|
صادق هدايت در بيست و هشت بهمن 1281 در تهران به دنيا آمد. تحصيلات ابتدائی و متوسطه خود را در تهران در مدارس دارالفنون و سن لوئی به اتمام رساند و سپس با کمک دولت به همراه تعدادی دانشجو به بلژيک اعزام شد. بعد از تعويض چند رشته سر انجام در پاريس اقامت گزيد. در سال 1307 اقدام به خود کشی در رودخانه پاريس کرد که نا موفق بود. در 1309 به تهران باز گشت و به استخدام بانک ملی در آمد. در 1315 به مدت يکسال به هندوستان سفر کرد و طی اين سفر با زبان پهلوی آشنا شد. پس از بازگشت از بانک استعفا داد. در سال 1324 به تاشکند و بعد به پاريس رفت. او در 19 فروردين 1330 در آپارتمانش خود کشی کرد و در گورستان پر لاشز به خاک سپرده شد. هدايت نه تنها به عنوان نماينده ادبيات دوران تجدد در ايران يکی از بهترين های داستان نويسی نوين ايران است. بلکه خصوصيات بر جسته ديگری نيز دارد. از قبيل تخصص در زمينه فرهنگ عامه و طنز موثری که لابلای آثارش مي توان يافت. به قول تقی مدرسی ، "هدايت نماينده انديشه جوانانی بود که در ميان فريب ها ، ناروائی ها ، و گمراهی ها ، مضطرب و مايوس به دنيای ذهنی خود پناه مي بردند. " به علاوه او در گيری های ذهنی خود را نيز داشت. به عنوان يک روشنفکر ، هدايت از اشراف و اعيان متنفر بود. طبقه ای که نيز به آن تعلق داشت. از طرف ديگر ابتذال و پستی توده بی چيز و فقير نيز او را سر خورده کرده بود. با تمام اين احوال شاهد آنيم که اکثر آثار او احوال طبقات محروم را بيان مي کند. محمد علی سپانلو در کتاب خود يعنی نويسندگان پيشرو ايران معتقد است که صرف نظر از کوشش پايه ای نويسندگان دوره مشروطيت هدايت بار آورنده مکتب رئاليسم در قصه نويسی ايران است. همچنين او نخستين نويسنده ای است که به ساخت بيرونی قصه به عنوان جزئی لاينفک از آن توجه داشت .
تعدادی از آثار
منابع:
1-ياد صادق هدايت، علی دهباشی، 1380، نشر ثالث |