je wel, het lijkt me echt geen pretje...!"Hij zoende haar nogmaals teder. Lisa streek met haar hand over zijn wang en zoende hem terug."Mmz valt mee"zei Lisa toen en legde haar hand op die van Lou en wreef met haar duim over zijn palm."Hoe is het met je rug?"vroeg Lisa"Goed, goed...." Hij voelde het nog wel een beetje, maar dat was niet zo erg. Hij wou het moment niet echt bederven."Wat is het allemaal toch een gedoe," zuchtte hij. "Gelukkig hebben we elkaar nog," hij hield even stil. "En Ty...." Lisa keek hem aan."We hebben gewoon mazzel"zei ze en gaf Lou weer een zoen. Hij glimlachte wederom. Hij trok haar nog wat dichter tegen haar aan. Fluisterde lieve dingen in haar oor, gevolgd door kusjes. Lisa kreeg er rode wangen van.Ze maakte zich wat los en keek hem aan.Toen liet ze zich weer in zijn greep vallen en luisterde naar hem terwijl ze zijn woorden beantwoorde met kusjesHij ging er mee door tot ze in zijn armen in slaap viel. Daarna tilde hij haar op -wat redelijk tegenviel- en liep met haar de tent in. Daar legde hij haar neer op wat extra dekens, en ging er zelf naast liggen. Lisa werd midden in de nacht wakker en ging rechtop zitten en keek om haar heen.Ze zag Lou naast haar liggen en ging toen weer liggen en streek eens over Lou's wang en ging toen weer slapen. De volgende ochtend was het gaan sneeuwen. Het bleek Lou niet te hinderen, want hij liep vrolijk te fluiten terwijl hij Tuhan opzadelde. Het sneeuwde hard, met stevige wind. Lou liep terug de tent in."Met die sneeuw rijden wordt moeilijk, zeker met die kar met spullen erbij. Maar ik denk dat we Arthur's kamp wel halen." Lisa keek hem aan en knikte.Ze trok een dikke mantel aan en stopte toen weer de spullen in hun tas."Ik hoop dat we camelot halen voordat alles is dicht gesneeuwd"zei ze tegen Lou. "Arthur's kamp vandaag, misschien. Maar Camelot voorlopig nog niet!" Lou draaide zich met een ruk om en keek naar een forse man die in de opening van de tent stond. Het was een zigeuner!"De sneeuw en jullie kar remt jullie wel af, maar jullie kunnen met ons meereizen, wij moeten tenslotte ook naar Arrhur!"Lou staarde hem aan. "Jullie waren bij de Schotten! Hoe kunnen we je vertrouwen?"De zigeuner lachte, haalde iets uit zijn zak en gaf het aan Lou. Het was een brief van Arthur."We zijn spionnen voor hem. Mijn dochter heeft jou toch ook geholpen daar vandaan te komen?"Lou knikte slechts. "Ja, okey, jullie kunnen wel met ons meereizen. Maar hoe wou je er voor zorgen dat onze kar sneller gaat?""Jullie spullen bij ons in de woonwagen...."Lou liep met hem mee naar buiten en ze regelden alles. Hij kwam erachter dat hij de hoofdman van hun gezelschap. Hij heette Gerano.Niet veel later, toen ze op de paarden zaten, en hun kar was gedumpt, gingen ze weer op weg. De sneeuw maakte de reis er niet veel beter op, hun kleding was doorweekt en ze hadden het koud. Ze reden steeds veder en Lisa kreeg het steeds kouder.Ze hoeste een keer en keek door haar wimpers naar de rest.Ze ging naast Lou rijden."Wat moeten die zigeuners van arthur?"vroeg ze zachtjes aan hem. "Ze schijnen spionnen voor hem te zijn." Lou hoestte ook een keer. "Maar ik blijf alert, je kan het nooit weten!"Ze reden nog een tijd door en ze kregen het steeds kouder. Het zou nog wel kouder worden, dit was slechts het begin van de winter!Tegen de tijd dat het begon te schemeren werd het bos dunner. In de verte zagen ze licht, dat waarschijnlijk van vuren kwam."We zijn er!" Riep Lou blij uit en ze reden er zo snel als ze nog aankonden op af.... Lisa zette haar kuiten in het paard.Katie ging Lou achterna met grote sprongen.Toen ze het kamp bereikte hadden enkele soldaten de zwaarden geheven en keken naar Lou die aan kwamen."Sir leo"zei deze en staken de zwaarden weer weg.1 van hen snelde zich naar Arthur.Lisa stopte haar paard en ook de rest van het kamp kwam als snel.Ty hield naast Lisa halt en stapte ook af. Ze werden naar een tent gebracht waar binnen een vuur was gemaakt. Ze kregen dekens en warme wijn. Lou's handen trilden terwijl hij probeerde te drinken. Lisa trok de deken dicht tegen zich aan en ging voor het vuur zitten."dat levert mooi een griepje op"mopperde ze en dronk haar beken in 1 teug leeg,en zette toen de beker neer en stak haar handen naar voren zodat het vuur haar handen warmde.De zigeuners werden naar de tent van arthur gebracht en deze kwam enkelen minuten later de tent van Lou,ty en lisa binnen."Hoe gaat het?"vroeg hij aan hen. "Koud!" klaagde Lou. "Maar verder alles goed...." Hij geeuwde. "En moe...." voegde hij er nog eens aan toe."Morgen trekken we wel verder richting Camelot. Het is nog een paar dagen reizen...."Lou knikte slechts, hij wou gaan slapen, of iets dergelijks. Hij keek even naar Lisa, toen naar Ty en weer naar Arthur. Die zag zijn blik en knikte. "Een goede nacht!" en hij vertrok weer.... Lisa keek hem na en geeuwde ook een keer."Hatsjoe"..Lisa hield haar hand voor de mond en snoof nog een keer."Gezondheid"antwoorde Ty en glimlachte."Dankjewel"zei Lisa en glimlachte terug."Weltrusten"zei lisa tegn haar en stond op en gaf Lou een kus op zijn wang voordat ze dicht bij het vuur ging liggen.Ze sloot haar ogen en probeerde te slapen. Lou sliep ook snel in.De volgende ochtend werd hij als eerste wakker met een barstende koppijn. Hij maakte eerst weer een vuur. Daarna sloeg hij nog een deken om zich heen terwijl hij in het vuur staarde. Lisa werd als laaste wakker en keek verward voor zich uit.Haar hoofd bonkte als een gek en ook haar maag speelde een rot spelletje met haar.Er kwamen twee bedieners binnen die eten voor hen had.Lisa nam alleen een stuk brood en de rest sloeg ze af.Als ze meer zou eten zou alles er weet uit komen en ze had geen zin om nog langer in de sneeuw rond te hangen als ze tussen de warme muren van camelot konden wezen. "Gaat niet helemaal goed met je, geloof ik..?" Ty keek op naar het bleke gezicht van Lisa. "Hmm, zou je heir ook kruidenthee kunnen maken..?! Misshien helpt dat wat, ik heb wat theezakjes bij.."Lisa keek naar Ty."gewoon kouw gevat"zei Lisa.."Ik denk dat de bedienders je wens al vervullen"zei ze met een glimlach en wees naar een bediender die binnen kwam met een kan heet water. "Uiteindelijk worden we allemaal verkouden denk ik...." zei Lou. Hij draaide een ring tussen zijn vingers door. "Het wordt nog veel kouder”. "Mmz hopen dat we dan al in Camelot zijn"zei Lisa die nog steeds enorme hoofdpijn had. Ty haalde het zakje thee uit de kan water, en schonk een mok in voor Lisa. "Porbeer maar even. Bij mij helpt t meestal als ik last heb hoofd- of buikpijn." Lisa bedankte Ty en liep met de mok naar buiten.Ze bekeek de mannen en vrouwen die alweer druk heen en weer waren en niks merkte van de kouw tenminste niet zo erg als Lou,Ty en zijzelf. Lou keek naar Ty. "Ty," zei hij zacht. "Ik wou je nog wat vragen...." Ty keek op naar Lou. "Je gaat je gang maar.." "Ik had nog zitten denken. Wij die moeite hebben met t faken. Ik had zoiets van 'ligt het aan mij ofzo?' maar toen dacht ik opeens...." hij bleef even stil. "Ik heb je zien vechten. Bijna naar hartelust mannen zien doden.... ik dacht...." hij bleef weer even stil, haalde een hand door zijn haar en staarde naar de vloer, wat hij eigenlijk al de hele tijd had gedaan. "Heb je mannenhaat ofzo?" Ty keek verbaast op, en begon te glimlachen"Huh? Wat? Kom op zeg! Welnee! Al waren het vrouwen, dan had ik ze net zo goed gedood. Je heb niets te vrezen hoor!" Lou keek nu ook glimlachend op. "Niet dat ik bang was dat je mij zou doden hoor...." Toen stierf zijn glimlach weg. "Maar toch, je gaat er vrij simpel mee om dat je gewoon mensen dood...." Ty wendde haar blik af. "Lang verhaal.." verder bleef het stil. Lou probeerde het gesprek weer op te pakken. "Ty, we zijn nu al zo lang samen, en toch, we weten eigenlijk niet zo veel van elkaar...." Het bleef even stil. Ty zuchtte..Jah, da's waar..maar somige dingen hoven anderen niet te weten van me..Vraag maar wat je wilt, ik garandeed alleen niet een antwoord op alles""Nee," antwoordde Lou. "Ik wil alleen dat je het zelf zou vertellen. Niet dat ik ernaar moet vragen, dan zou ik niet eens weten wat ik moet vragen! Vertel over jezelf als je er klaar voor bent...."Daarna stond Lou op en liep naar buiten. Het bleek dat ze al weer snel zouden vertrekken. Ty keek Lou na. Ze bleef even zitten, en zuchtte weer.Toen draaide ze zich om, en ging haar tas inpakken. "Fuckzooi....." en ze veegde een traan van haar wang. De dag was bitterkoud. 's Avonds zaten ze weer in hun tent. Lou zat bij Lisa op t bed."Zeg, missen jullie het niet, onze tijd?" vroeg hij opeens. "Valt wel mee. Ik mis wel wat handige dingen, maar verder lijkt t wel een beetje op Zweden"Ty hing op haar bed, met een kop thee. "Jaah, daar lopen ze ook no zo rond en houden ze gigantische veldslagen!" Lou keek even opzij naar Ty, maar keek al weer snel het vuur in. Ty staarde naar Lou. Ze zette der discman stop, en stond op."Sorry..?" siste ze, terwijl ze vervaarlijk met haar polsbanden zat te spelen, waarin 4 quenta's verborgen zaten. "Ik bedoel," begon Lou terwijl hij ook opstond, "Da jij niet duidelijk bent! We lopen hier al drie, wat zeg ik, bijna vier maanden met elkaar rond, en ik snap van jou geen donder!" "Tis al een wonder dat je t zo lang met me heb kunnen uithouden.." Ty kneep haar ogen tot spleetjes. Ookal was Lou een goede vriend geworden, ze had wel even zin in een flinke ruzie! "Uithouden ja, maar je blijft een misterie!" Lou was een beetje rood aangelopen, hij keek nogal boos naar Ty, zijn handen tot vuisten gebald. "Houden zo! Ik ben verdomme vervloekt, mij KAN je maar beter niet leren kennen!" Ty's hart bonke als een razende, en er vlogen allerlei gedachtes door haar hoofd. "I fucking hate myself" fluisterde ze. Ze had haar polsbanden losgehaald (voor t eerst sinds tijden) en smeet ze in de richting van Lou en het vuur. Kwaad liep ze naar buiten, en ging tegen een boom vlak bij het beekje zitten. Ze trok haar benen tegen zich aan, en sloeg haar armen erom heen. Ze staarde naar de witte littekens die normaal onder de polsbanden verscholen zaten. Tranen maakten kuiltjes in t laagje sneeuw dat er nog lag. Lou staarde haar na. Hij had haar polsbanden opgevangen voor ze in het vuur zouden vallen. "Ligt het aan mij, aan de dingen die ik zeg?" vroeg hij zichzelf af.Hij twijfelde of hij haar niet achterna moest gaan.Uiteindelijk liep hij toch naar buiten.... Ty keek even snel om toen ze hoorde dat er iemand aankwam."Laat me met rust" zei ze, en ze staarde weer terug naar het water. Lou negeerde haar. Hij zei niets, gaf haar enkel haar polsbanden terug, en liep weer terug naar de tent. Ty draaide zich half op, en keek woedend naar Lou.Vervolgens naar de polsbanden, en daarna erug nar haar polsen. Ze gooide de polsbanden weg, zodat ze weer totaal onbewapend was. De riem rond haar middel lag nog in de tent, en de messen in haar laarzen moesten nog worden geslepen.Zo wist ze zeker dat ze zichzelf niets kon aandoen. Lou liet zich in de tent weer op zijn bed neerploffen. Hij liet het tentdoek een beetje open zodat hij nog net Ty kon zien. Ty zuchtte, stond op, en riep haar vogels.Ze moest iets te doen hebben, dus ze besloot maar wat te gaan lopen. Ze liep langs haar polsbanden, maar negeerde ze. De vogels vlogen een eindje voor der uit. Lou was alweer uit de tent verdwenen, hij vloog Ty en de vogels achterna. Hij had zichzelf in een kleine onopvallende zwaluw verandert.... Ty keek naar het land door de ogen van haar vogels. Af en toe vingen de dieren wat te eten. Ty liet ze gewoon. Ishjha bleef rondcirkelen, en alles in de gaten houden. Ty kreeg een zwaluw in beeld. "Verdomme...IDIOOT!" riep ze naar t beestje. Ze droeg Ishjha op de zwaluw te gaan vangen.. Lou had Ishjha al in de gaten gekregen en was in een boom gaan zitten, waar hij weer in zichzelf veranderde. Ty zag ze zwaluw landen en liep naar de boom.."Erg slim Lou! Midden in de WINTER je in een ZWALUW veranderen...Vergeten dat die beestjes naar t warme zuiden vliegen..........?" "Jah, je heb gelijk...."Hij sprong uit de boom. Ty kneep haar ogen weer tot spleetjes. "Volgende keer even beter nadenken voor je je in een vogel veranderd, nietwaar?Maargoed..Waarvoor volgde je me...?" Lou haalde zijn schouders op. "Je in de gaten houden.... ik wil niet dat je domme dingen gaat doen...." "Ik kan mezelf hoogstens verzuipen opt ogenblik..Verder ben ik onbewapend, dus ik kan niet veel doen.Niet zoals ik gedaan heb.." "Vertel...." zei Lou terwijl hij gebaarde dat ze moesten gaan zitten. Ty ging zitten. De vogels landden naast haar.Ze gebaarden dat ze weg konden vliegen. Idon ging opzoek naar eten, Ishjha vlog naar een boom.Ty stroopte haar mouwen op, en liet haar polsen zien aan Lou."Zegt toch al wat, niet waar?" Lisa had nog een kop kruidenthee gepakte en was weer de tent in gelopen.Daar ging ze weer lekker dicht bij het vuur zitten die nu door een bediende werd aangehouden. "Littekens kunnen vele verhalen hebben.... ligt eraan hoe je eraan komt...." Lou streek met zijn vinger over het litteken dat over zijn gezich liep, hij keek droevig. "Vertel...." zei hij weer. "Hehe, Heb je even..? Lang verhaal..Mjah, dat heb je als je ui zo'n kutfamilie als ik kom..." Ty keek Lou aan met een scheve glimlach"Ja, tijd heb ik wel...." zuchtte Lou terwijl hij een hand door zijn haar haalde. "Voorlopig wel als niemand ons komt zoeken...." Daarna bleef hij stil. Ty zuchtte weer even.."Ik kom uit een vrij grote familie. Ik heb 1 oudere zus en broer, en 1 jongere zus, en 2 jongere broers. Ik ben dus de middelste. Wat over t algemeen zo is, is dat de middelste of altijd worden voorgetrokken of totaal niet. Bij mij dus totaal niet. We woonden op een boerderij, vrij afgelegen van Kiruna. Echt rijk waren we niet, en iedereen moest altijd meewerken op de boerderij. Omdat we zo afgelegen woonden had ik geen vrienen, die woonden te ver weg. Ik was ook op school altijd t buitenbeentje. Ik hield van andere dingen dan de rest, en woonde zo afgelegen. Ik had thuis altijd ruzie. Ik moest bij mn zussen op de kame slapen, en dat gng niet altijd goed. Met mn jongere zusje ko ik t nog redelijk vinden, maar ik was altijd t mikpunt van mn oudere zus. Ook was ik anders qua karakter. Meer rustiger, hield niet zo van mensen om me heen..Mijn vader hiels meer van mn broers, en gebruikte mij en mn zussen merendeels als slaafjes. Mijn moeder kon t eigenlijk niets schelen. t enige waar zij zich zorgen over maakte was t huishouden..Op mn zesde ben ik in een ravijn gevallen, omdat ik een fairy had gevolgd.." Lou onderbrak haar. "Dat weet ik. Toen in het kasteel, toen je je gedachtes niet onder controle had. Ik sta met je in verbinding, dat weet je.... Maar ga verder!" "hmhm...okeej..Toen ik weer thuis was, kon ik van iedereen hun gedachtes lezen. Idon hield zich altijd goed schuil. Ik kon toen dus van iedereen weten wat die van me dacht. Ik kwam erachter dat ik een klein ongelukje was geweest...als je m vat..Mn moeder gaf er niets om, mn vader haatte me erom. Mijn oudere zus, die het goed kon vinden met mij vader, was het geheel met hem eens. Mijn oudere broer heeft me altijd al gehaat. Op school vonden ze me vreemd, en ook daar kon ik van iedereen te weten komen wat ze van me dachten. Sommigen wensten me zelfs dood. De enige die mij begreep was mijn jongere zusje, en Idon, maar niemand kon Idon zien, natuurlijk. Mijn jongere zusje leek wel op me. Daarom denk ik dat ik t zo goed met haar kon vinden. Zij raadde me aan om iets te gaan doen met wapens. en gelukkig was er een zwaarvechtvereneging in de buurt. Heb me er altijd al in geintreseerd, en ik vond het leuk. Ik moest alles zelf betalen, maar ik had het er graag voor over. En mn zusje ging met me mee...Tot mn vader erachter kwam....Ik heb toen mijn zwaard aan Idon meegegeven, maar dat van mijn zusje werd afgepakt. Mijn vader had haar toen in mekaar geslagen..." Lou's ogen werden even groter, terwijl zij zo vertelde moest hij aan z'n eigen familie denken.... Hij zei verder niets. "Dat was op mn 11e... Twee jaar later was mijn zusje verdwenen. Ze vonden haar in een ravijn, niet de zelfde als de mijne..Zelfmoord, volgens iedereen. Maar het was mijn vader. Na die avond dat hij het zwaardvechten had ondekt, had zij en mijn vader bijna elke dag ruzie. Ik heb haar nog gewaarschuwd, en ze probeerde te vluchten, maar het was te laat. " Ty bleef even stil"Ik bleef in het geheim verder oefenen met zwaardvechten. Ik hield me zo veel mogelijk afzijdig van de rest van mn familie, en van idereen op school. Op mijn 16 kwam mijn familie langs, de hele familie...Ik heb nog een hele zooi neefjes en nichtjes, enzo..Het was tegen kerst, en we zien ze niet even vaak.. Ik was bezig met oefenen toen ze aankwamen. een paar neefjes en nichtjes gingen naar mij opzoek. Ik was zo geconcentreerd bezig, dat ik ze aanzag als vijanden, en toen heb ik een van mn neefjes vermoord..Ik gelof dat je dat ook al had gehoord..." "Niet dat ik kan herrineren...." mompelde hij. "Noujah..Ze waren met zn 5en..2 nichtjes, 3 neefjes..twee renden terug naa onze boerderij, 1 bleef jankend bij zn broertje zitten, de laatste was mij al half in mekaar aan t slaan. En t enige wat ik kon doen was geschokt van mn neefje naar mn zwaard en weer terug kijken. Toen kwam mn vader, en mn oom en tante aan..Je kan t wel raden, denk ik..Mn tante stortte ineen, mn oom droeg mn neefje weg, en mn vader ramde mij verder in elkaar. Ik heb die kerst doorgebracht in het ziekenhuis. Al die moeite om mn leven nog te redden. Toen ik weer thuis was, heb ik een paar keer geprobeerd mezelf nog van t leven te beroven...Vandaar die polsbanden. De eerste keer vond een van mn broers me. Hij beloofde niets te zeggen. Hij zei zelfs dat ik moest weglopen. Ondanks dat hij verder niets om me gaf, zag hij wel dat ik het moeilijk had. De tweede keer was het mn oudste zus die me vond, en de 5 keren daarna mn vader weer..Die me weer inelkaar sloeg..In de zomer had ik er genoeg van, en ben naar Nederland gevlucht.." "Niet te geloven...." zei Lou eerder tegen zichzelf dan tegen Ty. "Je was erg jong.... maar ook.... dan s het niet lang geleden...." Ty dacht even na.."Klopt..nu 4 jar geleden dat ik bn gevlucht..Kun je nagaan..ben geheel mn verjaardag vergeten.." "Gefeliciteerd dan nog...." mompelde hij. Hij staarde moeilijk naar zijn vingers. "Hmmm, dank je wel..Maargoed..tevreden....? Gedachtes lezen lijkt een gave, maar het kan ook evenhard tegen je werken.."Ty zat ook maar wat voor zich uit te staren. Af en toe zag ze Idon voorbij vliegen, maar dat was alles"Gaves kunnen altijd tegen je werken...."Lou trok de broekspijp van zijn linkerbeen omhoog. Dunne littekens die aan de uiteinden elkaar overlapten stonden over zijn onderbeen. "Toen m'n moeder stierf voelde ik me nutteloos. Ik was bewust van mijn krachten, en dacht altijd dat ik haar had kunnen redden. Tijden was ik zwaar depressief.... 2 dingen weerhielden me ervan om niet te sterven. Het ene was dat ik haar niet had kunnen helpen -besefte ik eindelijk- en dat ik blij moest zijn dat ze nog zo'n tijd bij me was -dat leg ik straks wel uit- en het andere wat me ervan weerhield was...." hij haalde weer een hand door zijn aar en liet zijn broekspijp zakken. "M'n zusje...." Ty knikte even."Ga door...." Lou staarde naar iets wat achter Ty was, eigenlijk in het niets."Ik heb haar nu al een paar jaar niet gezien. Mary.... Ze woont bij onze opa in Azië. Doet daar hetzelfde als toen ik er was. Ze is nu elf geloof ik.... Maar daar kom ik later op terug...."Hij haalde eens diep adem."Ik werd geboren in Texas, mijn vader was Nederlands, maar werkte daar. M'n ma was Engels. Maar tussen hen liep het niet echt geweldig. Hij sloeg haar altijd, dreigde met de dood, met allerlei soorten dingen om haar te vermoorden als hij dronken was. En dat was regelmatig. Ik was vaak bang. Mijn ma hield niet van geweld, ze probeerde eerst te voorkomen dat hij dronken werd door vaak weg te gaan. Daarna door de drankkast de sluiten. Maar het hielp niet veel...." "dronken..tja, dat was mijn vader ook wel eens..jah..misschien net iets te veel.." "Mijn ma werdt het op een gegeven moment zat. Ze begon terug te vechten, scheidde van hem, en nam mij mee naar Azië naar mijn opa. Toen was ik zes. Mijn moeder en opa leerde me alles, ik ben nooit echt naar school geweest.... Alleen in Nederland dan. Maarjah...."Hij haalde nog eens een hand door zijn haar."Ik deed vechtsport, ook zwaardvechten, leerde vanalles om mezelf te verdedigen. Alles ging goed!Tot m'n moeder weer een bezoekje bracht aan m'n pa, en een tijdje later had ik een zusje....""Vreemde mensen...." mompelde hij erachteraan."Toen was ik elf." "hmmm...ksnap wat je bedoeld......" "Op m'n zestiende verhuisde ik naar Nederland. Alleen....Ik zat een tijdje bij het leger, deed een studie over de middeleeuwen in Europa, niet meer. Alles ging toen nog steeds goed. Ik bezocht mijn ma en de rest regelmatig, zij kwamen soms naar Nederland....Tot m'n twintigste...."Hij slikte."We waren op weg naar Schiphol, het regende, de weg was glad.... Zij reed, ik had gezegt dat ik wou rijden, maar nee, zij wou rijden. We gleden uit, de berm in, haar kant tegen een boom.... Alles ging zo snel...." Ty keek even op, en keek toen weer terug naar niets. Ze aaide Ishja die naast haar was geland"De dokters hebben haar niet kunnen redden, ik heb har niet kunnen redden. Ik was bewust van mijn krachten, maar het was niet genoeg!Ik was zelf ook gewond, littekens...." hij wees naar zijn gezicht. "Hier, m'n armen en borst. Lichte hersenschudding gehad...."Hij draaide met zijn ogen."Dat is het zo'n beetje. Geloof ik." y bleef stil..Voor haar ogen speelde de dood van haar jongere zusje zich weer af. "Ty?" Hij staarde haar aan. "Hmmmmmmm, jah? Sorry hoor..."Ty keek wat verward op"Sorry van daarnet...."Hij keek haar nu aan."Ik.... ik zag hoe je naar me keek, in de tent, voor je je polsbanden naar me toe gooide. Je keek echt.... hatelijk, alsof je me pijn wilde doen...."Hij keek nu van haar weg."Ik heb al zo'n pijn gehad.... ik wil geen ruzie met je. Ik bedoel, eerst m'n been, toen m'n schouderblad, en.... de marteling. Het maakt je mentaal ook kapot...." "Ik denk dat je meer littekens op je ziel hebt dan op je lichaam...Even als ik. Misshcein zijn het zelfs nog open wonden, als je me begrijpt..en tegen zoeen gaf je een behoorlijke trap toen je die opmerking maakte eerder deze avond in de tent....". "Ja, sorry...." Hij zweeg verder, kijkend naar de sneeuw voor zijn voeten. Ty keek voor zich uit. "Noujah, je begrijpt t nu in elk geval.." "Ja, gelukkig wel." Hij wou opstaan om terug te gaan naar de tent. Hij vond het koud worden. Een rilling liep over zijn rug. "Kun je dan misschien ook vertellen, waarom jij zo met t faken zit?" "Zie je mij al slijmerig doen..? Ik niet..Ik mag je graag, daar niet van....Maar altijd dat geslijm...." Ty stond ook op. "Bedoel je mij en Lisa?" Lou grinnikte even. "Liefde...." mompelde hij. "Ik denk, en wordt alstjeblieft niet boos, dat je er erg mee zit, omdat je jeugd niet echt liefdevol was, als ik het goed heb...." Ty glimlachte even. "Geeft niets. Ik vin t maar niks hoor. Ik hou meer van mn rust. Tis ook al een wonder dta ik t zolang hier heb uitgehouden. Ik wordt vrij snel gek van grote mensen menigtes.." "Dat heb ik al eerder gemerkt ja."Hij glimlachte plots."Ik ging nog iets met Merlin doen. Hij zei iets over Eliza! Dus misschien hoeft het faken niet meer!" "Ik ben benieuwd..Zou een hele opluchting voor me zijn. Zeg, zullen we teruggaan? Ik bevries hier zowat!"Ty riep Idon, en liep alvast terug in de richting van de tentLou sjokte met haar mee. Terug binnen plofte hij op z'n bed neer. Hij keek een tijdje naar Lisa, maar besloot om te gaan slapen."Trusten...." zei hij nog en hij ging liggen en viel als een blok in slaap. Lou was als laatste wakker geworden. Maar hij bleef nog in bed liggen. Hij staarde vaag naar het tentdoek. Lisa keek naar Lou."Morguh"zei ze terwijl ze haar neus ophaalde.Ze liep naar buiten heen en bekeek het kamp dat al weer in rep en roer was.Arthur had gemeld dat ze vandaag aan kwam in Camelot.Lisa was helemaal blij.Al voelde ze zich niet lekker. "Lisa," Lou riep vanuit de tent. Hij was opgestaan. Lisa kwam binnen en hij knuffelde haar, zomaar, en ging zich toen aankleden. Lisa keek verbaasd naar Lou en glimlachte toen."Ik heb zin om naar camelot te gaan...ben echt benieuwd"zei ze vrolijk maar begon meteen met hoesten."ook dat nog"mopperde ze"Hmm, ja, vervelend." Hij haalde zelf zijn neus ook op, terwijl hij zijn gordel om deed."Ik ga nog maar eens in mijn zakken spitten zodra we daar zijn. Misschien heb ik nog wel hoestdrank ergenst!"Hij liep weer naar haar toe en sloeg zijn armen rond haar middel. "Anders ik nog wel ergens"zei Lisa en sloeg haar armen om Lou heen."Ik wil die tuin van Guineverre wel eens zien"zei ze dromiger terwijl ze in de ogen van Lou keek.Ze knipperde met haar ogen."Dat moet niet te vaak doen"zei ze met een brede glimlach.Ze hoeste nog een keer. "Je mag zo veel naar me kijken als je wil!" zei Lou lachend, maar hij liet haar los en begon te hoesten. Daarna gingen ze ontbijten. Lisa keek naar Lou."Gelukkig wel"zei ze en keek naar buiten."Ow god ze beginnen met onze tent terwijl we er in zitten"zei ze en glimlachte.Al snel was hun tent opgeruimd en op de karren gezet en gingen ze snel onderweg. Eindelijk doemde het voor hen in de mist op, Camelot! Het was gigantisch! Mooier dan Lou had verwacht.Zoals Lou had voorspeld, kregen hij en Ty samen een kamer. Ernaast was een kleinere kamer voor Lisa klaar gemaakt.Die avond zou er een groot feest gehouden worden.... Lisa mopperde wat over de griep en bekeek haar kamer eens.Al snel had ze die gezien en was naar de tuin verdwenen terwijl ze in de keuken moest wezen op te helpen.Al snel liep er een nogal dikke dame door camelot er riep Eliza.Lisa die dit hoorde zuchte een keer en ging kijken wie het was. Ty werd helemaal kriegel van al die mensen die aanwezig waren. Ze zuchtte, en probeerde zoveel mogelijk iedereen te ontvluchtenLou zat in de eetzaal te praten met Arthur en Gerano. Ze hadden het over de overwinning op de Schotten en over het weer. Lou hoestte eens en greep naar zijn beker om wat te drinken. Hij merkte dat er wijn in zat, maar dat hinderde hem niet. "Psaaaat, Lou! Ik peer um hoor..voor ik hele maal doordraai hier... Kweenie wat jij dioe, maar ik zie je straks wel weer!"Ty jatte nog een laatste hapje van de vele schalen mee, en ging naar de kamer. Lou merkte het nouwelijks omdat hij al aan zijn zoveelste beker wijn was begonnen. Hij lachte het hardst van allemaal om de grappen die werden gemaakt, en zong hard mee met de liederen, hoewel hij de tekst niet wist. Ty rolde met haar ogen toen ze de trap opliep..Zelfs hier kon ze iedereen horen praten"Mensen........" Lou werdt uiteindelijk aan het eind van de avond lam terug naar z'n kamer terug gebracht. Daar werd hij in een stoel gedumpt en diegenen die hem hadden gedragen vertrokken snel. ty werd wakker en keek op. Het was donker, en ze zag geen steek. Ze stak een kaars aan, en zag Lou zwaar bezopen KO in de stoel hangen..Ze schudde haar hoofd en glimlachte even"Ty," zei hij met een schorre stem. "Waars me bed?" "Ha, wordt eerst maar es nuchter!" Ty probeerde uit t bed te stappen, maar de sleep van die nachtjapos zat vast tusen de dekens. "Ik snap niet dat men zo kon slapen..die simpele hempjes en broeken van onze tijd zijn dan toch een stuk gemakkelijker" mompelde ze"Kleding," mompelde Lou terwijl hij probeerde z'n mantel uit te doen maar dit mislukte. "Dat heb je je zelf aangedaan..Denk maar niet dat ik nu ga helpen”. Ondertussen pakte Ty de kan water die er stond. "Waars Lisa?" vroeg hij terwijl hij door de kamer keek. "Ik de andere kamer. Moet ik der halen voor je...?" Ty schonk een glas water in, en duwde die in Lous handen. Drink eerst dit ff op.. Misshcin wordt je dan iets nuchterder.. "K heb geen dorst...." hij duwde het glas terug in Ty's handen. Ty begon een beetje kwaad te worden."Als je denkt dat jij zo dronken bij mij in de buurt kan blijven, heb je t goed mis!"En ze duwde t glas weer terugLou smeet het glas op de grond en wou opstaan. "Verdomme!" Ty hief haar arm en sloeg Lou recht in zn gezicht."Als t niet gewoon kan, dna maar zo, nietwaar?" siste ze erachter aan. Lou staade haar verbaasd aan. Zijn hand ging naar zijn neus en toen hij die weer weghaalde zat er bloed op."Godverdomme!" "Hmm..je bent in elk geval weer bij positieven.."Ty stond voor Lou, met haar armen over elkaar. "Jah, moet je me daarvoor het ziekenhuis in slaan?"Hij hield zijn hand er weer voor en het bloedden stopte. Ty keek m nog steeds kwaad aan"Blijkbaar jah!" Lou bleef zitten en bekeek haar. Zijn hand was tot een vuist gebald, maar hij hield zich kalm. Hij zou niet dezelfde fout als z'n vader begaan. Hij staarde boos naar haar terug. "Hmmm, moet ik vaker doen dan..Mensen die dronken zijn een bloedneus bezorgen..."Ty keek nog steeds met fonkelende ogen naar Lou."En toen.........?" "Sorry...." Mompelde hij, en hij stond wankel op en liep naar z'n tas. Hij deed z'n mantel en gordel uit, maar zakte toen door z'n benen.... Ty schudde haar hoofd, en hielp Lou weer overeind."Waarom moest je je dan ook zo nodig gaan bezatten..?" Lou mompelde iets onverstaanbaars, wankelde naar het bed en viel als een blok in slaap. "Ook welterusten" Ty bleef nog even staan. Daarna liep ze naar het bed, maar kon niet meer in slaap vallen. Lou viel ergenst in de nacht van het ebd af, maar sliep gewoon door.... Ty keek even raar op, maar stioorde zich er verder niet aanDe volgende ochtend werdt Lou met barstende hoofdpijn wakker, maar zijn grootste raadsel was nog wat hij op de vloer deed.Hij hing zo'n beetje in een stoel en staarde gepuzzeld voor zich uit. "Ook goeiemorgen...."Ty legde en schriftje weg, en legde een potlood en een gum er boven opLou niesde, keek op naar Ty, keek nog steeds gepuzzeld en haalde diep adem. "Wat is er gebeurt?" "Korte samenvatting? Je was zat...en goed ook!" "Ohw...." Hij schaamde zichzelf. Dat kon je ook zo aan hem zien. "Gaat t niet goed..? Zat er nog een verhaal achter drank, enzo..op je pa na?" "Uhm, nee, dat niet...." Hij haalde een hand door zijn haar, dat nu los zat. "Ja, misschien wel...." Hij zuchtte."Drinken en mezelf kapot maken...."Hij stond op en begon schone kleding aan te doen."Ik ga ontbijten, kom je mee, of moet ik iets voor je meenemen?" "Ik ga wel mee. Ik kleed me even om, okeej?" Ty graaide in haar tas, en haalde er een of andere vage jurk uit, waarvan ze zelf niet eens wist at ze die had ingepakt. Lou wachtte geduldig op haar. Samen liepen ze naar de eetzaal. Daar binnen, en aan een tafel zittende, begon Lou weer over afgelopen nacht tegen Ty."Er is toch echt nog wat anders gebeurt, vertel!" "Ik heb zelf geen flauw idee wat je allemaal heb gedaan. Ik be vroeg weggenaa.Grote mensenmassa, weetje.. Je kwam alleen behoorlijk zat terug, en je wilde niet nuchter woden..ik heb je uiteindelijk een bloedneus geslagen"Ty nam tussendoor een slok water, en pakte een homp brood en kaas. Hij trok een wenkbrauw op, en keek weer gepuzzeld. "Ik kan me er echt niets van herrineren. Alleen nog dat ik met Arthur en die zigeuner heb zitten praten!" Lou at alleen brood. Hij slikte een hap door. "Vandaar dat m'n neus zo'n pijn deed!". Ty nam net een slok water, en ze deed moeite om alles binnen te houden voor ze t uitproestte"Heheheh, ja dus""Lekker dat jij zo mensen nuchter maakt...." Hij rolde met z'n ogen en nam zelf ook een slok water. "Ik ga vandaag Merlin zoeken...." Ty lachte, ook iets wat zelden voorkwam"Tja..aangezien je verder niet echt wilde meewerken...Ik denk dat ik vandaag Camelot maar es ga onderzoeken..." "Neem Lisa mee ofzow...," zei Lou zacht, want er liep net een bediende langs. "Is goed. Ik ben ook wel benieuwd naar Guinevere enzo" Ty keek rond. steedsmeer mensen kwamen de zaal binnen... "Ja, we gaan wel, ik heb genoeg