Evaluatie
opleiding logistiek medewerker-heftruck jan/febr 2008-03-06
Daar ik heel opmerkzaam ben, maar jammer genoeg nog te weinig mededeelzaam, schrijf ik nog het een en ander uit qua evaluatie van de opleiding. Meer zeggen is dus een punt voor mij om aan te werken.
Goede les ivm sollicitatietraining, heb toch heel wat geleerd ivm efficiënt opstellen van een CV.
Goede administratieve begeleiding inzake werkloosheidsdocumenten en beantwoorden van vragen en bezorgen van informatie vanuit het administratief centrum in een andere gemeente.
Ook Johan ziet nauwgezet erop toe dat de dossiers van de cursisten in orde zijn met de scheepsvracht aan paperassen. Kristof is hierin wat te nonchalant, maar het voordeel hiervan is dan dat hij meer met zijn cursisten bezig is.
Heel goede cursus en infofolder Bestuurder interne transportmiddelen.
Goede begeleiding naar job toe.
Het is merkwaardig en inspirerend hoe een zo jong iemand als Johan al zo veel ervaring kan hebben in het bedrijfsleven.
Het zes-stappenplan:
Op 6 verschillende dagen, gespreid over 2 maanden, speelde zich de voorbereiding af om te mogen beginnen aan de opleiding:
De groep waarmee ik de proeven deed, vroeg zich op den duur af of het de perverse bedoeling is om met heel dit proces de mensen te demotiveren zodat ze maar gauw iets anders zouden doen. Vooral het gesprek met de psychologe was koud en demotiverend.
Deze voorbereiding kan zeker veel efficiënter:
1. Vermits de vragen van de psychologe en de instructeurs grotendeels dezelfde waren, zouden deze drie mensen ook kunnen samenzitten en er dus één gesprek van maken ipv twee. Dit biedt het voordeel van minder verplaatsingskosten te betalen aan cursisten en van discussiemogelijkheid tussen de instructeurs en psychologen inzake beoordeling van de cursist, want nu loopt er daar toch blijkbaar ook iets mis: regelmatig worden cursisten “goedbevonden” door de psychologe maar niet goed door de instructeurs en de instructeurs blijken het dan vaak bij het rechte eind te hebben. Eventueel zou men ook het gesprek met de psychologe kunnen laten vallen, vermits de beoordelingscapaciteit van de instructeurs toch blijkbaar beter is.
2. Het medisch onderzoek gebeurde bij ons de derde dag van de opleiding. Wat als men tijdens het medisch onderzoek wordt afgekeurd? Men is intussen al aan de opleiding begonnen!!
3. Het medisch onderzoek en de PC-proeven zouden dezelfde dag kunnen gebeuren, vermits beide in Gent plaatsvinden. Hier weer: verplaatsingskosten bespaard.
4. Nog efficiënter kan het als er werkkledij voorhanden is in het opleidingscentrum ipv het administratief centrum in een andere stad, dat moeilijk bereikbaar is met het openbaar vervoer. En als men deze werkkledij krijgt de eerste dag van de opleiding, dan valt er in feite één stap weg én de extra verplaatsing.
5. Er waren mensen in mijn “voorbereidings”groep die nog nooit op computer gewerkt hebben, er helemaal niets van kennen en toch moesten deze PC-proeven doen om ruimtelijk inzicht enz te testen. Kan uit hun testresulaten dan wel enige geldige conclusies getrokken worden? In het opleidingscentrum staan er ook een 7-tal PC’s voor de studenten; waarom kan het programma met de PC-proeven niet op die PC’s gezet worden, zodat deze proeven daar kunnen afgenomen worden? Ik hoorde vertellen van een cursist dat iemand van zijn groep ziek was op de dag dat er die proeven in de stad waren, en deze mocht dan de proeven in het opleidingscentrum doen. Als dit waar is, zou dit dus betekenen dat die proeven al op die PC’s staan.
6. Van twee maanden kan men dus gerust twee weken maken. Dit is 6 weken werkloosheidsuitkering gespaard voor de overheid daar degenen die de opleiding volgen toch bijna allen direct aan werk geraken.
Qua begeleiding naar technische vaardigheden zijn de instructeurs zeer bekwaam, maar er schort toch echt iets op vlak van begeleiding op psychisch, gevoelsmatig vlak.
