Pertanian penting untuk pertahanan
Utusan Malaysia, 18 Apr 2002

Baru-baru ini ketika Pameran Perkhidmatan Perta-hanan Asia (DSA 2002) di Mines, banyak perbelanjaan yang digunakan oleh kerajaan dalam membeli peralatan baru.

Saya menyokong penuh hasrat kerajaan dalam memodenkan institusi pertahanan negara agar setanding dengan negara-negara sekitarnya agar satu hari nanti negara yang cuba menggertak kita akan berfikir banyak kali.

Mungkin kita tidak akan lupa dalam keadaaan peperangan yang sebenar sudah tentulah negara akan diisytiharkan darurat.

Apabila sesuatu negara diisytiharkan darurat banyak aktiviti tidak dapat dilakukan termasuk pentadbiran, pendidikan dan juga pertanian.

Apa yang saya ingin kupaskan ialah sistem keselamatan makanan negara ketika berperang.

Apa yang saya ketahui ialah bekalan makanan negara kita hanya dapat menampung selama tiga bulan sahaja.

Kita tidak mahu nanti apa yang berlaku pada zaman Jepun dihadapi juga oleh rakyat Malaysia yang terpaksa makan ubi ke-rana bekalan makanan negara tidak cukup pada era moden ini.

Oleh itu wajarlah Kementerian Pertahanan membuat latihan khususnya dalam bidang perta-nian kerana ia amat penting ke-tika berlakunya masa darurat.

Apabila darurat, semua rakyat akan takut, panik dan banyak aktiviti tersangkut.

Apa yang difikirkan oleh rakyat pada masa itu ialah makanan.

Aktiviti pertanian tentulah terganggu.

Yang hanya boleh turun ke padang dan bercucuk tanam ialah tentera terlatih dalam bidang pertanian. Para petani tentulah takut kerana iklim pada masa itu yang tidak mengizinkan mereka meneruskan usaha bertani kelak.

Lihat sahajalah di Amerika Syarikat (AS), tentera mereka mempunyai kelebihan bertani sambil mempunyai kemahiran persenjataan.

Ini penting jika peperangan berpanjangan sehingga ambil masa bertahun-tahun. Bekalan makanan akan dapat dihasilkan untuk keperluan penduduk Malaysia kelak.

Tidak salah Angkatan Tentera Malaysia (ATM) mempunyai banyak kelebihan bertani selain kemahiran kejuruteraaan dan persenjataan.

Mungkin pengalaman pertanian ini akan digunakan oleh mereka apabila telah bersara.

Contohnya kebanyakan pensyarah di universiti pertanian AS adalah bekas-bekas tentera yang telah berkhidmat semula.

Mungkin akan wujudnya usa-hawan tani daripada kalangan tentera nanti.

Saya berharap pihak ATM dapat menimbangkan perkara ini kerana kita masih belum terlambat dalam melatih tentera kita dalam pertanian.

Negara kita mempunyai banyak institusi pertanian seperti Institut Penyelidikan Pertanian Malaysia (MARDI), Universiti Putra Malaysia (UPM) dan agensi pertanian kerajaan yang lain untuk melatih tentera kita dalam kemahiran pertanian.

Tidak perlulah kita memandang sinis terhadap ATM jika mereka bersetuju dalam mewujudkan Kor Pertanian kerana satu hari nanti kewujudan mereka akan dipandang tinggi apabila negara terpaksa berperang kelak.

Ini penting dalam usaha kerajaan dalam memantapkan pertahanan negara selain kelengkapan persenjataan.