gegeten...." Lou zette zijn beker met een klap op tafel en stond op. Ty keek naam hem op, en stond ook op. Ze had al zo'n vermoeden dat ze de jurk niet had meten aandoen..Ze bleef met de vleermuismouwen haken aan de tafel. Ty hield zich in, en haalde zichzelf voorzichtig losSamen liepen ze terug naar hun kamer. Lou vertrok al meteen weer om Merlin te zoekenLisa die halve wege haar werk stil hield was harstikke bleek geworden en de dikke dame liet haar niet met rust.Ze kreeg telkens vragen over lou en ty.Lisa werd er gek van.Ze had ook nog eens de griep."Eliza"riep de dame weer."Ga opzoek naar lavendel in de tuin van Guinevere maar breek niks af"zei ze streng.Lisa knikte kort en verdween naar de tuinen van Guinevere.Na enkele nies buien en pauzes om naar de geweldig bloemen te kijken kwam ze eindelijk aan bij een nogal grote lavendel plant.Voorzichtig maakte ze enkele takken los en liep terug naar de keuken waar meestal de dikke dame zich bevond. Lou had na een tijdje Merlin's kamer gevonden. Die leidde hem naar een tafel waar veel boeken lagen. Lou had moeite met het oude Engels, maar wist het toch te ontcijferen.Na een uur te zitten lezen -en iets gelezen te hebben over Leo en over Tyriane- stak Merlin hem een ander boek toe en wees wat aan. Lou's ogen werden groot, hij sprong van zjn stoel af, bedankte Merlin en rende de kamer uit. Merlin keek hem glimlachend na.... Lisa keek naar de dikke dame die de takjes controleerde."je werk zit erop...vanavond hebben we je weer nodig"zei de dikke dame en Lisa liep weg.De dame keek haar nog eens aan."Eliza"zei ze."ja"zei Lisa.."Neem een bad en kruip onder de wol je bent nog al witjes"zei ze en knikte naar Lisa die terug knikte en verdween richting haar kamer.Onderweg kwam ze Lou tegen."Hey Lou"riep ze naar hem en glimlachte. "Lisa!" Hij greep haar vast, tilde haar op, draaide een rondje en zoende haar. Lisa keek verbaasd naar Lou."Huh Lou"zei ze...en toen hij haar neer had gezet trok ze hem mee naar een muur waar ze hen minder snel in de gaten kreeg."Wat heb jij?"vroeg ze verbaasd.Ze snapte zijn aktie niet helemaal. "Het kan! Ik moet alleen nog zorgen dat ik Ty nep dump! Eliza is ook van adel!" Hij keek haar met een grote grijns aan. Lisa keek naar Lou."Wacht ff.."zei ze en was helemaal stil geworden."Eliza is van adel"zei ze met een glimlach en kusde Lou."Geweldig"riep ze uit en kusde Lou nog een keer.Toen ging ze tegen hem aan hangen."Ik kan het nog niet geloven"zei ze blij. "Het is zo! Ik heb het gelezen, bij Merlin!" Hij pakte haar bij de hand en begon met haar naar hun kamer te lopen. Lisa keek verbaasd naar Lou maar werd weer afgeleid door haar maag."Das goed nieuws alleen op een verkeerd moment"zei ze mopperend."Ben ik echt wit?"vroeg ze aan Lou terwijl ze in hun kamer waren gekomen.Tenminste in die van Ty en Lou. "Hmmm, ja...." Lou keek nu bezorgd. Ty had al een deel van Camelot bekeken. Ze ging even terug naar de kamer, opzoek naar haar schriftje..Daar tgrof ze Lou en Lisa aan."Gaat t Lisa..? Je ziet behoorlijk bleek.." "Nee"antwoorde Lisa."Me maag speelt gek nahjah in iederegeval hier iets"zei Lisa die bij haar maag wreef.Ze glimlachte en keek naar Lou."Lou heeft goed nieuws"zei ze..en keek naar Ty."Je hoeft niet te fake"zei ze blij. Ty trok een wenkbrauw op."Hoe bedoel je? En..zou je niet beter gaan liggen...? Als je zo ziek bent...." "Nou Eliza is van Adel"zei Lisa terwijl ze Ty goeie raad niet volgde. "Klopt helemaal! We moeten alleen nog fake ruzie krijgen ofzow Ty, mag je lekker tegen me gillen en me de kamer uit smijten!" Lou grinnikte. Ty glimlachte. "Mag ik slaan.....?" zei ze daarna met een grijns. "Dat zien we dan nog weer wel!" Hij grijnsde nog steeds, hoewel.... "Sla me maar weer een bloedneus dan, anders wordt het verdacht!" Lisa bekeek Lou en Ty en glimlachte nog steeds ook al voelde zich niet echt lekker.Al snel rende ze weg en gaf ze over in 1 van de bloembakken.Ze trilde over haar lichaam."Ow gadverdamme"mopperde ze. "Jij moet naar bed!" Hij was haar achterna gelopen. Hij pakte haar bij de hand en wou naar haar kamer lopen. Lisa keek naar Lou."Dat denk ik niet"zei ze toen ze nog eens overgaf..Maar volgde toen Lou die haar naar het bed bracht."Ik voel me echt niet lekker"zei Lisa tegen Lou toen ze op het bed ging liggen en toen rechtop ging zitten. Hij legde zijn hand tegen haar voorhoofd. "Hmm, je voelt ook warm aan...." Hij had een stoel naar naast het bed geslepen. Ty was hen ook gevolgd en stond in de deuropening. Lisa keek naar Lou."De griep"zei ze zonder antwoorden."Dat wist ik vanochtend al maar dit zit helemaal niet lekker"zei ze en keek naar Lou."Ik denk dat..."zei ze en keek naar Lou."Het kind ook de griep heeft"Lou fronste, haalde een hand door zijn haar, en wist zich hier geen raad mee. "Jah, nee, ik weet het niet...." Lisa keek naar de deur opening waar Maria naar binnen kwam."Eliza"zei ze en maakte een buiging voor Ty en Lou."De dikke dame wilde dat je in bed bleef liggen ze vertrouwde het bleke gezicht van je niet"antwoorde het jonge dienstmeisje."Is goed Maria.."zei Lisa en glimlachte naar haar terwijl ze de deken tot haar kin omhoog trok en zich er in op rolde.Maria maakte nog en buiging voor lou en Ty en verdween toen. Ty keek naar het meisje, en vervolgens weer naar Lisa."Maar goed ook dat Eliza toch van Adel blijkt te zijn....Je wordt, zonder mijn toestemming ingezet voor klusjes? Schande!" Lisa keek naar Ty."Arthur had meer mensen nodig en aangezien jij wel een uurtje zonder kon"zei ze als excuses.ZE begon meteen te hoesten. "Hmmm...je bent ziek, en Arthur heeft mensen zat!We moeten toch een beetje zuing op je zijn, nietwaar?" "Okey je hebt gelijk"antwoorde Lisa."Maar arthur is druk wegens die graal,en omdat jullie hier zijn"Lou lachte. "Alsof wij zo belangrijk zijn!" Hij stopte met lachen en keek naar Lisa."Ga jij maar proberen om wat te slapen of zo...." Hij streelde haar over haar wang. "Ik blijf wel hier...." Lisa glimlachte naar hem en zuchte toen.Ze was inderdaad moe.ZE was al snel vertrokken.Ty en Lou kregen eten op de kamer en Ty was ook naar bed gegaan.Lisa werd midden in de nacht wakker met een rot gevoel in haar buik.Ze keek op en zag Lou onderuit gezakt op de stoel naast haar bed zitten.Lisa probeerde hem niet wakker te maken ook al lukte dat niet.Lou keek naar Lisa en deze glimlachte."Ik moet naar de wc"zei ze en Lou knikte en hielp haar het bed uit.Lisa liep zachtjes naar de wc en voelde zich nog steeds niet lekker toen ze terug kwam.Lisa keek naar Lou en greep opeens naar haar buik.Ze had kramp. "Is er iets niet goed, moet ik iemand halen?" Lou reageerde snel. Hij hielp haar weer haar bed in. "Niet bepaald"zei Lisa"Ik denk niet dat iemand me hier kan helpen"zei ze.."tenzij er een dokter bestaat..volgens mij heb ik weeën of iets wat er op lijkt"zei ze en keek angstig naar Lou ook al kon deze dat waarschijnlijk niet zien. Lou liet zijn armen doelloos naast zig hangen, hij wist echt niet wat hij moest doen. "Misschien Merlin...?" vroeg hij aarzelend. "Of de zigeuners...." mompelde hij erachteraan. Lisa keek naar Lou."Is mij best..zolang ik maar van de pijn afkomen"zei ze terwijl ze rechtop in bed zat en een kreetje slaakte. Lou rende de kamer uit. Het duurde een tijdje voor hij terug kwam. Met zich mee bracht hij twee van de zigeuners, een wat oudere vrouw en de dochter van de hoofdman.... Lisa keek naar Lou en een traan biggelde over haar wang.De zigeuners maakte licht en bekeek Lisa.Lisa keek naar de vrouw en meisje.Ze liet zich onderzoeken door de vrouw af en toe keek ze naar Lou.Het meisje keek naar de vrouw.Ze praatte met de vrouw en keek naar Lou en toen naar Lisa.Ze wenkte Lou naar zich toe."Ze denkt"wijzend op de vrouw"dat Eliza's kind het niet haalt"zei ze tegen haar.Lou keek naar haar en toen naar Lisa.Hij slikte een keer en Lisa keek hem aan."Wat?"vroeg ze toen ze zijn gezicht zag."je kind"zei hij en keek naar het meisje."Ze is bang dat je het kind,het niet haalt,je bent zwak en je hebt de griep"antwoorde het meisje in plaats van Lou.Lisa keek naar Lou en toen weer naar het meisje.Ze schrok van dit antwoord."Dat kan toch niet?"vroeg ze hakkelend en nog een traan biggede over haar wangen. Ty was wakker geworden. Ze ving sterke gedachtes op, en ze was nieuwschierig wat er aan de hand was. Ze stond op, en liep stil naar de kamer van Lisa. NIemand merkte haar in de drukte op. Lisa keek naar Lou en toen weer naar de zigeuners.Het meisje kinkte.Lisa keek hen alleen maar aan en zweeg toen terwijl de tranen over haar wang veder biggelde.Ze was onder tussen nog bleker geworden."Der uit"riep ze opeens en keek naar de zigeuners."Ik wil dat jullie eruit gaan"zei ze nog eens en de zigeuners keken naar Lou deze knikte.Ze verdwenen."Lisa"probeerde Lou maar Lisa wees naar de deur."Maar..."probeerde hij nog een keer."Der uit zei ik"zei Lisa nog kwader maar Lou nog Ty verdwenen.Lisa keek naar hen en sloot haar ogen.Ze dacht dat ze kon telepoteren maar ook dit lukte door de griep en door haar gedachten tol niet meer.Ze opende haar ogen weer en keek toen naar Ty en toen weer naar Lou en weer terug.Opeens begonnen haar ogen te tollen en zakte ze in.Zodat ze nu op het kussen lag. Lou ging bij haar op het bed zitten. "Lisa...." fluisterde hij. Hij legde een hand tegen haar vochtige wang aan. "Het.... het...." hij wou zeggen dat het wel goed kwam, maar wist dat hij ongelijk had.... Lisa legde een vinger op zijn lippen."Het is al weg..."zei ze toen zachtjes terug en kroop dichter naar hem toe.Ze haalde het dekbed weg en een nogal grote rooie vlek was zichtbaar."Het..."zei ze hakkelend.En sprong toen op."Ik wil hier alleen maar weg"moppelde ze tegen Lou en kroop langs hem heen op de grond en liep richting de deur.Ze greep zich vast aan de post en haar blauwe jurk die ze aan had was aan de onderkant helemaal paars geworden door het bloed.ZE keek naar Lou en liep toen de gang op.Dit was niet bepaald een goed idee. Lou rende haar achterna, hij greep haar vast, wou haar ergenst heen brengen ook al spartelde ze tegen. Hij kon vast wel een andere kamer voor haar vinden, voor hun samen.... Lou rende haar achterna, hij greep haar vast, wou haar ergenst heen brengen ook al spartelde ze tegen. Hij kon vast wel een andere kamer voor haar vinden, voor hun samen.... Lisa spartelde nog 1 keer."Lou..ik kan niet meer"zei ze toen en leunde tegen hem aan.Ze klemde zich aan hem vast zodat ze niet onderuitzakte. "Rustig maar.... ik breng je ergens anders heen, oke?" Hij wou eerst naar de kamer van Ty en hem lopen, bedacht zich en begon de andere kant uit te lopen.... "okey"zei Lisa en liep rustig met hem mee.Ze kwamen al snel bij een nogal verlaten stuk van het kasteel opeens kwam Maria de hoek om rennen en keek vreemd naar Lou en Lisa."Sir Leo..Eliza??"zei ze nogal vragend. Lou fluisterde wat dingen tegen haar en ze bracht hen naar een andere kamer. Ze stelde geen verdere vragen. Lou legde Lisa neer op het bed en ging bij haar zitten. "Ik ga even je tas halen," zei hij tegen haar, waarna hij nog een keer over haar wang streek en vertrok.Terwijl hij in Lisa's oude kamer stond bedacht hij iets.Ty? Zou dit niet HET moment zijn om een fake-ruzie te krijgen? Zodat we daarna niet echt meer hoeven te faken? hmhmmmmm....Kan...laat me ff wat verinnen dan, okeej? Nee, schreeuw gewoon tegen me wat ik je voorzeg ok? Anders verzin je wat over Eliza en mij enz. En ik beloof je dat je me een bloedneus mag slaan, als je me dan de kamer uit smijt en me spullen erachteraan, ok?Hij legde de tas van Lisa bij de deur.... okeej dan..met plezier zelfs!Ty grijnsde. Ze maakte haar vingers al los om een flinke klap uit te delenLou had zijn hand al op de deurkruk gelegd. Hij haalde eens diep adem en duwde deze toen naar beneden. Hij stapte binnen, sloot de deur achter zich, en keek op.Jah, roep maar zoiets als waar ik was en of het iets met Eliza te maken had, ok?Hij ging kalmpjes in een stoel zitten. Ty knikte, en bleef even stil omdat ze nadacht over wat ze ging zeggen. Ze besloot het langzaam op te bouwen, zoals een goeie ruzie.Ze grijnste weer even naar Lou."Zeg..Leo, ik denk dat we even moeten praten........Ik vind dat je nogal vaak rondhangt met die dienser van me, die Eliza........" Lou deed moeite een lach te onderdrukken. "Ze is ziek, dat weet je lieverd. Ik wil dat jij niet ziek van haar zou worden." Hij keek schijnheilig naar haar.Smoesjes, smoesjes Leo, blablabla, ik denk dat jij het beste weet wat je moet antwoorden, lieverd!Hij wou haar echt boos krijgen, wat eigenlijk toch niet zo slim was.... LIEVERD.................? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ?Don't even dare to say that!"En, daarom moet jij de hele tijd bij haar rondhangen? Straks maak je je zelf ziek, en daar mee mij weer!" "Ik ben toch niet ziek? Jij bent daar veel gevoeliger voor!" "Dat is een beledeging! Denk je nu echt dat ik zo zwak ben?! Schande!" "Zwak, nee dat niet. Jesus jij maakt ook overal een probleem van!" "Nu beledig je onze Jesus ook nog!Ik weet zeker dat die Eliza bezeten is van de Duivel!" "Hoe kom je in hemels naam daar nu weer bij?" Lou stond op en ging ijsberen. Hij wist nu al niet meer goed wat hij terug moest zeggen."Weet je, je bent gewoon jaloers!" Maar misschien had hij dat beter niet kunnen zeggen.... Ty tond nu ook op. het werd lastiger naarmate ze langer doorgingen met de "ruzie" om wat te verzinnen.."Ik WIST het wel! Onder de reis viel het me oook al op! Jij..en en....en..zij, he? Is dat het..?" "Wat? Nee, wat bedoel je?" Lou was nu helemaal confuus. Hij keek met een blik van 'weet-ik-veel' naar Ty."Maar jij," begon Lou op bittere toon. "Heb nooit getreurd in die tijd dat ik werdt gemarteld!" Ty keek scheef naar Lou, mt een blik van: Laten we hier snel een eind aan maken..."Wat weet jij daar nou van? Ik zat helemaal in de stress!... "Ty dreef Lou richting de deur, en seinde dat naar m dat-ie weg moest gaanOke, als je me niet wil slaan....Lou gaf even een flauwe grijns."Ik geloof er niets van, je bent een harteloos wijf!".” Sorry........?" siste Ty."Nou heb ik t met je gehad hoor! Je rot maar op! Ga maar naar Haar!" Ty grijnste even snel, hief haar hand, klaar vor de klapLou maakte een uitdagend gebaar."Ja liever wel dan bij jou hier te zitten!" Ty horde een geluid vanuit de gang. Ze keek snel op, en zag dat er iemand aankwam. Het perfecte moment!"Ga je gang! Als je denkt dat ik nog met jou wil trouwen, heb je het mis!" En ze sloeg Lou keihard in het gezicht. "Bitch!" siste hij. Hij zocht met een hand naar de deurkruk terwijl hij z'n andere hand weer voor z'n neus hield. "Sorry!" fluisterde Ty naar Lou. De man zag t gebeuren, en snelde zich naar de kamer toe. Ty hield hem in de gaten. "Hoerenjong!" Riep Ty naar Lou. "Ren maar weg! Ga naar je liefje!" "Beledig me ma niet!" Lou wou nu bijna ook uithalen, beheersde zich greep z'n tas en liep weg. Ondertussen pikte hij de tas van Lisa ook nog op. Ik hou ook van jou hoor schat.... Hehe, sorry voor die klap..ik zie je later! De man stond ondertussen naast Ty, en keek Lopu na. "Milady, wat is er gebeurt?!" "Dat leg ik later nog wel uit, beste man..Ik ben nu toe aan wat rust. Zou je aan de diensters in de keuekn willen vragen of ze me wat te drinken willen brangen..?" Lou kwam terug in de kamer van Lisa en hem. Hij dumpte de tassen op de vloer, trok z'n mantel uit en ging bij Lisa op het bed zitten. Die lag te slapen. Lisa werd eerder wakker en keek om naar Lou."Wat heb jij gedaan?"vroeg ze toen ze zijn bloedneus zag die hij zelf al had verzorgd maar het doekje die hij voor zijn neus hield was helemaal rood geworden.Ze keek naar Lou en deze vertelde het verhaal van Ty en de ruzie.Ze keek hem verbaasd aan."Jullie twee"zei ze en glimlachte. "Och, nu kunnen wij tenminste zo'n beetje onze gang gaan...." Hij verzorgde zijn neus verder, deed z'n mantel weer eens af en ging naast haar op het bed liggen. Lisa knikte."Das waarz"zei ze en voelde zich nog steeds niet lekker.Ze ging tegen Lou aan liggen en zuchte. "Wat is er?" Hij had haar hand gepakt en probeerde naar haar te kijken. Lisa keek naar Lou."Je weet wel..Ik snap het nog steeds niet"zei ze een beetje triest. "Het was altijd al een vraag of het zou overleven. Dat weet je...." Zijn hand liet de hare weer los en streelde nu haar arm."Maar," fluisterde hij in haar oor. "Zou je niet eens een andere jurk aantrekken? Jezelf opfrissen? Je bent nog steeds ziek, dat is niet gezond...." "Ik zal niet kijken," hij grinnikte. Hij kuste haar in d'r nek. "Maar je bent zo mooi dat ik m'n ogen bijna niet van je af kan houden," fluisterde hij erachteraan. Lisa genoot van Lou's aandacht."Die tijd komt nog wel"zei ze zachtjes en schrok op toen er een dienstmeid binnen kwam met de mededling dat het bad klaar was die achter in de kamer via een zij deur was neer gezet.Ook had ze een schone jurk meegenomen. Lou deed voor de grap zijn handen voor zijn ogen. "Heb je liever dat ik vertrek?" Vroeg hij toch maar. Lisa keek hem aan."Zolang je hier blijft valt er weinig te zien"zei ze en glimlachte naar hem kroop over hem heen richting een dienstmeisjes die een doek vast hielden zodat Lisa zich om kon kleden.Lisa zat al snel in bad en was vrolijk aan het fluiten. Hij kroop naar achter haar, doopte zijn handen in het water en begon haa rug te masseren. Lisa schrok van zijn aktie aangezien ze Lou niet verwacht had.Maar ze was al snel bij zinnen."Maar wat doen we nu met Ty dan..jullie gaan toch niet de hele tijd zo chaggie doen he?"vroeg ze aan hem. "Nee, een tijdje...." Zijn handen lagen even stil op haar schouders. "Het komt wel goed, maar ik verwacht wel kleine problemen. We moeten eerst de mensen nog vertellen over Eliza. Het handigste is als we de echte Eliza erbij konden halen...." Lisa werd eventje stil.Toen ze wat wilde zeggen wilde ze zich omdraaien maar dat deed ze op het laaste moment niet."Maar die is toch..."zei Lisa"misschien kan ik haar zoeken met teleporteren. "Ik dacht er eerder aan haar zelf te gaan zoeken.... Ik houd er niet zo van binnen te zitten." Hij stond op en droogde zijn handen af. Ty zette de mok weg. De thee smaakte brak...T water vertrouwde ze toch maar niet, tenzij het gekookt was.. En dat was DAT duidleijk niet. Ze veegde haar handen af aan haar jurk, en zag dat er bloed achterbleef. Ze had Lou dan wel erg hard geslagen. Ty verveelde zich. Ze ging bij het raam staan, en keek uit over Camelot. De lucht was betrokken, er zat weer sneeuw in de lucht. In de verte waren de vogels te zien. Lisa keek naar Lou en gebaarde naar een dienstmeisje voor een handoek die ze op haar midde sloeg toen ze het bed uitstapte."Das ook een idee,kunnen we dan niet meteen de echte Leo en Tyraine opzoeken"zei ze terwijl ze achter het doek ging staan en haar veder afdroogde."Maar dan moeten we terug naar Ty's koninkrijk"zei ze vanachter het doek terwijl ze haar onderjurk aan deed. "Waarom zouden we de echten zoeken dan?" Lou stond ook uit het raam te kijken. Vreef over zijn kin en keek bedenkelijk. "Ik bedoel, als we dat doen kunnen we net zo goed meteen onze spullen inpakken en naar huis gaan...." Lisa keek naar Lou."Okey ik denk misschien te ver voor uit"zei ze en keek toen weer naar Lou."Misschien is dat het juist..misschien wil ik naar huis"zei ze en trok haar gewonen jurk aan en ging toen naast hem staan. "Ja, soms verlang ik er ook naar. Maar ik ben nog steeds te nieuwschierig naar wat dit avontuur ons biedt...." Hij zuchtte. "Wie weet"zei Lisa en sloeg haar armen om Lou's middel en ging tegen hem aan staan."Misschien moeten wij het verleden veranderen zodat de toekomst goed gaat"fantaseerde ze. Lou lachte even stil. "Wat wil je veranderen dan? In deze tijd zullen we nog niet veel invloed hebben.... Onze namen worden misschien ergens vernoemd, maar meer niet...."Hij keek toen naar haar en knuffelde haar. "Laten we gewoon van alles genieten. Ik wil voorlopig niet meer vechten...." Hij kuste haar lippen zacht. Lisa kusde hem terug en trok toen haar hoofd naar hem toe."Ik bedoel dit...Eliza,Ty en Leo"zei ze..."Misschien dat dit moest gebeuren voor ons..." "Misschien.... misschien...." Ze keken samen naar de zonsopgang. Lou geeuwde eens en besefte dat hij nog helemaal niet had geslapen. Hij kuste Lisa nog eens, trok z'n T-shirt uit en liet zich op het bed vallen. Lisa keek naar Lou en gaapte ook een keer al was ze niet moe.Ze opende de deur en ging op de veranda zitten.Ze keek naar de mensen die alweer druk heen er weer waren voor de mensen die nog sliepen. Lou sliep een uur of twee en werd toen wakker van iemand die op de deur klopte. Lisa was naast hem op het bed gaan zitten en keek op.Ze ging de deur maar eens open doen."Hoi"zei ze tegen Merlin. Lou keek op. "Ook goedenmorgen!" zei hij, trok z'n T-shirt aan en nodigde Merlin uit naar binnen te komen."Vanwaar dat u zo vroeg bij ons langskomt?"Merlin was gaan zitten, Lou ging tegenover hem zitten op het bed."Ik kwam nog wat vertellen over Eliza. Jullie moeten haar vinden, en snel! Er gaan nu nog ergere verhalen te ronde in het kasteel. Over een poosje komt Arthur erachter en hebben jullie problemen.... Dat was alles...." Hij vertrok weer zonder verder iets te zeggen. Lisa keek naar Lou."Zo dat was duidelijk..."zei ze."Ja...."Hij haalde een hand door z'n haar."Als we haar snel moeten vinden, kun jij d'r toch beter zoeken. Denk je dat je kan teleporteren?" Lisa keek naar Lou."Misschien wel.."zei ze.En keek naar Lou."Hoe snel is snel?"vroeg ze aan hem."Ik bedoel hoe snel moet ik er weer wezen?" "Zo snel als mogelijk. Anders ga ik je missen," zei hij plagerig. "Gewoon zo snel als mogelijk is...."Hij ging weer naast haar staan en gaf haar een kusje. Lisa keek naar hem."Oke"zei ze en gaf hem een kus en opende de deur waar ze snel een dienstmeisje aan hield om eten te halen voor haar."Ik denk dat eerst maar eens wat eet voor ik weg ga"zei ze."Dat telepoteren kost kracht""Dat geloof ik, als ik in een vogel verander kost dat ook kracht, of als ik iets moet genezen...."Het eten werdt niet veel later gebracht. Brood, kaas en vlees, en water te drinken.Lou had geen honger. Lisa at alles rustig op."Zo dat was lekker"zei ze en knuffelde lou nog een keer en trok zich toen warm aan."Daar gaat ie"zei ze tegen Lou en ging op de grond zitten en dacht aan Eliza.Alle beelden die ze van Eliza had vlogen langs haar netvliezen en ze verdween voor ze het zelf in de gaten had. Lou vond het plots erg leeg in de kamer. Hij ging weer liggen en sloot zijn ogen. Hij sliep weer in. Lisa opende haar ogen toen de harde vloer was vervangen door een koude vloer en ze sprong op.Ze keek midden in het gezicht van Eliza die blijkbaar lag te slapen.Lisa keek eens om haar heen.Het leek een klein huisje die blijkbaar afgedankt was.Er stond een kapotte stoel in de kamer en een tafel met drie poten.Lisa raakte Eliza kort aan en wilde terug naar Lou telepoteren toen ze Eliza hoorde."Wie ben jij?"vroeg een ze."Ik ben Alisa"zei Lisa en keek naar de gedaante in de opening terwijl ze zelf al in de gang was gaan staan.."Ow jij"zei Eliza en ging naast haar zitten."Wat is er?"vroeg Eliza die blijkbaar zeer nieuwsgierig was."Kun je hier weg?"vroeg Lisa."Ja"zei Eliza.Lisa greep haar hand en keek nog eens naar de persoon die voor haar lag."Wie is dat?"vroeg ze aan Eliza."Ow een kennis"antwoorde deze.Lisa keek naar Eliza."Mm"moppelde Lisa en hoeste nog een keer."Hou me vast en sluit je ogen en denk aan niemand,of iets"zei ze streng tegen Eliza.Eliza keek haar aan."Aan niemand of iets denken?"vroeg ze verbaasd."Okey denk aan mij"zei Lisa"Anders gaat het mis".Eliza keek haar niet begrijpend aan."Doe nu maar gewoon."zei ze.Eliza deed wat er gezegd werd en zag hun eerst ontmoeting voor zich.Lisa en Eliza samen in de kamer.Lisa dacht daar en tegen aan Lou.De beelden mengde zich met die van Eliza en ze verdwenen.Ze kwamen terecht in de kamer van Lou en Lisa ook al was het een paar uurtjes later. Lou was net weer wakker geworden en was bezig schone kleding aan te trekken toen de meiden plots binnenvielen. "Hela! Moet dat nu?" riep hij uit terwijl hij struikelend op het bed neerviel en daar verder zijn broek aantrok. Eliza schrok zich rot toen ze opeens Lou en de kamer zag."Hoe deed je dat?"vroeg ze aan Lisa."geen vragen..we moeten naar Merlijn"antwoorde Lisa en knikte naar Lou."Sorry"fluisterde ze zachtjes. "Moment he. Ik moet mee, en jullie kunnen niet zo samen door het kasteel lopen. En zouden we Eliza niet eerst vertellen over iets? Als in, over wat we over haar te weten zijn gekomen!" Hij trok nu een schoon shirt aan. Lisa keek naar Lou."Okey Okey"zei Lisa en keek naar Eliza."WE moeten je inderdaad een boel vertellen maar ik wilde dat aan Merlijn overlaten aangezien ik het nogal moeilijk vind om uit te leggen. "Ik doe het wel, ga zitten." Ze gingen allemaal weer zitten. Lou vertelde het hele verhaal over waar ze waarschijnlijk achter waren gekomen over haar familie. Eromheen vertelde hij nog over het faken van Ty en hem en over hun nepruzie. Hij wou bijna over Lisa's miskraam vertellen maar hield toen z'n mond. Eliza keek naar Lisa en toen naar Lou en stond op."Jullie zijn netzo gek"zei ze op het gene dat ze hoorde.Vooral het stukje van adel vond ze raar.Ze kon zich er in iedere geval niks van herinneren."Ik ben op de straat opgegroeit dus hoe kan ik nu van adel zijn"zei ze en keek van Lisa naar Lou. Lou sloeg zichzelf tegen het hoofd. "Het was ook te mooi om waar te zijn.... Misschien moesten we daarom naar Merlin.... Nee wacht, Eliza, wat is je achternaam?" "Pendine"zei eliza"denk ik" en keek van Lisa na Lou."Wat is daar mee?"Vroeg ze,ze snapte er niks meer van. "Die achternaam werd genoemd, in dat boek waar ik het heb gelezen, ik las een stamboom. Maar nu moeten we naar Merlin, hoe doen we dat...?" Hij keek vragend naar Lisa."Ik weet al wat"zei ze en rende weg.Als snel was ze terug met een jurk en een mantel met een kap."Doe deze aan en deze ook"zei ze tegen Eliza.Toen Eliza dat had gedaan keek Lisa naar Lou."Let op"zei ze en zette de kap zo op Eliza's hoofd dat haar gezicht niet meer zichtbaar was.Lou glimlachte. "Slim van je! Kom op, we gaan!"Ze liepen snel, Lou voorop, daarachter Lisa naast Eliza. Bij Merlin binnen rukte Eliza de kap meteen van haar hoofd af. Lou fluisterde wat tegen Merlin. Merlijn keek naar Eliza en schoof een dik boek naar voren.Maar zoals de meesten mensen uit de onderklasse kon Eliza niet lezen.Lisa keek eens naar het boek en las voor wat er stond.Eliza keek naar Lisa."Maar dat kan toch niet"zei ze en keek nog eens naar het boek."Lees veder"zei ze toen.Lisa keek naar Merlijn en deze knikte."Eliza Pendine was de dochter van Elizabeth en Devon Pendine.Ze heeft een broer genaamd Richard Pendine.Haar ouders zijn heersers van een klein stukje land in wales,great brittaine."las Lisa veder. "Zie je wel!" riep Lou uit. "Dat heb ik ook gelezen!" Eliza keek eens naar Merlijn en toen naar Eliza."En veder?"vroeg ze nieuwsgierig.Lisa had al veder gelezen."Ik weet niet of dat wel slim is"zei ze en keek naar Eliza."Toe"riep deze."Okey"antwoorde Lisa."Elizabeth en Devon worden 2 jaar naar de geboorte van Eliza doodgevonden in het bos waar ze door heen reisde om naar hun tante en oom te gaan.Van Richard en Eliza werden niks terug gevonden.Ze denken dat ze nog leven en ergens rond zwerven"las Lisa veder"1 van de ooggetuigen die twee vrouwen zagen met twee kleine kinderen heeft bevestigd dat het om Eliza en Richard ging"Lou staarde naar het boek. "Zo zie je maar, er kunnen vreemde dingen gebeuren waardoor je dingen van jezelf vergeet...."Hij liep wat dichter naar Lisa en keek over haar schouder naar het boek. "Er stond toch ook nog iets over dat die verdere familie ook was uitgemoord?" Lisa keek naar Lou en las veder mee."Ja hier"zei ze en keek naar Eliza."Laat ook maar horen"zei ze."De moeder van Elizabeth had ook nog twee andere dochters ook deze twee verbleven met hun kinderen op het kasteel van de Lord Devon"las Lisa veder.Er kwam een stukje wat ze niet kon lezen."De broer van Devon had ook nog 2 zonen en daar de kinderen van waren opeens verdwenen en gevonden in de naar bij beliggende rivier...ze denken dat het om een wraak poging gaat omdat de familie Pendine nogal veel schulden had bij bepaalde koningsgezinnen en zigeuners""Dat was niet zo fijn...." Lou sloeg zijn ogen neer. "Maa het belangrijkste is, dat we nu weten wie je preciezer ben. Wetend dat je eigenlijk van adel ben, maakt je leven of makkelijker, of moeilijker vanwege die schulden...."Lou keek plots weer op. "Maar daar helpen wij weer! Althans ik!" Zijn ogen glinsterden. Eliza keek van Leo naar Lisa."Wacht even..Ik ben dus van Adel heb een broer enzo te horen loopt er nog iets dat ik niet weet."zei ze.Lisa keek naar Eliza."Inderdaad,wij moeten ook nog iets bekenen.Zij bedoeld dus de rest denk dat ik jou ben,Lou is Lord Leo en Ty wordt aangezien voor Prinses Tyraine"zei ze."En Lou en Ik..nahjah wij zijn verloofd en een stel"zei Lisa terwijl ze rood aan liep.Eliza keek naar haar en grinnikte opeens."Dacht ik het niet vandaar dat Ty en Leo zo ruzie maakte toen ik hen tegen kwam"zei ze. "Och...." Lou kleurde ook een beetje en staarde naar de vloer."Maar daarbij moet ik nog wel iets regelen hier, aangezien Tyriane en Leo aan elkaar waren uitgehuwelijkt, en Ty en ik het zo'n beetje hebben "uitgemaakt" moeten we dat nog wel aankondigen....". Eliza knikte"en dat is de reden dat ik hier ben...of is dat weer wat anders?"vroeg ze en was nog steeds een beetje in de war door al deze informatie.Waarschijnlijk besloot ze meteen haar broer te zoeken. "We hadden jou eigenlijk nodig voor de bevestiging van je achternaam.... Nu moeten we nog op de een of andere manier zorgen dat ik me samen met Lisa, najah, als Eliza en Leo samen kunnen vertonen...." Eliza keek naar Lou en knikte."Dat zoeken jullie maar uit..ik denk dat dan opzoek ga naar mijn broer en misschien kom ik jullie nog wel een keer tegen"zei ze en keek naar Lisa."Wacht"zei deze."Als je dat doet krijg je van mij wat kleding en te eten"Eliza knikte.Lisa keek naar Lou."Misschien weet Arthur het al"wijzend op twee gedachtens die er aankwamen lopen en Merlijn rare bewegingen naar Eliza maakte. "Fuck...." fluisterde Lou. Eliza kroop achter een gordijn."Lord Leo? King Arthur wenst u te spreken."Lou knikte. "Ik kom eraan."De wachters vertokken weer. Lou wendde zich tot Lisa, Merlin en Eliza. "Daar ga ik dan...."Hij vertrok snel.... Lisa slaakte een zucht en keek door het klein raampje naar buiten. Lou werd de troonzaal ingebracht."Leo....""Myking...." De hele troonzaal was leeg, op Arthur na. Hij zat op zijn troon, zo'n vier meter vanwaar Lou geknield zat."Ik hoor vreemde verhalen," begon Arthur terwijl hij opstond eb voor Lou langs begon the ijsberen."Wat voor een verhalen hoort u dan, myking?""Jij en Tyriane, een ruzie ofzo. Hoe zit dat?""Dat is over myking, Tyriane en ik zijn niet langer verloofd." Lou had eigenlijk zin om in lachen uit te barsten, maar kon zich goed beheersen.Arthur reageerde niet. Lou had gehoord dat hij was gestopt met lopen. Kennelijk stond hij na te denken."Er was nog iets, over haar hof-""Eliza bleek van adel," viel Lou hem in de rede. "Ze is een dochter van King Pendine, de uitgemoorde familie...." Vervolgde Lou erop."En jij en haar...?"Lou twijfelde even, hij had het hier niet mer Lisa, Merlin of Eliza over gehad."Ik wil met haar d'r vaders oude rijk heropbouwen!""En Tyriane?""Ze vat het goed op, onze relatie was al zwak...."Arthur stond nu recht voor hem. "Ik geloof er niets van," begon hij weer, zijn stem klonk harder. "Ik was erbij toen het nieuws kwam dat jullie aan elkaar waren uitgehuwelijkt!Jullie leken zo.... gelukkig!""Het lot heeft vele spelingen. Tyriane heeft geen traan aan mij verspild toen ik ontvoerd was. Eliza daarentegen zou het hele leger te drinken hebben kunnen geven met haar tranen. Vriendschap en echte liefde zijn de basis in een relatie. Wij misten toch iets...."Arthur bleef weer stil. Lou keek eindelijk met