Pink… ang pagtitipon.’ Ito ang title ng dulang itinanghal ng AB Communication (Comm) 4-3 noong Oktubre 13, 2004, 3PM, sa Tanghalang Julian Felipe. Sa pamilya ng PSY33, nakapanood sina Rahsa at Mary Rose. Sinabi nila na tungkol ito sa pagpapakita ng iba’t ibang sitwasyon ng buhay ng mga tao—babaeng baog, lesbiana, babaeng nakapangasawa ng lalaking walang gusto kundi ang pakikipagtalik sa kanya, buhay ng mga bading sa parlor, prostitute, babaeng may mahigpit na magulang, babaeng pinatay ang asawa, babaeng gustong magparetoke, at isang abogado. Ayon kina Rahsa, tunay ngang entertaining ang nasabing dula. Maganda ang stage setting (salon) na talaga namang ginastusan ng buong klase. Magaling din ang mga pagganap ng mga artista. Mahusay din ang pagkakagawa ng script, at may aral ding makukuha ang mga maonood. Ang dula ay nagwakas ganap na ika-4 at kalahati ng hapon. (Kuth)

Half Inoy-San (Jun-jun)

Nabentahan ako ng isang kakilala mula sa isang block ng Comm, ng tiket para sa kanilang play, ‘Half Inoy-San.’ Dahil sa isa na yata ang block nila sa pinakamarami kong kakilala at kaibigan sa labas ng ating course, minabuti ko na ring manood.

Noong mismong araw na, Biyernes, Oktubre 15, katatapos lang ng pinakahuling exam, ika-3 nh, natuwa ako dahil nalaman kong marami pala akong makakasama mula sa ating seksyon. Andyan sina Rahsa, Kuth, Cecil at Abby. Humabol din si Garry. Bukod dito, natuwa rin ako dahil marami rin sa HF ang naroon upang manood. Hindi ko rin inaasahang darating sina Eloisa at Nini, friends ko sa CBA, at marami pang kakilala sa iba’t ibang kurso at kolehiyo ng La Salle. Talagang natipon ng Half Inoy-San ang mga kaibigan ko (feeling ko naman it was my day! Lol!)

Lalo pang naging nakakatuwa ang sandali noong mismong play na. Isipin mong nasa play ka na mahigit kalahati ng nanonood at umaarte ay kilala mo. Talagang isa ako sa mga super-hyper at gulo sa tanghalan—siguro eh dala lang ng sobrang hirap at pagod na pinagdaanan ng katatapos na semestre.

Maganda ang kwento ng play. Ang buhay ng mga Pilipinong nagtratrabaho sa mga sakahan ng Japan, upang mabuhay ang pamilya sa Pilipinas.