| Gedichten | ||||||||||||||||||||||||||||
| Hier vind je een aantal gedichten geschreven door en/of voor ouders van een overleden kind of ouders van een couveusekind. Als je zelf ook een gedicht hebt wat hier tussen past, mail het, dan zetten we het er bij... |
||||||||||||||||||||||||||||
| ******************************************************************************** | ||||||||||||||||||||||||||||
| Een gedicht voor Romany Lieve Romany, Zo'n kwetsbaar meisje en sterk tegelijk, Je papa en mama voelden zich met jou zo rijk. Maar helaas, je was ziek en je kon het niet meer aan, Verscheurend door verdriet moesten ze je laten gaan. En al was Romany maar voor even in jullie leven, Ze heeft jullie heel veel liefde gegeven. Ondanks al het gemis en de pijn, Zal jullie lieve Romany altijd bij jullie zijn. Dit gedichtje is voor romany gemaakt door Patricia van LE *********************************************************** |
||||||||||||||||||||||||||||
| DE MOEDER De moeder kijkt omhoog. Naar die grote hemelboog. Zij heeft tranen in haar ogen. Denkt aan het kind dat eens in haar heeft bewogen En uit haar werd geboren. Dat ze nu door de dood heeft verloren. Vraagt zich af waarom het zo moest zijn. Het verdriet doet zoveel pijn. Zij hoort de wind die fluistert. En zij luistert. Maar de wind kan haar ook niet helpen. Om haar tranen te doen stelpen. Zij voelt alleen maar het gemis. Om het kind dat er niet meer is. De moeder wordt nooit meer degene die zij ooit was. Die ging heen met haar kind, zijn as.............. ******************************************************************* |
||||||||||||||||||||||||||||
| Ik durf het haast niet uit te spreken Het klinkt zo hard, zo hopeloos De woorden blijven in mij steken Mijn God wat is het leven broos Ik wil het naar de hemel schreeuwen Waarom, mijn God waarom, waarom? Het lijden duurt al zoveel eeuwen De hemel zwijgt, Gij houd u stom Toch blijf ik repen; U moet mij horen U hoort toch? Al weet ik niet hoe God, ik ben vol verdriet, verloren Waar moet ik heen, dan naar u toe? Niet voor mijzelf kom ik u smeken; maar zend u engelen om haar heen Laat licht door zwarte wolken breken, Blijf bij haar, laat haar niet alleen! *************************************************** |
||||||||||||||||||||||||||||
| Can you be a mother if your baby�s are not with you? I thought of you and closed my eyes And prayed to God today I asked what makes a Mother And I now I heard him say A mother has a baby This we know is true But,God,can you be a mother When your baby�s are not with you? Yes,you can,He replied With confidence in His voice I give many woman babies When they leave is not their choice Some I send for a lifetime And others for a day And some I send to feel the womb But there�s no need to stay I just don�t understand this God I want my baby here He took a breath and cleared His troat And then I saw a tear I wish that I could show you What your child is doing today If you could see your child smile With other children and say: We go to earth to learn our lessons Of love and live and fear My mommy loved me o so much I got to come straight here I feel so lucky to have a mom Who had so much love for me I learned my lesson very quickly My mommy set me free I miss my mommy O so much But I visit her each day When she goes to sleep On her pillow�s where I lay I stroke her hair and kiss her cheek And whisper in her ear �Mommy don�t be sad today, I�m your baby and I�m here� So, you see my dear sweet one Your children are OK Your babies are here in My home They�ll be at the gates for you So now you see what makes a mother It�s the feeling in your heart It�s the love you had so much of Right from the start Though some on earth May not realize you are a mother Until they�re time is done They�ll be up here with Me one day And you�ll know that you�re The best one! ******************************************* |
||||||||||||||||||||||||||||
| Voetafdrukjes Voetafdrukjes op de badkamervloer, lekker in bad geweest. Voetafdrukjes langs de vloedlijn, wandelen met pappa en mamma. Spelen met de wind. Voetafdrukjes in de modder, ravotten in de tuin. Het zijn de voetafdrukjes die ik zo graag wil zien. Maar het enige afdrukje dat ik zie staat op het dressoir. Het is er ��n van een voetje dat nooit zal lopen of rennen. De enige herinnering die ik heb is hoe dat voetje ooit schopte in mijn buik. Anneke Brijder *************************************** |
||||||||||||||||||||||||||||
| We thought of you with love today, but that is nothing new. We thought about you yesterday, and days before that too. We think of you in silence, we often speak your name; All we have now are memories, and your picture in a frame. Your memory is our keepsake, with which we will never part; God has you in his keep, we have you in our heart. It broke our heart to lose you. But you didn't go alone, For a part of us went with you...the day God took you home. -Author Unknown- ******************************************************************** In the rising of the sun and in it's going down, We remember them In the blowing of the wind and in the chill of the water, We remember them In the opening of the buds and in the rebirth of spring, We remember them In the blueness of the sky and in the warmth of summer, We remember them In the rustling of leaves and in the beauty of autumn, We remember them In the beginning of the year and when it ends, We remember them When we are weary and in need of strength, We remember them When we are lost and sick at heart, We remember them When we have joys and we yearn to share, We remember them And especially as we gather together today, We remember them As long as we live, they too shall live. We remember them ********************************************************** |
