بازگشت به اسامی نويسندگان

 

اسماعيل فصيح

اسماعيل فصيح در دوم اسفتد 1313 در تهران تولد يافت. پس از تحصيلات عالی در امريکا به ايران باز گشت و از سال 1342 در مناطق نفت خيز جنوب به کار پرداخت و در سال 1359 با سمت استاد يار دانشکده نفت آبادان باز نشسته شد.

يکی از مهمترين خصوصيات نثر فصيح حس تعليقی است که از طريق وفور حوادث و در هم پيچيدگی آنها در خواننده ايجاد ميکند. شخصيت اکثر رمان های او را جلال آريان تشکيل ميدهد. فرزند ارباب حسن آريان از همسر دوم او. مناسبات خانوادگی جلال ، خانه قديمي شان در محله درخونگاه و ... همگی ابتدا در داستان بلند خاک آشنا و سپس در رمان دل کور به خوبی نشان داده شده است. در اين رمان است که به قول سپانلو ،از ديدگاهی ناتوراليستی ،شاهد آنيم ارباب حسن هر يک از خصوصيات خود را در يکی از فرزندانش به جای گذاشته. به عنوان مثال مختار پسر بزرگ او که خوی شيطانيش را به ارث برده است.


منابع
جويبار لحظه ها ، دکتر محمد جعفر يا حقی ، تهران، جامی ، 1378
نويسندگان پيشرو ايران ، محمد علی سپانلو ، تهران ، نگاه ،1371


رمانها


شراب خام ، 1347
دل کور، 1351
داستان جاويد، 1359
ثريا در اغما، 1363
درد سياوش، 1364
ثريا در اغما، 1365
زمستان 62، 1366
شهباز و جغدان، 1369
فرار فروهر، 1372
باده کهن، 1373
اسير زمان، 1373
پناه بر حافظ؛ 1375
کشته عشق، 1376

مجموعه داستانها


خاک آشنا، 1349
ديدار در هند، 1353
عقد و داستانهای ديگر، 1357
برگزيده داستانها، 1366
نمادهای دشت مشوش، 1369

ترجمه ها


وضعيت آخر
بازيها
ماندن در وضعيت آخر
استادان داستان
رستم نامه
خود شناسی به روش يونگ
تحليل رفتار متقابل در روان درمانی

 

 

بازگشت به اسامی نويسندگان

بازگشت به صفحه اصلی

Hosted by www.Geocities.ws

1