| Naamgeving en herkomst van onze vissen |
| De bewoners van onze aquariums- vissen, planten en kleine ongewervelden - hebben allemaal een naam. Daar begint een reeks problemen. Vissen van eenzelfde soort kunnen verschillende namen dragen. Laten we proberen wat licht in de duisternis te werpen. |
 |
| De juiste benaming Wetenschappelijke naam en nederlandse naam * De wetenschapelijke naam De wetenschappelijke naam is de enige die internationaal wordt erkend en behoort tot de universele naam taal van de aquariumwereld. Hij is in het latijn en bestaat, volgens een 18de-eeuws gebruik, uit twee delen: - De naam van het geslacht, die met een hoofdletter wordt geschreven; - De naam van de soort, in kleine letters. deze naam is gegeven door degene die de vis heeft ontdekt, maar door nieuwe wetenschappelijke ontdekkingen kan de benaming veranderen. Dan wordt de oude naam gebruikt als synoniem. Deze veranderingen treden het meest op in de naam van de soort. Als men de soort niet met zekerheid kan vaststellen, gebruikt men de afkorting sp., van het latijnse woord species. * De nederlandse naam De oorsprong van de nederlandse naam is soms onduidelijk. Hij kan van de latijnse naam zijn afgeleid, uit een andere taal zijn vertaald of om een bepaalde reden, vaak een zeer onduidelijke , zijn gegeven. Het ontbreken van een systeem geeft een aanleiding tot veel verwarring; zo worden vissen vaak met nederlandse namen aangeduid, en een heleboel soorten hebben er geen. De xiphophorus helleri, bijvoorbeeld, wordt in het nederlands zwaarddrager genoemd. Problemen met de naam Problemen over de juiste naam, die meestal optreden als het om planten of vissen gaat, en minder bij ongewervelden, leiden tot verwarring tussen de soorten. Soms blijft men de oude latijnse naam gebruiken in aquariumboeken tot de nieuwe wetenschappelijke naam meer ingeburgerd raakt. Sommige pas ontdekte soorten worden eerst aangeduid met een code of een voorlopige naam. Het kan ook gebeuren dat pas ontdekte soorten eigenlijk reeds lang bekende vissen waren: dan draagt ��n soort dus twee namen. De verwarring van de soorten veroorzaakt in dat geval de naams verwarring. Het toenemen van rassen, varieteiten en hybriden maakt het er niet gemakkelijker op: de wetenschappers zelf zien soms door de bomen het bos niet meer, hoe moeten de hobbyisten er dan nog wijs uit worden? Rassen, stammen en varieteiten In de natuur bestaan er plaatselijke rassen of stammen die vaak in kleur verschillen. Bovendien proberen kwekers door kruisingen nieuwe kleuren en vormen te creeeren. In beide gevallen worden de varieteiten aangeduid door aan de wetenschappelijke naam of de nederlandse naam een adjectief of een uitbreiding toe te voegen: zwartgemarmerde sluierstaartmaanvis, gevlekte maanvis of rode lierstaartzwaarddrager. Kruisingen en hybriden Soorten die vaak, maar niet noodzakelijkerwijs, tot eenzelfde geslacht behoren, kunnen worden gekruist. Dit fenomeen wordt maar zelden in de natuur waargenomen. In de aquariumwereld komt het echter wel vaker voor. Als de kruising is geslaagd en het eitje zich ontwikkelt, ontstaat er een hybride die de eigenschap van zijn ouders in zich verenigt. Deze hybride krijgt geen nieuwe naam, maar wordt aangeduid met de gecombineerde namen van zijn ouders, gescheiden door het teken "X", dat kruising betekent. Er kan dus sprake zijn van een hybride vis 1 X vis 2. Als deze hybride niet onvruchtbaar blijkt te zijn, kan hij op zijn beurt worden gekruist, of met een andere hybride, of met een vis van zuiver ras. Na enkele generaties weet men meestal niet meer precies met welke soort men te maken had! Dat is het geval met verschillende vissen- en plantensoorten die in de winkel worden verkocht: zij dragen een weinig betrouwbare latijnse naam, want ze hebben weinig meer van doen met de oorsprongkelijke, erkende soorten. |
 |