Ο Χειμώνας

Ο χειμώνας είν' αγόρι μ' ένα αδέξιο πανωφόρι
που γυρνάει τις νύχτες και μεθάει.
Ανταμώνει τις νυφάδες στων σπιτιών τις καμινάδες,
ξενιτεύεται μεσ' τα φιλιά.
Τις νυφάδες ξελογιάζει στο χορό τις δοκιμάζει,
ψάχνει εκείνη ήλιο που έχει, τον απρίλη που ν' αντέχει.
Ο χειμώνας είν' αγόρι, θέλει τη λευκή την κόρη
το γοβάκι να ταιριάξει, τη χιονάτη του ν' αρπάξει.
Ο χειμώνας ψάχνει φίλη, μα φοβάται τον απρίλη
και ζητάει απ' τις νεράϊδες
να του βρουν κι άλλες νυφάδες.
Μην του λέτε για αγάπη μόνο ψάξτε τη χιονάτη
που 'χει τατουάζ στην πλάτη
έναν ήλιο για προστάτη.
Μη μιλάτε του χειμώνα μόνο βρείτε του κρυψώνα,
η νυφάδα του θα λιώσει λίγο πριν να ξημερώσει.
Μη μιλάτε του χειμώνα.

Β. Παπακωνσταντίνου

Back to planet of music !

Back to lyrics ...

Back to index