||||||||||||||||||||||||||||
| Misschien Je denkt misschien dat je wat moet zeggen, Je denkt misschien dat je me moet opvrolijken, Je wilt me misschien weer zien lachen en genieten, Je denkt misschien dat je me moet troosten en adviseren Wat ik vraag is dit: wil je nog eens en nog eens luisteren naar mijn verhaal, naar wat ik voel en denk. Je hoeft alleen maar stil te zijn, mij aan te kijken, mij tijd te geven. Je hoeft mijn verdriet zelfs niet te begrijpen, maar als het kan slechts te aanvaarden, zoals het voor mij voelt. Je luisterend aanwezig zijn zal mijn dag anders maken en feestdagen verlichten Marinus van den berg uit: dagen die je niet vergeet *************** |
||||||||||||||||||||||||||||
| Lieve Romany LICHTJES Ik zie in je ogen een lichtje dat fonkelt en straalt nou en hoe ik schrijf nu voor jou dit gedichtje en doe dan je oogjes maar toe ik heb in het donker gelopen maar steeds door jou lichtjes geleid want of ze nu dicht zijn of open die lichtjes zie ik altijd Peter van Lierop ********************************************************** |
||||||||||||||||||||||||||||
| A visitor from Heaven a visitor from heaven if only for a while a gift of love to be returned we think of you and smile A visitor from heaven accompanied by grace reminding of a better love and a better place With aching hearts and empty arms we send you with a name it hurts so much to let you go but we're so glad you came we're so glad you came A visitor from heaven if only for some days we thank him for the time he gave and now its time to say We trust you to the Father's love and to his tender care Held in the everlasting arms And we're so glad you're there With breaking hearts and open hands we send you with a name It hurts so much to let you go but we're so glad you came we're so glad you came *************** Ik ga bloemen kopen voor mijn meissie geen rammelaar geen mooie bal, geen rode neus voor het carnaval Geen vlag voor het bevrijdingsfeest geen ballon geen trein geen knuffelbeest Geen kleertjes in alweer een grotere maat geen potje olvarit dat in de reclame folder staat geen luiers van weer een ander merk alleen wat plantjes voor in 't perk Ik ga bloemen kopen voor mijn meissie 't roept verzet op in mijn hoofd ik ken geen moeder die haar dochter voor haar verjaardag bloemen belooft Een kind moet spelen ontwikkelen en groeien 's lekker met d'r vader stoeien 's Zomers in het badje op het gazon voor op de fiets met een petje tegen de zon Bootje varen met een oude schoen maar wat moet een kind met bloemen doen Ik ga bloemen kopen voor mijn meissie iets anders kan, mag, hoeft niet meer En deze bloemen zet ik dan maar op haar grafje neer...... *************** Elke morgen wakker worden, Ach was het maar een droom. De zon komt op, ik voel hem niet, Bevroren is mijn hart, zoveel verdriet. De wereld om mij heen, gaat door, wacht niet op mij, En ik, ik wacht op jou, want niets maakt mij nog blij. Waarom? Waarvoor?, elke dag weer voel ik de pijn, En ik, ik wacht op jou, totdat we weer samen kunnen zijn. Dan plots als door jouw, mijn engel gezonden, Komt er een roodborstje, het richt zich ten gronden. En ik, ik heb weer hoop Omdat ik je boodschap heb gevonden. Gedichtje gemaakt voor Romany door Jan Roks ********************************************************************** 21 juli 2000 Voor Romany, Vandaag lieve Romany wordt je 1 jaar. Wij vieren dat allemaal in ons hart, We zouden liever voor je zingen, je kadootjes geven je knuffelen, dat is wat ons zo tart. Maar diep van binnen weet ik, dat je vandaag 8 april bij ons bent, Misschien denk jij, wat treuren ze nou terwijl jij lachend rondjes rondom ons rent. Had je je eerste stapjes al gezet vraag ik me vaak af, had je je eerste woordjes al gebrabbeld, hoe zou je zijn. Die gedachte lieve Romany, die doen enorm veel pijn. Ik ben er van overtuigd, dat waar jij nu bent, je geen pijn meer hebt en alles vredig is. Dat is wel een geruststellende gedachte, maar dat je niet meer bij ons bent blijft een groot gemis. Maar 1 ding heb je in ieder geval wel in je korte leventje bereikt, Dat er mensen trots op je zijn, en vooral je papa en mama, bij ons blijf je voor eeuwig in onze gedachte lieve meid Liefs je papa ******************************************************************** |
||||||||||||||||||||||||||||
| Geschreven door Corinne (14jaar) 2 gedichtjes; Lieve Romany, Jouw papa en mama hebben zo lang naar jouw uitgekeken, maar wat ze nooit hebben kunnen weten: Is dat jij te vroeg op de wereld kwam en dat maakte jouw papa en mama bang. Je was zo lief maar o zo klein zo vrolijk en o zo kwetsbaar. Maar je werd ziek,en voor jouw leven werd gevreesd maar je kwam er telkens toch weer bovenop, Iedereen stond daarvan versteld. Maar je werd te ziek,en verloor een oneerlijke strijd waar is al dat knokken dan goed voor geweest,vraag ik mij vaak af. het is oneerlijk en je hebt het niet verdient we zijn allemaal trots op je kleine meid. **************************************************** Lieve Romany, Waarom al dat vechten? En waarom al die pijn. Vragen die wij zullen blijven stellen Maar niemand die het ons kan vertellen. De leegte dat jij er niet meer bent zal blijven Jij staat voor altijd in ons hart geschreven. Dat lieve kleine meisje dat altijd zo vrolijk was Dat gaf ons zoveel hoop. Maar de Heer zag jouw verdriet en heeft jouw tot zich geroepen En weten dat jij daar veilig bent. |
||||||||||||||||||||||||||||
| Hier is plaats voor jouw gedicht... | ||||||||||||||||||||||||||||
![]() |
||||||||||||||||||||||||||||