Het ergste wat ik gezien heb, is de uitschelding van een cursist, door Kristof omdat deze een fout had gemaakt of iets vergeten was. Dit is niet de juiste aanpak. Als men alles juist en correct doet, weet men niet wat men zou kunnen fout doen. Men leert immers het meeste van het maken van fouten; er moet dus ruimte zijn voor het maken van fouten en deze moeten niet worden vertaald in scheldwoorden of verwijten of bedreigingen.
Johan is enthousiast, bekwaam, heeft veel ervaring in de sector, vindt veel vreugde in zijn werk en is in principe steeds bereid tot het beantwoorden van alle mogelijke vragen.
Minpuntjes: hij kan soms arrogant zijn, gaat soms op de verkeerde manier om met gevoelsmatige aspecten. In plaats van begrip, mededogen, inlevingsvermogen gaat hij de druk verhogen, tot bijna vernedering toe zelfs. De druk verhogen is niet goed, mensen geven juist te kennen dat de druk te hoog is, dat iets te moeilijk is, te zwaar, lastig, vervelend, ambetant, te weinig zelfvertrouwen, vermoeid, het even niet zien zitten enz, en dan moet men juist de druk verlagen. Meegaan ipv tegengaan. Laten uitdrukken ipv onderdrukken. Begrijpen ipv afwijzen.
In het bedrijsleven beseft men de laatste jaren ook het grote belang van werktevredenheid, zich goed voelen op het werk, een kanaal bieden om frustraties te kunnen uiten, goede commmunicatie tussen de verschillende echelons, enz. Dit vermindert de stress op het werk en het ziekteverzuim.
Johan kan ook iemand zijn die maar doordramt, geen grenzen kent, de vermoeidheid die zich met de jaren in zijn gelaat heeft afgetekend, negeert en altijd maar verder doet. Dit is geen goed voorbeeld voor cursisten.
Waarom neemt het aantal mensen dat te maken krijgt met burn-out, chronische vermoeidheid, uitputting, depressie enz schrikwekkend toe? Omdat men altijd maar blijft werken, werken, werken. Er zijn in het leven ook heel wat andere zaken dan werken en daar moet ook ruimte voor zijn; deze bieden immers compensatie voor de stress op het werk. Het zou goed zijn dat instructeurs hierrond een vorming krijgen zodat ze mensen leren herkennen die de neiging hebben teveel te zullen werken, dubbele shifts doen, teveel ’s nachts werken, twee jobs doen, enz. Deze vorm van preventie zou aan de ziekenkassen en de Belgische Staat vele miljoenen euro’s besparing betekenen inzake ziekte- en invaliditeitsuitkeringen en zou ook aan de bedrijven heel wat ellende qua personeelsbezetting kunnen besparen.
De prikklok en de bus
Het blijkt reeds jaren zo te zijn dat de prikklok verkeerd staat. Als het in werkelijkheid 16u30 is, wijst de klok 16u23 aan en moeten we dus 7 minuten wachten om te kunnen uitklokken. Voor degenen die met de bus komen, betekent dit dat ze de bus van 16u40 missen en moeten wachten op die van 17u03. Dit betekent een goeie 20 minuten wachten in deze winter: in de koude, de regen en in de schoorsteenrook die daar altijd hing. Deze ongunstige omstandigheid heeft natuurlijk bijgedragen tot een verhoogde vatbaarheid voor de infecties die er heersten op de opleiding. Een bushalte is of was er wel aan de overkant, maar die hebben ze afgebroken omdat er een appartementsblok gebouwd wordt.
Voorstel: laat de prikklok juist zetten. De uitleg hierover was dat ze dit zelf niet kunnen, maar dat ze een inspecteur moesten vragen dit te doen. Ze wachten nog altijd op deze inspecteur...
Er wordt vaak binnen gerookt in het magazijn: als het buiten regent, te koud is, te hard waait, bij het wachten op de prikklok... In ruimtes waar met heftruck wordt gewerkt is het verboden om te roken. Hier zit dus ergens een contradictie of speelt de afstand tot het laadsatition een rol? Als niet-roker ben ik toch wel vaak misselijk geweest van de rook die zich tot ver in het magazijn verspreidde, en misselijkheid is niet aangewezen op een heftruck inzake veiligheid. Passief roken verhoogt eveneens de vatbaarheid voor infecties.
Enkele heftrucks hebben geen gordel. Dit is sinds enkele jaren verboden.
In feite is er één vierwieler te weinig, dit is juist de moeilijkste heftruck om mee te rijden bvb leren centreren. Er is er altijd één bezet voor het parcours met de lange kist en dan vaak ook nog voor het parcours met de kisten met stenen.
