|
دکتر غلامحسين ساعدی در دی ماه 1314 در تبريز به دنيا آمد و تحصيلات خود را با درجه دکترای پزشکی( تخصص در روانپزشکی ) در تهران به پايان رساند. فعاليت ادبی خود را از سن شانزده سالگی شروع کرد. اولين داستانهايش در هفته نامه دانش آموز چاپ شدند و تا پايان عمر خود آثار گرانبهائی در زمينه نمايشنامه و داستان بر جای گذارد. کمتر نويسنده ايرانی توانسته است به جايگاه بلند او در زمينه داستان و نمايشنامه نويسی دست بيابد.او در سن 50 سالگی در سال 1364 در اثر خونريزی داخلی در پاريس چشم از جهان فرو بست و در گورستان پرلاشز در کنار صادق هدايت به خاک سپرده شد. از آثار او فيلم هم تهيه شده. دايره مينا به کارگردانی داريوش مهرجوئی از داستان آشغالدونی ، داستان سوم گور و گهواره در سال 1356 ساخته شد و فيلم گاو هم از همين کار گردان در سال 1348 به نمايش در آمده است. آثار او فقر بيرونی و درونی اشخاص را به نمايش مي گذارد." قصه های او در سه زمينه اساسی مي گذرد. اول بندر های جنوب کشور، اقليمی خشک و فقير با بيماريهای بومی و خرافات. دوم روستاهای آذربايجان، برخورد منافع دسته های کوچک ده ، واحدهای اقتصادی کوچک و عليل، اذهان گرفتار موهومات و علت ها. سوم شهر بزرگ با روشنفکرانش، با بيمارستانهايش ، با کار گران و بي کارانش. "1 نقطه مشترک هر سه زمينه فقر و جنون و جهل است. رئاليسم او با وهم و هراس آميخته است. مشخصه نثر او سادگی گزارشگرانه اش است.
کار با فک ها در سنگر
|