Οι έρημες πόλεις ,τα φώτα που σβήνουν
σαν γέροι που κλείσαν τα μάτια και πίνουν
και συ να γερνάς μες 'στης λήθης το ψέμα
κουφάρι απόγνωσης στου ήλιου το γέρμα

Κλόουν την Τετάρτη την Κυριακή νεκρός

Τα μάτια της λάμπουν σαν έναστρη νύχτα
τα χέρια της σκάβουν τον τύμβο της ήττας
και εσύ να ζητάς να βρεις ένα τέρμα
σαν χάδι χαμένο, στης θλίψης το δέρμα

Κλόουν την Τετάρτη την Κυριακή νεκρός

στης λύπης το κατάρτι ,σε σταύρωσε ο θεός
δίχως νερό κι αγάπη σ' άφησε εδώ
σα νόθο γιο της λάσπης που κοιτάει τον ουρανό

Διάφανα κρίνα

Back to planet of music !

Back to lyrics ...

Back to index