Johans stopwoord « JA ! » 20 keer per dag, was ik toch wel beu na twee weken. Maar ik begrijp dit wel voor iemand die “ja” zegt tegen het leven...
Geen water te verkrijgen, alleen koffie en thee. In de drankautomaten zit geen water. Ik stel voor dat men één keer per maand of zo een drankhandelaar laat komen om enkele bakken water te leveren. Hier kan ook een bedrag voor worden afgesproken, net zoals bij de koffie en thee.
In het leslokaal beneden was het toch echt wel stikkend warm, zodanig warm dat het niet mogelijk was om op een deftige manier je aandacht bij de les te houden. Zodoende kwam ik op het idee de binnenramen van die container open te zetten en ook de deur, maar echt veel verbetering gaf dit niet. Ik vermoed dat we net onder of naast de chauffageketels zaten, of anders waren de chauffages niet goed te regelen. Er werd wel over geklaagd, maar de instructeurs wisten blijkbaar ook geen oplossing. Het was een toch echt een marteling, en de klok ging tergend langzaam vooruit. Misschien kan men aan de muur wat posters hangen van exotische stranden, palmbomen en Piña Colada, dat geeft toch wat verlichting vermoed ik, aan de verhitte gemoederen.
Het opleidingscentrum leek meer op een ziekenhuis dan wat anders. Iedereen van onze groep was ziek. In feite kon men kiezen: een darminfectie of een luchtweginfectie.
Ik kon niet kiezen, ik heb ze dan maar alle twee genomen. Gevolg: halfdood, 39°C koorts, diarree drie weken, antibiotica moeten nemen, verzwakt en vermagerd. En dan bestaat er, midden in de winter, als kers op de taart een regel: als je 5 dagen ziek bent, wordt de opleiding stopgezet. Zorg dan tenminste voor meer hygiëne: er was geen papier of rolhanddoek om je handen af te drogen, er was geen desinfecterende zeep (bvb Dettol) om je handen af te wassen; probeer maar eens te vermijden dat je besmet raakt op het WC met een darminfectie!
Of als iedereen ziek is, kan men ook omwille van de veiligheid (op een heftruck rijden met koorts, met wazig zicht, met lage bloeddruk, hoestende enz is niet erg veilig) de opleiding voor iedereen enkele dagen stopzetten/onderbreken, zodat mensen kunnen herstellen en recuperen want een fulltime opleiding is voor iedereen zwaar en dan nog ziek naar de les komen, is heel belastend.
Kristof had de gewoonte om als hij ziek was, een spuit te gaan vragen bij de huisarts met cortisone zodat hij kon verder werken. Dit is weer die typische mentaliteit: werken is zalig, ook al moeten we onze gezondheid op lange termijn ermee ondermijnen of vernielen.
Mijn voorstel: in de ‘huisregels’ opnemen: letten op handhygiëne. Op steeds meer plaatsen vindt men nu in de toiletten mededelingen “gelieve handen te wassen” of zelfs “verplicht handen te wassen (ziekenhuis)”. Handhygiëne is één van de beste manieren om de verspreiding van infecties tegen te gaan.
Die 5 dagen is wel begrijpelijk, maar toch ook niet realistisch, zeker niet in de winter: als je griep hebt, kun je het al vergeten.
Eigenlijk, als iedereen van onze groep ipv ziek naar de les te komen, naar zijn lichaam zou luisteren, en thuis gebleven zou zijn, dan was wellicht iedereen 5 dagen of langer afwezig geweest, waar staan we dan? De opleiding van een volledige groep die stilgezet moest worden?
In de filmpjes kregen we een magazijn te zien waar iedereen met een veiligheidshelm rondliep. Toen dacht ik waarom hier niet in het opleidingscentrum, maar het is me daarna ontgaan en ben vergeten het te vragen. Gezien het risico van ons als beginners dat iets naar beneden valt uit de rekken door een verkeerd maneuver, zou een helm toch wel nuttig kunnen zijn lijkt me.
Instructeur Johan is iemand die zich in principe 100% inzet voor zijn cursisten en om ze aan werk te helpen. Jammer genoeg heeft hij zoveel administratieve zaken te regelen, dat de opleiding hier toch wel onder lijdt. Ook anderen van de groep hebben dit zo ervaren: “wat zit hij toch allemaal te doen?”
Het is klaar en duidelijk dat er een bediende nodig is in het centrum om de instructeurs te ontlasten van de burocratische rompslomp en de kwaliteit van de opleiding verder te verbeteren.
