Χρόνια ντροπής
και απραξίας
χαλύβδινης
κομματικής σιωπής.

Μα ξαφνικά
το τιμόνι στρίβει
ενενήντα μοίρες δυτικά.
Τα τείχη πέφτουν
ζητάς τη φυγή.

Τον αδελφό σου
συμφέρει τώρα
πισώπλατα
να τον πυροβολείς.

Προστάτες ψάχνεις
ξένες δυνάμεις
γιγάντων πλάτες
να στηριχθείς.

Δεν έχεις φωνή
ποιος για σένα θα φωνάξει
ποιος θα συμπαρασταθεί
ποιος θ' ακούσει τα όνειρά σου
να ζεστάνει τη καρδιά σου.

Panx Romana

Back to planet of music !

Back to lyrics ...

Back to index