<< back

Sa paghinto nito'y buhay ay nagwawakas

Maraming mga pusong masasaya�

Ngunit marami rin namang pusong mga sugatan

�

Puso mo ba'y bihag pa rin ng mapaglarong mundo?

Puso mo man ay tumigas ng parang bato.

Ito nga'y titibok subalit mabibihag

Ng mga pusong mapagbalatkayo.

�

Disin sana'y hindi mo na ako nilayuan at iniwan.

Bagkus ay inalagaan na lamang

Ang puso kong ito na sa iyo'y patuloy

Na nagmamahal.

�

Bakit ba ang iyong puso'y natutunan limutin

Ang puso kong umiibig sa iyo

Ikakamatay ko ang iyong paglisan�

Buti na lamang isip ko'y tinutulan ang pagpapatiwakal.

�

Nagkaganoon pa man puso ko'y di malilimot ang nakaraan.

Kapag ika'y nasisilayan puso ko'y tumitibok

At nagkakaroon ng buhay.

�

Bigyan mo ng pagkakataon

Ang puso mo't puso ko'y maging isa.

Nang sa gayon ating malasap ang ligayang

Pinagkait ng tadhana.

�

Sa araw ng mga puso tanging ikaw

Ang nasa isip't diwa ko.

Alalahanin mo naman ako sa araw na ito.