Başımı yastığa koyup anılara dalmaya çalıştığımda
hafif bir müzik de bana eşlik ederdi o yağmurlu günlerde..Ağlamak isterdim
bilinçsizce sadece ağlamak.Yapamazdım,ağlayamazdım.Uzun zaman hiç ağlamadım.En
azından 2 sene boyunca ağlamaya çalışıp ağlayamamışımdır.Ama bugün çok farklı
benim için,yanağımdan süzülen damlaları sayamıyorum bile.Yine şarkılar eşlik
ediyor bana.Ama acı verircesine! Yastığım yok başımı koyduğum.Tahtadan bir
masa var bütün sertliğiyle.Bir de gözümde yaş elimde defter kalem.
Beni bu hale sokan neydi sevinmelimiyim ağlayabildiğim için,yoksa üzülmelimiyim
ağlatan sen olduğun için!...
Gamze Civan