een stoere blik op. Arthurs ogen schoten vuur. "Slimme praat voor en ridder als jij!""Ik ben slimmer dan u denkt, myking!" Lou dacht aan iets anders dat hij over Leo had gelezen."Opstandig?""Ik val noch onder uw gezag, noch onder uw ridderorde. Hoewel King Rahtedal mij zal verstoten na het bericht van de relatiebreuk tussen mij en Tyriane, ben ik vrij man en zou u alles met me kunnen doen. Maar u ziet één dingetje over het hoofd!" Lou's woorden waren zelfverzekerd en krachtig."En dat is?" Arthur wond zich duidelijk op."Ik ben nog steeds zoon van King Valior!" Die zat. Lou was blij dat hij dat had gelezen bij Merlin.Arthurs ogen werden groot. Hij ging weer zitten en keek naar Lou."Vertrek! En laat Merlin komen!" Zijn hand wees bibberend naar de deur. Lou stond op, maakte een korte buiging en draaide zoch om. Met een grote grijns liep hij de troonzaal uit. Ty ontwaakte uit en slechte nachtrust. De had nog een tijd naar buiten zitten kijken, en vervolgens duurde het eeuwen voor ze in slaap was gevallen. En vervolgens had ze een of ander vaag visoen gekregen. Visioenen waren al zeldzaam, maar t irritante was dat ze meestal niets goeds voorspelde.Ze stond op, kleede zich aan, en ging vervolgens op zoek naar Lou en Lisa. Lou kwam weer bij Merlin met nog steeds een grote grijns. "Merlin? Arthur wenst u te spreken...." Merlin liep naar hem toe en legde een hand op zijn schouder. "Ik zal een goed woordje voor je doen," daarna vertrok hij. "Nou of dat nodig is," zei Lou zacht terwijl hij nog steeds grijnsde."Wat zei hij?"vroeg ze aan hem terwijl ze het dikke boek nog steeds aan het doorbladeren was en zo meer over haar familie te weten kwam tenminste als het haar familie was. "Och, iets over mij en Ty, en mij en jij...." Hij grijnsde nog steeds en ging zitten. Lisa keek op toen de deur open ging.Ty kwam binnen lopen.Eliza keek naar Ty en toen naar Lou en Lisa.Ze was achter Lisa gaan staan die nog steeds door het boek bladerde waar nog meer informatie stond van andere families."Jeetje"zei Lisa die nog steeds stukjes aan het lezen was. "Zeg, hebben jullie even..? Ik heb vavacht redelijk slecht geslapen, mede door een vaag visioen dat ik heb gehad. Komt vrij weinig voor, maar ik denk dat deze wel belangrijk is.." Ty plofte neer in een stoel, en keek naar Lou en Lisa"Ik heb tijd"zei Lisa en legde het boek terug op de tafel. "Ja, waarom niet, vertel!" "Ik weet nooit precies hoe visioenen bij mij beginnen, tis allemaal nogal vaag. Het waren 9 beelden.. Ik zag ons drieeen te paard in een onbekend land Ik zag bloed vloeien Mist Merlin die ziek was Een Blauwpaarse vingerhoedskruid, met zwarte stippels Een heuvelachtig landschap Wij die worden overvallen in een bos..ik heb niet gezen door wie.. Brand Guinevere en Lancelot Allemaal nogal vaag"Lou staarde haar met opgetrokken wenkbrauwen aan. "En wat wil je hieruit concluderen?". "Jah, kijk, dat vroeg ik me dus ook af..Blijkbaar iets belangrijks..een zieke Merlin lijkt me niet goed, en iedereen kent toch wel de verhalen van Guinevere en Lancelot?En wij te paard, en we worden overvallen....Ik weet t niet.." Ty zuchtte, en keek Lou aan. "Daarom ging ik naar jullie opzoek, ik weet t namelijk niet"Lou haalde zijn schouders op. "Ik kan slechts gissen." Lisa keek naar Ty."Misschien gaan we op reis of zo en dat van Lancelot en Guineverre kun wij niks aan veranderen toch?"zei ze. "Ik heb echt geeen idee. Niet alleen jij moet gissen, Lou! En tja..Aan Guinevere en lancelot kunnen we inderdaad niets doen, maar misshcein maken we het mee. Dat zou ook die brand verklaren, Guinevere werd toch verbrand..? "Lou haalde weer zijn schouders op. "Ik zou het echt niet weten. Er bestaan verhalen van...." "er zijn verschillende verhalen de ene wordt ze verbrand de andere wordt ze gered"zei Lisa. "tjah, ik weet t niet...Het enige wat we kunenn doen is afachten, maar we zijn in iedergeval gewaarschuwd..Ik vond dat julie het even moesten weten""Ja, dat is waar." Lou stond weer op. Merlin was teruggekeerd. Hij fluisterde wat tegen Lou. Die wendde zich tot Ty, Lisa en Eliza. "Vanavond allemaal bij het avondmaal zijn, naja.... Eliza zal niet mogelijk zijn.... En nu moeten we hier oprotten." Hij lachte en beende de gang op. "Is goed.." Ty glimlache en maakte een knix voor Merlin. Ze volgde Lou de kamer uit. Eenmaal op de gang liep ze terug naar haar kamer, en droeg een dienster op een bad klaar te maken. Lou kwam aan in zijn kamer. Alleen. Lisa en Eliza waren hem wat langzamer gevolgt. Hij hing tegen de muur aan, armen over elkaar geslagen en staarde uit het raam. Hij dacht na zoals hij in dagen niet meer had gedaan. Dingen gebeurden, vreemde dingen.Hij werd er ziek van.Sneeuw dwarrelde een beetje naar binnen. Hij wou naar buiten.Ty? Als Lisa naar me vraagt, ik ben even weg.Hij begon zijn mantel aan te trekken. Is goed....Moet ze wel opschieten, mn bad is bijna klaar!Het dienstmeisje kwam aanzetten met een grote ketel warm water, en daarachteraan kwamen twee hulpjes de badkuip brengen. Oke, zie je vanavond bij het avondmaal.Lou vertrok richting de stallen. Daar vond hij Tuhan en begon hij het dier op te zadelen. Hij wou er gewoon even tussenuit. Niet veel later reed hij door de sneeuw, richting wist hij veel waar.... Eliza en Lisa waren de tuinen ingegaan en praatte over Eliza's familie en wat ze nu van plan was.Toen het begon te sneeuwen liepen ze naar binnen en werkte hun plan uit.Lisa moest naar Ty maar vergat het doordat ze Eliza hielp met eten en spullen voor haar reis opzoek naar haar broer. Ty stapte pas t bad uit toen t water begon af te koelen. Ze had echt genoten, en was eindelijk weer een keertje schoon. Haar reiskleding werd ook voor haar gewassen. Ty liep naar haar tas, die verscholen stond onder het bed, en graaide er wat kleding uit. Haar haar, nog nat, stak ze op. Daarna riep ze een dienster, die zorgde voor de teil met water. Lou zat op een steen aan de rand van een bos. Hij gooide sneeuw naar het bevroren water van een beekje. Hij mompelde dingen tegen zichzelf.... Lisa keek naar Eliza."Alles okey?"vroeg ze aan haar."ja hoor ben benieuwd wie en waar mijn broer is"zei ze"Bedank Lou voor de informatie en jij ook bedankt"zei Eliza tegen haar en pakte het budeltje bijelkaar en samen liepen ze richting de poort en Eliza zwaaide nog een keer voor ze in het donker verdween. Lou kwam net weer aanrijden. Zijn handen waren koud en hij zat diep weggedoken in zijn mantel op Tuhan. Een andere dienster kwam binnen, en legde de gewassen kleding in de kast. Daarna ging ze helpen de teil te verslepen. Toen de dienstertjes de til uit de deur hadden weten te krijgen, liep der 1 terug. "Vergeet U niet om vanavond op het feest van King Arthur te komen, Mylady?" en ze liep weer terug. "Wacht even! Wat voor feest?" Ty stond raar te lkijken. Merlin had het al over het avondeten gehad..maar een feest niet.."Queen Guinevere is hersteld van ahar ziekte, en King Arthur wil samen met haar zijn overwinnen op de Heilige Graal vieren. iedereen is uitgenodigd. Als U me nu excuseerd..."Ty knikte, en liep naar het raam.Lou! Lou keek op terwijl hij stapvoets over de binneplaats naar de stallen reed. Ook hallo.... Ik weet waarom we bij het avondmaal aanwezig moeten zijn..Guinevere is beter, en Arthur wil zijn overwinnen op de graal vieren..en hogstwaarschijnlijk zullen de meeste mensen ons gaan ondervragen..je weet wel...We zijn dus verplicht te gaan.. Lisa was onder tussen terug gelopen naar de kamer die ze nu had samen met Lou en maakte een vuur in de openhaard.Ze ging op een stoel zitten en trok een deken over haar heen en staarde in het vuur.Zachtjes begon ze een kinderliedje te neurieren. Oke, geweldig. Ik ga droge kleding aantrekken.Lou stalde Tuhan en liep het kasteel binnen. Binnen trof hij Lisa aan. Hij haalde luidruchtig zijn neus op, hoestte eens en liep naar zijn tas."Trek iets feestelijks aan ofzow, we moeten over poosje naar het feestmaal. Guinevere is beter...." Lisa schrok op."huh..ja is goed"zei ze en stond op en trok haar tas los waar nog een paar jurken in lagen een hemelsblauwe jurk pakte ze er tussen uit."deze?"vroeg ze aan Lou."Jah, leuk."Hij had t nog koud. Zelf gooide hij een donkerblauwe mantel op het bed. Hij trok een schoon shirt aan, en daarover een dunne zwarte trui.Hij draaide wat aan de ringen om zijn vingers terwijl hij op Lisa wachtte. Lisa was al snel klaar en had in haar oren enkele grote oorbellen gedaan die ze nog in haar tas had zitten."ik ben klaar"zei ze en keek toen naar Lou."1 vraagje...hoe doen we dat met Ty?"vroeg ze aan hem. "Ik neem aan dat we dat zien. Het zal of bekend worden gemaakt door Arthur, of ik moet het zeggen." Hij bood zijn arm aan haar aan terwijl hij de deur open hield. Lisa sloeg haar arm in die van Lou en glimlachte naar hem.Terwijl ze veder liepen kwamen er steeds meer mensen rondom hen heen en al snel waren ze in de feestzaal.Lisa keek de zaal rond opzoek naar Ty. Ty zat op het bed, met der 3 mooiste jurken voor zich.. Echt kiezen kon ze niet.Ze bedacht daarom alvast maar der haardracht.Uiteindleijk koos ze een roodzwarte jurk, tog wel der absolute favo. Der zat kant op, en hier en dar glinsterde een robijn en onyx. Ze stak der haar op, en vlocht het tot op haar schouders, de rest liet ze los. Verder veranderde ze het ringetje ind er lip en neus, door een setje zwarte stenen.Toen liep ze de gng op, en wachtte op Lou en Lisa.Ty, waar zit je? We kunnen je niet echt vinden tussen al die mensen!Lou tuurde ook rond en zag toen Arthur, Guinevere, Merlin en, tot zijn verbazing, Lancelot. ik kom net binnen, ik ben.....linksachterin, bij de grote tafel van Arthur Ty keek rond, en zag een enorme mensen amssa..Ze voelde der maag al omkeren.. Lisa kon Ty niet vinden en trok lou iets naar beneden en fluisterde in zijn oor."Weet jij waar ze is?" "Daar," Lou wees met zijn duim naar de linkerhoek. Hij zag aan de tafel van Arthur drie lege plaatsen. "Denk ook dat we daar moeten gaan zitten...." Ze liepen eropaf. Ty zag Lou aankomen. Ze bleef staan in de schaduwen, tot ze dichterbij waren gekomen. "Heey...Mensen, ik zie der nu al tegenop..." Lisa zag Ty en wilde eigenlijk zwaai maar liep toen rustig naast Lou naar de drie plaatsen."Ben je niet de enige"antwoorde Lisa. Lou schoof de stoel van Lisa naar achteren zodat ze kon gaan zitten. Daarna deed hij hetzelfde bij Ty waarna hij tussen hen in ging zitten. "Heb hier helemaal geen zin in...." mompelde hij terwijl hij vaag naar zijn wijnbeker staarde. Lisa staarde naar Arthur die op stond en aan zijn glas tikte opeens was het doodstil en Lisa fluisterde zachtjes tegen Lou."Ik al helemaal niet".Arthur begon te praten over Guineverre en kwam toen bij het slechte nieuws en keek hier door na Lou en toen naar Ty.Lisa keek naar Arthur en deze staarde als laaste naar haar en begon te praten.Al snel nam Merlijn het over van Arthur. Lou kon wel met zijn kop tegen de tafel rammen. Hij had het gevoel dat iedereens ogen op hen gericht waren. Nog steeds staarde hij naar zijn wijnbeker. Hij hoorde wat mensen dingen mompelen maar lette er niet op. Zenuwachtig frunnikte hij aan zijn kettinkje waar een kruisje aan hing. Ty bleef kalm zitten, en keek ijskoud naar Arthur.."Fijne manier van bekend maken, nietwaar?" siste ze naar Lou"Ik vermoord m...." siste Lou terug. Merlin en Arthur waren weer gaan zitten. Het maal begon. Lou had totaal geen honger meer. Hij keek naar Ty terwijl hij aan z'n derde beker wijn begon."Mag ik zeggen dat je er mooi uit ziet vanavond?". "Dank je wel...Maar als jij zo doorgaat met wijn drinken, kan ik je weer een bloedneus bezorgen, he..?" Ty hief zelf haar glas, en nam een klein slokje. Ze had het niet zo op wijn... "Och, ik slaap nu niet meer bij jou op de kamer, dus jij heb er geen last van." Hij knipoogde naar haar en bevestigde zijn aandacht op Lisa. "Ach, Lisa, als je last van een Dronken Lou heb, ik heb DE oplossing voor je!" Ty knipoogde naar Lisa. "Mep m gewoon een bloedneus, en alles komt goed" Ty nam nog een slok wijn. "Kan iemand het brod even doorgeven..Ik moet toch iets eten.." "Hehehe, gaan we samenzweren? Jemig, meiden...."Hij draaide met zijn ogen en schonk zijn beker nog eens vol. Lisa keek naar Ty en knikte.Zij zelf had ook al drie glazen wijn gehad en bekeek eens de mensen die nu aan het dansen waren.Arthur dansde met Guineverre maar gaf haar snel weer over aan Lancelot om gezellig naast merlijn en tig van zijn soldaten te gaan zitten. Lou zag haar naar de dansende mensen kijken. Hij zette zijn beker neer, stond op en stak zijn hand naar haar uit. "Mag ik deze dans van u?" Lisa keek naar Lou en pakte zijn hand vast terwijl ze naar de dansvloer liepen fluisterde ze:"Ik kan helemaal niet dansen"Ty stelde een kleine, maar vullende maaltijd samen, en observeerde iedereen die aanwezig was. "Nou en, ik ook niet!" Lachte hij. Lisa keek naar Lou en schudde haar hoofd een keer en keek toen naar de mensen die naar hen keken.Vooral omdat het bekend was dat zij van adel was.Maria en de dikke dame liepen telkens rond om de tafels om dingen bij te werken.Lisa ging tegenover Lou staan en er werd een nieuwe nummer gespeeld. Ty glimlachte even naar Lisa, en moedigde haar aan. Zelf hield ze iedereen in de gaten, die ze niet vertrouwde..En dat waren er nogal wat, aangezien ze toch nog wat mensen schuw was... Het was een langzaam nummer. Onhandig begon hij met haar te schuifelen. "Normaal dans ik heel anders. Als ik al dans...." zei hij zachtjes, een beetje grinnikend. Lisa keek eens om haar heen en had al snel door hoe ze hier dansde.Ze vrevolgde de passen van de mensen naast haar en al snel waren ze hetzelfde aan het dansen."Liever goed afgekeken dan slecht geleerd"zei Lisa tegen hem en glimlachte. "Daar heb je gelijk in!" Toen het nummer was afgelopen wou Lou al stoppen. Hij plofte neer in zijn stoel en begon weer aan de wijn. "jah, ga gelijk weer aan de drank, joh!" Ty doopte het laatste stukje brood in de jus, en at het op. Ze spoelde het weg met een slok wijn, waarmee haar eerste glas leeg was. Arthur zag het, en gebood het glas bij te schenken. Ty kon niets anders dan toelaten. "Jij niet dan? Kom op Ty je moet er een beetje van kunnen genieten!" Hij lachte. "Oheej, ik en genieten..hier...? hmmm" Ze zuchtte.."zal lastig worden.." "Probeer het dan!" Lou verplaatste een paar stoelen en begon een gesprek met Merlin. Ty wilde antwoorden, maar Lou was al met Merlin in gesprek.Ze wendde zich af, en sloeg haar ogen neer. Feestjes waren echt niets voor haar. Lou was al snel weer klaar met het gesprek met Merlin. Hij ging weer naast Lisa zitten.Vanaf de overkant van de tafel werd er door een ridder een pul bier naar Lou geschoven. Ze hadden hem al eerder zien drinken en schenen het grappig te vinden.Dus, na dat biertje, en nog een, was Lou weer helemaal zat. Ty keek naar Lou, die maar een end dronken zat te zijn. Ze keek Lisa aan, wenste haar veel succs, en z stond op van tafel. Lisa keek naar Lou en zuchte.Ze trok aan zijn mouw."Wij gaan"zei ze een tikkeltje kwaad en kreeg hem uit zijn stoel.Als slingerend liepen ze naar de kamer en daar legde Lisa lou op het bed en ging voor hem staan en schudde haar hoofd."Moet je nog helpen met omkleden of kun je dat zelf nog?"Vroeg ze een tikkeltje chaggie. "Jaaah!" zijn ogen glinsterden. Lisa keek hem aan."Als dat zo is...misschien moet ik toch eerst slaan"zei ze kwaad terug en begon zijn vest los te knoppen. Lou gebaarde dat ze kon ophouden en deed het verder zelf.Uiteindelijk liep hij in z'n boxershort naar het raam om het gordijn dicht te doen. Lisa keek naar Lou en schudde en keer haar hoofd en kledde zich zelf ook om.Al snel had ze een soort kruik gemaakt en had deze onder hun matras gelegd...Ze handelde nog steeds zoals een dienstmeisje terwijl dat helemaal niet meer nodig was. Lou stond nog steeds bij het raam, met zijn rug naar haar toe."Lisa?". "ja"zei Lisa die de dekens weg schoof en zojuist in bed wilde stappen. "Sorry," stamelde hij. "Sorry voor dat ik teveel drink. Ik kan mezelf erg slecht onder controle houden als ik eenmaal drink...." Lisa keek naar Lou en liep naar hem toe."Kom mee"zei ze zachtjes en kusde zijn schouderblad."Drinken is okey...als je het maar niet te vaak doet"antwoorde ze op zijn vraag en kusde hem toen in zijn nek. "Oke...."Hij liet zich door haar naar het bed leiden. Hij ging dicht tegen haar aan liggen en kuste haar eens. Lisa voelde zich dicht tegen Lou een beetje ongemakkerlijk.En drukte hem iets van haar af en sloeg een arm om haar schouder en liet de andere naast het gezicht van Lou rusten en keek hem eens aan. "Wat is er?" Vroeg hij. Zijn blik zeer vragend maar slaperig. "Huh niks"antwoorde Lisa en keek hem aan."Je bent te warm"zei ze als smoes en sloeg haar ogen neer."Truste"zei ze zachtjes...in de hoop dat hij niet veder zo vragen maar opeens opende ze weer haar ogen."Ach jeweetwel...die kerel spookt nog steeds door me hoofd"zei ze toen zachtjes maar hoorbaar voor Lou."Maar laten we gaan slapen je bent zeer moe"Ty wilde de gang op lopen, naar haar kamer, maar ze werd tegen gehouden door iemand died e weg blokkeerde. "Goeieavond" Het bleek Lancelot te zijn. Hij leek behoorlijk sympathiek, maar de blik in zij ogen stond Ty absoluut niet aanLou staarde haar nog een tijdje aan. Hij was dronken en zijn hersenen werkten niet meer zo snel als gewoonlijk. Maar als hij moe was moest hij maar gaan slapen. Hij ging op zijn buik liggen en viel al snel in slaap.... Lisa staarde nog een tijdje naar Lou en draaide zich toen om waar door ze een heel stuk van de deken mee trok. Lou lag er nu maar half onder, kreeg het koud en snokte het deken terug. Lisa werd wakker van dat deken getrek en draaide zich nu dichter tegen Lou aan zodat ze tenminste meer deken had.Ze trok zelf ook niet meer aan de deken en al snel was ze weer verdwenen in de onrustige droom die ze de laaste tijd vaker had. Ty staarde Lancelot aan. "Ook goedenavond, zou ik erlangs mogen, ik wil graag naar mijn kamer..." Lancelot bleef gewoon staan waar hij stond. Hij probeerde een gesprek aan te knopen, door Ty te vragen wat ze nu allemaal van Camelot vond. Ty beantwoorde braaf al zijnn vragenm, en begon zoch steeds meer en meer te ergeren. "Nee nee"gilde Lisa in haar droom.Niet weten dat ze dat in het echt ook deed."Ga van me af"zei ze veder wat verdwenen in gemoppel.Het zweet brak haar in alle kanten uit en ook Lou kreeg een klap van Lisa.Wat natuurlijk niet de bedoeling was. Lou werd wakker. "HELA!" Hij staarde om zich heen in het duister."Lisa, LISA! Wakker worden!" Hij pakte haar schouder en probeerde haar wakker te maken. Ty was moe, had het niet naar der zin, en voor haar blokkeerde een dronken Lancelot de gang naar haar kamer. Hij bleef maar dorzeuren en ondervragen over Camelot, de Ridders en over het leven van Tyiane zelf.Ty stond zwaar verveeld tegen de muur geleund.."Heb ik weer.." mompelde ze.. "Zei je wat?" vroeg Lancelot...Ty zuchtte. "JAH, ik zou graag NU naar mijn kamer willen!" Ty keek Lancelot recht aan. "Anders heb jij een probleem, denk ik.." siste ze der nog achteraan. Deblik in Lancelot's ogen veranderde. Van Koud, veraderde ze naar Ijskoud, en zijn dronken bui werkte ook wel lekker mee...."Warom? Nual genoeg van het feest?" lalde hij. "Meer dan...."antwoorde Ty, derwijl ze een Qqenta, die verborgen zathaar riem, liet glmsteren in het schemerlicht.Lancelot slikte, leek spontaanweer nuchter te worden, en ging aan de kant. Ty liep snel door. Ze voelde de ogen van lancelot nog in haar rug prikken toen hij haar nastaarde. Lisa moppelde nog wat in haar slaap en werd toen wakker."Lou"zei ze opeens hard en schrok van haar eigen reactie en zag lou naast haar rechtop zitten."Wat is er?"vroeg ze toen verbaasd.En voelde eens aan haar voorhoofd die totaal bezweet was. "Je had een nachtmerrie en heb mij gemept," hij keek niet bepaald vrolijk. "Sorry,sorry"zei ze en gaf hem een kus op zijn wang. "Wat is er?" Zijn blik werdt weer neutraal. "dat ik je gemept heb"zei Lisa en legde de dekens van zich af.Ze trok haar knieën tot haar kin op en sloeg haar armen erover heen."Sorry ik kon er niks aan doen."zei ze weer."ik had weer die nachtmerrie".Net of dit alles verklaarde."Ach jah,kom er wel vanaf"zei ze en keek eens naar Lou. "Ik geloof je niet. Die nachtmerries heb je al een tijd niet meer gehad, toch?" ."Okey sinds de baby is overleden weer"antwoorde ze."Hij vermoord het als het geboren word...beetje vaag maar toch"antwoorde ze."En misschien ben ik wel bang voor de..."zei ze en stopte midden in de zin. "Voor wat Lisa, voor wat?" Hij keek haar doordringend aan, hoewel het donker was in de kamer. Lisa liet haar ogen naar beneden zakken en keek toen weer naar Lou."de eerste keer..."zei ze toen vrij zachtjes."Ik bedoel na die verkrachting..ow lou..ik weet het niet"zei ze zachtjes en staarde toen naar hem. "Lisa, ik wil daar helemaal niet mee beginnen als jij dat niet wil!" Hij hief zijn hand en streelde haar wang. Lisa kroop dichter tegen hem aan en knuffelde hem en geeuwde nog een keer."Laten we weer gaan slapen"zei ze zachtjes terwijl ze haar hand voor de mond legde omdat ze weer moest gapen. "Okey, weltrusten," hij gaf haar nog een kusje en ging toen weer liggen. Lisa kroop dicht tegen hem aan en legde haar hoofd op zijn schouder en viel ook in slaap. At Camelot De volgende ochtend was Lou vroeg weer wakker, met een enorme kater. Hij zat, nog niet aangekleed maar met slechts een deken om zich heen getrokken, in een stoel naar buiten te staren. Naar de sneeuw die langzaam naar beneden dwarrelde en de sneeuwlaag rond Camelot dikker maakte. Ty werd vroeg wakker. Ze kon niet langer blijven liggen en stond op. Ze kleedde zich aan en liep naar beneden. Ze was een van de eersten die in de Grote Zaal aanwezig was. Ze liep naar de keuken, en vroeg om wat brood. Lisa opende haar ogen toen ze het iets koud kreeg.Ze draaide zich een keer kreunend om.En ging toen rechtop zitten.En keek naar Lou die in een stoel voor het raam zat.Ze zuchtte een keer en trok de deken dicht om haar heen en ging nog dieper in het bed liggen. Lou draaide even zijn hoofd om aar Lisa te kijken, maar merkte dat deze waarschijnlijk nog verder wou slapen. Hij staarde weer vaag uit het raam en haalde eens een hand door zijn haar. Lisa klom vijf minuten later uit haar bed en trok zich vliegensvlug om."Morguh"zei ze tegen Lou terwijl ze hem een kus op zijn wang gaf en naar buiten verdween. Hij staarde haar na en besloot zich maar aan te gaan kleden. Zwarte broek, zwart shirt, standaart.... Hij wou zijn weg naar buiten vervolgen voor ontbijt. Lisa kwam in de onbijtzaal Ty tegen en ging bij haar zitten blij dat ze de hulpjes niet meer hoefde te helpen. Lou sjokte ook de eetzaal binnen, plofte tegenover hen aan tafel en staarde naar een bord dat voor hem werd neergezet. "Ook goeiemorgen alle twee. Goed geslapen?" ty had ondertussen al wat brood klaar gemaakt, was was der al aan begonnen "En, m nog nuchter weten te krijgen?" vroeg ze glimlahcend aan Lisa, en ze knipoogde naar Lou. "Niet echt...Heb hem wakker geslagen dus dat ging wel snel"zei ze tegen Ty."en jij?"vroeg ze. "Ik wilde na jullie weg, maar ik werd tegengehouden door een zwaar bezopen Lancelot..sympatieke man, alleen zijn ogen stonden me niet aan. Ik zou m nog wel es willen zien als-ie nuchter is.." Lou wees naar de deur. "Daar heb je m net."Zelf begon hij aan een stuk brood. Lisa keek naar haar bord en had deze vrij snel leeg en keek eens naar Lancelot die blijkbaar last had van een flinker kater. Lou kauwde sago op zijn brood. "Ik hoop dat de winter snel voorbij is. Ga me straks nog dood vervelen!".” Ach dat zal nu ook wel mee vallen"zei Lisa terwijl ze haar bord wegschoof. "Ik kan niet tijdenlang binnen zitten en niets doen...." Hij pakte een beker met water en dronk."Anders ga ik gewoon rijden met Tuhan ofzo...." "Kun je doen"zei Lisa die voor zich uit keek.En opeens op sprong."Ik ga lekker een sneeuwpop maken..in nederland sneeuwt het nooit zo erg"zei ze zomaar. "Tjah...wat kan je in de winter doen op zo'n slot als dit? Toch redelijk weinig inderdaad..en ik heb geen boeken mee genomen..hmmm, misshcin ga ik ook maar de omgeving ontdekken hier.."Lancelot kwam aanlopen, en ging zachtjes zitten. Hij wreef met zijn hand over zn voorhoofd. "Goeiemorgen Sir Lancelot..katertje.........?" Lou proestte bijna een slok water uit. Hij moest lachen en stormde de eetzaal uit richting kamer. Lisa keek naar Ty en Lancelot en legde haar hand voor haar mond om niet in lachen uit te barsten.Ze ging weer zitten en stak toen een stuk brood in de mond en bekeek eens Lancelot.Die er niet helemaal lekker uit zag en een glas water wensde in plaats van wijn. "Ach hou op! Dis nog niets, ik heb wel eens erger gehad" zei Lancelot. Toen zn water voor hem op tafel werd gezet, sloeg hij hij gles in een keer achter over. Gelijk riep hij om meer. "hmm, kweet nog wel een goed middel om nuchter te worden..." mompelde Ty, lichtelijk "onopvallend"Lisa keek naar Ty en hield haar lach toen niet meer."Ik denk dat ik ook maar ga anders maak ik hem nog belagelijk"zei ze tegen Ty en liep naar haar kamer op nog een dikker mantel aan te trekken met een dikke bont kap zodat ze door de sneeuw kon lopen. Lou kwam weer terug, blijkbaar uitgelachen en bezig handschoenen aan te doen."Ik ga denk ik een stukje rijden...." Lancelot keek Ty met lodderige ogen aan, en zuchtte. "Ik denk dat ik m maar niet wil weten..dan..ik had geruchten over onze Lord Leo gehoord...." en weer gooide hij vol glas water achterover."Nou, succes dan, ik ga ook maar eens. Veel..Plezier.."En ty stond ook op van tafel. Ze liep eerst naar haar kamer en pakte een dikke mantel. Toen liep ze Lisa achterna naar buiten. Lisa pakte een hand sneeuw en begon er een bal van te maken.Gelukkig had ze handschoenen aan gedaan.En gooide deze heel hard weg."Veel plezier"zei Lisa tegen Lou terwijl ze nog een keer bukte om een sneeuwbal te maken. "Als je me maar niet gaat bekogelen!" Hij liep snel de stallen in. Daar binnen gekomen liep hij ook snel naar Tuhans stal. Maar Tuhan bleek kreupel...."Godverrrr...."Boos liep hij weer naar buiten. Ty zag een boze Lou uit de stallen komen. "Was der aan de hand?" vroeg ze. Zij was ook opweg om een ritje te maken, maar dan door Camelot zelf.” Tuhan is kreupel...." Zei hij boos. "Da's balen. Is er geen hoefsmid ofzo int kasteel? En vrag anders of je een paar dmag lenen. mag vast wel. Maarjah, ik ga ook maar es." Ty liep de stal in, en zocht Fell op. Lisa keek naar Lou en wilde eigenlijk een sneeuw bal naar hem gooien maar gooide hem toch maar de andere kant op."Misschien weten de stalknechten waar een smit is"zei Lisa en wees naar een jongen die met een baal hooi aan kwam lopen. "Dan heb ik er toch nog niets aan, hij is kreupel!" Hij ging in de sneeuw zitten, greep een hoop sneeuw en begon dat tot een bal te rollen.... "Misschien weet die waardoor"zei Lisa hard terug en gooide een sneeuwbal tegen de staldeur.Hierna begon ze er eentje in de sneeuw veder op te rollen. "Doordat ik gisteren met hem door de sneeuw heb gegalopeerd. De sneeuwlaag is vet dik!"Hij gooide zijn sneeuwbal richting Lisa. Ty liep de stal uit met Fell, die aleen een hoofdstel om had. "Ik ga even een rondje door de stad hoor! Ik zie jullie later!" "Later en doen voorzichtig"zei Lisa tegen Ty.En zag de sneeuwbal van Lou te laat waardoor ze hem tegen haar hoofd kreeg."Gemenerik"mopperde ze naar Lou en gooide en sneeuwbal tegen zijn hoofd. "Hela!" Hij kroop naar haar toe en trok haar onderuit in de sneeuw. Lisa belandde op haar kont in de sneeuw en pakte een hand voel sneeuw en gooide deze richting Lou."Ik krijg je"zei ze lachend en maakte een nieuwe sneeuwbal. "Je krijgt me? Ik wist niet dat ik een cadeautje was!" Hij graaide heel veel sneeuw bij elkaar in zijn armen en liet dit vallen op Lisa. Daarna begon hij te lachen. Lisa keek Lou verontwaaridg aan."This dat je al heb maar anders"zei ze lachend en krabbelde onder de sneeuw vandaan en gooide een sneeuwbal tegen hem aan terwijl ze een eind van hem af rende. "Hehehe, kom hier jij!" Hij rende haar achterna en greep haar vast. Terwijl ze door de sneeuw rolden drukte hij zijn koude lippen tegen de hare. Toen ze eindelijk stil lagen in de sneeuw drukte Lisa,Lou iets van zich af."Je bent gemeen"zei ze met een glimlach en drukte een hand vol sneeuw achter zijn shirt.En probeerde onder hem vandaan te komen,helaas werkte de sneeuw tegen. "Nou zeg.... ik hou alleen maar zielsveel van je!" Hij trok een pruillipje en rolde van haar af. Lisa ging zitten en keek hem aan."Weet ik wel"zei ze toen en pakte zijn kin vast."Ik ook van jou.."zei ze voordat ze hem een kus gaf."Eindelijk mag dit"zei ze toen zachtjes en met pretoogjes. "Gelukkig wel zeg!" Hij sloot zijn armen om haar heen en keek met een glimlach naar haar. Zijn ogen glinsterden. Hij was blij, gelukkig.... Lisa keek nog steeds naar hem en glimlachte terug.Ze pakte met haar lege hand een hand vol sneeuw en keek Lou nog steeds aan.Opeens stprong ze op waardoor hij achterover viel en ging op hem zitten."heb je"zei ze en smeet het sneeuw in zijn gezicht. "Whaaa!" Hij proestte de sneeuw uit en begon haar te kietelen. Lisa probeerde uit zijn gekietel te komen en belande hierdoor naast hem in de sneeuw waar ze snel weg rolde maar lou was iets sneller."Okey Okey Ik geef me over"zei ze onder het lachen. "Okey," hij hield op met kietelen. Hij ging op zijn zij liggen en keek naar haar. Lisa keek naar Lou en glimlachte.Ze stond op en klopt het sneeuw van haar jurk af."Kom we gaan een grote sneeuwpop maken"zei ze met rode wangen van de kou. "Okey," zei hij met een lach. Hij streek wat natte plukken haar uit zijn gezicht. Hij begon een grote bol met sneeuw te rollen. Lisa deed precies hetzelfde.Toen ze klaar was keek ze eens naar de bal van Lou."De jouwe is veel groter"zei ze en keek naar die van haar."De mijne is de kop...ga een wortel halen"zei ze en rende in de sneeuw weg.Na een paar minuten kwam ze terug met een wortel en een oude sjaal. Lisa deed precies hetzelfde.Toen ze klaar was keek ze eens naar de bal van Lou."De jouwe is veel groter"zei ze en keek naar die van haar."De mijne is de kop...ga een wortel halen"zei ze en rende in de sneeuw weg.Na een paar minuten kwam ze terug met een wortel en een oude sjaal. Ty reed stil door de verlaten straatjes van Camelot. Het verbaaste haar enigsinds dat er niemand op straat liep, maar ze vond het niet erg, eerder heerlijk rustig. De mensen hadden waarschijnlijk net zoals zij niets te doen, en verveelden zich alleen maar bij de haard. Wat Ty opviel, was dat Camelot toch behoorlijk groot was. Qua stad, maar ook qua straten. Hier hadden gemakkelijk 3 vrachtwagens naast mekaar kunnen rijden, bedacht ze zich toen ze door een straat reed, waar zo te zien een kleermakersgilde zat. Wat ze nog niet tegen was gekomen was een herberg..En daar ging ze nu nar op zoek, ze had het koud, en ze had dorst.. Lou had de twee bollen sneeuw al op elkaar gestapelt. Hij stond in zijn handen te blazen toen Lisa weer terug kwam. Ze maakten de sneeuwpop verder af. Lisa keek naar de sneeuwpop."Klaar"zei ze met een glimlach."Kom we gaan naar binnen Maria heeft warme chocolade gemaakt"zei ze met een glimlach. Ty vond een ruime herberg in de buurt van het kasteel. Ze was niet de hele stad doorgereden, want de buitenste kringen vertrouwde ze toch niet. De herbergier zag haar aankomen en kwam naar buiten lopen. Hij herkende Tyriane, en bood haar gelijk een plaats aan in de gelagkamer. Fell werd in de stal gezet, en door een staljongen droog gewreven, en gevoerd. Ty kreeg gratis een glas honingwijn. In tegenstelling tot de bekende wijnen, vond ze deze wijn toch wel te doen. Ze raakte in gesprek met iemand die aan de zelfde tafel zat als zij, ook iemand van de burcht, die ze nog nooit eerder had gezien. "Lekker! En we hebben een berenvel in de kamer!" Hij lachte. Samen liepen ze naar binnen. Lisa keek naar Lou en glimlacht.Ze waren al snel bij hun kamer en