VOLVO 740 GL

Leasebak

Mijn tweede VOLVO kocht ik bij een "tweedehands" specialist. Een autohandelaar met een goede naam, die alle merken voerde en voornamelijk lease-auto's in zijn assortiment had.
Voor lease-auto's heeft de gemiddelde koper een aversie, terwijl dit volgens mij absoluut onjuist is. Tuurlijk je moet het kaf van het koren scheiden, maar over het algemeen is de serieuze lease-autorijder iemand die veel rijdt, zijn auto in perfecte, metname veilige staat wenst. Dit alles heeft overigens geen invloed op zijn kosten voor het rijden met de lease-auto.
Kortom, de auto's hebben niet het makkelijkste leven, maar daar staat tegenover dat ze wel perfect worden onderhouden, doorgaans bij een officiële dealer.
Nu is een Volvo niet gebouwd om een makkelijk leven te krijgen. Verder houdt een Volvo het lang, ja zelfs ontzettend lang vol als er maar goed onderhoud aan wordt verricht. Dus, een Volvo die een lease verleden heeft is over het algemeen gesproken geen slechte tweedehands.

Omdat ik in de riante positie verkeerde dat ik geen tijd (verhuizing), geen inruiler had en mijn budget beperkt was, moest ik slim inkopen. De, of liever enkele avonden vooraf de markt verkennen de; de Volvo 240 en Volvo 740 aanbiedingen bekijken, eerst in de krant, daarna in levende lijven. Een 'strenge' maar oppervlakkige keuze maken en met gehaaste spoed drie auto's overdag bekijken.
Daarbij bleek voor mij dat het goed is om een gehaaste indruk te maken bij een auto aankoop. Je mag meteen proefrijden, er gaat meteen iets van de prijs af en je kunt een vervolg afspraak duidelijk plannen. Mijn keuze viel, na een uitgebreide testrit voor de 740 GL uit 1986. Ruim ingereden (168.000 km) met LPG, goede banden, een nieuwe uitlaat, remschijven en blokken, accu en net de grote beurt gehad met het vervangen van de distributieriem! Hoe ik dat wist? Leasebak, officiële dealeronderhoud, instructieboekje en onderhoudsboekje met de stempels, datum en kilometerstanden compleet in een officieel mapje in het dashboardkastje! Naast de proefrit, ook maar eens rustig alles doorgelezen. Op 26 maart 1993 neem ik de sleutels, papieren, garantiebewijs voor drie maanden, bloemetje en natuurlijk mijn ‘nieuwe’ Volvo 740 GL in ontvangst.

Naar huis gereden, trots en met een geweldig goed gevoel en meteen een afspraak gemaakt bij Volvo Veders in Sittard om de Volvo 740 van top tot teen te laten bekijken. Hun oordeel was voor mij en mijn ‘nieuwe’ Volvo geweldig!

Deze Volvo heeft naast de gebruikelijk onderhoudsbeurtjes (iedere 10.000km) voor een 300 guldens ( € 135) enkel een keertje nieuwe schijfremmen en blokken gekregen, een nieuw stuurhuis, nieuwe achterschokbrekers en een nieuwe verdamper. Ook heb ik de snelheidsmeter laten repareren toen deze opeens dienst weigerde.

De Volvo 740 is ten opzichte van een Volvo 240 aanmerkelijk comfortabeler, heeft een rustigere wegligging en mist het 'vertrouwde' windgesuis. De auto is van binnen merkbaar ruimer, zeker achter. Hier kunnen drie volwassenen zonder mokken en teveel inschikken, goed zitten. 
De zit achter het stuur is perfect af te stellen, dankzij de vermaande Volvostoel. Het dashboard geeft een veilige en imposante uitstraling. Door de licht gebogen middenconsole blijkt alles nog beter onder handbereik. De gebruikte materialen geven een hoger klasse gevoel mee als de bepaald niet kinderachtige 240. Het interieur geeft een geriefelijke ambiance mee, die duidelijk in een hogere klasse thuishoort als de 240. Zeker de klokkenwinkel met de aparte verlichting, die ook de wijzers verlicht is waarlijk cool!

De 2,3 liter viercilinder (B230) levert harmonieus zijn vermogen en heeft ook een flink koppel onderin. Geen scheurijzer, maar een dappere doordouwer, waarmee je op de linkerbaan goed mee kunt en ook niet meteen naar rechts hoeft te vluchten. Het loopt allemaal misschien nog wel romiger op LPG!

Zoals te verwachten, voelt deze Volvo 740 zich perfect thuis op de snelwegen. Een strakke reisgenoot die weet te overtuigen door zijn gevoel van geborgenheid, zijn ruimte, het comfortabele veergedrag en zijn perfecte stoelen. De kofferruimte is ondanks de bij mijn Volvo geïnstalleerde gastank nog wel voldoende. 

In de stad is de ongekend kleine draaicirkel een waar genoegen. Zeker als je het file-parkeren beheerst, is het manoeuvreren en parkeren een koud kunstje. De carrosserie is makkelijk te overzien, mede als gevolg van zijn hoekige design denk ik.

Ik denk graag en eigenlijk steeds vaker terug aan mijn 'kasteel' zoals ik mijn 740 noemde. Wie weet misschien overweeg ik nog wel ooit een 740 aan te schaffen. Maar eerlijk gezegd denk ik dan meteen aan de topversie van deze modelserie; de Volvo S90 of een 960 van net daarvoor.

Volvo 740 GL 2.3 (B230K)

114pk bij 5200 omw/min 192 Nm bij 2500 omw/min

Kleur: 130 Zilver metallic; 5514 Grijze stof

YV1744833G203XXXX

Ingeleverd met ca. 220.000km; gereden kilometers: 53.000 km Ingeleverd op: 9 januari 1995

VOLVOWISE

©ruuds70