Missiereis
naar ROEMENIË Augustus 2005
Ons
geweldige en dynamische team ondernam een spetterende zendingsreis naar
Roemenië. Toen we de grens overstaken
werden
we reeds de rust en vrede gewaar die over Roemenië hing.
Het
leek alsof we 50 jaar terugreden in de tijd. En toch voelden we
er ons vanaf het eerste moment thuis. Toen we aankwamen op ons
eerste
adres, bleek onze gastvrouw Nele reeds op de hoogte van onze komst. En
dit
hoewel we ons bezoek niet hadden aangekondigd. De Heilige
Geest
had haar een uurtje tevoren gezegd dat ze bezoek zou krijgen!
We
verbleven 4 dagen in haar kinderhuis in Märu.
We
hielpen er met klusjes in het gebouw en baden met het gezin
en profeteerden over hen en hadden een zalige tijd samen.
Hierna mochten we twee weken doorbrengen bij de Vlaamse Zendelingen
Dirk en Nicole Wuyts in de bergen in Romosel. We mochten veel
bijleren en meehelpen met de sortering van de kleren bedoeld voor de
Roma - mensen aldaar. We zagen Dirk in actie bij zijn patienten,
deden wandelingen, luisterden naar Bebe's heerlijke gitaarspel en
woonden de diensten bij in de huiskerk in Deva. We brachten ook
een kort bezoekje aan enkele Roma-gezinnen die steun ontvingen vanuit
onze thuisgemeente in Vilvoorde. Het was een leerrijke tijd en
eigenlijk ook een beetje vakantie.
Vervolgens mochten we Gods leiding nog maar eens duidelijk ervaren.
We hadden het adres gekregen van Rodica Farcas. Toen we
s'avonds bij haar toekwamen, begeleidde zij ons spontaan naar een
christelijk jeugdkamp in de bergen. We hadden er een prachtige
tijd en genoten van sport en spel en de avondsamenkomsten, we hadden er
veel goede gesprekken met de Roemeense jeugd aldaar.
Onze laatste week in Roemenië brachten we door in het uiterste
noorden van het land. Ook hier kwamen wij onaangekondigd toe en
verbleven bij een Pastor, zijn vrouw en hun dochtertje. Zij
vingen ons geweldig op en we mochten in hun gemeente bedienen alsook
een bezoek brengen aan het Babykliniekje in hun stad. We
bezochten ook enkele armere mensen en gaven hun onze etensvoorraden.
Na dit bezoek reden wij opnieuw huiswaards. Dit was ten
tijde van de grote overstromingen in Oostenrijk. God beschermde
ons onderweg, en hoewel we bijna een wiel verloren van de caravan.
Kwam alles uiteindelijk goed. In Ludenscheid
(Duitsland)zagen we nogmaals een drastisch ingreep van onze Heer.
We reden reeds 1000 km met een stukke alternator en waren tijdens
de schemering onze weg kwijt geraakt. Iemand kwam naar onze
geparkeerde jeep gereden en vroeg ons zomaar of hij ons kon helpen.
Zo kwamen we met ons laatste beetje licht aan op de gebedsberg in
Ludenscheid waar we warm mochten duschen en stroom kregen om te
camperen. God is geweldig!
Copyright by David MERLEVEDE.
