VOLVO 240 GL 'Grand Luxe' D6

Gekocht op 24 maart 1990 bij de toenmalige Volvodealer etn. Keldermans te Hasselt. Deze had mijn Volvo net ingeruild en was eigenlijk van plan 'haar' snel door te sluizen naar de 'handel'. Ik deed meteen een bod en zij was de mijne! Mijn eerste Volvo was meteen een echte Volvo met echte Volvo neus, (maar zonder echte Volvo motor)

Kortom het was zeker geen Volvo "showroom exemplaar".
Voor mij een goede start, gezien de gunstige uitwerking op de prijs. Bovendien, een grondige poetsbeurt, die ongetwijfeld de nodige uurtjes zou kosten, had ik er graag voor over. De carrosserie was hard en mechanisch is er veel zelf te doen, als dit nodig zou zijn. Alleen de motor, die had het zwaar gehad. Olieverbruik was standaard! En fiks! Ik nam het risico met de gedachte:" als de rest goed is kan er altijd een gereviseerd blok in, desnoods een blok van de sloop".
Mijn Volvo 240 GL D6 is uitgerust met een "Grand Luxe" pakket. Hierdoor zijn de stoelen met pluche bekleed, zitten er ook hoofdsteunen voor de achterpassagiers in, is de carrosserie van een metalliek lak voorzien, staat de auto op 25-spaaks lichtmetaal en sluiten de deuren via een centrale portiervergrendeling.
De vorige eigenaar heeft een Volvo radio cassetterecorder laten plaatsen, de Volvo microprocessor 4 MTS met bijbehorende speakers (hetzelfde set zit in het toenmalige topmodel van Volvo, de 264 GLE!) een combinet unit, een systeem dat op pneumatische wijze de diverse kleppen van het verwarmings- en ventilatiesysteem bedient middels drie knoppen voor de luchtverdeling. O ja, en een toerenteller, die de vorige eigenaar niet echt gebruikt heeft voor zijn doel, gezien de toestand van de motor.In ieder geval stond mijn eerste Volvo vanaf 27 maart op onze parkeerplaats en kon ik alles in het werk stellen om de verzekering te regelen om een nummerplaat aan te vragen. Die lag op 3 maart in de bus, dus een plaat laten bijmaken en erop schroeven. Klaar voor het eerste ritje.

Toestand van het geheel?
Totaal verwaarloost, vooral het interieur. De auto is als asbak gebruikt. De voorstoel is doorgezeten en de lendensteun gebroken. Carrosserie is verregaand dof en de velgen ver afgebladerd.

Eerste actie:

Uitbouwen wat uit te bouwen valt en reinigen, poetsen en ontvetten. Alle losse dashboard onderdelen worden gedemonteerd, net als de stoelen, portierbakken etc. Dit geeft mij tevens de mogelijkheid om een autoalarm in te bouwen. Na de poetsbeurt waarbij de vloerbedekking en stoelen met tapijt en schuimreinigers zijn bewerkt, de vinyl bekledingsgedeelten met puur afwasmiddel zijn gereinigd net als het dashboard ziet het geheel er heel wat beter uit.

Tweede actie:

Het repareren van de lendensteun en de vering van het zitvlak van de bestuurdersstoel.

Derde actie:

Een grondige poetsbeurt van de carrosserie, bijtippen van de lakbeschadigingen zoals krassen en steenslag. Hierna kan de grondige waslaag worden aangebracht. De zwarte kunststofdelen bewerk ik met siliconenspray.

Vierde actie:

Laten zandstralen en spuiten van de velgen.

Vijfde akte:

Rijden..........

Eerste lange, buitenlandse trip:

Toulon (France), vetrek op zondag 20 mei 1990, heenweg gaat goed, olie bij iedere tankstop controleren. Dit is ook nodig! Het olieverbruik is hoog. Ik mijmer voor mezelf dat de geplande revisie van de motor eerder dan verwacht noodzakelijk is, en tot die tijd geen lange stukken meer moet rijden. Mede omdat de temperatuurmeter ook veelal tegen het rode gebied aan hikt. Op de terugweg op zaterdag 26 mei wordt het bevestigd, bij Beaunne begeeft de koppakking het.

Revisie:

Een revisie bij de Volvo dealer blijkt de -economisch- beste oplossing. Een volledige revisie is overigens ook niet noodzakelijk.
-de kleppen worden vernieuwd,
-de kop gevlakt,
-er komen nieuwe lagers,
-nieuwe zuigers en zuigerveren in.
Met wat pakkingen toch nog een prijzig verhaal.

De oorzaak van de doorgeblazen koppakking blijkt een hevig dichtgeslibde radiator. (en niet aan te hoge snelheid) Om zeker te zijn van voldoende koelcapaciteit besluit ik tevens een zogenaamde 'tropenradiator' te laten plaatsen. Zodoende ben ik altijd verzekerd van een goed gekoelde motor. In de winter moet er alleen een bescherming voor. Financieel een flinke extra investering, maar daarna loopt de motor dan ook wel als een zonnetje. Ik beleef veel rij en rol plezier aan deze Volvo. De motor is bovendien aardig zuinig. Ook ik kom erachter dat dit modeljaar niet het beste is wat Volvo op roestpreventiegebied heeft klaargespeeld. Aan de overgang tussen het achterwielspatbord en de kokerbalk ontstaat al wat roest, die ik bijwerk.
Na bijna drie jaar verkoop ik mijn eerste Volvo om plaats te maken voor een Volvo 740 GL

Volvo 240 GL Grand Luxe D6

MY 1983 YV1244772D20XXXXX

Kleur : 177

interieur: 356

VOLVOWISE

�ruuds70