Canto I
In medio del cammin de nostre vita
io me ha trovate in un foreste obscur,
que le derecte via era perdite…
Canto II
Le die jam vadeva, e l' aer brun
de lor fatigas le animales que es in terra
liberava, durante que solo io…
Canto III
"PER ME ON VAD' IN LE CITAT' DOLENTE,
PER ME ON VAD' IN L' ETERNE DOLOR,
PER ME ON VAD' INTRA L' PERDITE GENTE…
Canto IV
Rumpeva le alte somno in mi testa
un tonitro pesant', si qu' io me succuteva
como un persona qui es con fortia eveliate…
Canto V
Io descendeva assi del circulo primari
in le secund', que cinge minus spatio,
ma tanto plus dolor, que punge e ulular face…
Canto VI
Del mente al retornar me alora l' uso,
antea claudite per pietat' de aquell' cognatos
e que l' tristessa habeva tot' confuse…
Canto VII
«Pape Satàn, pape Satàn aleppe!»,
comenciav' Pluto per su voce irate e rauc;
e aquell' sage gentil, qui toto sape…
Canto VIII
Io dice, per sequer, que multo ante
que nos esseva al ped' del alte turre,
nostr' reguardo a su culmin' sus' vadeva…
Canto IX
Le pallor que l' pavor sur mi facie pingeva,
quand' io videva retornar mi guida,
tost' del ira l' color sur le sue extingueva…
Canto X
Ora nos va per un sentier' secrete,
inter le muro del citate e le martyrios,
e mi maestro et io, qui le seque…
Canto XI
Super l' extremitat' d' un alte ripa,
facte per grande petras rupte in circulo,
veniva nos ad un plus cruel pila…
Canto XII
Alpestre era le loc' quo nos veniva
pro descender le ripa, e tal pro 'quello qu' era,
illac, que nemo poterea reguardar lo…
Canto XIII
Non era ancora a illac Nesso arrivate,
quando nos nos mitteva per un bosco,
que per necun sentiero era marcate&hellip
Canto XIV
Pois que le caritate del native loco
me constringeva, io reuniva le ramos disperse,
e los restitueva a ille, qui era jam debile…
Canto XV
Ora nos porta un del dur margines;
e le fumo del rivo de supra nos umbra,
assi que del foco illo salva le aqua e le dicas…
Canto XVI
Jam nos era in loco ubi on audiva le tonitro
del aqua que cadeva in le altere gyro,
simile a aquelle strepito que le apicularios face,…
Canto XVII
« Ecce le fera con le cauda acute,
que passa le montes, e rumpe le muros e le armas!
Ecce illo que tote le mundo pute!»…
|
Canto XVIII
Il ha un loco in inferno appellate Malbulgias,
tote de petra de color ferree,
come le circulo que circa illo volve…
Canto XIX
O Simone mago, o misere sequitores
qui le cosas de Deo, que de bonitate
deberea esser sposos, e vos rapace…
Canto XX
De nove pena il me conveni facer versos
e dar materia al ventesime canto
del prime cantione, que es illo del descendites…
Canto XXI
Assi de ponte in ponte, parlante de altere
del qual le mie comedia de cantar non se cura,
nos veniva; e nos obtineva le culmine, quando…
Canto XXII
Io videva jam cavalleros mover campo,
e comenciar un assalto e facer lor parada,
e a vices partir per lor salvation…
Canto XXIII
Tacite, sol, sin compania
nos vadeva le uno avante e le altere depost,
como fratres minor va per via…
Canto XXIV
In aquella parte del juvenette anno
que le Sol subto Aquario su criniera tempera
e jam le noctes al midie del die va via,…
Canto XXV
Al fin del parolas sue le fure
le manos altiava con ambe le ficas,
critanto: «Prende los, Deo, que io te los mitte!»…
Canto XXVI
Gaude, Florentia, pro que tu es assi grande,
que per mare e per terra tu batte le alas,
e per le inferno tu nomine se diffunde!…
Canto XXVII
Jam era erecte suso le flamma e quiete
e plus non dicente, e jam illo ab nos vadeva
con le licentia del dulce poeta…
Canto XXVIII
Qui poterea jammais anque solmente in prosa
dicer del sanguine e del plagas plenmente
que io ora videva, e ben que on los narrava plure vices?…
Canto XXIX
Le multe gente e le diverse plagas
habeva le mie oculos assi inebriate,
que illos de planger era desiderose…
Canto XXX
In le tempore que Junone era irritate
per Semele contra le sanguine teban,
come illa monstrava le un e le altere vice…
Canto XXXI
Un mesma lingua antea me mordeva,
assi que illo me tingeva le un e le altere gena,
e pois le medicamento me tendeva…
Canto XXXII
Si io habeva rimas aspre e rauc,
como se convenirea al triste foramine
supra le qual face ponte tote le altere roccas…
Canto XXXIII
Le bucca altiava del feral repasto
aquelle peccator, furbente lo al capillos
del capite que ille habeva de retro guastate…
Canto XXXIV
«Vexilla regis prodeunt inferni
contra nos; in avante tamen mira»,
diceva mi maestro «si tu los discerne».
|
