Σε φέρετρο ανοιγμένο μπαινοβγαίνω
στην αγκαλιά σου σαν παιδάκι τρομαγμένο
σαν μαργαρίτα την καρδούλα μου μαδάω
κι όλο μου βγαίνει πως στο βάθος σ΄ αγαπάω

Μάνα μητέρα μανούλα μαμά
στου κόλπου σου τη ζέστη χωμένος βαθιά
εσύ κοιλοπονάς μα εγώ δεν βγαίνω
να ξαναγεννηθώ δεν την παθαίνω
εσύ κοιλοπονάς μα εγώ δεν βγαίνω
να ξαναγεννηθώ δεν την παθαίνω

Απ΄ το φουστάνι σου κρατιέμαι και με σέρνεις
στην πασαρέλα μιας ζωής μαστουρωμένης
κι είμαι χαμένος σε μια ατελείωτη ανία
αλλα το ξέρω Μανά είναι μονο μια

Μανά μητέρα μανούλα μαμά
στου κόλπου σου τη ζέστη χωμενος βαθιά
εσύ κοιλοπονάς μα εγώ δεν βγαίνω
να ξαναγεννηθώ δεν την παθαίνω
εσύ κοιλοπονάς μα εγώ δεν βγαίνω
να ξαναγεννηθώ δεν την παθαίνω

Ηλεκτρικά ναρκωτικά με ταξιδεύουν
μέσα από γυάλινα κουτιά με κοροιδεύουν
είσαι η μάγισσα που θα ΄θελα να κάψω
και μπρος στα πόδια σου το πτώμα σου να κάψω

Μανά μητέρα μανούλα μαμά
στου κόλπου σου τη ζέστη χωμενος βαθιά
εσύ κοιλοπονάς μα εγώ δεν βγαίνω
να ξαναγεννηθώ δεν την παθαίνω
εσύ κοιλοπονάς μα εγώ δεν βγαίνω
να ξαναγεννηθώ δεν την παθαίνω

Τζίμμης Πανούσης

Back to planet of music !

Back to lyrics ...

Back to index