Maria had al lang een kan met melk in het vuur gehangen.Op het tafeltje stond een klein kannetje met wat bruinachtig spul. Ze kwam net terug met twee bekers. Lou nam deze van haar over. Daarna vertrok Maria weer. "Is die melk al warm?" Lisa keek naar de melk in het kannetje."Bijna"zei ze toen ze een klein slokje had genomen.Opeens trok ze een vreemd gezicht."Ieee dat is geitenmelk"zei zeLou lachte. "Met die chocolade, of wat het ook is wordt het vast beter. Anders spit ik mijn jas nog eens door. Op de een of andere manier blijft al het eten daarin magisch goed...." Hij zette de bekers neer en trok zijn mantel uit die nat van het sneeuw was. "Hoop het"zei Lisa tegen hem terwijl ze de kan van de haak haalde.En naast de kopjes neerzette...Ze schonk de melk in en keek eens naar het poeder."Lijkt niet eens op chocopoeder"zei ze toen ze het er in gooide. "Hmmz, hopelijk smaakt het zo wel!" Lisa gaf hem een van de bekers en ze gingen zitten. Lisa blaasde in haar beker en keek eens naar Lou."Weet je wat vreemd is"zei ze opeens nadat ze een slok had genomen en zowat haar tong had verbrand. "Nou vertel," Lou nam ook een slok. "Nou dit"zei Lisa en keek naar Lou."Ik bedoel...dat wij zo snel dit konden regel gewoon ruzie schoppen met je verloofde en je kunt opnieuw beginnen.." Lou keek bedenkelijk. "Ja, das waar...." Hij was even stil en staarde in zijn beker. "Misschien komen er nog moeilijkheden van Tyrianes pa...." "Misschien lost ty dat wel lekker makkerlijk op of misschien zijn onze dubbelgangers ook wel zo verliefd zoals wij nu"zei Lisa en zakte onderuit in haar stoel."Ach ik vind het maar verwarrend dat dubbel gedoe""Ja...." Hij wist niets te zeggen om de een of andere reden. Stilletjes dronk hij van zijn geïmproviseerde chocolademelk.... "We moeten ons niet al te veel zorgen maken denk ik...." zei hij plots. Lisa keek naar Lou."Laten we gewoon kijken wat er nu weer gaat gebeuren vond die visoen van Ty maar vaag"zei ze terug en keek naa haar kop die allang leeg was ze zette hem terug op het tafeltje en greep een vel en gooide deze om haar heen. "Laten we genieten van momenten als deze!" Hij ging wat dichter tegen haar aan zitten. Lisa glimlachte en sloeg haar vel ook over Lou en staarde in het vuur."geweldig...beter als onze tijd"zei ze opeens zachtjes en gaf Lou een kus. Lou grinnikte. Hij zette zijn beker weg, sloot toen zijn ogen en legde een arm over Lisa's schouders. Lisa kroop dichter tegen hem aan en de warmte deed ook wonder.Lisa voelde zich moe worden. Ty had het wel weer gezien in de herberg. Ze onthield de naam, bedankte de man waarmee ze had zitten praten, en de herbergier voor de wijn. Fell werd gezadeld, en niet veel later reed ze terug naar het kasteel. "Maar toch zal ik blij zijn als de winter over is...." "ja,eindelijk weer bloemen en lekker geuren"zei Lisa en glimlachte."De lente is beter"moppelde ze zachtjes en ging weer rechtop zitten."vraag me af hoe Eliza dat doet zo zonder huis enzo"."Ik denk dat die zich wel red. Naar ik aanneem heeft ze wel meerdere winters overleeft!".” Gelukkig wel"zei ze en gaf hem een kus. Ty kwam terug op het kasteel, en droeg Fell over aan een van de staljongens. Zodra ze weer terug op degrond stond, drong de kou door. Rillend liep ze naar binnen. Ze liep gelijk naar de keuken, en vroeg om een kop warm water. Die kreeg ze gelijk, en, haar handen warmend aan de mok, liep daarna naar boven. Ze zocht een theezakje uit, liet het even staan, terwijl ze zich om kleedde.Daarna genot ze van de warmte van de thee. De winter kroop langzamerhand voorbij. Het begon te dooien tegen het eind van februari. Sneeuwklokjes stonden overal en vogels keerden terug.Lou stond voor het raam naar smeltende ijspegels te kijken. De zon brak af en toe door een dik wolkendek heen. Het was duidelijk te merken dat het weer lente werd. Ty droomde weer het vage visioen..Gelukkig had ze het ook opgescheven, dus ze kon zo nazoeken of het dezelfde visoen was. Toen ze concludeerde dat het zo was, ging ze gelijk opzoek naar Lou. Er werdt geklopt op de deur. "Binnen!" zei Lou. Hij draaide zich om en was verbaasd Ty daar in de deuropening aan te treffen. "Ook goedemorgen....". "Heey...zeg, ik heb zo'n vermoeden dat we binnenkort problemen krijgen, ik heb weer dat visioen gehad, je weten wel, die ene van het begin van de winter..Weer dezelfde beelde, de zelfde volgorde..Het is blangrijk..Ik weet alleen niet wanneer het begint, en bij welk beeld...". "Ik denk dat het dan afwachten wordt!" Lou haalde zijn schouders op."Wat waren al je visoenen ook alweer?" Lisa wandelde op dit moment in de tuinen van Guineverre en zag haar samen met Lancelot ook lopen ze besloot maar niet te nieuwsgierig te gaan doen en bedacht zich opeens de visoenen van Ty die ze in het begin van de winter had gehad. "Mijn visioen... tjah.. Ons drieeen te paard in een onbekend land, vloeiend bloed, Mist, Merlin die ziek wasEen Blauwpaarse vingerhoedskruid, met zwarte stippelsEen heuvelachtig landschap, Wij die worden overvallen in een bos..Brand, en Guinevere en Lancelot.." "Ty,Lou"riep Lisa tegen hen toen ze hen in het oog kreeg."Guinevere en Lancelot..samen in de tuin" zei ze hijgend. "Als je over de duivel spreekt!" Merkte Lou op en hij rolde met zijn ogen. "Ik blijf erbij dat we moeten afwachten op wat er gaat gebeuren...." Lisa keek naar Lou en Ty."Ik dacht aan je visoenen toen ik ze zo net zag"zei Lisa nu vrij normaal."Ik ben bang dat ze uitkomen""Dat bedoel ik dus ook schat.... Maar t is gewoon aanzien. Guinevere en Lancelot zit ik niet zo mee.... Dat van Merlin, overval op ons en die brand zijn des de erger!" ."Daar heb je gelijk in maar waar en wanneer weten we niet dus we kunnen niet hier blijven als we weg moeten bijvoorbeeld terug naar het koningkrijk van Tyraine's vader"."No way dat ik terug ga naar Tyriane's rijk, die d'r pa laat me kruisigen! Of erger! We blijven gewoon hier tot er iets gebeurt en we eventueel weg kunnen of kunnen helpen! Wat denk jij Ty?" Lou keek haar aan. "Tjah, der zit weining anders op dan afwachten, he? En Lou, lag de tijdmachine niet in het rijk van Tyriane's vader...?" "Shit...." mompelde hij. "Najah, daar komen we later dan nog. Jullie willen toch niet weg? Niet voor we ontbijt hebben gehad hoor!" Hij deed zijn mantel om en dreef hen de kamer uit richting de eetzaal. "Hehehehe, tjah, da's effe pech he? Je zal der toch heen moeten" Ty liep naar de grote zaal, en nam er een tafel in beslag. Lisa keek naar Lou en ty en grinnikte."ik wil eerst nog meer weten over dit alles..bevoorbeeld waarom we hier zitten of zo"."Jah, inderdaad. Goh, waarom kwam ik hier ook weer opaf? Mythen en Legenden geloof ik... Zeg, vinden jullie t ook niet zo benauwd hier...." Ty's ogen observeerden de zaal, en werden groot toen ze richting keuken keek."O MIJN GOD!!!!!!!!!!! BRAND!". Lou sprong op. Enkele andere ridders volgden zijn voorbeeld. "We moeten hier weg!" Hij wou Lisa en Ty bij de hand pakken en weg sleuren maar iemand hield hem tegen. Het was Lancelot. "Kom, helpen blussen!" "Lou we vinden de weg zelf naar buiten"Zei Lisa die Ty mee trok riching de gang waar ze snel op werden gevangen door de dienstmeisje. Ty keek om.."Mensen, we kunnen toch nix meer doen! Kijk! De vlammen slaan al over op de wandtapijten!" T dienstertje keek nu ook op, en begon te gillen. Ze besloot dat t toch maar een oed idee was om ook naar buiten te vluchten. Lou had het ook gemerkt en schreeuwde naar de andere ridders dat ze weg moesten gaan. Hij rende zelf terug naar Lisa en Ty. "Nix aan te doen, maar omdat het kasteel toch grotendeels van steen is zal t niet helemaal platbranden.... Ik denk dat we nog wel tijd hebben om onze spullen te halen...." mompelde hij erachteraan.... Lisa keek naar het brandje en zuchte een keer."Ja vandaar dat ze nooit meer wat terug hebben gevonden van camelot..hij vat echt snel vlam"zei Lisa"Kom, spullen halen en snel naar buiten!" Hij duwde Ty en Lisa weg en ging terug de eetzaal in. Hij had Lancelot horen roepen. Ergenst achterin een hoek rijkten de vlammen tot het dak [Oeh, hoog....] daarachter was vaag iemand te zien. Lou ging naast Lancelot staan. "Merlin en Arthur zitten daar nog!"Van achter hem werdt Lou's naam weer geroepen. Lisa en Ty stonden daar met hun en zijn spullen. "Ga! Ik kom zo!" Lisa wou tegenstribbelen en keek twijfelachtig naar de vlammenzee achter Lou en Lancelot, maar ging toen met Ty mee naar buiten. Ondertussen riep Artur iets, luid gehoest van achter het vuur was te horen. Lancelot maakte zich al klaar om duur het vuur te springen. Terwijl deze eropaf rende voelde Lou een kracht door zijn lichaam vloeien, hij draaide zich om en schreeuwde dramatisch: "NEE!"Terwijl Lancelot de vlammen had genadert, en er net door wou springen begonnen deze te zakken, kleiner te worden en doven uiteindelijk. Lou liep naar Lancelot toe die erg verbaasd stond te kijken. Hij kon het verklaren maar had er geen zin in. "Je heb geluk gehad man!" Zei Lou terwijl hij Lancelot een klap op z'n schouder gaf. Arthur bleek in orde te zijn, maar Merlin niet echt....Lou vertrok naar buiten en zag Lisa en Ty al snel staan. Hij liep op ze af en knuffelde Lisa. Lisa keek naar Merlijn en Arthur die verbaasd naar de gedoofde plek keken en zich afvroegen hoe Lou dit had gedaan..Merlijn en Arthur gingen bij hen staan.Lancelot keek om zich heen op zoek naar zijn geliefde. "Ik hoop dat Guinevere is verbrand...." siste Lou terwijl hij naar Lancelot keek. Daarna keek hij bezorgd naar Merlin. Lisa keek naar Guinevere die er aan kwam lopen en naast Arthur ging staan."Scheinheilige"moppelde ze en keek toen naar Maria."Meid wat heb jij?"vroeg ze terwijl ze bezorgd naar het meisje keek die blijkbaar brand blaren had doordat ze Guinevere had geduwt.ook Merlijn zag er al niet lekker uit en moest telkens hoesten. "Lekker vriendelijk..Guinevere is okee..Lancelot niet..Merlin, gaat het?" De man leek nu nog ouder dan dat hij al was. Hij hoeste een paar keer, en stikte bijna. Ty en Lisa grepen de man snel beet, om te voorkomen dat hij vel, terwijl Lou on zijn rug klopte. "Jawel, hoor, het gaat prima.." en weer begon hij luidruchtig te hoesten.."Nou, ik geloof t toch niet echt..." Lisa voelde Merlijn steeds moeilijker adem halen."WE moeten hem ff neer leggen of laten zitten zodat hij beter lucht krijgt.."zei ze en keek om haar heen. "Dat komt niet alleen van het vuur.... Maarja kan natuurlijk ook erger zijn omdat hij ouder is.... We brengen hem naar z'n kamer!"Lou ondersteunde hem samen met Ty en ze liepen langzaam richting de kamer van Merlin waar ze hem op zijn bed legden. "Hmm, ik geloof nog niet dat ze asbest hebben uitgevonden in deze tijd, dus daar zal t niet aan liggen" zei ty, terwijl ze Merlin onder een stapel dekens legden.Hij bleef maar hoesten. "Ik kan proberen.... maar inwendig lukt bijna nooit.... En ik heb me krachten beetje verbruikt door het vuur te doven...."Hij nam Lisa en Ty apart. "We moeten iets voor hem doen, vind ik. Hij heeft ons ook geholpen toen we met dat ene zaten.... Maar ik kan zo snel niets verzinnen...." Lisa keek naar Merlijn."Hij is een engel maar wat kunnen wij voor hem doen..misschien iets met kruiden ofzow maar wat voor 1 weet ik veel heb het nog nooit zo erg gezien"zei ze tegen Lou en keek van hem naar Ty en weer terug."Lord Lou"zei Merlijn en begon weer te hoesten. "Merlin, doe niet zo'n moeite om te praten." Lou liep naar hed bed en ging ernaast zitten. "We moeten wat bedenken om u beter te maken.... Maar...." Lou wendde zich van hem af, keek vragend naar Ty en Lisa. Ty haalde haar schouders op. "Hij zal toch iets moeten zeggen. Hij weet beter dan wij wat heb beter maakt..." "Lou...."Lou draaide zijn hoofd weer. "Ja?"Merlin gebaarde hem nog dichter bij te komen en toen begon hij te fluisteren.Lou knikte alleen en stond daarna op en liep weer naar de meiden."Een of ander geneeskrachtig kruid ofzo.... Of wij het willen halen, Avalon geloof ik...." Mompelde hij. Lisa keek naar Lou."Avalon,Een eilandje in de buurt"zei ze hardop."Daar waar Nimue heen ging....daat waar arthur heen gaat voor dat hij sterft...het best genezingsoord uit de legende"stammelde ze veder."Als we daar heen moeten hebben we er 1 nodig die de weg weet en een boot kan besturen""Pffff, ik kan best een boot besturen...." Lou keek weer naar Merlin. "Merlin, we hebben een gids nodig, weet u iemand?""De zigeuners...." "Avalon...Nounou.....Lady Vivienne van het Meer, Lady of the lake..Ben benieuwd of we die dan ook nog tegenkomen..." Ty schudde haar hoofd. "Dit word nog wat, denk je dat je al vanalles heb meegemaakt, word je naar het legendarische Avalon gestuurd..." "de zigeuners"zei Lisa met een wantrouw iets in haar stem."Laten we dan naar hen heen gaan"stelde ze dan maar voor. "Ik ga wel naar Gerano, licht één van jullie Arthur in?" Lou beende Merlin's kamer alweer uit op zoek naar een bediende die hem kon helpen de zigeuners te zoeken. "Ik ga wel naar Arthur..Ik geloof dat hij, met dat gebeuren van jullie, jou en Lou niet echt meer vertrouwd.." zei Ty tegen Lisa, en ook zij liep de kamer uit. Lou kwam na een klein half uur terug in de kamer van Lisa en hem. Daar trof hij Lisa aan."We kunnen vandaag nog vertrekken.... Eerst reizen we een stuk met alle zigeuners, dan gaat er 1 iemand appart mee...." Lisa knikte."Is goed"zei ze en trok haar tas en die van lou onder het bed vandaan en begon ze in te pakken. Ty moest eerst nog Arthur zien te vinden, en dat was al een klus opzich...Op de een of andere manier was hij na de brand verdwenen ofzo.....Eindelijk had ze hem dan toch kunnen vinden. Een lange discussie volgde en Ty kon, na anderhalf uur..eindelijk weer terug. Al zuchtend kwam ze Merlin's kamer weer binnen gelopen. Lou was daar ook naar terug gegaan om nog even met Merlin te praten, zo goed zo kwaad. Toen Ty binnenkwam stond hij op."We kunnen binnen een uur vertrekken...." zei hij slechts. Daarna wou hij alweer richting zijn kamer vertrekken. "En ik heb ut voor mekaar gekregen Arthur te overtuigen dat we beter zo snel mogelijk konden vertrekken, jah..jemig, zo'n discussie met hem put je helemaal uit zeg!" "Ik neem aan dat je nog wel kan rijden.... Over een half uur gepakt en opgezadeld op de binnenplaats...!" Lou vertrok weer en ging naar de keukens om eten te halen terwijl hij een andere bediende eropuit stuurde om een stalknecht te bevelen de paarden te zadelen. Lisa was eindelijk klaar met de tassen, ze liep nu richting de keukens.Ty ging ook maar es opzoek naar haar spullen..Ze liet de zorgwekkende Merlin alleen, maar dat vertrouwde ze toch niet helemaal. Ze riep een dienstertje, en die ging gelijk aan de slag. Ze zorgde dat merlin niets te kort kwam. Weer een zorg minder..voorlopig. Lou liep net de keukens uit met een zak eten en een paar kruiken water. Hij botste bijna tegen Lisa. "Ik heb genoeg.... kom...." Ze liepen samen terug om de spullen te halen -Lou hees zijn tas ook nog eens op z'n rug- en vertrokken toen naar buiten. Lisa trok haar tas op haar rug en keek om haar heen toen ze buiten kwam.Ze zag dat de zigeuners ook al klaar waren met pakken en geduldig op hun wachtte.De paarden werden net door de stalknecht naar buiten gebracht en Ty,Lou en Lisa konden zo op stappen en vertrekken. Lou begon zijn spullen, en die van Lisa aan Katie en Tuhan te binden. Daarna wachtten ze op Ty. Lou liep zenuwachtig heen en weer te ijsberen. "Waar blijft ze!?" Een dienstmeisje kwam er aan gelopen en bracht nog wat naar de zigeuners die een wagen vol gepakt hadden.Lisa bekeek de kar eens en schudde haar hoofd.Ze ging op Katie zitten en aaide het dier eens over het hoofd. Ty vond haar spullen op de meest gekke plekken terug..Echt een noodplan bij brand konden ze nog wel gaan verzinnenvond ze, toen ze haar tas met kleding in de buurt van de stallen terug vond..uiteindelijk had ze alles bij elkaar, en ging ze opzoek naar de rest. Die stonden op het grote plein al te wachten. Snel bond Ty de nodige spullen op Fell, en de rest gooide ze bij de zigeuners in de wagens. Daarna steeg ze op, gaf Fell een bemoedigend klopje op de hals, en wachtte tot ze zouden vertrekken. Lou en Lisa stegen ook op, De zigeuners in de kar en weg waren ze.De weg was nog modderig door de gesmolten sneeuw, maar het rijden ging best goed. Hoewel ze wegens de kar niet snel konden rijden.... Ze reden via de stad van camelot richting het oosten.Daarna moesten ze via de boeren dorpjes richting Avalon.Lisa nieuwsgierigheid werd nu nog meer geprikkeld maar ook haar bezorgdheid op Merlijn werd grote naarmate ze veder van het kasteel verwijderd waren. Lou beval iedereen te stoppen bij zonsondergang. Er werden geen tenten opgezet omdat ze zo snel mogelijk moesten reizen.Lou was verder erg stil. Hij had laatst nog aan Lisa verteld over zijn leven, over zijn moeder en z'n zusje. Hij ontweek haar een beetje. Maar hij ontweek Ty en de zigeuners net zo goed!'s Avonds zat hij alleen bij het kleine vuur waar ze hun eten boven hadden verwarm. Af en toe gooide hij er wat takjes op. Lisa had het zadel van Katie gehaald en zat er nu op met haar mantel over zich heen geslagen.Ze zuchte een keer en keek voor zich uit de duisternis in.Ze had begrijpelijk naar Lou geluisterd en hij ontweek haar nu.Lisa kon het wel bergrijpen. Ty voelde een bedrukte stemming rond de groep hangen. Niemand leek echt zin te hebben om te praten. Ty zat in gedachten verzonken naar het vuur te staren. Echt veel honger had ze nietLou ging uiteindelijk op een willekeurig plaats liggen en wikkelde zijn deken om zich heen. Hij lag naar Lisa te staren. Maar al snel viel hij in slaap, om niet veel later weer wakker te worden.Hij ging rechtop zitten en keek nog naar de na smeulende as van het vuur. De rest leek ook te zijn gaan slapen.... Ty zat tegen een boom aangeleund. In het vage licht van het as kon ze net zien wat ze aan het schrijven was. Lou lette niet op Ty, verplaatste zijn spullen en ging naast Lisa liggen. Ty keek op, en zag dat Lou wakker was..Toch niet de enige dus..dacht ze.Ze haalde haar schouders op, en ging weer verder schrijven. Lisa die zich net omdraaide schrok wakker en was omhoog geschoten terwijl ze een soort mes stevig vast hield en in de richting van Lou hield.Ze knipperde een keer met haar ogen en zag toen pas dat het Lou was ze slaakte een zucht en mopperde iets van doe dat niet weer. "Sorry schat...." mompelde Lou. Hij gaf haar een kusje en ging toen weer liggen. "is al goed"zei ze zachtjes terwijl ze zich weer op haar oor legde en moppelend in slaap viel. On The Road De volgende ochtend was Lou al vroeg wakker. Hij was bezig zijn veters te strikken en tegelijkertijd een vuur aan te krijgen. Hij kreeg hulp van Lando, een zigeunerjongen van 17 jaar. Hij maakte het vuur aan terwijl Lou zijn veters verder kon strikken. Ty schrok wakker van het gekras van haar hongerige vogels. Ze rolde uit haar deken, greep haar schrift en potlod bij mekaar voor iemand anders t zou zien, en borg het op. Ze rekte zich uit, en stond op. De meesten waren alweer wakker Lisa werd als laaste wakker en zettuh meteen haar haren vast in een staart en ruimde haar spullen op.Ze liep naar de zigeuners die alweer het ontbij klaar aan het maken waren.Ze begon 1 van de vrouwen te helpen. Lisa overhandigde Lou zijn ontbijt. Hij bedankte haar en begon met tegenzin te eten, hij had eigenlijk geen honger. Lisa liep heen en weer en ging uiteindelijk naast Lou zitten met haar ontbijt.Ze was sneller klaar dan hem en keek hem eens aan."heb je geen honger ofzo?"vroeg ze terwijl ze naar zijn bord wees die amper aangeraakt was. "Hm? Nee, niet echt.... Niet dat het niet lekker is ofzo...." Hij had zin om weer iets spontaans uit te halen maar hield zich in. Hij pakte de rest van zijn eten in een schone lap in en ging toen zijn dekens opruimen. Lisa ruimde de borden op en wasde ze af met 1 van de zigeuners.De rest hadden de kar alweer ingepakt en wachtte op de rest. Lou zadelde Katie voor Lisa en bond haar spullen erbij. Hij steeg zelf al op en wachtte tot Lisa en de zigeuner klaar waren. Ongeduldig stond hij heen en weer te dribbelen met Tuhan. Uiteindelijk reden ze weer verder, een pad op, een bos in. terwijl ze in het bos kwam waren er alweer luidruchting de vogels bezig met nestjes bouwen.Af en toe kwam er 1tje nieuwsgierig bij de reizigers kijken. Lou voelde de onrust van de vogels, er was nog iets anders in dit bos. Maar mischien was het gewoon een lynx of iets dergelijks. Ty wilde net wat zeggen over de sfeer, maar hield zich toch in. Waarschijnlijk zou het alleen maar erger worden als ze er wat over ging zeggen. Ze keerde zich helemaal in zich zelf, en lette niet meer op de rest. Fell zou de andere paarden wel volgen. Lisa keek om haar heen en hoorde opeens geen vogels meer.Ze haalde haar schouders een keer op en knalde zowat tegen het paard voor haar op.De zigeuner was stil blijven staan.En vertrouwde blijkbaar het zaakje niet. Lou spoorde Tuhan aan en ging naast Gerano staan. "Wat is er?" "Wolven.... Dat wordt vannacht extra wacht." "Oh, dat geeft niet...." zei Lou en hij bood zichzelf meteen als wacht aan. Gerano knikte. "Het wordt al snel weer donker, laten we hier op het pad het kamp opslaan." Lou stemde toe en even later hadden ze meerdere vuren gemaakt. Om de wolven op afstand te houden. De zigeuners waren alweer druk heen en weer.Lisa kon hen nauwelijks bij been en besloot maar te gaan zitten.Het helpen had ook geen zin ze waren zo goed georganiseerd. Yay..wolven..Ty had de hele weg niets gezegt, en ook nu hield ze alles wat ze dacht voor zich..Het zal allemaal wel. Een par uur later was inderdaad het gehuil van wolven dichtbij te horen. Ty was net buiten de vuur kringen, opzoek naar 1 van haar vogels die ze al vanaf halverwege de dag niet meer had gezien.Hier en daar hoorde ze geritsel, en hoorde ze diep gegrom. Ty voelde zich niet geheel op haar gemak, maar de vogels waren belangrijk voor haar. Ze keek omhoog, om de checken of ze meevlogen..maar Idon was achter gebleven, en Ishjha was dus kwijt. Ty lette niet op, struikelde over een wortel, en viel voorover. Toen ze weer opkeek, keek ze recht in de groen opgloeiende ogen van een wolf. "Ty? TY!" Lou was al zo'n beetje zijn wachtpositie aan het innemen en was aan het checken of iedereen er was. Alleen Ty en één van haar vogels ontbrak. "TY! WAAR ZIT JE?" SSSSSSSSSSSST!! LOU! Zachtjes! Ik zit hier recht voor een wolf, okeej??Ty probeerde contact te maken met de wolf. Hij staarde haar alleen mar recht aan. "ssss..ik doe niets..." en Ty hield haar handpalmen op. De wolf besnuffelde ze even, en leek daarna te knikken. Ty stond zachtjes op. Ze hoorde niets van de wolven om haar heen. De wolf voor haar moest de roedelleider zijn..Langzaam liep ze terug naar het kamp. De wolf volgde. Lou, de wolven volgen me, maar ze doen niets..Zorg dat iedereen rusig is zo meteen, anders weet ik niet wat er gaat gebeuren "Oke, mensen, nu allemaal rustig zijn...." Lou gebaarde dat ze moesten gaan zitten en vooral hun smoel moesten houden. Ty liep de kring van vuur weer binnen, met de roedelleider achter haar. De rest van de wolven bleven net buiten de kring. Hun ogen reflecteerden in het licht.De zigeuners schrokken op, maar hielden zich rustig. "Ik denk datze alleen ontzettend honger hebben..moet je kijken!" Ty wees naar de roedelleider, waarbij de ribben haast door zijn vel staken. "Ty, het enigste wat we hebben is brood! En we kunnen echt geen eten missen. Trouwens, als wolven niet genoeg te eten hebben doden ze meestal toch de zwakste van de roedel?" Lou was ook weer gaan zitten. "Kheb geen idee....Ik kan het ze vragen..." Ty keek naar de grote wolf, die nieterg op zijn gemak leek, maar hij hield zich in. het was zo te zien niet zo'n grote groep. "Ehm, vragen...?" Lou staarde naar een van de andere wolven."Ty, die beesten moeten hier weg!" Lou vertrouwde het niet. Lisa staarde naar de wolfen en keek eens achter haar de roedel was niet groot maar ze hadden waarschijnlijk een beren honger niet alleen de leider was dun ook de rest bleek een heel eind uit gebeent te zijn."De winter is streng geweest"mompelde ze voor zich uit. "Jah, vragen..ik kan met dieren praten..." Ty kek van Lou weer terug naar de wolf "Ty, schiet verdomme op, die beesten zijn niet te vertrouwen!"Normaal had Lou niets tegen wilde dieren, maar hij vertrouwde het nu niet, om de een of andere reden. "Okeej okeej, ik ga al!!" Ty stond een beeje pissing op, en liep met de wolf weer weg van het vuur. Dit kan even duren..en Ty verdween in het duister De rest van de roedel volgde. Lou haalde opgelucht adem. Hij ging naast Lisa zitten en sloeg zijn deken om zich heen. "Er hangt iets in de lucht hier...." mompelde hij. "En dat is?"vroeg Lisa die geen trek meer had en dus haar brood weg stopte en haar mantel wat dichter om haar heen sloeg. "De dieren hier in het bos gedagen zich vreemd...."Lou trok een draadje uit zijn deken."Maar de sfeer hier is ook niet al te best...." "De winter zal wel streng zijn geweest,die wolfen waren uitgehongerd"zei Lisa en keek eens achter haar waar nu de duisternis de over hand nam."Ik weet niet misschien moeten we maar zo snel mogelijk door reizen...ik doe zo geen oog dicht". "Ik bescherm je wel," lachte Lou. Hij sloeg zijn arm om haar heen. "Maar ik ben het met je eens dat we snel verder moeten reizen...." Lisa grinnikte."Het ligt nu aan Ty of we nog sneller moeten door reizen.Vertrouw die wolfen niet zo"zei en glimlachte terug."Ach ze kan het vast wel zo krijgen dat ze ons niet meer lastig vallen"zei ze vol met vertrouwen. "Dat denk ik ook wel...."Lou geeuwde, maar hij moest nog wacht zijn. Slaperig gleed zijn blik van het vuur naar Lisa. Hij glimlachte naar haar en keek weer naar het vuur. Lisa glimlacht en gaf Lou een kus op zijn wang en geeuwde zelf ook al."Je steekt me aan"zei ze lachend en keek naar de zigeuners.1 van hen bleef wakker de rest maakt aanstalt om naar bed te gaan."Ik denk dat ik ook maar ga slapen"zei ze en geeuwde nog eens.Ze hoopte dat ty zo weer terug kwam. "Okey," hij keek weer naar haar. "Ik blijf hier, doe de wacht nog, zie wel of ik dan nog ga slapen...."Hij haalde een hand door zijn haar, gaf Lisa nog een kus en gooide toen nog wat hout op het vuur. "Truste"zei Lisa en stond op pakte haar deken en ging op het zadel van Katie liggen die ze weer als kussen gebruikte. Tegen de ochtend kwam Ty weer aanlopen.Ze had niet de hele nacht met de wolven zitten praten, maar ze was in slaap gevallen, en toen had de roedel haar warm gehouden. De wolven begrepen dat zij, het ook moeilijk hadden, en dat ze al het eten moesten bewaren voor de reis. Lichtelijk teleurgesteld namen ze afscheid, en sjokten het bos weer in. Ty had wel medelijden met de wolven maar er was weinig anders te doen. "Goeie morgen!" Lou had geen oog dichtgedaan die nacht. Hij zat alweer met tegenzin op een stuk brood te kauwen. Lisa woelde in haar deken,ze had een gevecht met zichzelf en haar slechte nachtrust zorgde er voor dat ook zij nu eens eerder als de rest wakker was.Ze ging op haar rug liggen en keek naar de bomen boven haar.Het was rond om hen nog steeds dood stil. "Ze zijn weg hoor, ze laten ons met rust. " Ty ging zitten, en nam wat eten van Lou aan, die hij aanbood. Opeens begon het onder de bomen te waaien en een frisse ochtend wind ging langs Lisa gezicht en ze ging rechtop zitten.Rond om haar heen begonnen de zigeuners ook al wakker te worden een ontbijt te maken.Ook Lisa kreeg wat aangeboden maar ze schudde haar hoofd.Ze had nog geen honger. Gerano kwam naast Lou zitten. "Waarschijnlijk reizen we deze dag voor het laatst met je mee.... Micha gaat dan verder met jullie." Hij wees naar een jonge man, waarschijnlijk net zo oud als Lou. Lou knikte. "Jammer dat jullie niet verder meegaan...."Ontbijt, het inpakken, alles ging langzaam en stilletjes voorbij.Ergens rond het middaguur moesten ze stilhouden, er lag een boom op de weg. Lisa steeg af en grinnikte naar de zigeuners die de boom niet van de weg kreeg.Ze stond op en ging hen helpen. Lou bleef koppig op Tuhan zitten. De paarden zouden er zo over heen kunnen, maar de kar niet! "Hebben jullie een bijl?" Gerano knikte. "Nog één, de rest is bot....""Geef maar...." Lou deed zijn mantel en trui uit en pakte de bijl van Gerano aan. Na inspannend in de boom te hebben gehakt deed hij ook z'n T-shirt uit. Zweet droop over zijn rug en borst. Hij kreeg het er verschikkelijk warm van.Zigeunerkinderen en wat oudere meisjes kwamen naar hem kijken terwijl de rest nog wat zat te eten of te drinken. Aan de ene kant genoot Lou van de aandacht, maar aan de andere kant had hij die van iemand anders gewild. Toen hij de boom door de helft had weten te hakken konden ze hem verschuiven. Lou leunde op de bijl en stond te hijgen. "Heb me in tijden niet zo ingespannen!"Hij riep naar Lisa om hem zijn kruik met water te brengen, maar de zigeunermeisjes bleken haar voor te zijn. Nu begon hij zich eraan te ergeren. Hij dronk wat, deed zijn shirt en zijn mantel weer aan, voor de trui had hij het nog te warm, en gaf toen de bijl terug aan Gerano.Ze stegen weer op. Lou reed even naast Lisa. "Jij, ik, vanavond, knuffelen...." Daarna spoorde hij Tuhan aan en ze reden weer verder. Lisa had hem verbaasd aan gekeken.Maar nu ging 1 van de zigeunersmeisjes achter hem aan en ze hoorde achter haar ook al twee over hem praten.Ze zuchte een keer en werd jarloers.Het begon in haar maag te borrelen terwijl ze achter haar steeds veder over zijn lichaam begonnen te praten.Lisa keek eens achterom.Er kwam zelf 1tje naast haar rijden en vroeg allerlei vragen over Lou.Ze beantwoorde deze met een botheid in haar stem."Hij is van mij"sisste ze erachter aan toen het meisje naar achter ging.Deze keek haar aan.En keek toen naar Lou."Ga weg"zei ze."Jij blijft van hem af met je vingers"sisste ze weer kwaad terug. Lou ging maar weer naast Lisa rijden. Overduidelijk en hard vroeg hij aan haar: "Eliza, SCHAT, zal ik voor vanavond wat wild schieten?" "Lekker,Schat"zei Lisa terug en keek eens naar het meisje die net naar achter ging.En stak haar tong uit."Lord Leo"zei deze en keek naar Lisa.Ze wilde eens meer over hen weten,en misschien kon ze wel meer dan dat krijgen. Lou grinnikte en reed weer wat naar voren. Hij haalde zijn boog al tevoorschijn, misschien kon hij ondertussen al wat schieten. Het meisje trok een prulipje en Lisa werd meteen met rust gelaten met een breed glimlach keek ze voorzich uit.Ze keek naar Lou die zijn boog had gepakte.Opeens reed het meisje weer naast haar.Ze keek naar haar en staarde toen weer naar Lou."Wat ben jij eigenlijk van hem behalve zijn schat?"Vroeg ze uitdagend.En keek naar Lisa met schittering in haar ogen."Wat gaat jou dat aan hoer"zei deze en zette een draf in waardoor ze een eind van de dames vandaan reed en vlakbij Lou in de buurt kwam.Ze had het nu wel gehad met die meid.Deze reed haar achterna en ging naast Lou rijden en begon om een verleidelijke toer vragen aan hem te stellen. "Wat? Eliza? Nee, mijn verloofde hoezo?"Lou richtte nu een pijl op haar en ze reed meteen weer weg richting Lisa. Lou keek even over zijn schouder richting haar en grijnsde. Lisa keek vuil naar haar."Aha,zijn verloofde"zei het meisje en reed wat dichter naar lisa toe."En zoent hij lekker?"vroeg ze zachtjes en ging veder met meer vragen.Inplaats van te antwoorde balde lisa haar hand in een vuist en keek met een rood hoofd naar het meisje en haalde toen uit.Waardoor het zigeunermeisje van haar paard viel."Dat gaat jou toch niks aan"zei ze en keek haar vuil aan.De hele stoet stond toen opeens stil.En het meisje greep naar haar wang.En keek naar Lisa."Jij..."riep ze naar haar."Ach hou je mond,Hoer"riep Lisa terug.En reed richting Lou en bleef daar staan.Het zigeunermeisje werd door een andere overeind geholpen en ze reden nu veder. Lou wou bijna in lachen uitbarsten. "Ik houd tenminste van vrouwen met pit!" Merkte hij op en knipoogte naar Lisa. Lisa glimlachte en was blij dat ze haar een mep had verkocht."Hopen