Guus Meeuwis & Vagant

---

Schilderij

Intro
Er is dit jaar een hele hoop gebeurd
iets en iemand hebben stukjes van mijn leven
ingekleurd
Het leven is soms net als 'n schilderij
als voorbeeld geldt het schilderij van mij

Verse 1
Ik weet niet wie de allereerste schets maakt
Je ouders, het toeval of het lot
of Hij, want zijn ouders hadden een ezel
met andere woorden; de rechterhand van God
Maar je ouders zijn de eersten die gaan schilderen
Voorzichtig rood en later geel en groen
omdat, als je leerling bent geworden
tot hun spijt steeds meer zelf wil gaan doen

Refrein
Het leven is soms net een schilderij
de tijd verstrijkt er steeds een kleurtje bij

Verse 2
En dan gaan er zich anderen mee bemoeien
Je vrienden, ze mengen in't caf�
Van alles door elkaar, het is 'n zooitje
maar de mooiste neem je heel je leven mee
En de vrouwen die hun streken achterlieten
Veel te veel en veel te blauw bovendien
Ze zijn nu lucht, maar dat Een zee van tranen, en geen horizon te zien

Refrein

Verse 3
Dan kom jij en je geeft me perspectief
en 't allerdiepste komt bij mij naar boven
Nog nooit had ik een vrouw zo lief
Met jou erbij begon ik te geloven
dat het ooit nog wat kon worden
met dat schilderij van mij
want nog steeds als je me even aanraakt
krijg ik een warme kleur erbij

Refrein

En als ik later sterf
en er ontbreekt hier en daar wat verf
Maak me dan niet zwart
geef me een plaatsje
in de kamer van je hart