Herman Van Veen

Suzanne

T & M: L. Cohen/R. Chrispijn

Suzanne neemt je mee,
naar een bank aan het water,
duizend schepen gaan voorbij
en toch wordt 't maar niet later,
en je weet dat zij te gek is,
want daarom zit je naast haar
en ze geeft je pepermuntjes,
want ze geeft je graag iets tastbaars
en net als je haar wilt zeggen:
"ik kan jou geen liefde geven"
komt heel de stad tot leven
en hoor je meeuwen schreeuwen,
je hebt steeds van haar gehouden,

en je wilt wel met haar meegaan,
samen naar de overkant
en je moet haar wel vertrouwen,
want ze houdt al jouw gedachten in haar hand

en Jezus was een visser,
die het water zo vertrouwde,
dat Hij zomaar over zee liep,
omdat Hij had leren houden
van de golven en de branding,
waarin niemand kan verdrinken.
Hij zei: "Als je blijft geloven,
kan de zwaarste steen niet zinken".
Maar de hemel ging pas open,
toen Zijn lichaam was gebroken
en hoe Hij heeft geleden,
dat weet alleen die Visser aan 't kruis

en je wilt wel met Hem meegaan,
samen naar de overkant
en je met Hem wel vertrouwen,
want Hij houdt al jouw gedachten in Zijn hand.

Suzanne neemt je mee,
naar een bank aan het water,
je onthoudt waar ze naar kijkt,
als herinnering voor later
en het zonlicht lijkt wel honing,
waaraan kinderen zich te goed doen
en het grasveld ligt bezaaid
met wat de mensen zoal wegdoen,
in de goot liggen de helden,
met een glimlach op de lippen
en demeeuwen in de lucht
lijken net verdwaalde stippen
als Suzanne je lahend aankijkt

en je wilt wel met haar meegaan,
samen naar de overkant
en je moet haar wel vertrouwen,
want ze houdt al jouw gedachten in haar hand.

Hosted by www.Geocities.ws

1