In het licht van het vorig punt inzake de ziekenhuistoestand, ware het misschien ook nuttig een verpleegkundige aan te stellen, die op en tijd stond de eerste zorgen kan toedienen?
Er werd de vraag gesteld naar relevantie/verband tussen de opleiding en de werkvloer. Nu ik twee weken gewerkt heb als stage, mag ik reeds zeggen dat de opleiding op bepaalde punten niet aangepast is aan de realiteit, bvb. in de realiteit neemt men meer risico’s en als men let op veiligheid, is men niet zo welkom of wordt men scheef bekeken. Het zou dus goed zijn als er een beetje tijd tijdens de opleiding wordt uitgetrokken vb ‘hoe ga ik om met commentaar op het letten op de veiligheid?’
Niemand kan van een ander vragen bereid te zijn zijn leven te riskeren.
Onze groep heeft slechts enkele dagen gekregen om het examenparcours te oefenen, de vorige groep en de volgende hadden weken.
Ik ben wel blij dat ik ondanks mijn ziekte (darminfectie met als gevolg 3 weken diarree, maagontsteking en tegelijk ook nog een luchtweginfectie, allemaal opgescharreld op de opleiding zelf, in onze groep) en afwezigheid op het einde van de opleiding als gevolg daarvan, toch dankzij onderhandelingen van Johan met zijn baas, een extra dag heb mogen komen om examens voor te bereiden en te doen. Ik apprecieer dit ten zeerste. Uiteindelijk heb ik toch een schitterend examenparcours afgelegd, en het zou jammer geweest zijn als men zich had blindgestaard op die 5 dagen afwezigheid waar normaal gezien de opleiding dan wordt stopgezet.
Johan rookt toch echt te veel. Langetermijndenken ivm gezondheid en preventie.
Hij vertelde regelmatig dat de opleiding 20 dagen duurt. Dit leek me toch wel kort, ik heb het opgezocht op ons lesschema en nageteld; de opleiding duurt 26 dagen, stage niet meegerekend.
Soms kan hij arrogant zijn, en dat vind ik niet zo’n aangename eigenschap, hoewel dit persoonlijk is, mogelijks hebben anderen daar geen last van. Ik kan wel begrijpen dat dit een beetje hoort bij zijn overschot aan zelfvertrouwen, dat op zich ook soms wel inspirerend was.
Johan is in tijdsnood geraakt de laatste week. Hoe dit komt, weet ik niet.
Naar mijn aanvoelen is de opleiding toch wel wat te kort, rekening houdende met het feit dat er geen bediende is, en met het feit dat, als ik me niet vergis, iedereen van onze groep enkele dagen ziek thuis is geweest. In de winter zou men toch meer rekening moeten houden met de steeds toenemende infecties en epidemiën en de afwezigheid wegens ziekte. Een week langer opleiding lijkt me toch wel realistisch, dan is er bvb ook mogelijkheid beter te oefenen met voorzetapparatuur, met magazijnoefeningen, e.v.a.
Als je als niet-roker wat verwijderd blijft van de groep tijdens de pauzes, mis je toch ergens sociaal contact en duurt het normale proces van “aanvaard of opgenomen worden” in de groep langer. Ik weet ook niet hoe dit op te lossen. Op mijn stageplaats bestaat er een tweespalt tussen de rokers en de niet-rokers. Ik heb zelf kunnen zien hoe sommige rokers 5 tot 10 keer per dag buiten gaan staan om een sigaret op te steken; dat is 5 minuten pauze per sigaret, dat is 25 à 50 minuten extra pauze die de niet-rokers niet hebben. Hoe lost men dit op?
Het vroege aanvangsuur in de winter, in de bijtende ochtendkou, wachten in de sigarettenrook tot de instructeurs komen opdagen, die vaak als laatste verschenen, heeft natuurlijk ook bijgedragen tot vatbaarheid inzake infecties.
Als iedereen zijn werkkledij aanhad, gingen we naar boven in de refter/leslokaal. Daar begonnen sommigen aan hun ontbijt, er wordt uitgebreid gegeeuwd en de ogen uitgewreven, koffie gezet en gedronken om zichzelf op te peppen en het tekort aan slaap te verdrijven en erna werd er eerst wat gerookt buiten of binnen. Met dit alles was het soms 8u30 toen we begonnen. Ik had toch wel mijn bedenkingen bij deze hele rituele bedoening die in feite allemaal het gevolg is van het feit dat de opleiding te vroeg begint, maar heb ook geen voorstellen hieromtrent. Mogelijks dragen deze dagelijks 20 à 30 minuten bij tot de tijdsnood die ontstaan is naar het einde van de opleiding toe.
