Zoals is gezegd op de vorige pagina is automutilatie een ander woord voor zelfverwonding of zelfverminking. De laatste 2 'omschrijvingen' verklaren al iets. Zelfverwonding is het zichzelf opzettelijk toebrengen van wonden.

Uit het feit dat er vooral wordt gesneden op plekken van het lichaam die bedekt zijn door kleding (bijvoorbeeld armen en benen), is af te leiden dat zelfverwonding niet is bedoeld om medelijden op te wekken. Ook is het niet de bedoeling anderen te laten schrikken. 

Hieronder volgt een klein tabelletje met cijfers uit een Amerikaans onderzoek (1998) naar zelfverwonding. Waarschijnlijk zijn de percentages in Nederland wel ongeveer gelijk aan deze resultaten. De cijfers stellen het percentage 'zelfverwonders' voor dat op een bepaald manier zichzelf beschadigt.

Dit zijn de meest voorkomende vormen van zelfverwonding. Er zijn er nog meer, onder andere: toxische (giftige/ bijtende) stoffen op het lichaam doen of innemen, en het zichzelf de adem benemen (letterlijk) door de luchtpijp dicht te drukken en deze na een poosje weer los te laten.

De ergste vormen van automutilatie (zoals het amputeren van eigen lichaamsdelen of ogen uitsteken) komt - gelukkig - maar heel zelden voor. Op deze site worddt niet gesproken over deze vormen. 

Weet je niet zeker, of dat wat jij (jezelf aan-)doet, ook onder 'zelfverwonding' valt, kun je dit kleine testje¹ maken. Beantwoordt de vragen voor jezelf - intu�tief - met ja of nee. 

• Breng je jezelf zodanig lichamelijk letsel toe, dat het meer dan een uur (duidelijk) zichtbaar blijft?

• Verwond je jezelf als uiting van je gevoelens?

• Denk je vaak aan het zelfverwonden, ook als je er geen drang toe voelt en/ of je je goed voelt?

Heb je de eerste 2 vragen met ja beantwoord, valt jouw gedrag (wat dit aangaat) onder zelfverwonding. Heb je de laatste vraag ook met ja beantwoord, ben je een 'repetitive self-harmer' (lett: herhaaldelijke zelfverwonder).

¹ Testje komt van de site 'Secret Shame', waarvan de link terug te vinden is bij 'links'.