من
زمان
في
غير هذا
المكـــــــــــــــــــــــــــــان
مازلت
أذكـــر
العنـــــــــــــــــــــــــوان
كأني
ولدت
صغيـــــــــــــــــــــــــــــرة
ألعب
مع بنـات و
صبيـــــــــــــــــــــــــان
كــــــــــــــــــــــان
لــــــــــــي
أب و أم
و
كــــــــــــــــــان
عنـــدي
أخــــــــوان
ما
أبعد تلك
الأيام ما
أقــربها فـي
الوجــدان
تداعبنـــــــــي
في بعـــــض
الأحيــــــان
ذكريــــــــات
تــنـعــش
القـــــــلـــــــب
ر
غــــم
رطـوبــــــــة
الجــــــــــــــدران
أتـــــذكــر
الشــــوارع
و
البيــــــــــــوت
أتـــــذكر
الأهــــــــــل
و
الجــيــــــــــران
أتـــــذكـر
الأشــــجــــــار
و
الــوجـــــــوه
أتــــذكر
الـرســـوم
علــى
الحـيـطـــــــان
أتـــذكـر
الـبـيـــت
الـكــــــــــــــــــبـير
و
أرض
مفروشـــــــــــة
بالحـصــــــــــــير
و
جـلــــسـات
و
أحــــــاديث
مـــلؤها
الحـنان
كـنـــــــا
نـشـعــــــــر
بالأمــــــــــــــان
كـنـــــا
أطـفـالا
نـتـقــافـــــــــــــــز
بقميـــــــــــــــص
و
فـســتـــــــــــان
كـنــــــا
نعــدوا،
نـــرى
الحيــــــــــــاة
ربــــــــــــــــــــي
و
بـسـتــــــــــــان
يالــهـــــي
من غـيـــــر
الأنســـــــــــان
مـــــن
بــــــدل
الأخــــــــــــــــــــوان
او
كأنـي ابـحـر
عـكـس
التيـــــــــــــار
لا
مــــــــوانـــئ
ولا
شـــطــــــــــــآن
كـــــــأن
الـشــــــمـــس
تاهــــــــــت
و
الـقـمــر
حـــزيـــن و
غـــضـبــــــــان
كــــــــــــــأن
الورود
نامـــــــــــــت
جفـــــــــــت
تـحــتـهـا
الأغـصـــــــــان
اعـلـم
أن كــل
شــــــــــيء
فـــــــــان
فشــــتان
بــيـن
الأمـس و
اليوم
شتــــان
هكـــذا
الـحـيـاة كل
يـوم هي في
شـأن
و
لن يـــغـيـر
مـن الأمــر
شيئـــــــــــا
قـول
شـاعـر أو
ريـشـة
فـنـــــــــــــان