Op mijn stage begon de vroege shift om 8u, en dan begonnen we ook effectief te werken om 8u, zonder pardon.
De informatie die ik las op de site van de vdab over de opleiding komt niet overeen met de werkelijke inhoud. Op de site wordt er meer gesproken over magazijnwerk, terwijl de nadruk ligt op heftruck. Het lijkt me wel goed de info op de site aan te passen, om geen verkeerd beeld te wekken.
Ik heb contact gehad met twee gemeentes ivm het mysterie waarom er geen trein meer rijdt tussen deze gemeentes, dat zou het openbaar vervoer voor de cursisten toch veel makkelijker maken. Het mysterie heeft te maken met een vroeger politiek spelletje van iemand die geld zag in het leggen van een busverbinding tussen de twee gmeentes, maar dan moest de treinverbinding verdwijnen wegens concurrentie. Het is hem gelukt. Een groot deel van de streeek draagt echter de gevolgen van de beruchte buslijn met zijn onregelmatigheid, vele retards, overvolle bussen, gebrek aan harmonika-bussen, te lage frequentie enz. Dit slechts ter informatie.
Zo zijn er dus een aantal cursisten in de andere groep die met de bus bijna anderhalf uur onderweg zijn, omdat ze wel dankzij de VDAB een Omnipass van De Lijn krijgen, maar geen korting met de trein, anders konden ze alvast tot de andere stad geraken. Ik heb medelijden met deze mensen. Toen ik naar het medisch onderzoek moest op 7 januari, was ik ook 1u20min onderweg met de bus, want vanaf 2008 worden treinkosten dus niet meer vergoed, een onderzoek dat niet meer dan een half uur duurde, en dan weer zo’n anderhalf uur terug naar het opleidingscentrum. Ja, het leven van de mens bestaat voor een belangrijk deel uit onderweg zijn.
In de andere groep was er iemand die vanuit zijn dorp kwam, waar geen sneldienst stopt en deze kon niet anders dan al aan het opleidingscentrum zijn om 7u. Hij moest dus altijd een uur wachten in de kou.
Hier komt nog bij dat op lesdagen die vallen in een schoolvakantie, de bus een andere uurregeling heeft, zodat men in die weken een nog vroegere bus moet nemen, en dus nog langer in de kou en de rook buiten staat.
Waar ik anders zelden last heb van rugpijn, heb ik lage rugpijn gekregen tijdens de stage, omwille van het vele bukken en heffen.
Vandaar mijns inziens een zinvol advies voor de opleiding heftruck en logistiek medewerker: enkele uren les rugschool! Ook hier weer: besparing voor de belgische staat, de ziekenkassen, de werkgever door preventie.
Wat me eventueel ook nuttig lijkt: enkele uren les brandveiligheid en brandbestrijding. Dit lijkt me ook een pluspunt voor op je CV voor een werkgever, en voor je veiligheid.
Eventueel ook: wat les rond omgaan met gevaarlijke stoffen. Die komen ook nogal wat voor in allerlei bedrijven.
Misschien ook, en dat is de laatste jaren sterk opgekomen: iets sociaal, komt vaker voor dan men denkt, nl. omgaan met pesten op het werk. Al is het desnoods maar het geven van een brochure hieromtrent. Sociale en psychische elementen zijn veel vaker een oorzaak van afwezigheid op het werk dan men denkt; de laatste jaren is dit dankzij studies duidelijk geworden en hebben bedrijven ook hierin verplichtingen opgelegd gekregen van de overheid.
Een ander psychisch element, en dat is ook gebleken uit de verhalen uit de praktijk van Johan, is de factor stress. Stresshantering, stressbeheersing, stressmanagement of hoe men het ook noemt is zeker en vast een absolute must voor de opleidingen van de VDAB, die vaak gericht zijn op jobs in het bedrijfsleven, waar stress de klok slaat. Stress, is net zoals burnout en depressie één van de belangrijkste oorzaken van ziekte.
Instructeurs krijgen les stresshantering, waarom niet de cursisten?
Samengevat geef ik de opleiding zelf qua kwaliteit een 75 à 80%, met ruimte voor verbetering inzake bvb stresshantering, rugschool, begeleiding, het thema verzekering,...
Rekening houdende met allerlei belastende of ongunstige omstandigheden (het zes-stappenplan, prikklok, roken, geen water, geen handhygiëne, geen bediende, tijdsnood enz) zakt dit tot 60%.