dat ze nu op houd"mopperde ze nog ff maar glimlachte toen weer.1 van de zigeuner mannen lachte hard."Geef je niet ongelijk"zei deze tegen Lou en keek toen naar het zigeuner meisje die duidelijk er een blauwe plek aan overhield.Een zigeunervrouw gaf haar een lap met kruiden en zei dat ze voortaan ook van andere mannen moest afblijven.Vooral als ze van adel waren. Lou was de rest van de dag in een goede bui. Tegen de schemering waren ze net uit het bos. Aan de rand sloegen de zigeuners hun kamp op. Dit keer uitgebreider. Lou had wat wild weten te schieten, en ze waren bezig met het vlees ervan te braden.Lou zat dichtbij Lisa en zat voordurend naar haar te glimlachen. Het zigeuner meisje was niet meer in de buurt van Lisa en Lou gekomen en zat nu aan de andere kant met de vrouw te praten die bezig was met groente.Lisa keek naar Lou."Zo mag ik je"zei ze en glimlachte.Ze gaf hem een kus op zijn mondhoek."Deed trouwens wel goed"zei ze en keek eens naar haar hand die behoorlijk dik was op gelopen.Een andere zigeunermeid kwam naar hen toe en gaf hen hun eten. Lou merkte dat het meisje naar hen zat te kijken. "Lisa...."Ze keek weer naar hem. Hij boog voorover en zoende haar vol op de mond. Toen hij klaar was ging hij met een grote grijns zitten eten. Het meisje had met grote ogen toe zitten kijken. Ze liep nu weer weg en keek nog een keer naar Lou en Lisa.Lisa had een grote grijns in op haar gezicht en begon toen met eten.Ze at niet veel en zette toen het bord voor haar neer en ging tegen Lou aan leunen. "Ben eigenlijk wel blij dat ze niet over iets anders hebben gevraagd...."Hij schoof zijn bord ook weg ."Hoe bedoel je?"Vroeg ze en streek een haar uit haar gezicht.” Nou, als ze al vroeg naar hoe ik zoende, ze had best nog dieper op in kunnen gaan...." Lisa keek naar Lou."Ben blij van niet dan had ze er nog 1 gekregen"zei ze.En keek toen weer naar hem."En daarnaast hoe moest ik die vraag beantwoorden" "Ehm, door te liegen en te zeggen wat ze wil horen, dat ik dus geweldig ben," zei hij en hij lachte. Lisa grinnikte."En waarschijnlijk is dat alleen maar de waarheid,aangezien je er geweldig uit ziet,geweldig zoent...."zei ze zonder nadenken maar maakte het niet af."Laat dat laaste maar zitten"mompelde ze en stond op.Gaf Lou een kus op zijn wang en liep met de twee borden weg. Lou grinnikte nog na. Hij staarde Lisa na. Toen ze weer terug kwam en naast hem ging zitten zat hij nog te grinniken. "Misschien ben ik wel waardeloos...." Lisa staarde hem aan."Volgende onderwerp"zei ze en gaf hem een kus op zijn mond hoek waarna ze op zijn schoot ging zitten met haar gezicht naar hem toe."Misschien"zei ze en gaf hem een kus in zijn nek. "Slijmbal, je gaat daar gewoon van uit, dat ik super ben. Zie jij daar eerst maar eens achter te komen!" hij prikte haar in d'r zij. "Nou ja zeg"zei Lisa en duwde hem naar achteren.Samen vielen ze naar achteren.Waardoor Lou op zijn rug lag."Weet je"zei ze terwijl ze naar hem keek."Ik een slijmbal wat ben jij wel niet dan.."zei ze. "Uhm.... een kontlikker?" Zijn handen gleden snel over haar rug naar beneden, maar hij hield zich nog in ."ie bah"zei ze en leunde naar voren en fluisterde in zijn oor."Denk dat we maar eens weg moeten gaan,straks denken ze rare dingen van ons".” Oeh, ja, kom we gaan slapen." Wat hij dus niet meende, hij was nog niet moe.... Ze stonden samen op en gingen weer bij hun spullen zitten. Lisa ging naast hem zitten en streek met haar hand over zijn wang."Eigenlijk ben jij best gemeen"zei ze zachtjes in zijn oor en beetje hem toen in zijn lelletje. "Dan moet je me niet bijten, wordt ik alleen nog maar gemener...." Hij prikte haar weer in d'r zij. "ja en"zei ze tegen Lou terwijl ze hem in de nek begon te zoenen.En daarna begon ze hem te kietelen. "Je zit me uit te dagen!"Hij zoende haar en beet in haar tong terwijl hij probeerde haar handen weg te houden zodat ze hem niet meer kon kietelen. Lisa hield al op met kietelen."Auwa,Ik daag jou uit...man dat was me tong"riep ze uit toen Lou haar los had gelaten,ze pakte zijn kin vast waarna ze hem zoende."Okey, ik zal niet meer bijten...." Hij gaf haar nog een kusje en ging toen op z'n rug liggen, nog steeds naar haar kijkend."Je bent zo knap...." fluisterde hij. "Niet zo knap als jij"zei Lisa terug.En ging op haar buik naast hem liggen.Ze legde een arm rond zijn borst en keek hem aan.Ze gaf hem nog een kus op zijn mond en ging met haar hoofd op zijn borst liggen. "Pffff, ik en knap, ik heb me al een paar dagen niet geschoren, straks zie ik er vet oud uit als ik een baard heb!" Hij lachte weer en streelde haar. "Je bent net zo mooi als dat je een mooi karakter heb...." Lisa werd er stil van."Zal wel"zei ze terwijl haar wangen rood werden.En ze pakte zijn hand vast en gaf er een kus op. "Tuurlijk...." Hij legde zijn hand tegen haar wang. "Geen twijfel aan!" Lisa ging rechtop zitten."oke"zei ze zachtjes en keek naar Lou haar wangen waren nog steeds rood."Maar toch blijf ik er bij dat jij mooier bent"zei ze er achter aan.En kusde hem zachtjes op zijn voorhoofd.Hierna ging ze weer op haar buik liggen en legde haar hoofd op haar handen en bleef zo naar Lou staren. "Jouw mening he...." Hij rekte zich uit en geeuwde eens. "Dat wordt morgen waarschijnlijk een hele tijd galloperen...." Hij keek dromerig naar Lisa. Lisa grinnikte."Waarom dat?"vroeg ze verbaasd ze was geschrokken omdat ze weer eens aan het dagdromen was. "Ik vind dat we moeten opschieten, en als morgen de rest van het zigeunerkamp niet meegaat, en slechts één van hen, kunnen we lekker doorrijden!"Hij gaf haar nog een kusje. "Vandaar"zei Lisa en geeuwde"Maar op de hele tijd te galoperen is toch niet goed voor de paarden die worden ook moe"zei ze en keek naar De zigeuners die nog steeds rond het kampvuur zaten en een liedje ofzo aan het zingen waren. "Jah, okey, we rusten wel, tuurlijk!"Lou vouwde zijn handen onder zijn hoofd en sloot zijn ogen."Zullen we maar gaan slapen?". "Moet dat?"vroeg ze terwijl ze weer naar hem keek.Ze geeuwde nog een keer."je hebt gelijk"zei Lisa en gaf Lou nog een kus waarna ze op zijn borst ging liggen met haar hoofd. Lou kon net bij zijn tas en kreeg een deken te pakken. Hij legde het over hen heen, sloeg zijn armen om Lisa heen, kuste haar nog eens en was al snel vertrokken. Ty bleef nog een tijdje wakker. Ze had de hele dag tegen niemand wat gezegd, en had merendeels helemaal achteraan gereden..Wat der precies was, wist ze niet, maar ze wilde toch dat mensne haar maar even met rust lieten, als ze van hun leven houden. Terwijl de zon net begon te op te komen, en de eerste zonnestralen door het wolkendek braken, werdt Lou wakker, merkend dat Lisa nog bovenop hem lag. Hij zorgde voorzichtig, zonder haar wakker te maken, dat hij onder haar uit kwam. Lou stond op en staarde vaag om zich heen terwijl hij zich uitrekte. Hij merkte dat Micha al op was, en bezig een vuurtje te maken. "Morge.." Ty kwam aanlopen. Ze had die nacht een eind van de rest vandaan geslapen. Ze voelde zich nog niet geheel top, maar het ging al wat beter. Haar vogels gleden vanuit de bomen naar de grond, en landden vlak naast haar. Micha zag de vogels en glimlachte even. Lou haalde zijn handen door het haar en geeuwde. "Môge..., ik ga Gerano zoeken.... Wil snel weg...."Hij liep weg iets mompelend over sterke zwarte koffie. Ty keek m na, en trok haar schouders op. De aaide Ishjha, die vlak naast haar zat, over de rug. Idon was weer een boom ingevlogen,en wachtte tot er fatsoenlijk eten kwam. "Mijn dochter gaat ook mee...." Vertelde Gerano aan Lou. "Wat? Lena? Waarom?""Omdat zij de weg naar het Heilige Avalon ook moet weten. Micha zal haar ook de weg wijzen. Ik neem aan dat jullie snel willen vertrekken. Ik zal haar roepen."Lou ging bij Micha zitten en maakte iets van thee. Toen Lena aan kwam lopen keek hij naar haar op. Hij glimlachte even maar praatte toen weer verder met Micha, althans dat probeerde hij, want Micha leek alleen op Lena te letten. Maar toen kwamen er mensen aanzetten met eten, dus Lena vertrok weer."He Ty, hier!" Hij gooide haar wat brood toe. "Dank je wel..." Ty scheurde wat van het brood af, en hoopte dat de vogels het zouden eten. Omdat ze eigenlijk niets meer dan brood hadden, kregen de vogels, die natuurlijk een menu met veel vlees gewend waren, nauwelijks voedingsstoffen binnen. En het was al te zien dat Idon magerder was geworden. Lisa werd ook een keertje wakker en had in de gaten dat Lou weg was.Ze ging rechtop zitten en wreef door haar ogen.En ging toen opzoek naar de rest. "Lisa! Schoonheid, het is tijd voor ontbijt, we vertrekken snel!" Riep Lou naar haar toe ."We kunnen al weg heb geen honger"zei ze terwijl ze haar deken oprolde en deze aan Katie vast maakte. Ty was zelf alweer opgestaan, en ging ook haar spullen halen. Ze rolde haar dekens op, en bond ze achter het zadel van Fell. "Hmm, je moet eigenlijk wel eten, maar ja... Ik trommel Micha en Lena even op...." Lou vertrok, kwam snel daarna weer terug en zadelde Tuhan. Micha en Lena kwamen met hun paarden aanlopen. "Ik eet onderweg wel"zei Lisa en maakte het zadel vast.En sprong daarna op Katie."Gaat zij ook mee?"vroeg ze toen. "Uhm, ja.... Maar ik verzeker je dat Lena geen interesse heeft in mij...." Hij knipoogde naar haar, sprong op Tuhan en spoorde aan. Alle zigeuners zwaaiden hen na terwijl ze weg draafden, en toen ze uit zich waren overgingen op galop. Ty reed, ondanks de nu veel kleinere groep, toch nog achteraan. Er hing iets in de lucht...Maar wat wist ze nog niet..Misschien had het te maken met het visioen. "Anders had ze het wel geweten"zei Lisa terug en keek naar Lena die naast Micha ging rijden. "Lena is veel aardiger dan die andere wijven...."Lou keek naar de wolken die boven hen opeenpakten. "Ik verwacht regen...." Lisa keek naar Lou."Kan wezen"zei ze en gaapte nog een keer.Voordat ze Katie de sporen gaf.Om bij de groep te blijven. Die avond reden ze nog een tijd in het donker door. Lou dreef ze verder tot ze in een dichte bomen groep konden rusten. Zoals Lou had voorspeld ging het regenen, en niet zo'n klein beetje ook, het plensde! Lisa keek kwaad voor zich uit terwijl ze haar mantel over haar hoofd hield."Das lekker"mopperde ze. "Zorg dat de paarden niet te nat worden.... Anders worden ze ziek en dat kunnen we echt niet hebben!" Lou liep hen allemaal dingen te commanderen. Uiteindelijk kroop hij in een deken en ging hij tegen een boom aanzitten. Micha had gezegt morgen hopelijk de waterkant te berijken. Lisa plofte neer en streek haar natte haar uit haar gezicht."Heb honger"mompelde ze zachtjes zodat lou het niet kon horen ze had namelijk de hele dag nog niks gegeten.Ze liep naar Micha toe en vroeg of deze misschien nog een broodje had.Gelukkig voor Lisa was het zo.Hierna plofte ze met een droge deken naast Ty neer.En voerde diens vogels met haar laaste hap brood. Lou staarde vaag naar de regen. "Regen moet niet in de grote mate naar beneden vallen, dan is het fijn...."Tuhan stond zenuwachtig heen en weer te dribbelen. Normaa bond Lou hem nooit vast, maar nu wel, anders zou hij zou de regen in lopen. Lou had het van Lisa wel gemerkt, maar zei er niets over.... Hij kroop dichter naar haar toe en sloeg zijn arm om haar heen. "Koud...." mompelde hij. Lisa glimlachte naar hem en sloeg haar deken om haar heen.Micha en Lena waren bezig het vuur brandend te houden maar met al dat natte hout wilde dat niet lukken.Lisa zuchte en dacht aan haar warme huisje met een kachel en een heerlijke geur van gebakken broden en koekjes.Ze glimlachte bij de gedachte. Ty wikkelde haar doorweekte vogels in een handdoek, en wreef ze droog..Als het morgen weer zo zou gieten, kon ze niet verder, want dan konden de vogels niet vliegen. De nacht liep langzaam voorbij, mensen konden niet slapen wegens de regen, maar die werd al minder en hield rond zonsopgang op.Lou strekte zich uit en begon met Tuhan wat rondjes te lopen. Lisa keek naar haar kleding en mopperde wat.Ze zorgde ervoor dat haar haren in een hoge staart zaten en toen ging ze Katie droogwrijven.Zoals ze dat ooit eens had geleerd op een opleiding.Ze zadel haar toen weer op en keek naar de andere paarden. "Ontbijt, nu, en je MOET ontbijten...." Zei Lou met nadruk toen hij terugkwam met Tuhan. Hij haalde uit zijn tas een brood en nog wat anders. Hij liep naar Ty en gaf iets aan haar. "Hier, vlees, het is het enigste wat ik nog heb. Geef maar aan Idon en Ishja...." ."Vooruit"zei ze en keek naar het brood die ze kreeg van Lou.Met moeite kreeg ze het naar benden en trok toen een glimlach."Zo goed".Ty nam t vlees aan, wikkelde de vogels uit de handdoeken, en voerde ze. Door de bladeren was slecht te zien of het de hele ag droog zou blijven. Ty hoopte van wel.” Goed hoor schat." Hij gaf haar een kus op de wang en at zelf snel ook wat brood. Lisa glimlachte naar hem en hielp toen Lena met haar paard. "Kunnen we vertrekken?" Vroeg Lou terwijl hij zelf zijn tas aan het zadel bond. "Ja"zei Lisa die net klaar was met de singel van Lena en deze had haar tas ook al bevestig. "Oke, dan gaan we gewoon. Het regent niet meer, dus we kunnen gewoon doorrijden. Micha, jij voorop!" Lou steeg op en sloot de groep. Lisa reed in het midden en keek naar de lucht.Eindelijk een licht bewolkte lucht.Er zal vast geen regen vallen als ze geluk hadden.Haar haren waren nog nat en ze was verkouden geworden van de vorige nacht.Ze moest vaak niezen. Het waaide harder, Lou verklaarde dit doordat ze aan de kust kwamen. Tegen de middag, toen ze net door een rij bomen waren gereden, zagen ze het water. Lou slaakte een kreet van blijdschap, en galoppeerde naar de waterkant. "Eindelijk!" Ty liet Fell overgaan tot galop. Toen ze vlak bij de waterrand waren, liet ze Fell halt houden. Ze keek even over het water, en keerde toen om. "Wat gaan we doen? Wachten tot morgen voor we oversteken..of hoe dit ook werkt.." "Uhm, mist? Ik zie geen mist...." Mompelde Lou. Micha die vlak naast hem stond knikte. "Wij gaan niet verder mee, maar je moet wachten tot de mist opkomt voor je gaat varen, je moet in oostelijke richting varen...." Lou knikte. "Vertrekken jullie nu al?" "Ja, we willen zo snel mogelijk terug zijn bij de anderen.... Als we nu vertrekken hebben we de mogelijkheid zo morgen in te halen...."Lou knikte en schudde de hand van Micha. "Bedankt!"."Veel sterkte...." Daarna draaiden ze om en reden weg."Die wilden gewoon alleen zijn, zag je zo!" Lou steeg van Tuhan af en dumpte zijn tas op de grond. "Nou, als we toch op de mist moeten wachten, kan ik net zo goed ff zwemmen!". "Jij ben gek! Zwemmen??" Ty probeerde zo goed als kwaad een vuurtje aan te leggen, en sloeg een zooi dekens om zich heen.."ik heb ut al ijskoud..". "Wil je m'n oksels ruiken?" Vroeg hij terwijl hij zijn mantel uitdeed. "Ik hou me in...die opmerking zeg ik maar nie hard op....Njah, als je bevriest..Ik ga je der nie uitvissen, okeej?" en Ty wikkelde zich dieper in de dekens. Ook de vogels zaten in een gedoken. "Ik heb het niet zo snel koud...." Lou trekte zijn trui, shirt en broek uit en hij rende het water in. "Die is gek"zei Lisa die net terug kwam met een mantel en een deken.En hem na keek."Brr"riep ze uit en ging naast Ty zitten.Die het blijkbaar ook koud had. Lou kwam algouw weer druipend van het water terug. "Wist je dat het zout water was.... We zijn gewoon bij de zee aangekomen!" Zei hij terwijl hij een hoop handdoeken zocht in zijn tas. Zo goed zo kwaad als het lukte kleedde hij zich om terwijl hij nog een stel handdoeken om zich heen had geslagen. "T was daarom wel koud ja...." Lisa schudde haar hoofd en dook nog dieper in de dekens.Het begon al te schermeren en het begon aardig koud te worden aan de waterkant. "Kijk, de mist komt opzetten over zee!" Riep Lou uit terwijl hij ernaar wees. "Maar, nu ik erover nadenk. We hebben een probleem...." Ty en Lisa keken hem niet begrijpend aan. "Waar laten we de paarden, en hoe komen we aan een boot!" Ze keken elkaar even aan, maar haalden hun schouders op. Lou stond op en begon te ijsberen. Plots zag hij in de schemering ergens licht vandaan komen. "He, misschien is daar iets!" Lisa keek naar het licht."Misschien kunnen we de paarden gewoon los laten lopen hier in de wildernis"zei ze en keek toen nog eens goed naar die lichtjes."Lijkt wel een bootje"zei ze en stond op.Vaag in de mist zag men dat een klein bootje hen kant op kwam.Ze keek nog eens goed en haalde toen haar schouders op concentreeder zich en men hoorde alleen maar een plons.Daar waar Lisa had gestaan lagen nu alleen nog maar haar mantel en dekens.Lisa greep zich vast aan het bootje."Wie is daar?"vroeg een stem aan haar."Lady Eliza"zei Lisa en klemde zich vast aan het bootje."Ik dacht dat U wel wat hulp kon gebruiken om aan land te komen"."Ik stem niet mee in dat we de paarden loslaten...." zei Lou tegen Ty. Daarna liep hij ook naar voren. Een kleine man, zo te zien een stalknecht of wat, en een soldaat zaten in een roeibootje. "Wie zijn jullie en wat doen jullie op het land van King Valior!" zei de soldaat. Lou glimlachte even. "Kan ik niet eens mijn eigen vader opzoeken?" Zei Lou en daarna volgde hij met zijn naam. De soldaat keek hem met grote ogen aan. "Lord! Wat doet u hier? Nee, laat maar, kom met ons mee naar het kasteel!"En dus liepen zij langs de kant richting zuid, waar zij al spoedig meer licht zagen. De paarden liepen naast hen en ze kwam al snel bij een kasteel aan.Het mannetje was druk in gesprek met lou en vroeg hem van alles hoe het was gegaan.Lisa wikkelde een derde deken om haar heen en hoopte dat ze snel naar binnen konden om op te drogen. Binnen werden de paarden in de stallen gezet, en Ty en Lisa werden naar een kamer gebracht. Lou werdt richting King Valior gebracht. Lisa had zich meteen voor de openhaard genesteld en keek niet eens op toen de dienstmeisjes met soep en brood en vers gebakken vlees binnenkwamen.Lisa's maag begon te rommelen toen ze de geur op ving. Lou bleef een lange tijd weg, het was buiten al helemaal duister, de maan stond hoog aan de hemel, voor hij terug kwam. Hij zag er moe uit en zei niets. Lou liet zich in een stoel glijden en sloot zijn ogen, diep zuchtend. "wat is?"vroeg Lisa die zojuist binnenkwam lopen in een schone jurk en haar haren nog afdrogend."je ziet er moe uit""Ik BEN moe...." zei hij zacht. "Ik vertel het morgen wel, ik vraag een bediende me naar mijn kamer te brengen...." Hij stond weer op, kuste Lisa, zei gedag tegen Ty en vertrok weer. "Hey wacht"zei Lisa en rende hem achterna."Wat is?"vroeg ze met nadruk toen ze naast hem ging lopen en zijn hand vast greep. "Ik ben moe.... Gewoon moe.... En moe van het allemaal te moeten regelen, deze queeste...."Hij keek haar even aan. De bediende die Lou had geleid opende ergens voor hen een deur.Ze stapten binnen en Lou staarde met ongeloof naar de grootte van de kamer."Kom op ik snap je niet helemaal"zei Lisa en trok hem naar haar toe."Vertel"zei ze en staarde in zijn gezicht."Lou..."zei ze en liet hem toen los. "Ik heb weer een heel blaatverhaal tegen King Valior moeten ophangen. Leo schijnt al jaren hier niet meer geweest te zijn...."Hij pauzeerde even en ging op het reusachtige bed zitten."En ik heb kunnen regelen dat we de paarden hier konden laten staan en dat we een roeiboot konden krijgen."Hij was weer stil."Maar...."Hij hield meteen weer op en ging liggen. "Maar..."herhaalde Lisa en ging op haar knieën op het bed zitten.En keek naar Lou.Ze zuchte en kroop naar hem toe en gaf hem een kus op zijn mond.En haar haren hingen langs zijn gezicht...."Maar wat"herhaalde ze toen nog een keer en keek hem poeslief aan. "Niets...." Hij prikte in haar buik."Alles.... weetikveel...."Hij zuchtte weer eens en zag toen Lisa's gezicht."Oke oke, ik dacht terug aan die avond twee dagen geleden...." "Was is daar mee?"vroeg ze en ging naast hem zitten. "Dat geblaat over die zigeunermeisjes en dat over hoe ik zoende enz." "Ow dattes"zei Lisa en grinnikte."Zoals ik al zei het is de waarheid,maar dat je daarop eens op komt"zeiz e terwijl ze haar koude handen onder zijn trui legde.En hem een kus op zijn buik gaf. Hij kreeg kippevel. "Pleeze, kap daarmee, je weet wat ik wil, maar geen geleuter meer daarover...." Lou draaide zo dat Lisa naast hem terecht kwam en hij op zijn buik kwam te liggen. Lisa ging rechtop zitten en zuchte."En dat is?"vroeg ze zachtjes en keek toen naar haar handen die begon te trillen. "Ik ga hier niet verder op in...." mompelde hij met zijn hoofd in het kussen terwijl hij zijn mantel lostrok. Lisa stond op en stak een kaars aan waarna ze in de vensterbank ging zitten en naar Lou keek die veder worstelde om zijn kleding uit te doen. "Ik ga slapen...." mompelde hij terwijl hij het deken wegsloeg. Hij keek twijfelend naar Lisa. Toch liep hij naar haar toe. Hij pakte haar bij de kin en kuste haar zacht op de mond. Haar hand ging naar die van Lou.Ze gleed van de vensterbank en belande voor lou."Welstrusten"zei ze en gaf hem een klein kusje terug. "Jij ook...." Daarna liet hij haar hand los en stapte in het bed."Bed is veel te groot voor mij," mompelde hij nog.Lisa grinnikte en ontdeed zich van haar mantel en zware jurk.Haar onderjurk liet ze aan en kroop het bed in en naast lou. Ty had een kamer met een klein balkonnetje. Ze was al vroeg wakker en merkte de vogels op. Ze hadden wat vis gevangen, en waren bezig deze nu te eten. Lou werdt ook al vroeg weer wakker. Hij stond stilletjes op en kleedde zich aan.Hij wandelde wat door het kasteeltje, maar zorgde ervoor dat hij iedereen kon ontwijken, hij had geen zin in moeilijke vragen van bediendes of dames van het hof ofzo.Hij kwam aan bij de kamer van Ty, en klopte zachtjes op de deur. Ty zag een van de vogels de kop richting de deur draaien. Ty stond op, en deed de deur open. Voor haar stond Lou."Ook goeiemorge..jij ben vroeg.." Ty liep terug naar de vogels, en liet de deur open. "Ja, ik wou even praten...."Lou stapte naar binnen en sloot de deur."Ik heb gisteren dus een heel gesprek met Leo's pa gehad. God, wat kan die gast lullen....Enfin, jij moet beetje uitkijken tot we vanavond met de mist vertrekken, dat nieuws van "onze breuk" vond hij niet zo leuk...."Hij keek even naar de vogels en toen weer naar haar. "Verder kunnen we onze paarden hier stallen en heb ik een boot geregeld." Ty glimlachte even.."hehe, kan t me voorstellen..Ik denk toch wel dat ik hier de hele dag ga rond hangen.." "Ik zal tegen de bedienden zeggen je eten te brengen.... Ik kom je vanavond wel ophalen, en anders zie je me nog wel verschijnen." Hij gaf even een flauwe glimlach, maar verdween toen weer naar buiten, naar de binnenplaats.... Eindelijk werd de slaapkop ook eens wakker en keek eens rond in de kamer van Lou.Lisa zuchte en rekte zich een keer uit.Ze kleedde zich snel weer om en liep richting de keuken ze had een berenhonger gekregen. Lou zat op de binnenplaats zelf wat brood te eten, en kruimels naar wat vogels te gooien. Hij wist niet bepaald veel over Avalon, dus had hij zo zijn twijfels.Hij keek wat rond naar staljongens en hofdames die over de binnenplaats liepen. Camelot was zo anders geweest! Maar Lou genoot wat van de rust hier.Hij zag Lisa langs een van de ramen lopen en stak zijn hand even op, in de hoop dat ze hem had gezien. Opdat moment had Lisa naar buiten gekeken en zwaaide terug.Als snel kwam ze terug met een 2 broodjes en ging naast Lou zitten."Goeie morguh"zei ze vrolijk. "Goede morgen, lekker geslapen?" Hij gaf haar een kus op de wang en gooide zijn laatste kruimels naar de vogels. "Ja hoor"zei Lisa nadat ze eens na gedacht had."Bed was alleen vanochtend te groot"zei ze en keek hem eens aan.Waarnaar ze haar brood op at en de overige kruimels naar de vogels gooide. "Ik was een beetje vroeg wakker. Ben al langs Ty geweest. We vertrekken trouwens vanavond."Hij legde een hand op haar been. "Cool"zei Lisa en gaf hem een kus op zijn wang."Maar wat was er gisteren avond?"Vroeg ze aan hem. "Niets, niets.Was moe, had beetje teveel wijn gekregen enzo.... De King leek erg blij zijn zoon weer te zien...."Hij maakte een vaag gebaar van dat die gast getikt was. Z'n verhaal klopte niet, dat wist hij. Maar hoe kon hij wat hij echt bedoelde nou zomaar zo zeggen!? Lisa keek hem aan."Aha"zei ze en stond op.Gaf hem een kus op zijn voorhoofd en zei/vroeg:"Die vader van Leo moet vreemd wezen..maar ik ga nog ff opzoek naar iets..zie ik je zo weer?" "Ja, ik ga terug naar mijn kamer," antwoordde hij bedenkelijk. Hij keek haar naar terwijl ze wegliep. Op zoek naar wat? Vroeg hij zich af. AL snel had Lisa een tuintje gevonden en was opzoek naar een soort kruid.Om iets meer kracht te krijgen.Ze liep toen al fluiten richting de kamer van Lou en vond Lou hier aan.Ze gaf hem een zoen en maakte toen wat water warm. "Waar ben je mee bezig??" vroeg hij nieuwschierig aan haar. "Met een thee"zei Lisa en gooide de kruiden bij het warme water."Nieuwsgierigaagje"zei ze en gaf hem nog een kus. "Ik? Nieuwschierig?" Hij stak zijn tong naar haar uit, en ebsloot zichzelf maar te gaan scheren. "Dat zou ik maar niet nog een keer straks ben je hem kwijt"zei lisa uitdagend terwijl Lou was weggelopen.Ze schonk zich een glas thee in en liep er mee naar buiten.Ze ging voor de kamer op de grond zitten en dronk rusitg haar thee op.Denkend aan de tijd voordat ze hier waren.Ze kreeg een beetje heimwee. Ty, in een witte jurk van de keer, joeg de vogels met het restant vis van het balkon af. Ze had uitzicht op de tuin en de voorkant van het kasteel. In de verte was de zee te zien. Ty ging tegen de muur aan zitten, en legde haar voeten op de kanteel voor haar. De wind speelde met haar mouwen en rok. De vogels hadden de vis al snel op, en vlogen weer terug. Ze vlogen aandachtig rond de wapperende stof van de jruk, tot ze dat niet meer interresant meer vonden. Toen gingen ze op de kantelen zitten, en poetsten hun veren. Lou scheerde zichzelf en staarde wat uit het raam. Desondanks de goede nachtrust was hij nog moe. Hij leunde tegen de vensterbank en keek naar de lichte bewolking boven het kasteel en de bossen daarachter. Opeens schrok Lisa op 1 van de dienstmeisjes kwam er aan gerend en zocht naar Lou."Lord LEO"zei ze toen ze de deur naast Lisa opende. Lou schrok, draaide zich met een ruk om en haalde opgelucht adem toen hij het dienstertje zag. "WAT?" snauwde hij, toch best wel boos. "Je vader wil je spreken over de reis naar Avalon"zei het meisje en keek toen op naar Lisa.Deze was achter haar gaan staan."Wat is?"vroeg ze aan haar."Lord Leo wordt geroepen door zijn vader...ook zijn mede reisgenoten moeten even langs komen het gaat namelijk over de reis naar Avalon"zei ze vriendelijk tegen Lisa. "Ik haal Ty, uhm, ik bedoel Tyriane wel."Lou liep naar de kamer van Ty en klopte op de deur. Lisa wachtte in de gang en keek eens naar het dienstmeisje."En bevalt het leven hier?"vroeg ze aan haar uit verveling."Ja,lady"zei ze en keek eens naar Lisa."Gij is toch de nieuwe verloofde van Leo"zei ze en kreeg een rood gezicht.Lisa keek haar eens aan."Zo de geruchten gaan hier ook al snel"zei ze en keek eens naar het dienstmeisje."maar Lady"zei ze en keek eens naar haar.Ze zweeg toen er een soldaat aan kwam."De koning verwacht u allen in de vergaderzaal"zei hij en verdween weer. Geergerd draaide Ty zich om, en pleurde bijna van de kantelen af."WAT nu weer?!" "Sorry Ty, me pa vraagt om me, en de rest. In verband met Avalon," riep Lou door de deur heen. "Kan die dat dan niet op een ander moment doen?!" mompelde Ty toen ze met moeite van haar plekkie afkwam. Snel haalde ze even en borstel door der haar, en deed de deur open. "Loop maar voor..." Ze liepen met z'n allen naar de troonzaal waar Leo's pa, King Valior voor het raam stond te wachten. Valior zat al in de zaal en stond."Leo,Lady's neem plaats"Zei hij en wees naar de stoelen die er stonden.Voor Ty en Lisa werde de stoel aangeschoven.Hij richtte zich tot Leo en keek van Ty naar Lisa terwijl hij zei:"De boot die ik zou regelen voor jullie ligt vanavond klaar aan de over.Mijn beste ridder zal met jullie meelopen."zei hij en liet zijn blik nog eens op ty vallen. Ty sloeg haar armen over elkaar, en staarde strak terug. Lou protesteerde. "Vader, u weet dat we het alleen afkunnen! En daarbij, IK ben de beste ridder hier!" Lou sloeg zijn armen over elkaar heen.De King schudde lachend zijn hoofd. "Je bent niet veel verandert jongen. Maar ik wil niet dat er iets mis gaat. Er gaan geruchten rond van een roversbende...."Lou haalde zijn schouders op. "Was dat alles?" Valior keek hen aan."Ik wens alleen nog vanavond een feestmaal met jullie"zei hij en keek van Leo naar Ty en toen terug op Lisa."Ik wens jullie nog een prettige verblijf".En hield toen Lou apart."Ik wens jou en je nieuw verloofde voor het eten nog te spreken"Lou rolde met zijn ogen, maar stemde toe. Toen ze terug naar de kamer liepen vroeg hij zich eigenlijk af hoe het met de moeder van Leo zat.... "Wat heeft die vader van jou?"vroeg Lisa verbaasd op de manier dat hij naar haar had gekeken beviel haar niet helemaal.Ze klemde zich al snel weer aan Lou vast en keek hem een lief aan. "T is me vader niet...." Mompelde Lou terwijl ze in hun kamer aankwamen. "Slechts een van mijn voorvaderen.Maar ik weet het niet. Hij gelooft misschien niet dat ik Leo ben...." "Ik weet niet hoor"zei Lisa "en met die rovers....misschien heeft dat iets met die visoen van Ty te maken""Oh, ik ben er wel zeker van. Maar ik heb geen zin in die maaltijd...."Lou keek in zijn kledingkast en zag een matel liggen met het wapen van de familie Valior erop. Hij keek er aandachtig naar en liet het aan Lisa zien. Het bestond uit een zwaard en zwaluw. "3 keer raden waar ik dit eerder heb gezien...." "Bij jou thuis,in het familiealbum misschien of op je huis of in de woonkamer....weet ik veel..."zei Lisa en raakte hem eens aan. "Het is toevallig ook mijn familiewapen he...." Hij wees naar zijn rechterschouderblad. "Heb t daar laten tatoeëren...." En hij grinnikte. Daarna ging hij op het bed zitten en staarde wat voor zich uit. "Omdraaien"zei Lisa en wilde trok Lou's trui omhoog en vergleek de twee wapens."Sakkraju"riep ze uit."Niks veranderd"maakte ze haar zin af.En liet de trui van Lou weer los. Lou grinnikte. "Ik zei het, voorouders he. King Valior lijkt op mijn grootvader. Ik lijk op Leo. Ik heb verteld dat mijn moeder oorspronkelijk Engelse is. Zie hier al het bewijs!" Maar Lou zuchtte. "Ik vraag me af hoe het met Eliza staat...." Ty, lichtelijk kwaad omdat ze van haar plekkie werd gehaald voor zo iets nutteloos, liep haar kamer weer in, en sloeg de deur achter zich dicht. De vogels vlogen even geschrokken op, maar gingen al snel weer verder met het poetsen van hun veren. Ty stak het balkon over, en keek naar de zee. Ergens daar lag avalon...Ach, ze zouden het vanzelf wel merken..Ze draaide zich om, en nestelde zich weer tussen de muur en een kanteel, en staarde weer naar de lucht. "Ik heb geen idee,ik heb nog nooit zo'n wapen gezien bij ons in huis,dus ik weet niet eens of het wel klopt van dat Adel zijn.En daarnaast Eliza is sterk hoor ze red het wel in deze tijd beter als ik ooit zou kunnen"antwoorde Lisa terwijl ze de mantel los liet en voor het raam ging staan.Ze sloeg haar armen over elkaar heen. "Wat is er?" Vroeg Lou terwijl hij opstond en naar haar toe liep. "Ik heb een beetje heimwee naar huis,en dat van gisteren avond zit met nog steeds dwars"zei ze zonder om te kijken. "Ja, ik verlang soms ook naar huis," Zei Lou, haar andere opmerking ontwijkend. "Waarom..."zei Lisa en draaide zich om en begon aan haar jurk te peuteren.Ze was zenuwachtig. "Wat? Waarom ik naar huis verlang?" "Ja"zei Lisa en ging in de vensterbank zitten. "Ik vind dat het avontuurtje wel lang genoeg heeft geduurd," Lou sloeg zijn ogen neer. "Ik vind nog wel dat we Merlin moeten helpen, uiteraard. Daavoor zijn we nu zo ver gekomen. Maar ik heb het wel gezien. Ik wil lang voor de tv hangen en m'n gewone leven weer opbouwen.... Aangezien dat helemaal was ingestort na m'n moeders