|
||
VOLVO 240 DL |
||
| Mijn
Volvo 740 GL heb ik ingeruild op een Volvo 240 DL MY 1990,
op LPG, af importeur. Jawel een Volvo 240, na een Volvo
740. Het lijkt wel een beetje een achteruitgang, maar ik
heb er geen moeite mee. Ik vind de Volvo 240 gewoon
geweldig mooi. Bovendien zou ik voor het woon/werk
verkeer heel wat meer kilometers gaan afleggen. Deze
Volvo 240 is voorzien van een LPG installatie en heeft
net 100.000km gelopen. Daar kan ik dus zeker nog wel een
150.000 km achteraan plakken, bovendien vind ik de prijs
helemaal oke. De Volvo 940 met Airco waarvoor ik
eigenlijk ging kijken is heel wat duurder en heeft amper
minder gelopen dan mijn Volvo 740. Ik ga dus voor de
Volvo 240 DL! De auto is ANWB gekeurd en de gebreken worden
voor aflevering opgelost. Ook komen er nieuwe banden
onder en wordt de cilinderkop vervangen door een revisie
exemplaar. De klepzittingen van een originele cilinderkop
kunnen het gebrek aan loodhoudende benzine en LPG maar
moeilijk verdragen. Gelukkig zijn de gereviseerde
exemplaren een heel stuk beter. Ook heb ik een ‘paspoort
voor zekerheid’ afgesloten. De garantie wordt
hiermee verlengd van 3 maanden tot 12 maanden. En dat
blijkt het eerste jaar ook hard nodig. De kosten van 450
gulden (€ 200,-) haal ik er dubbel en dik uit. Mijn
eerdere stelling over de lease-auto gaat bij deze Volvo
niet echt op, zo zal blijken de komende maanden.
De uitgestelde aflevering (zou eerst de 11e zijn) van mijn nieuwe Volvo op 16 januari 1995 gaat niet zo netjes en voorspoedig. Volvodealer Veders in Sittard laat mij eerst eens een dik uur te wachten en dan zijn ook de nieuwe banden vergeten. Mijn zin is dus minder vrolijk. Uiteindelijk en na nog langer wachten komt het allemaal wel goed. De banden worden nog netjes gemonteerd. Gelukkig zijn ze het vervangen van de nieuwe cilinderkop niet vergeten. De rest zo ongeveer wel. Stoelleuning scheef, diverse lampjes werken niet, slang van het luchtfilterhuis gescheurd, afwatering kofferbak verstopt, koelvloeistoftemperatuur loopt vrij ver op. Toch besluit ik de aflevering door te laten gaan, met de belofte dat alles opgelost wordt bij een volgend bezoek dat plaatsvindt bij het natrekken van de gemonteerde cilinderkop. (Na 1.000km). Ook dit lukt niet allemaal zoals verwacht. Wat is er toch gebeurd met mijn zo geprezen Volvo dealer, waar ik met veel vertrouwen en nog meer tevredenheid mijn Volvo 740 in onderhoud had? Onder garantie worden nogal wat elektronische onderdelen vervangen (luchtmassameter, bobine, diverse signaalgevers) en ook nogal wat onderdelen van het brandstofsysteem(stationairregeling, drukregelaar) De bestuurderstoel wordt vervangen en de versnellingspook wordt ook, inclusief het volledige schakelmechanisme, vervangen. Bovendien begeeft de aanjager het in de garantietijd, ook die wordt nog klagend vervangen.
Ondanks dit alles laat ik toch mistlampen plaatsen en monteer ik de stoelverwarming af! Het eerste laat ik doen bij de eerste grote beurt begin april. Het tweede doe ik zelf, net als de in hoogteverstelbare passagiersstoel. Hier zet ik het onderste deel van een bestuurdersstoelframe onder. Tijdens deze klus moet de stoel eruit, en wat zie ik dan? Er bengelen kabels onder de stoel. Die kunnen volgens mij maar van één ding zijn: de stoelverwarmingsmatjes. Bij de bestuurdersstoel bengelen dezelfde draadjes onder de zitting. Hier heb ik dus maar eens 12 volt gezet en warempel, ze worden warm. Uit de vraagbaak bouw ik de bedrading na en bij Volvodealer Hans Kok in Venlo bestel ik de originele schakelaars. Ook bouw ik mijn Volvo microprocessor 4 MTS in en op de hoedenplank plaats ik twee speakers. Ook bouw ik een zelfgebouwd alarm in. (Een replica van Evic.) Dit alarm reageert op iedere deur, de motorkap en het bagageruimtedeksel. Ook koppel ik een ultrasoon van Bosch op de zelfgemaakte cpu. Bij een alarm wordt een sirene geactiveerd, de knipperlampen en de startmotor onderbroken. Heel spannend voor die tijd, maar tegenwoordig zou een kruimeldief ermee lachen.
Mijn Volvo 240 DL krijgt ondanks het meer dan geplande garagebezoek de kans om veel te rijden. Het eerste jaar rij ik er bijna 65.000 kilometers mee. Mijn bedoeling om het garantiejaar bij Veders te blijven en daarna bij Hans Kok in Venlo wordt geboren als ik teveel moet zeuren, moeilijke brieven moet schrijven en afspraken niet worden nagekomen bij Veders. Hans Kok in Venlo is dan zondermeer een goede optie, omdat ik in die tijd ook werk in Venlo. Vanaf november ga ik met mijn Volvo 240 DL naar Hans Kok. (Net voor de Kerst wordt het me duidelijk waarom de service van Veders zoveel te wensen overlaat; als gevolg van reorganisaties van Volvo dealers raakt Veders het dealerschap kwijt aan Volvo Kallen.) Na etn Keldermans in Hasselt heb ik nooit meer zo’n perfecte Volvo dealer meer mee gemaakt. Nu kwam ik er natuurlijk ook vaak, ieder 10.000 km, de Volvo 240 DL reed dan ook grandioos. Geen problemen meer met slecht lopen op benzine, geen problemen meer met niet stationair lopen, geen inhouden meer of onregelmatig lopen van de motor en gewoon netjes zuinig (1 op 11,5 op benzine en 1,10,2 op gas) Einde van 1996 wordt de dynamo vervangen bij een kilometerstand van 212.758 kilometer. Het tweede jaar rij ik ca 63.000 kilometer. Gedurende 1997 wordt de distributieriem vervangen, de silent blocks van de achteras en de remblokken. Ook is een nieuwe voorruit nodig en rij ik dat jaar een kleine 55.000 kilometer. Zelfs bij meer dan 300.000 kilometer gebruikt deze B230 geen olie en voelt alles nog soepel en perfect aan. Toch wordt mijn Volvo 240 DL ingeruild voor een Volvo 850 2.5 20V. Het was goed dat ik me troosten kon met de Volvo 850……
Volvo 240 DL 2.3 (B230F)LPG 114 pk bij 5400 omw/min 185 Nm bij 2700 omw/min kleur: 130 Zilver metallic; stof blauw wit Ingeleverd met ca 308.000 km, gereden kilometers: ca 210.000km |
||
©ruuds70 |
