 |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Wat hebben de reacties op de Jazz age bewerkstelligd? |
|
|
|
De Afro Amerikanen lanceerden de jazz als een middel om zichzelf te kunnen uiten. Uiten over het onrecht dat hen werd/was aangedaan (denk aan de blues) en over wat er nu speelde (bijv. criminaliteit en racisme). De Jazz cre�erde op de lange duur een gevoel van saamhorigheid voor de Afro Amerikanen. Maar hun middel voor vrijheid werd tegen hen gebruikt en leidde tot hun uitbuiting en nog meer segregatie. Toen de Afro Amerikaanse bevolking verstedelijkte ontstonden er grote voordelen voor ieder: levens-, en uitvaartverzekeringen, banken, broeder organisaties en kerken ontstonden snel en vormden een financieel en sociaal netwerk. Jazz heeft hier ook aan de overbrugging van de verdeeldheid bijgedragen. De musici speelden in op de verdeeldheid qua smaak van deze groepen en maakten een mix van alle smaken. Hierdoor kwamen veel mensen toleranter tegenover de jazz te staan, vooral de traditionalisten en de Kerk binnen de Afro Amerikaanse gemeenschap zelf. |
|
|
|
Terwijl de reputatie van de Jazz groeide had het inmiddels ook de status als symbool voor de Afro Amerikaanse expressie, kracht en hoop verkregen. Trots, vaag Afrikaans in haar swingende ritmes en "moaning ecstasy", zo was Jazz als symbool voor de Afro Amerikaanse gemeenschap. Jazz bracht de mensen samen in de danszalen waar het publiek door de Jazz, tezamen met de alcohol, het eten en het dansen tot een gemeenschap werd, het stimuleerde de Afro Amerikanen tot het vormen politiek actieve buurtgroeperingen. Populaire jazzbands traden op op vele sociale evenementen, benefietconcerten en andere samenkomsten die georganiseerd werden door de NAACP, the Urban League en politieke partij van Raymond Jones in Harlem en William Dawson in Chicago. Voor 2 decennia zou Jazz de belangrijkste vorm van expressie zijn en een protest voor civiele en economische rechten. |
|
|
|
 |
|
|
|
Het optimisme van de Afro Amerikaanse buurten werd echter diep ondermijnd door het groeiende racisme, o.a. gestimuleerd door het publieke debat over de jazz. De buurten vervielen tot Ghetto's, de banken en verzekeraars verstootten hun Afro Amerikaanse klanten systeem matig. Daarnaast was discriminatie bij het vinden van een baan schering en inslag. Blanke werkgevers weigerden Afro Amerikanen in dienst te nemen. De georganiseerde misdaad werd hierdoor de grootste werkgever voor de Afro Amerikanen. Het produceren en smokkelen van alcohol of "running the numbers" in illegale loterijen vormden werkgevers voor de jonge Afro Amerikaanse mannen. Terwijl politie agenten de andere kant opkeken wortelde de misdaad en corruptie zich in Harlem en vervuilde de samenleving. De leefkwaliteit kelderde enorm en in 1930 concludeerde een studie dat de gezondheidszorg in Harlem veel slechter was dan die in de Mississippi Delta, kinderen, ouderen en zieken leden onophoudelijk onder deze omstandigheden. Dit alles is niet bepaald rooskleurig en we kunnen dan ook vaststellen dat de jazz niet bepaald voor verbeteringen in deze omstandigheden heeft gezorgd. Wat we eerder kunnen concluderen is dat het publieke debat wat de jazz teweeg heeft gebracht zich tegen haar eigen mensen heeft gekeerd. |
|
|
|
Terug<< |
|