 |
|
 |
| Veertig Dagen |
| MAAN |
| ZON |
| De zon die gaat eenzaam onder, al veertig dagen lang. Wachtend op het warme wonder, het maakt me vrees'lijk bang. De maan die straalt verlaten 's nacht'. 'k Zag tweemaal volle maan, al smachtend naar je stem zo zacht, verdrinkend in een traan, en fluisterde IK MIS JE |
| (C) Keizer Mero 26-01-2002 |