| Dagboek |
| 9 November 2003: Samba di Buldhana.... In Nederland heerst koorts. Natuurlijk koorts vanwege het kind met de verschrikkelijk lelijke naam (ik durf er hier niet eens over te praten), maar natuurlijk ook weer de jaarlijkse kerstkoorts. Iedereen is vast weer gestresst over wat dit jaar voor iedereen te kopen. Daar hoef ik me dit jaar in ieder geval niet druk over te maken. Ik heb hele andere zorgen aan m'n hoofd. Bijvoorbeeld over de vraag onder welke palmboom ik vandaag weer eens zal gaan zitten. Het weer is hier onveranderd geweldig. Zo'n 30 graden en zonnig! Vreemde gedachte dus dat het bijna Kerstmis is. Afgelopen weekend werd Buldhana bezocht door een groep buitenlanders. De grootste groep buitenlanders sinds 1985. Je kunt je dus wel voorstellen wat er in het anders zo rustige stadje aan de hand was. Een hectische boel dus...... Het programma voor zaterdag zat propvol. Het belangrijkste onderdeel van het programma was Samba di Buldhana. Klinkt erg sjiek he? En dan te bedenken dat het een oud-hollandse spellenmiddag betreft! Ruim 300 kids van zo'n 13 a 14 jaar waren uitgenodigd! Tot mijn grote verbazing kwamen ze ook nog bijna allemaal! Een geweldige drukte dus. De spellen werden vol overgave gespeeld. Van spijkerpoepen tot touwtrekken en van snoep snorkelen tot zaklopen. Jammer dat Bea geen tijd had om even met haar familie over te vliegen. Het zou de beste Koninginnedag sinds jaren zijn geweest! Na afloop van de spellen moest er cultureel geimproviseerd worden. Wat is er dan beter dan het "1,2,3,4, hoedje van papier" maar weer eens uit de kast te halen. Tot mijn grote verbazing zongen weer alle kids volmondig mee. Het zou me dan ook niets verbazen als ik binnenkort een platencontract krijg aangeboden. Dan kan ik hier als eerste Nederlandse artiest de hitparade bestormen. Aangezien ik voorafgaand aan deze dag vergiftigd was door een of andere delicatesse (ik weet nog steeds niet welke), was ik na afloop van het middagprogramma doodop! Slechts de gedachte aan een ijskoud biertje kon mij er weer bovenop helpen. En ja hoor....het hielp.... De avond op de boerderij van de organisatie werd een groot succes. De eerste disco in Buldhana sinds de uitvinding van disco. Mr. Agashe vertelde mij dat het bijna 20 jaar geleden was dat hij voor het laatst gedanst had. Stel je voor.... Vooral de nummers van de Carpenters, Dolly Parton en Frans Bauer waren een groot succes! Misschien dat Fransje dan in navolging van mij een carriere kan beginnen in Azie! Jammer dat ik m'n cd's van BZN en Anita Meyer niet bij me had! De ster van de avond was Mr. Patil. Hij was eregast tijdens Samba di Buldhana. Een man van ongeveer 80 jaar (niemand weet het precies) die er echt heeeel oud uitziet en normaal gesproken de hele dag met zijn wnadelstok over de campus schuifelt. Hij heeft problemen met zijn voeten en loopt dus heel erg moeilijk. Maar na een gelas baco sloeg hij helemaal op hol. Hij heeft drie uur lang staan swingen als John Travolta. De foto's zullen het binnenkort allemaal duidelijk maken. Rond een uurtje of 11 trokken we de stekker eruit. Iedereen was hartstikke (oh heerlijk dat Mestreechs). De volgende ochtend was alles weer normaal. Buldhana leefde even in een droom....een heuse disco. Nu maar weer 25 jaar wachten op de volgende..... Dinsdag 16 december: Bombay Beats... Afgelopen weekend hebben we met alle trainees in Buldhana een bezoek gebracht aan Mumbai (Bombay). Reden was het afscheid van Maureen en het ophalen van een nieuwe Nederlandse trainee (Joyce). Maureen vertrok maandag ochtend erg vroeg naar Nieuw-Zeeland voor een vakantie bij familie. Erg balen dat ze er vandoor is. De weken dat we samen waren heb ik een heel erg leuke tijd met haar gehad. Veel te kort dus.... Onze trein vertrok zaterdagavond om 22.00 uur vanuit Malkapur richting Bombay. Een treinreis van zo'n 10 uur. De treinreis op zich was al een hele belevenis. ik voelde me op sommige momenten een bezoeker van de grot van Alibaba (je weet wel...die van de 40 rovers). Allemaal mannen (vrouwen heb ik volgens mij niet gezien), die je continu aanstaren en contact met je zoeken. We hadden sleeper class geboekt, dus we konden gelukkig een oogje dicht doen. Uiteindelijk kwamen we rond 8 uur in Bombay CST aan. Om aan te geven hoe groot deze stad is: we kwamen even voor 6 uur in Bombay (stad)aan.... We hadden met Joyce afgesproken in ons "hotel": het Leger des Heils. Zo ongeveer de goedkoopste accomodatie die je kunt krijgen in Bombay (zo'n 5 euro per persoon per nacht). Niet erg veel luxe, maar een goed bed en er kwam zelf water uit de douche. Wow....weer een tijd geleden dat ik lekker gedoucht had. Heerlijk koud! Das wel nodig in Bombay. Het is er echt verschrikkelijk warm en vochtig. Maar wat een stad! Ik heb werkelijk genoten van de verschillende gezichten van de stad! Van mooie gebouwen tot gezellige bazars! Zondagavond (laatste avond Maureen) hebben we sjiek gedineerd in het Taj Mahal Hotel, gelegen achter de Gateway of India. Dit is het hotel waar een maand of drie geleden een grote bomaanslag is geweest(er voor niet erin trouwens). Het is het meest luxe hotel van Bombay. Erg mooie belevenis om daar (op het dakterras) te eten. Met uitzicht over Bombay! De rekening bedroeg uiteindelijk zo'n 10 euro per persoon....haha...echt niet normaal. Behalve decadent eten, hebben we behoorlijk geshopt. Dat is echt super gaaf in Bombay. Zoveel winkels en marketjes. Ik zou daar wel een tijdje kunnen verblijven. Verder hebben we een aantal toeristische attracties bezocht, waaronder Chowpatty Beach. Dit is het meest beroemde strandje van de stad. Ook dit was weer een belevenis op zich! Wat een stad Bombay. Echt de gaafste stad die iki ooit bezocht heb.Hier ga ik terugkomen...zeker weten.... Maar Bombay is niet aleen rozegeur en maneschijn....alles behalve dat. Er is echt verschrikkelijke armoede. Zo ongelooflijk veel bedelaars en krottenwijken. Slik.... Zondag bracht ik ook een bezoek aan Crawford market. Ik ging er alleen naar toe om wat westerse levensmiddelen te kopen. Er werd me verteld dat ze die daar zouden verkopen. Niet dus. Ik kwam terecht tenmidden van de hel. Wat een afschuwelijk ervaring. Het ergste wat ik ooit van dichtbij heb gezien.... Erger dan alles. Kinderen en babies liggend op straat helemaal onder de vliegen. Mannen en vrouwen op de stoep, krijsend van de pijn of honger. De geur van gestorven dieren of mensen kwam je tegenmoet. Echt afschuwelijk..... Ik dacht echt even dat ik in de hel beland was. Na vijftien minuten heb ik de markt weer verlaten. Geen zin meer in westerse levensmiddelen..... |