Άπλωσαν ασυγκράτητα
την έκταση της απληστίας
πέρα απ' τα κρύα όρια
του αλμυρού νερού.

Ήρθαν και πήραν μερίδια
από ένα κόσμο που δεν τους άνηκε
θέλησαν και καταφέρανε
να γίνουν κύριοι της θείας γης.

Και ήρθε η σειρά μου
να θυσιαστώ με τον λαό μου
σε βωμό θεού αγνώστου
να προσφερθώ.

Αμήχανος τώρα κοιτώ
την δυστυχία της φυλής μου
όμοιοι με μένα προδικασμένοι
να ζουν να πολεμούν και πεθαίνουν.

Και συ κόρη του αρχηγού
πάψε σαν λύκος να θρηνείς
με το τραγούδι του ποταμού
αθάνατη θα μείνεις μην χαθείς

Ίσως να υπήρχε
κάτι καλύτερο κάτι πιο αγνό
οι μάχες που δώσαμε
θα 'πρεπε να κρατήσουν
μακριά τους λευκοπροσώπους
με τις μαύρες βάρβαρες καρδιές.

Panx Romana

Back to planet of music !

Back to lyrics ...

Back to index