dood." Hij keek weer op aar haar. "Uiteraard samen met jou...." "Dat natuurlijk,ik weet niet ik verlang meer terug naar al dat luxe,tv,broodrooster echte chocolade,beter schoenen en kleding die niet zo strak zitten"zei ze met een glimlachje en sprong uit de venster bank gaf Lou een kus."En natuurlijk de radio"zei ze terwijl ze een rondje draaide. "We zullen eens met Ty moeten overleggen...." Hij ging nu zelf bij het raam staan en keek weer over de zee uit. "Eerst dat avondmaal overleven, en dan naar Avalon...." "Ik hoef ook niet direct weg"zei Lisa die op het bed was gesprongen en er nu op haar knieeën zat."Ik hoop niet dat de koning wat in de gaten heeft"zei ze op een boze toon."Ow sorry ik bedoel je grootvader"zei ze en verbergte haar glimlachje. "Aaaah, hou erover op!" Maar hij meende het niet. Hij sprong naast haar op het bed, streelde haar wang. "En over gisteravond, ik was gewoon vaag bezig. Maar waarom zit je daar over in?" "Ik ben gewoon een preutse kip"zei ze en keek hem aan."nee geintje"zei Lisa en grinnikte."Gewoon...ik denk dat nog banger voor mezelf ben dan voor jou,maar laten we er over op houden"zei ze en gaf Lou speels een kus in zijn nek. Ty had verder de hele dag geen last meer van mensne die haar stoorden. Ze zat nog steeds tussen de muur en de kanteel op het balkon, en bekeek ruiters die af en aanreden, de vogels die niet wisten wat ze moesten doen, en de zee, die ze straks over zouden varen. De lucht begon al snel donkerder te worden, en hier en daar waren de eerste sterren al zichtbaar. Mensen renden heen en weer, toortsen werden onstoken en de laatste ruiters werden hartelijk verwelkomd. Ty besloot maar es van haar plekje te komen, en maar -met veeel tegenzin- naar het diner te gaan. Ze kleedde zich even om -ditmaal een donkerbauwe jurk met zilveren stiksels-en liep de kamer uit. Ze passeerde de kamer van Lou en Lisa, bleef even twijfelend staan, en besloot toch maar aan te kloppen. Lou opende de deur, hij stond in met z'n bovenlijf ontbloot omdat hij ook aan het omkleden was. "Wacht je op ons? Kom dan maar binnen...." "Niet bepaald wachten, maar kliep toch langs, en ik dacht dat t wat geselliger was om met zn allen anar onze ondergang te gaan..zolang der geen vergif in t eten zit ist goed..maar ik neem aan dat die voorvaderen van jou zo vriendelijk nog wel zijn...." Ty liep de kamer binnen, en plofte op en stoel neer. Lou rommelde wat tussen zijn kleren, trok een zwart t-shirt aan, en pakte de cape met het familiewapen. Lisa was ook nog bezig. Lou ging tegenover Ty zitten. "Vergif in het eten, hoe kom je erbij?" "Jah kweenie..kzeg ook maar wat...Je weet dat-ie niet blij is met die verandering in die verloving met onze voorgangers...Maarjah..ik zie er in elk geval zeer naar uit, dat diner.." "Ik vertrouw het ook niet helemaal, maarjah, anders kunnen we nog keihard wegrennen ofzow...." Lou lachte wat maar dat stierf snel weg. "Ik hoop dat het goed gaat met Merlin...." "Jah, noujah..je snapt in elk geval wat ik bedoel.." Ty staarde voor zich it toen Lou over merlin begon. "Ik hoop dat-ie het red, jah..Avalon ontdekken okee..mjah..." Met veel gemopper en geklungel was Lisa eindelijk klaar.Op een of ander manier kreeg ze de jurk niet dicht.En de dienstmeisje deden geen moeite om haar hier mee te helpen."Kan 1 van jullie helpen?"Vroeg ze toen ze bij Lou en Ty aan kwamen.Toen Lou haar jurk dicht had gedaan pakte ze een egale mantel en was klaar om naar het diner te gaan.Ze had het gesprek van Lou en Ty niet helemaal gevolgd."Kunnen we gaan of moet er weer eerst een bediender komen om ons te halen"zei Lisa ze had het nog niet gezegd of er werd op de deur geklopt. "Als je over de duivel spreekt...."Ze werden naar de eetzaal gebracht voor het diner. Toen Lou binnenkwam, en de vrouw naast King Valior zag zitten moest hij even slikken. Hij kneep in Lisa's hand.Ze werden naar hun plaatsen begeleid, Lou naast Valior, naast Lou kwam Lisa en daarnaast Ty.... "Die is knap"fluisterde ze naar Lou wijzend op de Koningin.Het eten werd geserveerd en Valior bracht een toost uit.Op het nieuwe stel en natuurlijk op zijn koninkrijk.Ook Ty werd hartelijk welkom geheten en als vriend van de familie beschot.Ze mocht komen warneer ze maar wou.Toen de Koning ging zitten begon hij met zijn vrouw te praten.En een grote kalkoen werd door midden gesneden en verdeeld onder de mensen die er waren. Ty boog voorover, oplettend dat haar haar en kleding niet in het eten zou zitten, en keek Lou en Lisa aan.."Nou..dat verliep al soepeltjes..niet waar? Moest hij jullie niet nog spreken, ofzo?" "Uhm, ja straks na het eten...."Lou staarde naar de koningin. "Waarom moet zij nou op mijn moeder lijken...?" mompelde hij. "Omdat het een voorouder is"zei Lisa zachtjes terug."Ik hoop dat dat niet al te erg wordt"zei ze tegen Ty. "Succes dan alvast..t zal vast wel loslopen" Ty kreeg een stuk van de kalkoen voor geschoteld, en hier en daar werden schalen wild neer gezet, achterin stond vis, en er werd af en aan verschillende groenten gebracht. Een dienster schonk wijn in. Ty zuchtte. Ty en Lisa keken al hoofdschudden naar Lou die met glunderende ogen naar zijn beker wijn keek. "Noujah...." begon Ty met een grijns..."Heel veel succes alvast!" Lisa knikte met een glimlach. Ty boog naar Lisa toe, en Fluisterde dat ze maar beter Lou effe in de gaten kon houden. "Niet te veel"Zei Lisa,en zei dreigend erachter aan"want dan slaap je maar lekker buiten.En anders helpt ty wel ff met nuchter worden"zei ze en gaf Ty een knipoog. Lou keek nors maar beloofde niet veel te drinken. Met tegenzin at hij wat. King Valior wou nu blijkbaar nog niet met hem praten.Hij wendde zich weer tot Lisa en Ty. "Jullie hebben ook niet veel vertrouwen in mij en wijn he? Pffff, ik ga me dood lachen als jullie dronken zouden zijn!" "Wat niet gebeurd!" Ty had de wijn stieken in een bak met planten gegoten, en hoopte maar dat de bloemen niet dronken zouden worden. De dienster wilde alweer bij schenken, maar Ty vroeg snel om wat anders te drinken, met hoofdpijn als excuus"Hmpf, jullie spelen vals!"Lou keek de tafel rond en zag dat er eigenlijk niet veel mensen aanwezig waren. Waarschijnlijk was het rijk van Valior niet zo uitgebreid.Een nar liep wat kunsten uit te halen. Lou keek verveeld toe. De bediendes waren alweer bezig met de schalen weg te halen. "Wie zegt dat ik snel dronken word"zei Lisa nog voordat ze net als Lou vervelend voor zich uit staarde en alleen nog maar wijn ging drinken waardoor Lisa mee glazen dan Lou op had toen de meeste mensen al weg gingen en Ty werd aangesproken door een aantrekkelijk ridder die haar probeerde te versieren. Ty ging op zijn aanbod in om een wandeling in de tuin te maken, maar dat kwam voornamelijk om haar gedachten even te ordenen. Het was een grote chaos..en ze wist zelf niet echt meer wat e moest doen. Misshcein werd het tijd om weer terug te gaan. Lou en Lisa werden bij King Vaior geroepen. Lou had nog net tegen Ty weten te zeggen dat ze niet te lang weg moest blijven. Lisa liep achter lou en King Valior aan.Ze was al vrij aangeschoiten en besloot alleen maar ja en nee te knikken voor ze er wat verkeerd uit gooide. Lou hield Lisa's hand vast. Ze gingen naar de troonzaal, waar zo te zien nog maar ent de haardvuren, fakkels en kaarsen waren ontstoken. King Valior ging zitten. Lou en Lisa bleven nerveus staan. De ridder vertelde van alles, maar Ty lette niet op. Ze dacht na over de reis naar Avalon, haar visioen, en nog meer andere dingen. De vogels vlogen hoog boven hun, alles in de gaten houdend. King Valior gebaarde naar twee stoelen en keek toen naar Lisa.Hij wilde van alles over Lisa weten en vooral of ze ook van Adel was.Lou die het meest gelezen had vertelde het verhaal zeer snel."Dus je wilt zeggen dat je pas weet dat je officeel van adel bent?"Vroeg hij aan Lisa.Lisa knikte en keek vertwijfeld naar Lou.King valior trok een bedenkelijk gezicht en keek toen naar Lou."En wanneer wilde jullie gaan trouwen?"vroeg hij serieus."Sir daar hebben we nog niet eens overnagedacht"zei Lisa nerveus.De koning keek haar eens aan en liet nog meer wijn brengen."Laten we dan op jullie verloving drinken"zei hij en een bediende kwam er aan gelopen met de wijn en zette het op een klein tafeltje die naast de stoel van de koning stond.Hij schonk drie glazen in en verdween weer.De koning begon toen over koetjes en kalfjes te praten met Lou.Na een klein uurtje kwam ook de koningin langs en gaf Lisa en Lou een kus op de wang en vroeg of ze vriendelijk wilde vertrekken,ze moest nog wat bespreken met de koning. Lou bleef nog even versteend naar de koningin kijken, maar Lisa pakte hem bij de hand en ze verlieten samen de troonzaal."Kom, we gaan weg...." zei Lou. De ridder die met hun mee zou gaan stond buiten te wachten. Voor het maal hadden ze hun tassen al ingepakt. Ty was er ook al. "Op naar Avalon"zei Lisa en keek nog een keer achterom. Avalon Lou kreeg een fakkel overhandigd, en met z'n 4en treden ze buiten de muren van het kasteel. Lou keek nog achterom en zag dat de koningin en King Valior voor een raam stonden. Hij zuchtte en liet het achter zich.Ze kregen een kleine roeiboot tot hun beschikking. Voorop zat een lantaarn die de ridder aanstak, hij wenste hun geluk en vertrok toen. Ze legden de spullen in de boot, Lou ging in het midden bij de roeispanen zitten. Lisa plaatste zich tegenover hem en Ty ging voorin de boot staan. Ze keek bedenkelijk naar de mist. Idon en Ishja zaten op de rand van de boot."Laten we dan maar gaan...." Lou begon met roeien. Terwijl hij het licht van het kasteel steeds verder uit zich zag gaan kreeg hij steeds een naarder gevoel. Terwijl de mist om hen heen steeds dikker werd liet Lisa een hand uit de boot hangen die door het water sleept.Aangezien ze in een aangeschoten bui was wilde ze deze even verminderen.De mist sloot hen in, en het leek of er iets tussenhing wat niet goed was. Lou bleef gewoon doorroeien. Hij leek als in een trance gewoon verder te roeien. Ty en Lisa leken ook in trance.Ze dreven door tot de mist steeds dunner werd. Plots stootte de boot tegen de kant aan.... Lisa schrok op."Zijn we er al"riep ze opeens verbaasd uit.En ging rechtop zitten ze was blijkbaar in slaap gevallen of zo iets."Wat gebeurde er?"Vroeg ze toen nog verbaasder toen ze zag dat Lou en Ty ook vreemd op keken.In de verte hoorde men enkele voetstappen en gesleep van gewadden over natte grond. Het bleek dat ze tegen een stijger waren gestuit. Lou keek verbaasd om en zag zo te zien twee nonnen op hen af komen. Hij keek nog veel verbaasder naar wat erachter lag. Een groot wit gebouw, en daarachter weer heuvels."My God!" Hij sloeg een kruis en gebaarde vervolgens dat Lisa en Ty de boot uit moesten stappen.Tegen die tijd stonden de nonnen vlakbij. Een van hen deed nog een stapje dichterbij terwijl Lou met de spullen de boot uitklauterde en hem vastlegde."De Vrouwe verwachtte jullie al.... Kom met ons mee...." Lisa keek verbaasd naar Ty."Okeyz"zei ze en ze liepen gehoorzaam achter de twee nonnen aan die duidelijk de weg wisten naar het witte gebouw.Toen ze daar aankwamen werd en een lichtbruine poort opengedaan en pastor stond aan de deur en knikte vriendelijk naar de reizigers. Ty, die eigenlijk een hekel aan het christendom had, maar neit aan de kerken en kloosters end e rest van de gebouwen, liep stil naar binnen. Ze had respect voor het gebouw. Ze keek gefacineerd naar het kapelletje aan het einde van de lange gang. Voor ze alles goed had kunnen zien, leidde de pater hun naar een grote kamer, in een van de zijgangen. De kamer leek op een kleine woonkamer, en dat bleek het ook te zijn. Aan de rechterkand zat nog een deur, en een kleine gang leidde naar een tweede kamer, waar je je kon wassen, en hier zaten 3 deuren, die naar slaapkamers leidden. "Jullie kunnen vast een bad gebruiken. Ik kom straks nog wel even kijken, daarna zullen jullie de Vrouwe ontmoeten...." Vervolgens ging de pater weg.Lou plofte neer op een stoel. "Ik vind het maar vaag...." Hij keek naar het hoge plafond waar een schildering was van engelen. Lisa liep heen en weer en keek nog eens naar het plafon."Ik ga me dan wassen,en ga meteen ff de slaapkamers bekijken"zei ze en glimlachte terwijl ze veder liep.Haar jurk was aan de onderkant doorweekt en hoopte dat ze nog wat droge kleding had.Snel smeet ze haar tas op 1 van de kamers en liep toen naar de kamer waar je kon wassen.Een prachtige wasbakken met kranen en een teil die meer op een badkuip begon te lijken.Lisa smeet wat water in haar gezicht en keek eens om haar heen.Ook hier had het plafon een schilderij. Lou liet zijn spullen achter en ging terug naar de kapel. Hij staarde naar de beelden van Maria en Jezus, en alle andere heiligen.Hij viel op zijn knieën neer, boog zijn hoofd en staarde naar de witmarmeren vloer.In zichzelf bad hij voor zijn moeder, terwijl hij met zijn vingers langs de ring gleed die hij Lisa ook had gegeven.... Lisa deed haar haren weer terug in een staart en zocht een schone jurk uit en liep toen weer naar binnen.Toen ze dat deed merkte ze dat Lou er niet meer was en dat er een non was langs geweest om te zeggen dat de een van de paters hun straks kwam op halen ook had ze wat te eten achter gelaten en Lisa begon meteen hier van het verse fruit te eten. Ty had haar spullen in een kamer gegooit, en haalde, jawel, een kleine stereo uit haar tas. Nu ze heir een paar dagen haast ongestoort zouden blijven, zoals de pater had verteld, konden ze rustig wat muziek luisteren. Ty stopte een paar batterijen van ahar onuitputtelijke voorraad in het geval, en checke of alles werkte. Vervolges gooide ze der een cd in, waar vanalles op stond, en zette het geval in de kamer, wat je als woonruimte kon beschouwen. Ze plofte in een gemakkelijke stoel, en bleef daar uitgeput zitten. Lisa was terug gelopen keek geinterseerd naar de radio.Ze ging op de grond zitten en luisterde naar de muziek.Na enkele uurtjes stond ze weer op en liep naar de deur."Goede avond"zei de Pater die naar Lisa keek en deze keek naar Ty die de radio al uit had gedaan.Ook Lou was alweer terug gekomen en blijkbaar was de vrouwe bereid hen te spreken. Gelukkig kraakte de deur van de kamer nogal, en Ty had de radio op tijd weten te verbergen. De pater raadde aan om in nette kleding te mee te gaan, dus Ty kleedde zich snel nog even om. Vervolgens werden zze de gangen door geleid. Ty probeerde te onthouden waar ze allemaal heen gingen, maar er waren zoveel gangen, dat ze al snel de weg kwijt was. De vogels zaten buiten, dus die konden niets in de gaten houden. Op alle hoeken van de gangen stond wel een Maria- of Jezusbeeld, en bij andere splitsingen was een klein kapelletje. UIteindelijk kwamen ze bij een enorm grote deur, met prietsers die de wacht hielden. "Momentje" mompelde de pater, en hij duwde de zware deur open. Heel even konden ze een glimp van de enorme zaal zien die achetr de deur verscholen ging. Na een klein minuutje kwam de pater en een non weer terug en de deur bleef nu open.In het midden van de zaal stond een gigantische houten tafel en aan de linker en aan de rechterkant stonden lange banken.Waarschijnlijk werd hier ook gegeten.De non liep hen voor naar 1 van de zijkanten van de kamer en daar stond de vrouw en glimlachte naar hen."Welkom in Avalon"zei ze en maakte een kleine buiging voor hen."Wat een eer om U onder ons te hebben,Lord Leo en Lady Tyraine"zei de vrouwe."En ook U vrouwe Eliza"Ze beweegte haar hand naar een klein hokje daar stond een tafel met 6 stoelen,Lisa vroeg zich af hoe ze aan hun namen kwamen. Ze gingen zitten. Het bleef even stil, toch begon de Vrouwe weer te spreken. "Ik kan misschien maar beter ook Lou, Ty en Lisa zeggen, nietwaar?" Lou keek even wantrouwend op. "Net als Merlin weet ik jullie geheim, en ik weet ook al waarvoor jullie hier zijn.... Ik zag jullie al van verre aankomen. Toch had ik jullie al eerder verwacht...." Lou haalde zijn schouders op. "Valior...," mompelde hij."Natuurlijk," antwoordde de Vrouwe. "Behoefte aan wat rust en goed eten, ik begrijp het volkomen! Toch, Merlin wordt zwakker...." "Echt waar?"vroeg Lisa verbaasd.Ze keek eens lang naar de vrouw. "Mijn visioen is dus toch aan het uitkomen...Heeft U die gestuurd, Lady Vivienne?" De Vrouwe keek op, glimlachte even, maar antwoordde niet. Ty wendde haar blik af, en dacht na. Het duurde even voor er weer werd gesproken. "Wat komt hierna? De overval, of het kruid? De heuvels die ik zag is Avalon, dat wist ik al...Dat hele visioen is een enorme legpuzzel..Ik kan zeggen dat ht eraan zit te komen, maar meer niet! Wat moeten we doen..?" "Allereerst rusten. Morgen zal ik voor paarden zorgen zodat jullie het kruid kunnen gaan halen," zei de Vrouwe. "Jullie zullen het snel kunnen vinden. En anders vinden jullie wel een manier om het te vinden, aanwijzingen zijn overal! Ga nu rusten mijn kinderen, jullie zullen geen tijd verliezen hier. Avalons tijd loopt anders dan in de normale wereld!"Ze dankten de Vrouwe voor haar tijd en werden weer weggeleid door de priester. Ty leek diep in gedachten verzonken. De Vrouwe had niet echt haar vraag beantwoord.Lou liep naast Lisa en hield haar hand vast. Ze kwamen al snel weer in de gang waar hen kamer in lag.De priester nam afscheid en vertelde nog even dat er altijd te eten kon worden gehaald in de keuken."Mocht men die eerst vinden"dacht Lisa.En keek vermoeid voor haar uit. "Je moet gaan slapen," zei Lou terwijl hij voor haar ging staan. Ty was haar kamer al ingegaan, dus ze waren alleen. Hij streelde over haar wang. "Mag ik bij je komen liggen?" " Domme vraag"antwoorde Lisa en opende de deur en keek nog eens naar binnen.Ze begon het lichtknopje al te zoeken." Dam gewoonte"mompelde ze toen en zocht de kaars waar mee ze een beetje licht kon maken aangezien ze haar gordijnen al dicht had getrokken. Lou grinnikte. "Over een poosje kun je weer elektiricteit gebruiken hoor...."Hij deed zijn cape en trui uit en liep weer naar Lisa. Lieflijk kuste hij haar op haar voorhoofd. "Gelukkig wel"zei ze en gaf hem een kus op zijn wang.En begon haar jurk lost te puteren.Ze werd gek van die dingen maar misschien nam ze er ook wel een mee als aandenken.Lou zag Lisa puteren en wilde haar helpen met haar jurk al snel gleed deze van Lisa armen en bleef hangen op haar heupen." Daar went men aan"zei ze met een glimlachje en streek over Lou's gezicht.Ze keek eens naar Lou en met een verlegen gezicht maakte ze haar haren los en zorgde ze er voor dat haar jurk over de stoel hing.Ze liep met haar onderjurk nog aan richting het bed en ging er op zitten. "Waar denk je aan?" Vroeg Lou plots terwijl hij nog bleef staan. Het was vrij donker in de kamer dus Lisa kon zijn gezicht niet duidelijk zien. "Kom eens hier"zei Lisa tegen hem en klopt op het bed. Lou ging naast haar zitten. Lisa keek naar hem en kusde hem in zijn nek.Ze sloeg haar arm om hem heen en zei zachtjes:"Ik wil je nooit meer kwijt,en ik wil niet dat je wat gebeurd" "Toch zou ik voor je sterven als er geen andere uitweg zou zijn...." Antwoordde hij terwijl hij haar hand pakte. Lisa trok een pruillipje"maar.."maakte haar zin niet af inplaats daarvan kusde ze Lou.En ging tegen zijn schouder aan liggen.Ze nestelde zich dicht tegen hem aan en hierdoor vielen ze samen achterover."Sorry"zei Lisa en probeerde weer omhoog te komen terwijl zehaar handen langs Lou legde.Deze trok haar weer onderuit en gaf haar een kus.Ze lachte en gaf hem een zuigzoen in zijn nek. Lou liet Lisa haar gang gaan. Hij genoot van de aandacht.Vlak voordat hij in slaap zou vallen sloeg hij zijn armen om haar heen, kuste haar nog een keer en fluisterde: "Ik laat je nooit meer gaan...." En toen gleed hij weg in een mooie droom. Ty kon niet in slaap vallen, en pakte zachtjes de radio van onder de tafel in het woongedeelte. Ze sloop weer terug, schrok van een Maria-beeld wat ze nog niet eerder had zien staan, en liep haar kamer weer in. Ze plofte op het bed neer, zocht een plek voor de radio, en zette het geval uiteindelijk op de grond naast haar kussen. Ze stopte er een cd in, en luisterde naar de rustgevende klanken van de keltische muziek. Waarna ze besetfe dat ze in Avalon zaten, wat toch in de verte wel iets Keltisch had..Vaagheden.... Lisa keek omzich heen toen ze wakker werd het was donker en ze voelde dat Lou nog steeds naast haar lach.Ze glimlachte en kroop zachtjes onder hem door en keek om haar heen.Iets had haar wakker gemaakt en ze wist niet wat dus ging ze op zoek naar d kaars die ze die nacht ervoor had aangedaan.Toenz e hem gevonden had bleek dat hij al helemaal op was gebrand. "Lisa," mompelde Lou, hij was wakker geworden doordat zij uit bed was gestapt. "Wat doe je? Het is nog midden in de nacht...." "Ik ben wakker geschrokken"zei Lisa."GVD"riep ze opeens uit toen ze tegen een stoel liep en er zowat over heen viel.Eindelijk had ze een kaars gevonden en stak deze aan.Lisa bekeek eens de stoel waar ze tegen aan was gelopen.Hij was omgevallen en snel raapte ze hem op en zette de kaars in de vensterbank zodat het niet de hele kamer verlichte. Lou geeuwde. "Niet vloeken hier...."Hij ging recht overeind zitten. "Wakker geschrokken, waarvan?" Hij vreef in zijn ogen. "sorry"zei ze zachtjes"Ik weet het niet"antwoorde ze op de laaste vraag."Zal wel weer vaag hebben gedroomd"zei ze en nam de kaars mee naar het bed en zette deze op een kastje die er naast stond."Ik denk dat we maar beter weer kunnen gaan slapen"zei ze en blaasde de kaars uit.En kroop weer naast Lou. Hij gaf haar weer een kus op haar voorhoofd. "Trusten," fluisterde hij nog even, want zelf was hij al snel weer vertrokken. Lisa zelf bleef nog even tegen hem aan liggen voordat zij ook weer in slaap viel.Als snel werd ze in de vroege ochtend gewekt door stemmen.Blijkbaar waren de nonnen en de priesters alweer wakker en bidden tot hun god. Plots merkte ze dat Lou ook weg was. Ze stond op, pakte zijn mantel en liep naar buiten. Ze kon hem niet vinden dus ging ze terug naar hun kamer.Lou kwam toen ook al weer teruglopen. "Morgen"zei Lisa toen ze hem in de gaten kreeg en de deur van de kast gesloten had.Ze had een eenvoudige jurk uit de kast gepakt. "Hey," hij plofte in een stoel neer. "Honger! Ben je er al achter gekomen waar de keukens zijn?" "nee"zei Lisa en trok de jurk aan."Alles lijkt zo op elkaar" "Je heb gelijk. Ik zal zelf wel op zoek gaan. Neem wel wat mee."Hij stond weer op en liep een van de vele gangen in. Lisa wilde hem nog wat achterna roepen maar was al te laat en zocht naar haar lege boekje.Kijken of ze er wat in kon schrijven.Helaas haar inkt was uitgedroogd. Lou kwam na een tijdje terug, met eten!Hij had brood, vlees en water meegenomen."Is Ty nog niet wakker? Of uit haar kamer geweest?". "Nog niet gezien"zei ze."Ik zal eens kijken"zei ze en liep de kamer van ty binnen. Ty zat in kleermakers zit op het bed, met ahar rug naar de deur toe. Ze hoordeiemand binnen komen, sprong op, en hield een quenta tegen de hals van Lisa.Het duurde eventjes tot het doordrong dat Lisa geen gevaar vormde. "Sorry..Maar je liet me schrikken.." mompelde ze, en ze borg de quenta weer op. Lisa keek nog steeds met grote ogen naar Ty."Sorry maar we vroegen ons af op je honger hebt,Lou heeft eten uit de keuken meegenomen nadat hij hem gevonden heeft"zei ze met een schorstemmetje.Ze was nog steeds een beetje van de kaat. Ty keek naar Lou, die net buiten de kamer stond. "Je hebt de keuken gevonden? Hoelang heb je daarover moeten doen?" Ty liep haar kamer uit, pakte wat brood, en liep naar het woongedeelte. De radio had ze mee genomen, en er speelde zachtjes wat muziek"You'd better be carefull with that...," momeplde hij, wijzend op de radio. "Kwartiertje," zei hij daarna, antwoordend op haar vraag. "Heb t gevraagd aan een monnik." Lisa die alweer gekalmeerd was na de aanval van Ty had zich alweer letterlijk propgevoel stouwt met eten en luisterde nu naar de muziek die uit de radio kwam.Ze was stil geworden en hoorde 10 minuten later voetstappen op de gang.Gevolgd met geklop op hun deur.Ty en Lisa hadden dezelfde gedacht en Lisa had de radio uitgedrukt waarna Ty deze verstopte.Lou deed de deur op en keek op."Vrouwe"zei hij en maakte een kleine buiging.De vrouwe van het meer glimlachte en trad binnen."Jullie reis gaat beginnen.Ik heb er voor gezorgd dat er paarden voor jullie klaar staan en deze zijn bepakt met voedsel en dekens voor de nacht"Lou pakte zijn jas en mantel en even later liepen ze via weer vreemde gangen naar buiten. Ze kwamen dit keer aan de achterkant van het gebouw terecht. Ty zag haar vogels weer en glimlachte even. Alleen Lou stond vreemd naar de paarden te staren, het waren er maar twee.De Vrouwe zag zijn vreemde blik. "De paarden zijn voor de meiden. Met Ty's vogels heb je al iets extra's om via de lucht te zoeken. Maar Ty moet ook op de grond goed om zich heen kijken....”Lou snapte haar meteen.Niet veel later reden Ty en Lisa weg van Avalon. Boven hen volgen Idon en Ishja, en een duistere adelaar.Lou had eigenlijk ook liever paardgereden, maar door het vliegen vergat hij vrijwel even zijn zorgen. Toch keek hij goed rond naar het kruid dat de Vrouwe zojuist goed had omschreven. Ook ty en Lisa waren op de grond aan het zoeken en reden al rengalop over de vlakte.Als snel moesten ze in gewoon galop over gaan doordat ze achter elkaar moesten gaan rijden.Ze waren zo juist een klein bos in gereden waar ze ook snel weer uit kwamen.En ze hadden nog steeds geen idee waar het kruid was. Lou moest toegeven dat de lucht en het landschap hier anders waren.Nadat ze al een tijdje gereden hadden, en nog niets gevonden hadden, laste ze een pauze in.Lou vloog naar beneden en landde op Lisa d'r schouder. Als eerste instantie schrok Lisa zich rot.En keek toen naar de adelaar en glimlachte."Dankjewel"zei ze sarcatische.Lisa gaf Lou wat van haar brood en dronk uit de waterzak die ze gekregen hadden. Ik heb ff geen zin om terug te veranderen.... zond hij naar haar door. Hij pikte even zachtjes in haar vinger er ging toen in een boom zitten.Ty keek vreemd naar de adelaar. "Wat is er met hem?" vroeg ze aan Lisa. "Ik heb geen idee"zei Lisa en at de rest van haar brood op."Misschien zit hem iets dwars"zei ze terwijl ze op stonden en weer op de paarden gingen zitten op in Draf verder te rijden. De meiden reden richting het oosten. Lou ging meer zuid-oost. Hij seinde door tegen de avondval wel weer hun pad op te pikken.Daarna verloren ze hem uit het oog. Lisa keek hem na en zuchte.Terwijl ze rustig veder reden zodat de paarden niet al te moe worden keken Ty zonder te praten uit naar het kruid. "Het word te donker om verder te rijden..Morgen moeten we verder." Ty kon haar vogels nauwlijks meer zien, en Lou al helemaal niet meer. "Waar is Lou heen? We moeten hier ons kamp opslaan, anders rijden we voor we het weten dat kruid voorbij.." Ty wees naar een beschutte plek onder wat struiken. Vanaf daar ging het landschap verder in heuvelland, en moestende paarden goed uitgerust zijn voor de volgende dag. "Lou komt wel weer en misschien heeft hij meer geluk als wij gehad wie weet"zei Lisa en wreef het paard droog waar ze op reed."Laten we een kampvuur maken zodat Lou weet dat we hier zitten"en zonder antwoord af te wachten ging ze op zoek naar wat doodhout voor het vuur"Lou zat op een heuveltop, was weer in zijn gewone gedaante en keek richting oost. Hij zat zwijgend naar de donkerte te kijken en besloot maar om terug op zoek te gaan naar de meiden.Hij sprong op van zijn plek, liep een stukje de heuvel af en vloog even later op topsnelheid terug. Hij had een kleine aanwijzing gevonden in welke richting miss. het kruid was.Niet veel later zag hij iets dat op een vuur leek. Hij zat eerst een tijdje in een boom naar de meiden te kijken tot Idon hem in de gaten kreeg en hij wel naar beneden moest.Al gouw zat hij naast Lisa, maar had hij nog geen woord gezegd. Lisa die in gedachte was vediept en als versteent naar het vuur keek.Stond op en schrok van Lou."Daar ben je,heb jij al wat gevonden?"vroeg ze en keek naar hem toen hij niet antwoorde haalde ze haar schouders op keek naar Ty en haalde toen enkele dekens uit de zadel tassen gaf er aan iedereen 1 en wikkelde zich zelf ook in een deken en ging weer naast Lou zitten."Nou,kom op zeg"zei Lisa die niet begreep waarom lou zo stil was. "Uhm, ja, morgen gaan we zuid-oost. Ik ben alleen nog niet super ver gekomen, alleen zal al kleine delen van de plant. Hadden alleen nog geen bloemen...."Hij gaf Lisa een kus op de wang en ging toen slapen, hij was erg moe. Volgende ochtend was iedereen al vroeg wakker. Ze wilden allemaal zo snel mogelijk het kruid vinden, duis zorgden ze voor een snel ontbijt, en zadelden daarna de paarden. Lou veranderde weer in en vogel, om alles van bovenaf in de gaten te houden. Ty stuurde Idon en Ishjha vooruit, en Lisa hield Lou in de gaten. Ze reden op snel tempo en opeens wees Lou met een vleugel naar de kleine plantje een klein eindje van de weg af.Ty en Lisa keken en na en volgde toen het spoor zonder de planten aan te raken of te vernielen. " Dit zijn ze nog niet..maar het zijn wel vinger hoed kruisplanten . Misschien staan de planten die wij nodig hebben wat verder op..." De vogels scheerden nu laag over de planten, opzoek naar dat ene kruid wat ze nodig hadden. Opeens, na een rijtje bomen, doemde voor hen een diepe kloof op. De kloof had veel begroeïng.Lou was even geland en veranderde terug. Idon en Ishja vlogen de kloof in."Ik heb het gevoel dat we op de bodem van de kloof moeten zijn. Maar jullie kunnen er niet heen. Voor zover ik kan zien zijn de randen veel te stijl.... Ik ga wel." "Doe voorzichtig"zei Lisa en stapte af.Ze ging een klein eindje van de kloof op haa rbuik liggen en kroop naar de rand waarnaar ze er over heen keek om te zien of er niet ergens en pad was.Het was een heel eind naar beneden."Slik,wat een eind"mompelde ze. "Ty, laat je vogels maar meegaan...." Lou wierp een korte blik op Lisa en sprong toen in de kloof. Lisa gilde, Ty schrok ook, maar dat was nergens voor nodig. Lou vloog weer even als de adelaar langs de rand, en dook toen de diepte in.... Lisa staarde nog steeds verschrikt naar de adelaar en Ty liet har vogels met hem mee vliegen."En wat gaan wij in de tussen tijd doen?"vroeg Ty aan Lisa die weer opw as gestaan."Ik dank dat we maar een kamp moeten opslaan we hebben toch geen kans op een pad te vinden voor naar beneden te komen te zij ik ons ook met paar den al naar beneden telepoteer maar dat lijk me niet zo handig"zei ze en pakte haar paard bij te teugel en liep een eind terug richting de bomen en bond hem vast aan 1 van de bomen. Lou daalde steeds verder af in de kloof. Hij zag opzich wel bruikbare planten, maar dan kon hij er niet landen, en als hij ze met zijn klauwen zou moeten pakken zou hij ze vernietigen.Steeds sneller vloog hij tot hij Ty hoorde. 'Idon is al beneden. Stukje achter je....'Lou vloog naar Idon en zag een prachtige en goede plant.Hij veranderde terug, plukte de bruikbare delen *ik weet echt niet of het nou de bloemen of de bladeren zijn.... Denk de bloemen* en vloog snel weer terug naar boven. Maar hij was moe, dus zat hij op een richel naar beneden de kijken. Wachtend tot Ty of Lisa zich zorgen om hem ging maken. We wachten wel hoor, Lou.... Ty en Lisa hadden ondertussen een kamp opgeslagen, niet ver van de plek waar Lou naar beneden was gedoken. Het was al laat in de avond en Lisa maakte zich steeds meer zorgen om Lou."Waar blijft hij nu?"vroeg ze aan Ty.Deze keek naar Lisa en wist het antwoord ook niet.Lisa maakte haar paard weer los en sprong er op."Ik ga naar de kloof kijken waar hij is,zorg dat het vuur aanblijft"zei LIsa tegen Ty en reed in het donker richting de kloof.Ze zou Lou zo niet kunnen vinden maar ze moest wat doen. Lou was al aardig uitgerust en besefte opeens dat ze zich nu wel eens konden afvragen waar hij bleef. Opeens hoorde hij Lisa praten en even later hoefgetrappel. 