Θες να με κάνεις να πιστέψω
πως τελείωσαν όλα κι ήρθε ο καιρός
να τη ξεχάσω τη ζωή και να ξυπνάω
κάθε μέρα νεκρός

Όσο κι αν το θέλεις δε μπορείς
ταξίδι στο κέντρο της γης.

Ψάχνεις την άκρη τα μπερδεύεις και νομίζεις
ότι όλα μηδέν
φταίει η μαμά που σου πουλάει παραμύθι
όλα δήθεν και δεν

Πριν απ' τα μεσάνυχτα να' ρθεις
ταξίδι στο κέντρο της γης.

Το ξέρω κάποτε τελειώνουν όλα
κάποτε, μα πότε; Ποτέ!
Κάθε πρωί και κάθε βράδυ
Κάθε μέρα κάθε νύχτα, ποτέ

Αδρεναλίνη... και κανένας δε θα μείνει
μαύρη κατάρα, ανία, βαρεμάρα.
Η μέρα σβήνει, Αθήνα είναι καμίνι
ώσπου να φέξει να δούμε ποίος θ' αντέξει.

Θα πάρω φόρα να περάσω το μεγάλο
που 'χεις σκάψει γκρεμό
κι αν το ξεχάσεις μία φορά
χίλιες φορές θα στο πω, σ' αγαπώ.

Ξύλινα Σπαθιά

Back to planet of music !

Back to lyrics ...

Back to index