Het is nu snachts, 1 jaar geleden dat wij op de kinder IC afdeling sliepen.
Normaal sliepen we in het Ronald MC Donald huis, maar omdat we niet zeker wisten of je deze nacht nog zou halen, mochten we bij jou op de afdeling blijven....
Jij lag in een groot bed, zodat wij beurtelings voor het laatst naast je konden slapen, en je hand vasthouden..
Je lag zo stil, je kon niet meer bewegen, helemaal niks......
Maar je hebt toch wel gevoeld dat we bij je waren?
Ons laatste contact was de dag er voor dat ik je voor het laatst op je laatste krachtjes op mn pink voelde sabbelen, nooit zal ik dat gevoel vergeten lieverd.
langzaam brak de ochtend aan, de laatste ochtend met jou, want ook deze nacht bleef je maar vechten om toch te leven, maar lieve Romany er was niks meer om te vechten.....
Ook die ochtend wouden we toch nog een gesprek, want stel dit en stel dat....
Maar nee, het was definitief nee, er was geen hoop meer...........
Familie was al langsgeweest om afscheid van je te nemen.....
Daarna is het in een roes langs me heen gegaan.....
Ik kan je niet meer vertellen wat ik toen voelde....voelde ik wel iets? ik weet het niet meissie........
Aan het einde van de ochtend werd de beademing nadat je bij mij op schoot lag gestopt........
Ik hoop zo dat je hier niks van hebt gemerkt...........
We hebben je toen gewassen, en aangekleed met het mooie pakje wat papa voor jou kocht toen ik al was opgenomen, het was zachtgeel, zo lief..
Toen hebben we je mee naar huis genomen, met een gevoel om je nooit meer los te laten...........
We hebben met je geknuffeld, en gepraat.....
Je hebt in de huiskamer bij ons gelegen, en savonds hebben we je naar je laatste "bedje" gebracht boven.....
lieverd, het was een moeilijk, vreemd, gespannen jaar....
Maar zeker ook met mooie herinneringen aan jou die niemand ons meer afneemt.
We weten dat je ergens bent, op een plek waar al jou vriendjes en vriendinnetjes ook zijn, waar het warm en fijn is...
En dat geeft ons rust......
lieve Romany, je hebt ons heel veel gebracht;
je hebt ons papa en mama gemaakt
je hebt ons een liefde leren kennen die we nog nooit gevoeld hadden...
je hebt ons zo'n mooie herinnering gegeven............
Je hebt ons een trots gevoel gegeven
Je hebt ons heel bijzonder mensen doen leren kennen, heel veel papa's en mama's van jou vriendjes en vriendinnetjes......
En nog veel meer!
Daar zijn we jou ontzettend dankbaar voor!
Dank je wel lieve Romany dat jij bij ons werd geboren, dat wij je mochten leren kennen..........dat wij jouw papa en mama mogen zijn....
Een herinnering die we nooit meer zullen verliezen maar altijd koesteren!
Een dikke knuffel van jou mama en papa
21-juli-2000
*8 april 99 - 21 juli 99*
En nu 1 jaar later.....
Lieve Romany geen moment uit ons hart en gedachten
Wij zullen je altijd herinneren als ons
lieve, mooie en sterke "tijgertje"
Wij hebben op internet een mooie website gemaakt,
omdat we zo trots zijn op ons engeltje.
http://www.geocities.com/romany_douenburg/
Veel liefs van jouw papa en mama.
Haya.van Somerenpad 10
Haarlem
