Soms loop ik eenzaam door de nacht,
Als burgers slapen vol vertrouwen.
Ik denk aan hem en droom van hem
En laat hem mij gezelschap houden.
In 't donker uur na elf
Kan ik wegzinken in mezelf.
Heel alleen,
Maar naast me in verbeelding
Wandelt hij tot aan de grijze scheem'ring.
'k Verbeeld me dan,
hij streelt me dan
Omarmt me.
Ik huiver, krijg het koud,
De ogen dicht,
Z'n lijf verwarmt me.
Het trottoir lijkt zilver in de regen.
De rivier heeft lichtjes in de nevel.
In het duister zijn bomen vol met sterren.
Hij zegt geen woord, we lopen voort
Naar 'n leven in de verte.
En ik weet, ik beeld me alles in.
'k Voer gesprekken met mijzelf en niet met hem.
Hij is blind voor alles, 't heeft geen zin,
Als ik zeg: Ik zie een weg voor ons.
Mijn liefste,
Als bij het ochtendgloren
Jij verdwijnt, wordt alles als tevoren.
Dan kolkt weer de rivier woest en verlaten.
De bomen kaal en allemaal
weer vreemden in de straten.
Mijn liefste,
'k Begin het nu te leren,
M'n bestaan vul ik met fantaseren
Jouw wereld draait door, 't zal jou niet deren,
Dat ik daaraan geen deel meer heb,
Terwijl ik als geen één,
Je lief heb, je lief heb,
Je lief heb,
al ben ik ook alleen.