'Ty! Houd haar tegen! Straks pleurt ze in het ravijn!'Snel veranderde hij in een sneeuwuil *nachtzicht* en vloog achter Lisa aan terwijl hij een krassend geluid maakte. "LISA! Pas op!" Ty stond op, en draaide zich om. Lisa reed recht op de kloof af, maar ze zag 'm niet in het donker. Een sneeuwuil vloog snel achter haar aan. "Lou! Sneller!" Lisa hoorde Ty vaag achter zich en liet haar paard remmen ze schoot er van af en greep het halstertouw en hing aan het paard terwijl ze boven de kloof hing."TY,LOU"riep Lisa en keek naar het paard die met het hoofd begon te schudden omdat Lisa te zwaar was."Ga achteruit"riep ze naar het dier en zag niks meer doordat het te donker was."Okey dit is niet leuk"mompelde ze en concentreede zich op het paard maar kon op 1 of andere manier niet telepateren waarschijnlijk op dat ze doodsbang begon te worden. Lou reageerde zo snel als mogelijk, maar bedacht opeens dat hij als vogel haar niet kon redden. Het paard probeerde naar achteren te stappen, maar was ook in paniek en trappelde maar wat af. De rand van het ravijn begon af te brokkelen.Lisa probeerde naar de rand te komen, vloekte tegen het paard en gilde dingen naar Lou en Ty.Het gebeurde allemaal heel snel.Als een flits vloog Lou op Lisa af, greep haar met één arm, waarna zij zich stevig aan hem vastklemde. Met de andere hand pakte hij de teugels van het paard en trok deze mee een eind van de rand af, na dat viel een groot gedeelte van de rand de afgrond in.Het duurde niet lang of hij, Lisa en het paad waren terug bij hun kamp.Lisa hield nog steeds krampachtig Lou vast, tot ze merkte dat hij geen shirt meer aanhad.Ty kwam ook terugrijden, en ze had niet begrepen hoe Lou het geflikt had.Ze sprong van haar paard, ging naast Lisa staan en samen staarden ze vol ongeloof naar Lou. Hij stond daar, met zijn armen over elkaar, als een soort duistere engel. Om zijn bovenlijf had hij geen kleren meer, maar daarentegen had hij een paar grote zwarte vleugels.Nog voor ze iets konden zeggen viel hij om van vermoeidheid. Zijn vleugels verdwenen weer en zijn normale kleding keerde terug. "Lou"riep Lisa verschrikt uit en knielde naast hem neer.Ze keek naar Ty."Hoe deed hij dat?"vroeg ze nadat ze samen met Ty,Lou naar het kamp hadden gedragen en had toe gedekt.Hij zal nu wel een lange tijd slapen.Ty haalde haar schouders op."Ik weet het niet Lisa"zei ze alleen maar en was nog steeds netzo verbaasd als Lisa.Ze praatte er nog steeds over door terwijl het alweer dag begon te worden.Toen ze de paarden aan het opzadelen waren en de stenen van het vuur weg smeten zodat hun kamp niet meer opviel werd Lou wakker.Zowel bij Ty als bij Lisa brandde maar 1 vraag en dat was hoe hij dat had gedaan. Terwijl Lou geeuwde gebaarde hij dat ze moesten gaan zitten."Je weet dat ik soms van die momenten heb, zoals ik het vuur in Camelot ook heb gestopt, enzo, jeweetwel. Opzich was het hetzelfde, maar veel erger. Als ik zoiets doe tart ik heel erg met de natuurlijke wetten. Zowiezo is dat al als ik in een vogel verander. Je hebt een soort grens, snap je. En als ik dan deels verander, zoals jullie hebben gezien, kan het me bijna m'n leven kosten omdat ik die grens overschreid. Maar omdat ik van die momenten heb, waardoor ik eigenlijk een enorme stoot adrenaline krijg, kan ik zoiets overleven, maar wel met ernstige uitputting...."Hij slikte en haalde een hand door zijn haar. "Geloof me of niet, ik ben nog steeds moe...." Lisa stond op en begon te ijsberen,ze wist niet wat ze hier op moest zeggen."Ik weet niet hoor maar zal wel niet verboden zijn anders had je die gave niet gekregen,net zo min dat ik kan telepateren"zei ze terwijl ze stil bleef staan."We kunnen wel met zijn 2 op 1 paard zodat je wat kunt rusten."zei ze"Heb je het kruid trouwens nog gevonden?"vroeg ze en was totaal vergeten om hem te bedanken.Dat hij vleugels had gekregen werkte een beetje verwarrend op Lisa. "Ja, tuurlijk," zei hij waarop hij een leren bundel uit zijn jaszak pakte. Hij liet de plant even zien en stopte het toen weer weg. "Als je het niet erg vind met z'n tweeën op één paard...." "Ik heb geen last van twee mensen op 1 paard,ik hoop alleen dat het paard het uit houdt"zei ze."Dat kun jij nog ff uitrusten terwijl wij terug rijden naar Het klooster"en Ty knikte.Ze had haar paard gepakte en steeg op.Lisa greep haar paard en steeg ook op hielp Lou op het paard en al snel reden ze weer richting het Klooster. Die avond waren ze al dichtbij, maar Lou klaagde over dat hij moe was en ze stopten. Ze legde hun kamp aan en waren aan het eten.Het bestond vooral uit een snelle maaltijd.Lou was meteen daarna al in slaap gevallen.Lisa en Ty bleven nog een tijdje kletsen en ze sliepen ook pas laat in de avond.Lisa die de slaap niet kon vatten lag nog lang naar de sterren te kijken. Lou was wakker geworden en lag naar haar te kijken. "Waar denk je aan?" vroeg hij plots. "Aan merlijn"antwoorde Lisa."Ik denk dat we moeten op schieten,en ik dacht aan thuis""De Vrouwe had gezegt dat de tijd hier anders is dan in het gewone, waar Merlin is." Hij schoof wat dichter naar haar toe. "Je hoeft je er echt geen zorgen over te maken." "Maar dat doe ik wel,instinct...vrouwen he"zei Lisa en kroop tegen hem aan."Bedankt nog"zei ze zachtjes tegen Lou en gaf hem een kus. Lisa gaapte."Daarom als nog Bedankt"zei ze en sloeg een arm om Lou heen en viel zow in slaap. Ty was al vroeg wakker. het was nog donker, maar in de verte kleurde de lucht al lichtblauw. Ze ging rechtop zitten, sloeg Lou en Lisa gade, en besloot opzoek te gaan naar eten. Het was niet zover meer van het klooster, en dat was maar goed ook. Ty had zelf geen eten meer in de zadeltassen zitten, en in de andere tassen zat nog maar heel weinig. Ze haalde een korst brood uit een tas, voerde de helft aan Ishjha (Idon was gaan vissen) vervolgens ging ze zitten wachten tot de rest wakker werd. Lou werd wakker en voelde zich goed uitgerust. Maar hij had erge honger.Hij ging rechtop zitten, draaide om en keek Ty aan. "Hallo." "Goeie morgen! Al wat opgeknapt?" "Ja, zeker wel. Is er nog wat te eten?" "Nauwelijks meer, maar we moeten toch nog maar een dag rijden." Ty pakte de tas waarin ze eten had gevonden, en gooide m naar Lou. Lou keek in de tas en haalde een hand door z'n haar. "Ik eet nog liever scheepsbeschuit en rauwe vis...."Hij pakte een stukje brood en liet de rest voor Lisa over. "Hmm...over vis gesproken..." Idon kwam net aanvliegen met een enorme vis. Hij dook omlaag, liet de vis op het hoofd van Lou vallen, en vloog weer weg. Even later kwam hij weer terug, met nog een vis."Hmm..iemand vis voor ontbijt?" "Ik bedoelde het niet serieus!" Riep Lou terwijl hij de vis greep en bekeek. "Vis voor ontbijt.... Vissoep!" "vissoep?"vroeg Lisa"hoe kom je daar nu op,ook een goeie morgen"zei ze en wreef in haar ogen en ging rechtop zitten. "Ik weet het niet, ik hou eigenlijk niet zo van vis. Goeiemorgen!"Lou legde de vis opzij en veegde zijn handen af aan het gras. "Rauwe vis is inderdaad smerig"zei Lisa die de tas pakte en het laaste eten er uit haalde."Is dit alles nog?"vroeg ze verbaasd."We hebben nog 1 dag reizen en dan zijn we bij het klooster"zei Ty tegen haar."Ow,maar we hebben geen middag maal nodig of willen jullie weer in volle galop naar het klooster en daar gaan eten,eerder gezegd gaan bunkeren""We hebben geen andere keus," zei Lou terwijl hij z'n schouders ophaalde. Hij begon de paarden te zadelen. "mmz okey"zei ze en at het laatste beetje op en verdeelde de as over de aarde en maakte toen de zak weer aan het zadel vast.En wachte op Ty."Ga je vliegen of rijden?"vroeg Lisa toen aan Lou. "Liever rijden.... Avalon heeft vreemde invloed op me," mompelde hij erachteraan. Lisa knikte en liet lou voorop.Ze steeg zelf achter hem en ze reden in galop richting het klooster. Ergens rond de middag kwamen ze aan, ze werden warm onthaalt door de Vrouwe en wat priesters.Ze kregen eten en de mogelijkheid zichzelf te wassen terwijl de Vrouwe het kruid meenam om het voor hun te bewerken. "Aah heerlijk"zei Lisa die klaar was met eten.Ze had zich al gewassen en had een schone jurk aan getrokken en zat nu in kamer die ze eerst ook hadden en de radio van Ty speelde zachtjes muziek. Lou had zich net gewast. "Bah, ik ruik nog naar vis!" Hij wierp een beschuldigende blik op Ty en trok daarna z'n shirt aan. "Hey moet je niet naar mij kijken! Ik had Idon niet de opdracht gegevn vis voor ons te vangen!" Ty stond op. "Ik ga me wassen..Ik zie der niet uit nu.." Ty zat onder de vegen, en haar haar was een grote klit geworden. "Ik ben straks wel weer terug!"Ze pakte een handdoek, en liep de badkamer in. Na een half uurtje kwam ze weer terug. Haar haar op een vlecht, eindelijk uit de klit. Ze had een schone jurk aan getrokken, en gooide de vuile kleding in een kuip, en gooide der water bij. "Als ik nog meer van dit soort reizen ga maken, hou ik nauwelijks kleding over.." "Dat wordt wel weer bijfevoelt voor we weer in Camelot zijn"zei Lisa en keek naar Lou en grinnikte nog een keer.Toen werd er op de deur geklopt en de vrouwe kwam binnen."Jullie kunnen minstens nog een dag blijven dan moet jullie veder,bij lou's kasteel worden jullie alverwacht en daar kunnen jullie nog een tijdje rusten,maar ga zo snel mogelijk door naar Merlijn,hij is achteruit gegaan"zei ze en dit laaste zei ze met wat snikken in haar stem.Ze hield zich groot tegen over hen. "U bent klaar met het kruid?" vroeg Lou haar. De Vrouwe knikte. Lou stond op. "Dan vertrekken we nu!"Terwijl ze begonnen hun tassen in te pakken begon de Vrouwe weer te spreken. "Denk eraan dat jullie vertrokken aan het begin van de nacht, en dat jullie terugkomen aan het eind van diezelfde nacht. Ze verwachten jullie omdat ze gewend zijn dat Merlin wel eens langs kwam. En ja, Merlin is in een nacht zo achteruit gegaan...."Ze stonden nu allemaal klaar voor haar. "Wees voorzichtig op de terugreis. En vaarwel...." Daarna vertrok ze, en werden ze terug naar de steigers geleden door de priesters. "Zouden we weer zo'n vage reis krijgen, net zoals de heenreis?" Ty stapte voorzichtig in het bootje, die gevaarlijk begon te wiebelen. Ishjha en Idon vlogen naar de boeg, en begonnen hun veren te poetsen. Ty hielp Lisa de boot in, en Lou sprong erachteraan. "Waarschijnlijk," zei Lou terwijl hij zijn evenwicht probeerde te behouden.Terwijl ze wegroeiden zwaaiden de priesters hen uit.Even later waren ze, zonder het bewust te wezen, Avalon uitgevaren.... "Mist"zei Lisa en keek om haar heen."Hij wordt steeds dichter" terwijl ze dit zei vaarde het bootje steeds veder weg en zoals de heen weg verloren ze dit maal ook hun bewustzijn.Dit keer duurde de reis niet zo lang en ze waren alweer snel bij de oever.Ze schrokken wakker van de bons. "Owgod..."Ty wreef haar ogen uit.."We zijn er weer.." Ty stond op, en sprong op de kant. De andere twee werden ook langzaam maar zeker weer wakker, en klommen uit de boot. "Hmm..ze hebben aleen neit voor paarden gezorgt voor als we terug kwamen, neit waar?" zei Ty..die naar een lege vlakte keek. In de verte was een lichtje te zien, waarshcijnlijk van het kasteel. Lisa floot eens een keer maar er kwamen geen paarden aan." Dat wordt lopen"zei Lisa die er helemaal geen zin in had.Het leek een heel eind. Toch begonnen ze te lopen. Na al een eind gelopen te hebben, en de lichtjes van het kasteel dichterbij kwamen, kwam er een wacht op hen af lopen. "Lord Leo! Wij verwachtten u al! Ik heb hier vlakbij paarden staan, kom snel!"Lou was opgelucht dit te horen, evenals de anderen.Al gouw reden ze richting het kasteel, niet op hun eigen paarden, tot Lou's spijt. Eenmaal daarbinnen werden ze weer warm welkom geheten. Ze kregen alle drie wat te eten.En alle drie vielen ze ook uitgehongerd aan.NAdat ze gegeten hebben werden ze weer naar hun kamers gebracht waar hun oude spullen nog steeds lagen.Lisa liet zich in een stoel vallen en zuchtte."Gaan we morguh meteen weer terug naar camelot?"vroeg ze aan de andere twee. "Eigenlijk wou ik meteen door, maar ik ben moe. En 's nachts door het bos rijden bevalt me niet zo...."Lou plofte op het bed neer, waarna hij probeerde liggend zijn mantel, jas en trui uit te doen. "Dat gaat toch niet zo"zei Lisa en was zelf ook doodop ze was bijna in slaap gedommelt toen ze Lou zag klooien moest ze wel lachen. En Ty sliep een gat in de dag. Ze waren alledrie uitgeput van de reis, en kwamen niet hun bed uit voor de middag. Diensters hadden wel wat eten klaar gelegd, voor het geval ze wakker werden. Ty werd geekt door haar vogels, die naar buiten wilde. Ze stond nog steeds slaperig op, gooide de vogels naa rbuiten, en begon zich aan te kleden. Ze merke al snel het ontbijt op, en viel gelijk aan. Ook lisa kwam later dan ty het bed uit en keek eens naar de slapende lou.Gaf hem een kus op zijn wang en kleedde haar aan.Terwijl ze haar haren nog door borstelde kwam ze het ontbijt tegen en had Ty niet eens op gemerkt.Toen ze net een broodje in haar mond wilde doen zag ze ty."Goedemorgen"zei ze nietwetend dat het allang middag was. Ty gaapte nog eens.."Heej.." en pakte weer een stukje brood. "goed geslapen?'"Perfect"zei LIsa"en jij?"vroeg ze met een volle mond. Lou mompelde wat van het bed af, draaide zich weer om en sliep verder. "echt geweldig! Was er hard aan toe. Lou zo te zien ook..." Ty wees met haar hoofd naar het bed. Ze nam weer een hap van haar brood, en dronk wat water. Lou mompelde weer iets. "Hoe laat is het?" Was niet deuidelijk verstaanbaar vanaf het bed. Ty liep naar buiten, en gooide wat brood voor de vogels neer. "Euhm..ik geloof dat het al ruim middag is..." Ty keek naar de zon die al hoog aan de hemel stond"En waar zijn mijn kleren?" Hij probeerde ondertussen de dekens van zich af te trappen. "Dat weet ik toch niet??”. "Haha...."Lou kwam uit bed, kleedde zich aan en ontbeet snel. "We vertrekken over een kwartier!" zei hij met zijn mond vol terwijl hij naar buiten liep. Ty haalde har schouders op, liep anar haar eigen kamer, en kleedde zich om. Niet veel later stond ze in de stal Fell te verzorgen, en haar spullen had ze al buiten gelegd.Lisa kwam aangelopen terwijl ze haar spullen bij die van Ty gooide.Ook Katie stond al te schuifelen in haar stal en keek met pret oogjes naar Lisa die haar aaide en toen bezig ging om haar voor te bereiden op de reis.Die zeker weten snel ging.Ze haalde toen ze klaar was Katie uit de stal en bond haar spullen aan haar vast. Een knecht was bezig met Tuhan. Lou kwam net met zijn spullen aanlopen, hij had afscheid genomen van King Valior en van de Queen. De knecht bracht net Tuhan naar buiten, en Lou keek blij naar zijn paard. Hij klopte het dier op de hals en aaide hem nog een tijdje voordat hij zijn spullen aan het zadel bond.Niet veel later stegen ze alle drie op, en reden stapvoets naar de poort. Ze zeiden nog vaarwel tegen de wachters, en reden toen ik volle gallop richting west. Ze reden de halve dag in volle galop en stopte toen om een kleine pauze aan te leggen.Ze wilde zo snel mogelijk in camelot zijn.Ze bespraken of ze 's avonds ook moesten gaan reizen."Ik vind van wel"antwoorde Lisa op de vraag of ze moesten rijden."Dat is voor Merlijn veel beter""We moeten wel de paarden genoeg rust gunnen, maar desondanks kunnen we er dan in drie dagen zijn denk ik. Met de zigeuners reden we veel langzamer...."Lou staarde naar de lucht. "En het weer zit mee, gelukkig...." "Daar heb je ook gelijk in en het weer zit nogwel mee"antwoorde Lisa en stopte toen een klein stukje brood in haar mond en een ander deel gaf ze aan Katie die met haar snuit vlak in de buurt was. Ty voerde Fell, en de vogels wat brood, en at zelf de rest op. "Rijden we gewoon op goed geluk, of proberen we de zelfde weg terug te nemen?" "Dezelfde weg, ik heb hem onthouden," Lou staarde in de verte. "We gaan zo verder." "Is okey"zei Lisa en even later zaten ze allemaal alweer op de paarden en reden veder. De volgende dag naderden ze tegen de middag weer het bos. Ze bleven even stilstaan bij de rand van het bos. Er lag een lijk. "De wolven misschien..?" opperde Ty, en ze lieten het lijk voor wat het was. Niemand had hem ook herkend.Na ongeveer een half uurtje vonden ze het wel erg stil in het bos worden. Ty verzekerde de rest ervan dat het geen wolven waren deze keer. Ze grepen voor de zekerheid de heften van hun wapens. Al snel werd het duidelijk dat het inderdaad geen wolven waren.Her en Der zaten er vreemde tekens in de bomen of gewoon een streep netof ze gevochten hadden op deze plek.Lisa huiverde bij de gedachte dat ze nog steeds in de buurt waren.Ze haalde voorzichte het hele zwaard te voorschijn.Terwijl ze alle drie veder reden werd de tekens telkens minder duidelijk.Op de weg hadden ze enkele bloedvlekken gezien. "Ik vertrouw het niet hoor.."zei Ty. Ze bekek de met bloed besmeurde bomen. Lou was afgestegen en zat voetafdrukken te bestuderen. Net toen hij wat wilde zeggen, hoorden ze een luid gekraak, en galopperende paarden. "Snel, Lou, opstijgen, we worden overvallen!" Ty wendde ondertussen Fell, maar kwam oog in oog te staan met drie zwaar bewapende mannen te staan. twee ervan hielden pijlen op hun gericht, de derde had zijn zwaard getrokken....."Euhm..wegwezen dan maar?" fluisterde Ty, die een beetje overdonderd was...Ze stond op het punt fell weer terug te wenden, maar van achter stonden ook al drie mannen te wachten. Ze waren ingesloten.. Lou zat alweer op zijn paard en trok razendsnel zijn zwaard. Hij wou net aansporen toen één van de rovers de pees van zijn boog los liet, en de pijl richting Lou vloog, en hem in zijn linkerarm boorde. Dit was het teken voor een gevecht. Lou brulde, lette niet meer op de pijl en stormde op het ene groepje mannen af, terwijl Ty en quenta gooide.... "Lisa, recht van je!" waarschuwde Ty nog net. De qenta vloog in een enorme boog langs hun heen, sloeg een zwaard uit de handen van een van de overvallers, en keerde bij Ty terug. De qenta's waren niet bepaald van nut op zeer korte afstanden, dus Ty borg het geval op, en trok haar zwaard. Lou was in gevecht met een van de ruiters, het duurde niet lang of hij sloeg het zwaard uit de ruiter z'n hand. Ty hakte op een van de schutters in, maar deze had de pijl al laten rondvliegen. De pijl boorde zich in Ty's schouder. Ty vloekte, en hield haar hand verbaast op de pijl. Ze werd stil, en de ruiter verwachtte dat ze zou vallen...Hij had het mis. Ty was helemaal kalm geworden, en zeer geconcentreerd. Geschrokken van de felle tegenaanval, viel de ruiter van zijn paard. Ty sprong erachteraan, en hakte op de man in. "Wel verdomme, vlucht dan idioten! Moet je kijken! Ze is bezeten!" Maar veel meer kon de man niet roepen, Ty had zijn hals goor gesneden. Lisa die nog maar weinig gebruik had gemaakt van haar zwaard behalve tijdens enkele oefeningen.Ze gebruikte hem niet bepaalde handig en blijkbaar hadden de mannen dat in de gaten en Lisa dacht eens na en maakte gebruik van haar krachten om de mannen in de war te maken.Toen ze Ty zag was ze een beetje geschokt en de mannen werden bang maar al snel hadden ze zich weer onder controle en ging weer in op het gevecht.Lisa had weinig kans met haar magere probeeren om de mannen te slachten.Maar met behup van haar krachten ging het aardig.Ze had enkele strepen over haar armen lopen maar ze deden niet erg veel pijn.En Lisa sneed met een vaag gevoel in haar maag de strot van 1 van de kerels door. Lou had de gozer die hij zojuist had ontwapend neergehaald en wou op de volgende afgaan, maar er vlogen een stel pijlen op hem af. Een paar misten hem, maar een laatste raakte hem in de voet. Hij brulde het weer uit, en stormde met blinde woede op de schutters af, en haalde ze bijden met één haal van zijn zwaard neer. Lisa's gezicht zat onder de bloedspatters en enkel druppels zaten in haar oog waardoor ze de kracht niet kon gebruiken.Ze drukte haar zwaard in de buik van de volgde en trok hem er weer uit.Maar de man vie niet direct neer te ergernis van Lisa die steeds kwader begon te worden.Lou en Ty waren betere vechter maar hadden meerdere wonden opgelopen en blijkbaar was het gevecht nog niet te einde er waren nog 4 mannen die snel uit de bossen kwamen.Keken eerst verbaasd naar Ty en toen naar Lisa.En begonnen toen ook tegen Lou en Ty te vechten.Lisa greep haar zwaard nog steviger vast en drukte hem nog eens in de vent en trok hem toen nog iets veder naar inks trok hem er uit en jaagde hem toen over zijn keel.Snel draaide zich om om de volgende man te pakken. Meer en meer pijlen kwamen aanvliegen, en troffen Ty in haar rug en armen. Een spier en haar arm werd kapot gescheurd toen een pijl haar arm raakte, en doorvloog. Een arm was totaal nutteloos geworden, maar Ty gaf niet op. Met haar andere hand hield ze een ander, kort zwaard stevig vast, en hakte op de mannen in. Er waren er uiteindelijk maar twee over, maar die waren taai, en bleven ook stevig doorvechten. Af en toe vingen ze flarden van hun gesprek op. De overvallers hadden het op het kruid gemunt. Als Merlijn niet beter zou worden, stelde Arthur niet veel voor. Uiteindelijk hadden ze alle mannen gedood. Lou liep onhandig te hinkelen wegens de pijl in zijn voet, Lisa was, op wat oppervlakkige wonden na, ongedeerd gebleven. Het kruid hadden ze ook nog in handen. Ty echter had zoveel bloed verloren, dat ze helemaal wit zag, en stond de wankelen op haar benen. Maar ze was niet van plan ook te sterven in de Middeleeuwen"Rij door, geef dat kruid aan Merlijn. Ze zullen waarschijnlijk nog wel meer pogingen doen om Arthur van de troon te stoten. Maar dat zal niet nu zijn! Ik red me hier wel..."Maar het gevecht eistte zijn tol, en Ty zakte ineen. The Way Home Lou sprong met moeite op Tuhan. "Geef het kruid," zei hij tegen Lisa. Zij twijfelde, maar gaf het hem toch. "Blijf bij Ty, ik ga alleen verder." Lisa wou protesteren maar Lou zei niets meer. Toen hij het rkuid veilig in een van zijn binnenzakken had opgeborgen, spoorde hij Tuhan aan en galloppeerde weg. Terwijl hij reed kreeg hij steeds meer pijn in zijn arm en voet, maar hij moest verder, de tijd drong, naar zijn gevoel. "Ty,hou vol we gaan gelijk naar camelot"zei Lisa en dacht een koortsachtig na ze had maar 1 kans.Ze dacht nu aan Camleot en probeerde de stallen voor haar gezicht te krijgen.Maar ze kon ze niet herinneren."Ty,je moet me helpen,anders kom je niet in camelot,ik moet een plaats herinneren maar ik zie geen beelden.Ty,kun je niet 1 van de vogels sturen en mij een beeld geven"zei Lisa hopeloos en keek naar Ty die nog bij bewustzijn was.Maar voor hoe lang nog wist Lisa ook niet en ze maakte zich erg zorgen om Lou."O grote godin sta ons bij"mompelde Lisa. Ty kwam heel even weer bij, en verging direct weer van de pijn. "Lisa......waar is Lou heen....waar zijn we...?" "Nog steeds op het slachtveld,en lou is al naar camelot"antwoorde Lisa."Weet jij iets of heb jij een beeld van Camelot zodat ik ons er heen kan brengen?"vroeg ze toen.En keek naar de paarden die nog steeds stil stonden en trilde. Ty probeerde recht op te gaan zitten, maar de pijn hield haar weer tegen. "Wat ben je van plan, ons EN de paarden erheen teleporteren? Ga je dat redden?" Ty keek naar de paarden, en de vogels die naast hun waren geland. "Ik kan de vogels er wel heen sturen denk ik....." Ze maakte ene klein gebaar met haar vinger, en beide vogels vlogen op. Lou zat helemaal voorover gebogen in zijn zadel. Hij had verschrikkelijke pijn, maar moest verder!Hij dreef Tuhan nog maar eens aan. Ze hadden die dag nog niet zo hard gereden, en Tuhan was een sterk paard.Hij reed snel voort, zonder ergens één gedachte aan te hebben. De pijlen staken nog uit zijn arm en voet. "Hoe moeten we er anders komen,je bent gewond je hebt verzorging nodig en ik kan dat niet"zei Lisa "maak je daar nu maar geen zorgen over".Ze liep toen naar de paarden en pakte dekens en wat lappen uit haar zadel tas en wat verbandspul uit die van Ty.Ze legde de dekens onder Ty's hoofd en verbond de wonden toen ze goed mogelijk.In iedergeval bloedde ze nu niet meer. "Dank je wel." zei Ty nadat ze was verbonden. "Idon staat nou in contact met je. Je ziet het vanzelf als hij Camelot nadert. Missechin komt hij eerst Lou wel tegen..." Lou was nu bijna het bos uit, maar er waren een paar bomen voor de uitgang gelegd. Lou zou er makkelijk overheen kunnen springen. Maar opeens sprong er nog twee man tevoorschijn met zwaard.Lou brulde, en trok zijn zwaard weer. Van uit zijn jas, ontzichtbaar voor de mannen, trok hij een wat korter zwaard. Niet meer de teugels vasthoudend, en nog steeds met pijn en woede stromde hij op de versperring af.Terwijl Tuhan eroverheen sprong haalde Lou uit. Met zijn gewone zwaard haalde hij de ene meteen neer, de ander dook net op tijd weg voor zijn kleinere. Gelukkig had hij geen paard, of pijl en boog. Maar hij bleef achter en bekommerde zich om zijn maat.Lou daarentegen bleef maar door rijden, hij had nog een eind te gaan. Lisa slaakte een gilletje toen ze de twee mannen zag liggen.Ze hield haar adem in en dacht dat ze Lou meteen zou zien maar dat was niet het geval en ze zucht opgelucht."Lou is veder gereden,twee mannen dachten dat ze hem tegen konden houden"zei Lisa opgeluchter. Lou reed verder, maar Tuhan begon moe te worden. Dus ging hij langzamer zodat Tuhan kon rusten. Hij ging over in draf en daarna in stap.Lou deed zijn zwaarden weer weg en keek eens naar de pijlen. Als hij ze eruit zou trekken zou het alleen maar erger gaan bloeden. Hij beet op zijn lip en liet de pijlen maar doen.Opeens zag hij Idon overvliegen. Hij keek omhoog. "Daar heb je Lou" zei Ty schor. Lisa knikte, ze kon hem ook zien. "Idon blijft hem nu volgen, dat lijkt me het handigst. Ishjha is vast vooruit gegaan, zodra zij Lou en Idon ziet, merken we het vanzelf. Dan kan je dnek ik wel teleporteren.." Na een half uur flink doorstappen ging Lou weer op draf over. Hij was al een van de kleinere dorpjes gepasseerd die bij Camelot hoorden. Maar het begon donkerder te worden.Hij begon weer te galopperen en lette nergens op, niet op de pijn, niet op Idon. Lisa knikte en stond op.Ze pakte de paarden bij het halster en liet ze naast haar liggen zodat ze er precieus tussen de paarden en dicht bij ty zodat ze makkerlijk kon telepoteren."Dankje"zei ze tegen Ty en concentreerde zich nu op de beelden. Het was nu al bijna donker, en Lou za de lichten van Camelot! Tuhan scheen het blijkbaar te voelen, want hij begon een eindsprint.Terwijl het helemaal donker was, en de volle maan op hen neerscheen gallopeerde Lou Camelot binnen. Hij kwam al gouw bij het kasteel. Bewakers herkenden hem. "Lord Leo!"Lou staarde naar een groep bewakers die hem naderden. Hij had verschrikkelijke pijn. "Medicijn voor Merlin!" hijgde hij, en hij gooide het naar een bewaker toe. "Breng het hem nu!" Daarna stortte hij bewusteloos van zijn paard.Andere bewakers brachten hem naar de kamer die hij eerder ook had. Hij werd er verzorgd en sliep verder. Idon was in de buurt van de plek waar Lou was neer gestort gaan zitten en lisa concentreede zich op de plek ook al was het donker.Ze had de halstertouwen van de paarden in haar ene hand en aan de andere hield ze Ty vast.Voordat Lisa haar ogen weer open deed en dacht dat het mislukt was voelde ze dat ze van de grond werden gehaald en door een soort gat sprongen en opeens voelde ze weer een stevige grond onder zich.Lisa was duizelig en zag al snel dat er fakkels aan kwamen."Breng haar naar de dokter,ze moet snel worden behandeld"zei ze en de mannen die voor Lisa wazig begonnen te worden keken eens naar haar en toen naar Ty.Ze knikte en twee van de mannen nam Ty mee naar binnen.Lisa stond wankelend op.En wilde een stap naar voren zetten maar haar benen begaven het en ze werd snel vast gegrepen door de derde man die de stal jongens had geroepen op de paarden te verzorgen.Hij schreeuwde nog iets maar voor Lisa was dit gemoppel en ze lag slap in de mans zijn armen.Toen 1 van de stal jongens terug kwamen werd Lisa ook naar binnen gebracht. Lou was al weer wakker geworden terwijl Lisa binnen werd gebracht. Ze legden haar op het bed. Lou informeerde naar Ty en hoorde dat die werd verzorgd.Zelf was hij nog niet helemaal uitgerust, en hij kon nog moeilijk lopen. Hij dekte Lisa toe en ging toen op zoek naar Ty.Toen hij eenmaal Ty had gevonden stuurde hij de dokters, voor zover ze dat waren, weg. Hij onderzocht haar wonden. Voor zover hij er de kracht voor had probeerde hij ze zo goed mogelijk te genezen.Toen hij even later stopte waren de meeste wonden van Ty grotendeels geheeld. Hij verbond haar verder en ging voor het raam staan, leunend op de vensterbank. Ty werd een half uur later wakker. Ze was een lange tijd bewusteloos geweest, deels omdat de artsen de pijlen eruit moesten trekken. Ze kon zich er gelukkig niet veel van herinneren. Ze porbeerde rechtop te agan zitten, maar haar arm deed nog zeer, en ze was strak verbonden. Het lukte haar wat rechter op te gaan zitten, en zag Lou staan."Je hebt het gehaald, gelukkig! Is Merlijn al beter?" "Ja, hij heeft het gehaald, een bediende kwam het net vertellen."Hij strompelde min of meer naar Ty's bed."Hoe is het met jou? Heb je nog pijn?"Lou wou eigenlijk terug naar Lisa, om te kijken of die al wakker was, en zelf wou hij eigenlijk ook gaan slapen, maar Ty was er erg aan toe geweest.... "Het gaat wel, denk ik....jij hebt me geheelt he? Maar het zal nog wel even duren voor ik mn arm weer kan gebruiken..die was echt zwaar beschadigd...." Ty gaapte. "Is het nog nacht? ik heb geen idee hoelang ik buiten bewust zijn ben geweest...en ik heb slaap.." "Ik denk dat je wel meer dan een uur buiten bewustzijn ben geweest. En het is nog steeds nacht. Ga maar slapen, ik zal morgen nog eens naar je arm kijken." Lou hinkte naar de deur. "Trusten!"Lou ging terug naar zijn kamer. Zoals hij had verwacht was Lisa bewusteloos, of ze sliep.... TY keek Lou na, zakte weer terug, en viel in slaap. Halve wege de ochtend werd Lisa half wakker en keek de kamer rond.Ze zag Lou ook nog slapen en ze ging rechtop zitten."Auw mijn kop"mompelde ze en gleed toen langzaam uit bed en stond er naast.Met veel moeite stroppelde ze richting de kom met water.En maakte haar gezicht nat en dronk een slok water.Haar hoofd tolde nog en ze deed haar jurk uit en kroop toen weer in het bed en was al snel weer vertrokken. Lou werd wakketr van geluiden van bedienden op de gang. Hij klom uit bed en hinkte naa de deur. Hij opende hem en keek eens naar buiten. Bedienden renden door de gangen. "Wat is er aan de hand?" vroeg Lou met een nog slaperige kop aan een bediende die niet zo hard rondrende. "Heeft i het dan nog niet gehoord Lord! Er is een feest, ter ere van Merlin die weer beter is, en ter ere van U en de Lady's! Het schijnt dat King Arthur U tot ridder van zijn ronde tafel wil slaan!" Daarna liep de bediende weer door.Lou deed de deur dicht en staarde verward om zich heen. Hij, een ridder van de ronde tafel?!Lou ging zich wassen en scheren, maar liet nog steeds zijn sik staan.Hij trok schone kleren aan, sloeg de mantel met zijn familiewapen om en vertrok. Hij wou naar Tuhan toe. Het was allang middag toen Ty weer wakker werd. Haar arm deed nog pijn, maar wel minder dan de avond ervoor. Ze wreef met haar goede hand in haar ogen, en knipperde tegen het zonlicht. De vogels zaten in de raampjes te zonnen. Voorzichtig hees Ty zich omhoog, en bekeek de kamer. Het was een andere dan dat ze de eerste keer had gehad, waarschijnlijk omdat ze met spoed van die pijlen afmoest, en dit de dichtstbijzijnde kamer was. Ze had hoofdpijn, maar daar lette ze neit op. Voorzichtig stond ze op, vertrok haar gezicht even van de pijn, en liep toen naar een van de ramen. Op de gang hoorde ze opgewonden stemmen, maar ze vroeg zich neit af wat er gaande was. Waarschijnlijk waren de mensne blij dat ze weer terug waren, en dat merlijn geheeld was. Lou was weer terug in de kamer bij Lisa. Ze sliep nog steeds. Daar had ze ook best een reden voor, zo'n stuk teleporteren.Hij zat bij haar op het bed naar haar te kijken. Deze draaide zich