| IN DE HOOGTE/HIGH ALTITUDE A SONNET CYCLE BY J.A. DER MOUW |
| Grotesque funambulist, gone up onto the logic-rope in the Philosophy and Science Show, man�s mind moves zealously, leaps, dances to be blessed with Truth�s grand clue; an acrobat, he juggles gracefully and runs the foil of apperception through the knowledge-fruits, all putrid, to subdue Truth�s prima donna pride, Her coquetry. Struck down by blank despair time and again, yet always struggling back onto his feet he fakes a smile, for Her sake and his own; self-criticism shows, its lancet honed, he is a slave and won�t admit defeat, sick with disgust and proud of self-disdain. |
| Groteske kunstemaker, opgestegen in 't cirkus Wetenschap naar slappe draad van logika, danst ijvrig en kordaat de mensengeest om Waarheid's liefdezegen; en, gracelijk jonglerend akrobaat, houdt hij aan puntige apperceptiedegen het kennisfruit, het voze, aaneengeregen, of zich Haar sterretrots verbidden laat. Telkens in lege wanhoop neergezogen, telkens opklautrend, doet hij opgetogen voor Haar en voor zich zelf, dubbel publiek; en telkens in vlijmende zelfkritiek ziet hij zich slaaf van onopgeefbaar pogen, op zelfverachting trots, van walging ziek. |
| [1] |
| De mensengeest, zei �k? Ja, was dat maar waar! Iedere geest danst op zijn eigen koord; dat de een, rechtlijnig eenzaam, de andre stoort, die kans is klein; voor botsing geen gevaar: ze dansen naast en om en langs elkaar, elk door zijn eigen gratie zo bekoord, dat hij de roep van de andre artist niet hoort, die aandacht vraagt voor zijn sierlijk gebaar. In �t luchtige ballet mijn charme bracht ik: �Anch� io sono saltatore�, dacht ik; �misschien geeft mij de Waarheid wel Haar gunst.� Maar toen �k verdrietig zag, dat zij, kokette, op mij al niet meer dan op de andren lette, nam �k, oud bezit, mijn a�roplaan van kunst. |
| Man�s mind, I said? Well, that is not the case! Each mind is dancing on its private rope; that one recluse goes up another�s slope, small chance. They won�t collide or even face. While dancing round each other they can cope with nothing but their own leap�s grace: one artist, showing off his gallant pace, finds he performs beyond the other�s scope. I tried to make my charm my ballet�s foray and thought: �Anch� io sono saltatore, perhaps I�ll be the one to win Truth�s heart.� But as I sadly saw that she, coquette, denied to one and all a t�te-�-t�te, I turned towards my aeroplane of art. |
| [2] |
| This cycle comprises 27 sonnets. As the translation progresses, new sonnets will be added to this page. |