een keer om en lag toen op haar rug en opende haar ogen."Goeie morguh"zei ze toen ze merkte dat Lou op het bed zat.Ze ging rechtop zitten wreef in haar ogen en Lou was meteen niet meer zo wazig."Hoe laat is het eigenlijk?"vroeg ze toen."Het is middag"zei Lou die het ook niet zeker wist."Maar hoe gaat het me jou?"vroeg hij toen."Nog steeds een beetje hoofdpijn en duizelig,maar dat is morguh pas over"antwoorde ze en glimlachte."Hoe is het met Ty?"vroeg ze er meteen achteraan. "Ty maakt het goed, ik heb haar wonden zo goed mogelijk geheeld. Met Merlin is het trouwens ook goed. Vanavond is er feest...." "Feest omdat Merlin weer beter is zeker"zei ze en schoof de deken van haar af en ging op de rand zitten van het bed."Hoe is het met jou,hebben die twee mannen je nog wat aan gedaan?"vroeg ze terwijl ze naar de kom met water liep.En zich aan de tafel vast greep toen ze er eenmaal was. "Nee, ik kon ze van me afweren." Lou hinkte achter haar aan. "Je moet nog rustig aandoen," hij legde zijn hand tegen haar wang aan. "Het feest is ook een beetje ter ere van ons, omdat wij ervoor hebben gezorgd dat Merlin beter kon worden." Hij zei nog maar niets over dat tot ridder slaan, ten slotte was dat nog niet zeker. "Leuk"zei Lisa en gaf Lou een kus,en ze kreeg darna weer een aanval van duizeligheid"oops"zei ze terwijl ze zich aan lou vasthield." Dat telepoteren is ook niet alles"moppelde ze toen en verslapte haar greep op Lou. Lou hield haar vast. "Ik stel voor dat je nog maar wat gaat slapen. Of tenminste gaat zitten of liggen, dan zal ik wat te eten voor je zoeken." Hij tilde Lisa op en legde haar op het bed. Lou streek over haar wang. " Dankje"zei Lisa en pakte Lou's hand er gaf er een kus op. "Is goed hoor, ik ben zo terug," Lou stond op en vertrok weer.Niet veel later kwam Lou terug met wat brood, vlees, kaas en een kruik water.Hij ging bij Lisa op het bed zitten en glimlachte. "Hey schoonheid, ontbijt." "Dankjewel schat"zei Lisa met een lach en at toen het ontbijt op die Lou had gebracht.De kruik water had ze voor de helft leeg gedronken."Ow dat was lekker"mompelde ze en gaf lou een kus.De rest van de kruik water viel zowat over het hele bed. Lou lachte en pakte de kruik. "Ik stel voor dat je nog maar wat gaat slapen. Als je vanavond bij het feest wil zijn. Dan ga ik nog even langs Ty."Hij stond op en zette de kruik weg."Tot zo!" riep Lou nog, waarna hij weer vertrok.Hij liep, of hinkte, op zijn gemak naar Ty's kamer. Daar aangekomen klopte hij aan en wachtte tot Ty reageerde. Lisa ging veder onder de deken liggen en draaide zich eens om en dacht aan het feest van vanavond en viel hierdoor al enige tijd later in slaap. Ishjha landde net bij Ty, zeurend om wat eten, toen er op de deur werd geklopt. "Wat isser..?" vroeg Ty, terwijl ze naar de deur liep. Met moeite deed ze hem open, en zag Lou staan. "Hey, hoe gaat het?" Lou stapte binnen en sloot de deur achter zich. "Wel okee..nog wel wat last van m'n arm..Ik denk niet dat dat snel over zal gaan. Waarom ben je hier? Vast neit om even te vragen hoe het gaat..daar ken ik je ondertussen goed genoeg voor."Ty ging op het bed zitten, en wees naar een stoel, waar Lou op kon gaan zitten. Lou ging zitten. "Feest vanavond," bromde hij.Hij wenkte haar. "Kom eens hier met je arm!" Ty kwam bij hem staan. Lou legde zijn hand op haar arm en sloot zijn ogen."Zenuwen kapot.... spieren en pezen beschadigd," mompelde hij. "Ik kan er wel iets aan doen...." zei Lou terwijl hij opkeek naar Ty. "Probeer maar.."Terwijl Lou zich concentreerde op Ty's arm, vroeg Ty vanalles over het feest.Wat voor feest? Ter ere van Merlijn zeker? En wij zijn daarbij uitgenodigd....Heb ik t goed?" Ze zuchtte. Ze zat niet echt op weer een feest te wachten. "Ja, ter ere van Merlin en ons. En als je nu je kop niet houd kan ik je arm niet genezen."Lou deed erg zijn best en kon het goed genezen, maar toch was het nog niet helemaal verholpen."Meer kan ik nu niet doen....". "Geeft niet, het is al wat, nietwaar?" Ty boog en strekte aar arm, en bewoog haar vingers. Ze probeerde ookal wat dingetjes op te pakken. Dat ging, maar toen ze een stoel wilde pakken, viel deze op de grond. "Alleen nog heel erg aansterken denk ik..Misschien komt het niet meer goed..afwachten dus" Ty ging weer zitten, nadat ze de stoel met haar goeie hand terug had gezet."Volges mij is er meer dan alleen dat feest waar je je druk om maakt..." "Je kent me TE goed...." Lou keek even naar Ishja en daarna weer naar Ty. "Een bediende zei iets over dat Arthur me tot ridden van de ronde tafel wou slaan...." "WAT" Ty sprong op en keek Lou geschokt aan. "Wat wilt Arthur doen?" vroeg ze nog een keer toen ze wat bedaard was. "Maar onze dubbelgangers dan...?" "Rustig.... Kijk dat weet ik ook nog niet! Leo zelf leeft nog.... Maar ik ben bezig met een plan.... En dat heeft ook betrekking tot ons en ons vertrek hier.... En dan bedoel ik uit deze tijd...."Lou staarde naar Ty. "Maa het is nog niet zeker of Arthur dat gaat doen...." "Maar toch......" Ty liep naar het raam, en keek naar buiten. Idon was zich gaan vervelen, en vloog erges boven de tuin. "Tjah, het word tijd dat we weer terug gaan..Heel leuk allemaal hier, maar ik ben die gevechten enzo allemaal wel een beetje zat, en voor we het weten, veranderen we de hele geschiedenis!" Ze zuchtte."Weet Lisa het al?" "Nee.... Lisa voelt zich ook nog niet geweldig. Ik heb het haar nog niet verteld."Lou stond op. "Maar ik was van plan langs Merlin te gaan. En je hebt gelijk, we moeten uitkijken voor we de geschiedenis veranderen. En dan zit ik met Lisa's en mijn relatie. Mochten Leo en Eliza trouwen, dan veranderen onze families.... Dat mag niet gebeuren...." Lou strompelde naar de deur. "We verzinnen er nog wel wat op. Gelukkig hebben King Valior en de Queen nog meer nakomelingen...."Ty keek plots naar Lou. "Wat? En dat ben je zeker even vergeten te vertellen?"Lou haalde zijn schouders op. "Blijkbaar, Leo heeft nog een jongere broer." Lou liet het hierbij en vertrok. Ty keek Lou geschokt na. Het werd hoog tijd dat ze terug gingen naar hun eigen tijd, voor ze te veel aan de geschiedenis gingen knoeien. Naar haar idee hadden ze dat al genoeg gedaan. Ty liep naar het raam, keek even naar butien en gign weer heen en weer lopen. Uiteindelijk had ze het gehad, en kleedde zich vast om. Lisa werd halvewege de middag weer wakker en ging rechtop zitten.Haar hoofdpijn was minder geworden en ze was benieuwd hoe het nu met Ty ging.Ze gleed haar bed uit maakte haar gezicht nat en kleedde zich om.En ging opzoek naar Ty.Terwijl ze door het kasteel liep liep ze zowat tegen een ridder aan en viel op haar kont."Sorry Lady"zei de ridder en hielp haar overeind."Dank U wel"zei Lisa tegen de ridder en knikte."Weet U misschien waar Tyraine ligt?"vroeg Lisa en de Ridder wees haar de weg.Al snel was ze bij de kamer aangekomen en klopte aan. Ty was nog moeilijk aan het doen met haar jurk. "Momentje hoor!" riep ze een beetje kwaad richting de deur. Na bijna een knoopje van de jruk af te hebben gerukt, kreeg ze 'm uiteindelijk toch dicht, en kon ze de deur open doen. Ze had Lou verwacht of misschien een ridder die haar ging informeren over het feest, maar ze trof Lisa aan. "Hey, Hoe is t met jou?" Vroeg je een beetje verbaast. "Al wat aangesterkt? Dat teleporteren moet zwaar zijn geweest"Lou komt ook weer terug in zijn kamer en treft Lisa hier niet aan. Hij denkt er niets over en vind dan een stapeltje kleding op zijn stoel.Terwijl hij de kleding bekijkt snakt hij bijna naar adem. Het is dezelfde kleding als waarin de ridders van de ronde tafel rondlopen. Dus toch! Zend hij door naar Ty. Ty, hij gaat me tot ridder slaan."Gaat wel,en zwaar was het zeker vooral de paarden bleken zwaar"zei Lisa "maar ik wilde weten hoe het met jou gaat?"vroeg ze er achter aan terwijl ze op een stoel ging zitten. Ty wilde net antwoorden toen ze Lou's bericht hoorde. Ze sperde haar ogen ogen, en sloeg een hand voor haar mond. "Tis niet waar" fluisterde ze. Ze zag Lisa verbaast naar haar kijken..Lou..Lisa is hier net om te vragen hoe het met me gaat..Net toen je dus ontdekte dat ze je toch tot ridder gaan slaan...Bedenk maar een goed verhaal, want ik kan het niet voor me houden...we komen zo naar je toeTy keek Lisa aan. "We moeten naar Lou, nu meteen!" "Wat is er nu weer aan de hand,hij heeft zich toch niet in de nesten gewerkt he"zei Lisa die er niks van snapte en achter Ty aan liep die het duidelijk meende met nu.Al snel stonden ze voor hun kamer en liepen ze naar binnen. Lou staarde naar de kleding. Zijn gezicht was wit weggetrokken. Hij hoorde Lisa en Ty binnenkomen. "Het is niet waar...." mompelde hij. "Ok, wat hebben ze je verteld..?" vroeg Ty gelijk. Lou wees richting kleding. Ty kwam dichterbij, en bestudeerde de kleding. "Ow damn...nou da's fijn..." Ty streek over het wapenschild van Camelot..en schudde haar hoofd. "Ja, ik kan toch moeilijk weigeren. Dan onthoofden ze me!" Lou schudde zijn hoofd en ging op het bed zitten. "Leo moet dood...." zei hij plots. "Hallo,Wat is er nu weer aan de hand?"vroeg Lisa."Dat kan toch niet,dan veranderen we de geschiedenis te veel"zei ze en keek van Ty naar de kleding. "Lisa, ik wordt tot ridder van de ronde tafel geslagen. Opzich zou dat nog wel kunnen, maar 1 ding kan niet! Leo en Eliza! Dan zouden onze familie lijnen verstrengeld raken en kunnen wij ook niet trouwen!" Lou ging weer staan, liep naar hen toe en ging tegenover hen staan. Zijn stem was hard en doordingend. "Jij stamt af van Eliza, dus in principe zou ze het zonder Leo afkunnen. Leo heeft nog een broertje, dus die familielijn kan ook doorgaan!Als Ty van Tyriane afstamt, en Tyriane heeft geen broers of zussen meer, moet zij ook blijven leven. Mijn enigste optie, Leo moet dood!"Hij begon met moeite te ijsberen."Stel dat Eliza en Leo zouden trouwen, wegens Leo's ouders. Dat kan gewoon niet. Dan maken we er helemaal een zootje van!"Hij stond weer stil, keek uit het raam en zweeg. Hij bleef een vrij lange tijd stil terwijl zijn woorden op Ty en Lisa inwerkten."Ik heb een plan," zei hij opeens rustiger. "Ik laat me tot ridder slaan. We zien het een paar dagen aan en vertrekken dan richting het land van Tyriane's pa. Als Leo en Tyriane beiden nog leven, waarvan ik verzekerd ben, gaan we naar ze op zoek. Ik wens een eerlijk gevecht met Leo...."Hij draaide zich om. "We nemen een boodschapper mee die dan gaat vertellen dat Leo is gestorven. We duwen zo veel goud in zijn handen dat hij niets anders verteld...."Lou ging weer zitten en keek naar zijn handen."We moeten ook Eliza zien te vinden...." " Dat zal niet zo moeilijk worden"zei Lisa"Zij zal snel weer hier komen of ik moet gaan telepoteren zodat alles wat vlugger gaat,Maar we weten toch niet waar Leo of Tyraine zijn?"."En jij denkt dat als Leo dood is,Tyraine een andere man neemt en jij afstamt van Leo broertje,wie zegt dat zij niet met hem neemt,en hoe weet jij van wie jij afstamt,misschien stamt jullie familie van elkaar af,misschien zijn jullie bloedsverwanten"rattelde Lisa door die eens na gedacht had nadat Lou had gezwegen en weer had gepraat.Ze slaakte toen een diep zucht."Ik denk dat we er nu alle drie uit zijn.We moeten terug"zei Lisa met een flinke nadruk op Moet.Ze keek toen naar Ty en Lou die opeens doodstil waren geworden van haar uitbarsting."Ach doe wat je van plan bent zolang we hier maar weg kunnen"zei Lisa toen. Ty dacht na, maar kon van de keer niet echt op een goed idee komen. Het plan om Leo te vermoorden stond haar ook niet bepaald aan, maar het liep nu wel behoorlijk mis. Ze zuchtte, en probeerde na te denken.Het werd stil in de kamer. Opgetogen stemmen klonken vanaf de gang. Mensen waren druk in de weer het feest voor te bereiden. Lou zuchtte. "Hier hebben we ook niets aan."Hij stond weer op en liep naar het raam."Laten we gewoon mijn plan uitvoeren, oke?" "Ja,laten we dat feest vanavond maar zonder enige argewaan volbrengen en dan moeten we terug naar Tyraine's koningkrijk"zei Lisa en zuchte. "Daar staat de tijdmachine tenslotte...." Lou draaide zich weer om. "En nou wieberen, dan ga ik dat vervloekte uniform aandoen!" Lou deed zijn mantel en trui al uit. Ty liep al weg,en schoot een dienster aan. Ze vroeg of die haar haar kon doen. Aangzien Ty een flike bos haar had, ging dat nog wel even duren voor dat het in orde zat. Lisa besloot een luchtje te happen voor ze zich ook omkleedde.Ze liep al snel in de tuin van Camelot.ZE zag vanuit hier het hele gebeuren wat binnen aan de gang was dienstmeisjes liepen af en aan en verschenen telkens voor de ramen en verdwenen weer.Al snel was Lisa weer afgekoeld en had nog eens nagedacht over het plan.Ze besloot maar mee te doen.Snel kleedde zich om en zorgde dat haar haren goed zaten. Lou had het uniform/harnas aangedan en keek naar zichzelf in de spiegel.Lisa kwam terug en ging zich ook omkleden. Lou had nog niets gezegt.Lou liep naar Lisa toe en sloeg zijn armen om haar heen. "Heey"zei Lisa die van Lou schrok.En streek toen over Lou armen.En draaide zich om"."Wat is?"vroeg ze nadat ze hem een kus had gegeven."Zomaar," fluisterde Lou. "Zomaar even knuffelen...."Hij kuste haar."Gaat het met je duizeligheid?" "Gaat wel goed"zei Lisa"Wordt al minder,behalve de hoofdpijn dat houd nog wel een dag aan denk ik"en glimlachte."Laten we gewoon een gezellig feest er van maken"Lou knikte. "Laten we Ty dan maar gaan ophalen." Lou en Lisa liepen richting de kamer waar ze Ty voor het laast hadden gezien terwijl ze over de gang heen liepen moesten ze soms vlakbij de wand lopen omdat de dienstmeisjes met grote schalen rond liepen. "Vind je het egr als ik drink vanavond?" Vroeg Lou terwijl ze Ty's kamer naderden. "Alleen als ik mee mag drinken!" grinnikte Lisa en ze klopten aan bij Ty op de deur. "Ik kom al, moment.." \ty wilde de vogels maar naar buiten doen, dan zouden ze de kamer neit uit verveling stukmaken, en misshcien nog wel heel veel resten vlees van de amaltijd kunnen vinden. Maar de dieren waren koppig, en lieten zich niet zo snel vangen. Even later deed Ty de deur open, begreep dat ze anar het feest gingen, en liep de kamer uit. Ze probeerde met een zakdoek het bloed van een kras op haar hand te vegen, maar het wilde neit stoppen met bloedden. "Verdomde vogels ook..Laten we gaan"Lou raakte even haar hand aan en het bloeden stopte. "Bedankt...." mompelde Ty, en ze liepen verder.Lou werd in de troonzaal verwacht. Het was allemaal een plechtig gebeuren. Alle ridders van de ronde tafel waren aanwezig, King Arthur uiteraard, Queen Guinevere en, waar Lou blij om was, Merlin stond bij Arthur's troon.Het was allemaal een plechtig gebeuren. Lou werd tot ridder van de ronde tafel status geslagen, moest een eed afleggen, zijn trouw beloven en van alles en nog wat.Net toen hij het vervelend begon te vinden was het afgelopen, en begaven ze zich allemaal naar de eetzaal. Lou werd van links en rechts gefeliciteerd, en er werdt op hem, Lisa en Ty getoost, en natuurlijk op de gezondheid van Merlin. Al snel werd er muziek gespeeld en werd er een stuk van de vloer vrij gemaakt waarop ze allen konden dansen.De wijn werd nu met veel plezier geschonken en er verschenen al snel dansstellen op de vloer en er werd gepraat en gelachen.Lisa zat met haar buurvrouw aan het praten en werd opgeschrokt door een of andere ridder die haar buurvrouw ter dans vroeg.Deze verontschuldigde zich en was ook al snel op de dansvloer te zien. Ty die al geen zin had in het feest, weigerde alle wijn die geschonken werd, op het eerste glas na, omdat dat er al stond...De wond op haar hand werd weer open gehaald omdat iemand tegen haar aan stootte bij het dansen. Ty zat dus verveeld en geergerd aan de tafel, te wachten tot het moment dat ze lang genoeg aan wezig was geweest; dat iedereen haar had zien zitten. Maar ze kreeg Lancelot in het oog... Lou was vrolijk in gesprek met Arthur en Merlin terwijl hij en Arthur van de wijn genoten. Merlin bedankte hem meermaals, Lou zei dat het niets was.Na enige tijd ging hij terug naar Lisa en gebaarde naar een bediende dat zijn wijnbeker moest worden bijgevuld. " Daar ben je"zei Lisa die zelf ook al wat glazen wijn op had.En zich niet meer op de dansvloer waagde bang om te vallen of nog erger.Ze bekeek de stelletje die op de dansvloeren en zag dat Koning Arthur en Queen Guinevere ook aan het dansen waren en ze keek er sceptisch naar. "Lieverd!" Lou sloeg zijn arm om haar heen. "Ik denk dat Lancelot een oogje heeft op Ty!" zei hij en hij wees naar Ty die met Lancelot zat te praten. Daarna begon hij hard te lachen. Lancelot, dronken, probeerde met Ty een gesprek aan te knopen. Hij leek wat geërgert omdat Guinevere met Arthur aan het dansen was. Ty, geheel nuchter, zoals gewoonlijk, mocht Lancelot toch al niet, en had het nu helemaal gehad..Ze bedacht zich dat bloedneuzen slaan wel hielp..maar het was Lancelot, en ondanks dat-ie zat was, had hij nog wel meer macht dan Ty..Ze zuchtte, en ging es bedenken wat de beste manier was om van hem af te komen. "Ik denk eerder dat Lancelot een oogje op Guinevere heeft en dat TY hem geliefd een knal wil verkopen"zei Lisa en lachte toen ook.Terwijl hun glazen weer werden bij gevuld werd de muziek steeds rustiger.Ze zouden straks wel een pause nemen. Ty hield de klap toch amar bij zich, stond op, verontschuldigde zich, en liep zo snel mogelijk weg. Lancelot was te zat om moeilijk te doen over haar vertrek, gelukkig maar. Ty zag Lisa zitten, zwaaide "welterusten" en ze leip anar haar kamer. Lou ging dichter bij Lisa zitten en hield grinnikend haar hand vast. Hoewel hij maar 5 bekers wijn achterover had geslagen, was hij toch aardig heen. Maar hij was nog deels helder. Lisa had naar Ty gezwaaid voordat ze weg was gegaan.En keek toen nog eens om haar heen de muziek was weer aangezwollen.Lisa begon zich langzaam te vervelen en sloeg nog een glas wijn achterover.Ze wist niet eens meer hoeveel wijn ze had gehad en besloot er nu maar mee te stoppen. Lou ging weer dichter bij Lisa zitten en sloeg zijn armen om haar heen. "Zullen wij dan ook maar gaan?" fluisterde hij in haar oor. "Ja"zei Lisa kort en stond op.Ze liep al richting de deur en zag dat Lou nog afscheid nam van Arthur eerder gezegd arthur van hem.Na een korte knik van Lisa verdwenen ze beide richting hun kamer. Lou hing een beetje tegen Lisa aan terwijl ze terugliepen.Hij zei niets maar zat steeds zijdelings naar haar te kijken. Lisa keek eens naar Lou en glimlachte vaagjes.Ze gaf hem een kus in de nek voordat ze de deur opende.Deze kreeg ze met moeite open toen hij open was begon ze aan Lou's shirt te trekken.En keek hem eens super verliefd aan. Lou sloot snel de deur achter hen. Hij gooide zijn zwaard en mantel af en keek toen even stilletjes naar Lisa.Hij begon te grijnzen, trok zijn shirt uit en sloeg zijn armen om haar heen en begon haar te zoenen. Terwijl Lou zijn handen om haar middel had probeerde Lisa juist haar jurk te openen.Met veel gehansen kreeg ze deze open en liet hem naar beneden glijden.En springt om Lou's middel.Ze grinnikte en zoende hem nog eens.En zoende hem toch in de nek. Lou tilde haar op het bed en zoende haar verder. Lisa nestelde zich dicht tegen Lou aan en gaf hem nog een kus.Ze liet haar hoofd op zijn borst rusten en viel al snel in slaap. Lou kuste haar nog zachtjes op haar voorhoofd en viel toen ook al snel in slaap. De volgende ochtend werd Lisa vroeg wakker en hoorde zelfs nog in de verte de haan kraaien.Ze keek op en glimlachte.Ze probeerde voorzichtig mogelijk onder Lou vandaan te komen.Ze trok zich snel aan en wasste haar gezicht en liep richting de keukens voor een ontbijt. Lou draaide zich om in zijn slaap. De deken viel half van hem af. Lisa kwam al snel weer terug zonder ontbijt.Het heel kasteel sliep nog,zeker gisteren heel lang doorgefeest.Mopperend liep ze terug naar de kamer en keek naar het bed.En glimlachte ze pakte de deken en legde deze over Lou heen en gaf hem nog een kus. Lou fronste en opende zijn ogen tot spleetjes. Hij zag dat Lisa naast hem zat, aangekleed en wel."Heey...." zei hij zachtjes. Het was nog niet helemaa licht en het was schemerig in de kamer.Lou ging rechtop zitten en wreef zijn ogen uit. Hij glimlachte naar Lisa en trok haar naar zich toe. "Morgen schat"zei ze"sorry dat ik je wakker heb gemaakt"en gaf lou een zoen.En ging tegen hem aan zitten."Niemand is nog wakker""Geeft niet," zei hij terwijl hij haar nog een kusje gaf."Verbaasd me niets dat er nog niemand wakker is. Het is nog vroeg. Kon je niet slapen?" Hij streelde haar wang. "Neeh,heb zin in wat lekkers"zei ze zachtjes "en die stomme haan begon te kraaien".Ze legde haar hoofd op de schouders van Lou." De zit maar 1 ding op en dat is weer te gaan slapen,of we blijven hier zitten totdat iedereen wakker is""Hmmm," Lou wreef over zijn voorhoofd. "Ik ga denk ik nog even slapen. Ik denk dat ik een ktaer krijg...."Hij sloot zijn ogen even maar keek haar toen weer aan. Hij kuste haar weer, en ging toen weer liggen. "Zul je vast de enige wel niet zijn"glimlachte lisa,ze gleed van het bed af en trok haar jurk weer uit en kroop toen naast Lou."Truste schat"zei ze en gaf hem nog een kus. Lou mompelde nog wat maar was toen alweer weggegleden in zijn slaap. Na een uurtje of wat werdt Lou als eerste weer wakker. Hij stond op en kleedde zich half aan. Alleen nog maar broek en schoenen. Vervolgens ging hij zich wassen en scheren. Hij wou vandaag met Merlin gaan praten maar kon zich niet goed concentreren, hij sneed zich meerdere malen tijdens het scheren. Iedere keer dacht hij terug aan de afgelopen nacht. Dan zuchtte hij en glimlachte hij even. Hij keek via de spiegel naar Lisa die nog lag te slapen. Hij glimlachte weer en pakte een shirt en mantel, trok ze aan en vertrok.Hij hoorde de bedienden al in de keuken rommelen en beval ze eten voor hem te maken.Daarna ging hij terug naar zijn kamer en zette het bord met eten op het tafeltje naast het bed.Lou deed zijn mantel en shirt weer uit en ging naast Lisa op het bed zitten, ze zou zo vast wel weer wakker worden.... Ze werd een paar minuten later wakker en opende haar ogen."Wat heb jij gedaan?"vroeg ze als eerste aan Lou toen ze zijn kin had gezien.Hij legde uit dat hij zich gesneden had tijdens het scheren,Lisa vroeg niet veder en keek opeens op."Jij hebt ontbijt meegenomen"zei ze toen vrolijk."een paar asprienes waren ook goed geweest"zei ze er achteraan.Samen genoten ze van het ontbijt. "Aspirine helpt trouwens niet," begon Lou. "Tegen een kater. Je kunt beter veel drinken," vevrolgde hij terwijl hij nog wat brood pakte. "En dan tig keer naar de wc moeten"zei Lisa en grinnikte."Maar waarneer wou je dat plannetje van jou uitvoeren?"vroeg ze nieuwschierig. Lou bleef even stil terwijl hij op zijn brood kauwde."Stel dat Leo en Tyriane nog leven. Als zij aan elkaar zijn uitgehuwelijkt, waarvan zij dat nog denken, dan zou dat niet kunnen. Dat hebben wij verandert...."Hij was weer even stil terwijl hij nadacht."Maar ik heb eens met Merlin gepraat...." begon hij weer. "Hij vertelde me dat als wij er niet waren geweest, Tyriane en Leo toch niet getrouwd zouden zijn, omdat Leo in de slag met de Schotten zou zijn omgekomen, toen hij gevangen zou geweest zijn, wat dus ook met mij gebeurde. Maar ik stierf niet!"Lou rolde met zijn ogen terwijl hij de kruimels van zijn handen klopte. "We hebben de geschiedenis al drastisch verandert.... De brand die ik tegenhield, als ik er niet was gewees was heel Camelot afgebrand. Merlin die ziek was, als wij niet in Avalon waren geweest was hij vast gestorven...."Lou slikte even. "Daarom vind ik dat we weg moeten, als we de geschiedenis nog meer beïnvloeden, of te veel met het Arthur-Guinevere-Lancelot complot te maken krijgen, wordt het gevaarlijk." Hij stond op en liep naar zijn shirt en mantel, bijna struikelend over zijn zwaard dat er nog van vorige nacht lag. "Ik ben van plan nog met Merlin te gaan praten...."Hij borg zijn zwaard op en pakte zijn t-shirt en liep weer terug naar Lisa. Hij ging dicht bij haar zitten. "Maar ik denk telkens terug aan vorige nacht...." fluisterde hij waarna hij haar een kus gaf.Lou stond weer op en trok zijn shirt aan, vervolgens zijn mantel en vertrok weer. Lisa keek hem verbaasd naar.Ze bleef een tijdje voor zich uit kijken.Na een tijdje trok ze zich weer aan en kamde haar haren en maakte hem vast.Ze liep nog steeds verbaasd en verrast door de gangen van Camelot zo de tuinen in.Enkele mannen die er in bezig waren keken op.Lisa liep weer richting het kasteel. Lou had een lang gesprek met Merlin. Hij zat steeds uit het raam te staren en zag af en toe Idon of Ishja langsvliegen."....moeten natuurlijk ook Eliza weer vinden. Lou luister je wel?"Lou scheurde zijn ogen los van de lucht en keek hem aan. "Hmm? Eliza zoeken?"Merlin knikte. "Ja, wanneer was je van plan dat te doen?"."Daar werkt Lisa aan," zei Lou terwijl hij weer naar het raam keek."En wanneer wou je vertrekken?"."Over een paar dagen."."Mooi."Lou vertrok weer na een tijdje. Hij liep nog denkend door de gangen. Lisa had een idee gekregen en rende door de gangen richting de bieb.Toen ze daar was aangekomen ging ze meteen opzoek naar boeken over Eliza's familie misschien kon ze uit vinden wel landgoed van haar familie was dan was het zoeken al wat makkerlijker geworden en misschien hadden ze zelf geluk om haar broer precies op te sporen.Terwijl ze door de bieb wandelde opzoek naar enkele boeken dwaalde haar gedachtes af.Al snel al ze een vrij dik boek te pakken en sloeg deze open meteen vloog het stof haar naar het gezicht.Snel pakte ze haar boekje erbij en schreef snel de dingen over die ze makkerlijk kon lezen de rest was een beetje bevuilt en sommige woorden kende ze niet.Ze bracht het boek weer terug op haar plaats en liep nog een stuk veder door de bieb opzoek naar een andere aanwijzing. Lou liep langs de deur van Ty en keek er even naar. Hij klopte aan. Hij hoorde niets en ook de vogels kon hij niet horen.Lou haalde zijn schouders op en liep naar buiten.Het was lekker weer, en hij genoot van zijn wandelingetje door Camelot. Gewone brugers begroette hem beleefd, schooiers vroegen om een aalmoes, maar Lou deed niets. Zijn hoofd hing bij de vorige avond. Doordat Lisa de meeste boeken niet kon lezen of dat deze vol stof zaten en ze er geen woord uit kon halen.Was ze alweer snel klaar en besloot eens haar gezicht te gaan wassen en een frisse neus te halen.Ze moest nu al telkens niezen.Lisa keek op toen ze de deur uit kwam en knikte een keer naar de gene die langs was gelopen.Ze liep snel naar de kamer en keek in de spiegel ze leek wel een klein negertje.Snel waste ze haar gezicht en liep de tuinen weer in van Camelot onder een dikke boom nam ze plaats en las de aantekeningen eens door. Ty werd laat op de middag wakker. De vogels waren nergens te bekennen. Even bleef ze liggen, en besloot toen maar op te staan. Ze trok een simpele jurk aan, kamde haar haar even, en liep vervolgens richting keuken. Lisa sprong omhoog en ging opzoek naar Lou of Ty.Ze was langs de kamers geweest geen van beide waren aanwezig.Toen rende ze door het kasteel en knalde bijna tegen Merlijn op."Weet U waar Lou of Ty is?"vroeg Lisa gehaast.Merlijn antwoorde dat Lou door camelot liep.TY had hij nog niet gezien.Lisa keek om en zag de vogels van Ty gewoon over het kasteel vliegen.Ze dacht koortsachtige na. Lou was al op zijn terugweg naar het Kasteel, hij had weer honger gekregen. Hij liep langs de stallen en dacht even aan zijn paard. Hij zou het niet kunnen meenemen terug naar hun eigen tijd. Lou slikte even en liep de stal binnen. Alles hier leek al zo vertrouwd. Als ze terug zouden gaan zou het hem moeite kosten zich weer aan te passen aan de normale gang van zaken.Lou aaide Tuhan, en het dier drukte zijn neus tegen zijn wang. Alsof hij wist dat Lou het moeilijk had en dat hij wou helpen."Kon je dat maar makker, kon je dat maar...." fluisterde hij en hij liep de stallen uit, het kasteel binnen. Lisa keek nog eens naar het schrift wat ze in haar handen had.Ze wist nu waar de broer van Eliza was en zo konden ze sneller Eliza vinden.En misschien kon deze ook nog wel met Lou's plan helpen.Ze plofte neer in de gang en keek regelrecht in de zon.Ze zuchte en sloot haar ogen voor een tijdje. Lou liep net de gang op."Lieverd, waarom zit je hier?"Hij hurkte bij Lisa neer. "Omdat ik jullie niet kon vinden"zei Lisa en glimlachte."Ik weet waar Eliza is"zei ze er maar meteen achteraan. "Vertel!" Lou keek opgelucht. Ze liepen eerst naar hun kamer. Lou ging op het randje van een een van de stoelen zitten en keek naar Lisa. "Kom op, vertel!" Ty had niet zo'n honger. Ze had een klein stukje brood gepakt uit de keuken, en liep naar buiten om het daar in het zonnetje op te eten. Ze had geen flauw idee wat ze nou nog gingen doen. Maar dat zou ze later wel uitzoeken. Eerst ging ze genieten van de tuinen van Camelot, waarschijnlijk voor de laatste keer. "Vlakbij Tyraine,koninkrijk"zei Lisa."Tenminste als de geschriften kloppen,in de boeken stonden dat een deel van het land van Tyraine van Eliza vader was,tenminste zover er stond.De vader van Eliza had een andere stuk land gekregen en ik denk dat die broer daar is,er is alleen geen kasteel of wat anders." Lou keek bedenkelijk. "Misschien verbleven ze bij Tyriane op het kasteel, en was dat van hun nog in aanbouw. Ik weet het niet. Maar we moeten toch die kant uit!"Lou haald een hand door zijn haar."Heb je Ty vandaag al gezien?". "Nee"zei Lisa"Ze moet wel ergens hier rondlopen,ik ben de hele dag zowat in de bieb geweest en heb die boeken doorgespit aangezien ik sommige niet kon vertalen." Ty had lang in de tuin zitten kijken naar de verschillende dingen die er groeide. Het was fanicerend. De zon bereikte het zenit. Ty besloot terug te gaan naar haar kamer. Ze had geen haast, en zwierf nog even door het kasteel. Uiteindelijk trof ze op de gang naar de kamers van hun Lou en Lisa aan. "Als je het over de duivel hebt"zei Lisa en glimlachte naar Ty. Lou lachte. "Inderdaad. Maar dan stel ik voor morgen te vertrekken! Ik bedoel, hier hebben we ook niet veel meer te doen. En we moeten tenslotte daar heen voor de tijdmachine!" "Ik vind het allemaal wel best"zei Lisa en glimlachte."Zou ik vast onze spullen in gaan pakken zodat jij het met Arthur enzo kunt regelen??"vroeg ze erna. "Ik ben vast aan het inpakken, ik ben op mn kamer als jullie me zoeken" en Ty liep door. Eenmaal in haar kamer, zocht ze alle spullen bij mekaar, en vroeg zich af hoe ze dat opoit in de tassen had gekregen op de heen weg. Lisa liep zonder een antwoord richting hun kamer en begon hun spullen bijelkaar en uitelkaar te leggen al snel had ze alles bijelkaar en bleven de spullen die hie rhad gekregen over en deze legde ze netjes weer in de la.En daarna keek ze of ze haar spullen in haar tas kon krijgen. De volgende ochtend waren ze al vroeg weg. Arthur had nog een afscheidsfeest georganiseerd, maar daar waren ze niet lang gebleven. Zelfs Lou was nuchter gebleven. De paarden waren blij dat ze weer op pad konden want niemand had eigenlijk veel gereden sinds Avalon. Ze reden met een flink temp door, en stopten alleen om de paarden wat rust te geven en om te slapen. Anderhalve week later kwam ket kasteel van Tyriane in zicht. Ty hield Fell in, en even later liepen de paarden met uitgestrekte hals in een rustig tempo over het pad. "We zijn terug. Daarginds ergens ligt de tijdmachine....Maar we moeten eerst opzoek naar Leo..." Ty sprak meer tegen zichzelf dan tegen de andere twee. Lisa keek naar de plaats waar de tijdmachine ongeveer lag."Leo moet ongeveer daar zijn"zei ze terwijl ze in de verte wees en je zag alleen maar bomen. Lou knikte. Hij had zijn zonnebril ook weer eens opgezet."Zeg, en Eliza dan?" Hij trommelde met zijn vingers op de rand van het zadel. "Ik bedoel, moeten we haar niet vertellen dat we weg gaan?" "Die is bij Leo en Tyraine al weet ze dat zelf niet,Haar broer is de ontvoerde,tenminste dat vermoed ik"Zei Lisa (Nog geen einde)