Mystiek van mystici.
De mystiek van bewustzijn.
De dwaalweg, die bewustzijn heet.
Samenvatting
Hoewel menigeen denkt dat ons bewustzijn uniek is in de betekenis van heel bijzonder en dat dit bewustzijn een
evolutie doormaakt als van de zogenaamde derde naar de vierde dimensie, ziet de werkelijkheid er wel even anders uit. Wat wij bewustzijn noemen is niets anders dan een hersendefect dat tot hersenschimmen leidt en ons uiteindelijk
zal voeren naar een vernietiging van onszelf en alle andere levensvormen op deze planeet. Dit alles is ooit tot in de perfectie geweten en opgenoteerd als "Het branden in Uranus".
Inleiding.
Iedereen is al dan niet bewust bezig met bewustzijn of bewust zijn. Zij die er menen
"uit" te zijn, zijn "in" bewust zijn en kunnen van hun bewustzijn zeggen, dat dit in de eerste dimensie is aanbeland. Zij zijn bij leven gerealiseerd vermaterialiseerd en noemen zich "verlicht".
Dat is hun eindstation. Zij rekenen zich met recht de titel toe "Ik ben" of zelfs "Ik ben God van mijn eigen universum" of "Ik ben het Universum". Nemen wij een kijkje in de keuken van deze
verlicht/ gerealiseerde personen, dan valt op dat zij zich rijkelijk materieel omgeven met allerhande bijzondere voorwerpen of beeltenissen van goeroes. Meestal zijn deze mensen financieel onafhankelijk en voelen zich in hun
zelfgerealiseerde wereld bijzonder op hun gemak. Men kan die staat bereiken door "zelfrealisatie" en is gelukkig ! Maar is er niet de vreemde gezegde : "Gelukkig zijn de armen van
geest"? Ik was al verlicht op mijn 19de levensjaar. Toen slaakte ik een zucht van verlichting, omdat ik met vallen en opstaan de middelbare school met een diploma had afgerond. Waar
was ik blij mee? Met dat stomme papiertje, dat menigeen aan de muur hangt om zichzelf te bewijzen en/of anderen te overtuigen? Neen, ik was bevrijd van de dwangmatigheid van naar school gaan: een school waar ik zoveel
moest leren, dat met geen bal interesseerde. Het waren 7 jaar dwangarbeid ! Dat was mijn zucht van verlichting. Ik voelde me machtig en vrij ! Die cirkelgang des levens had ik afgerond en onbewust van alles kon aan de volgende
fase van dwangarbeid beginnen en stortte me daarmee weer in het "ongeluk" of ongelijk. Wederom stortte ik me in de onmacht en ging studeren. Waarom heet dit afronden van een cyclus zo fraai : een zucht van
verlichting ? Hoe veel cirkelgangen kent die reis die ons leidt naar uiteindelijke verlichting ? Waarom noemen we dit verlichting ? Oh, omdat we dan menen het licht te zien: een licht van bevrijding !
Maar ! Dan was ik al veel eerder verlicht en wel op 10 december 1943 om 11 uur 's avonds toen ik het levenslicht zag en mij bevrijdde van mijn moeders schoot ! Neen, dat alles is geen bewustzijn !
Bewustzijn is een afronding van een proces dat bewustwording heet. Het is het doorlopen van een cirkel die begint met perfectie en met perfectie eindigt. De weg daartussen heet imperfectie. Het doorlopen hebben
van die gehele cirkel is duisternis en licht in één. Het is de "vol"-"ledig"-heid. Het is als licht dat verblindt. Het is leven en dood in één, hetwelk in de kosmos tezelfdertijd plaatsvindt bij het
afronden van de cirkelgang. Zo worden wij verlicht geboren als we de perfectie van eigenheid hebben bereikt en gaan ook weer in de perfectie dood. (zie
Daartussen is de fase van imperfectie en ooit zo kernachtig verwoord met "Wie zonder zonden is werpe de eerste steen". Ik vraag U niet te kijken naar ons streven naar perfectie. Dat komt vanzelf wel in zicht als
U doorleest. Dit alles maakt, dat zij die menen bewußt te zijn de dood in de pot zijn. Dit alles maakte, dat zij die ooit wisten (monniken genaamd) onzichtbaar waren en onzichtbaar bleven en dit maakte hen tot
mystici. Mystici omgeven zich door mist. Mystici zijn behangen met niet begrepen worden. Dat is waar de bijbel verhaalt dat niets van dit boek begrepen zou worden totdat we de perfectie
en/of de dood zouden vinden.
Ik zal U proberen mee te nemen naar het ontstaan van menselijk bewustzijn en zijn cirkelgang, die ik
bijna heb afgerond. Ik zal U meenemen in die cirkelgang, die ook leven heet en inderdaad eindigt met de vierde dimensie van zijn : het stof waaruit we kwamen en weer naar toe gaan. Ik zal U meenemen in
die cirkelgang, die zo tegengesteld is als U meent te denken. Voor de volledigheid vraag ik U eerst twee korte verhaaltjes over
1. Tussen geloof en wetenschap. Iedereen weet dat ziekte een typische mens-eigenschap is welke in de ongerepte natuur niet bestaat. Iedereen weet dat
het leven voor "Al wat Is" en van groot tot klein zich kenmerkt door dualiteit.
Die dualiteit - het woord zegt het al - is een "constante" spanning tussen deze twee tegengestelde machtsblokken. Noem ze voor mijn part geluk en ongeluk of macht en onmacht. Zo kennen we dag-nacht, eb-vloed,
zomer-winter, man-vrouw en positief geladen atomen en negatief geladen atomen. Deze twee-eenheid - typisch voor het leven en essentiëel voor het leven - heet met een duur woord de complementaire eenheid en/of de monade.
Complementair wil zeggen aanvullend en/of samen het complete zijn. Wat is een man zonder vrouw meer dan de helft van iets èn ten dode opgeschreven ? Wat is een vrouw zonder man….. Ja ! Wij beleven dat alles soms
wat anders maar het is wel de harde realiteit. Alles in het leven is een onvrijwillig verbond
tussen tegengestelde energieën, waarvan de taal zo fraai verhaalt : "Twee geloven op één kussen daar zit de duivel tussen". Beide afzonderlijk zijn de imperfectie en is waar Jesus van zei : "Wie zonder zonden is werpe de eerste steen".
En onderwijl is het wel zo dat deze twee energieën samen het leven zijn, waarvan de taal zo fraai zegt : "Het zijn het goed en het kwaad waar de kerk tussenin staat". Zo was ik door erflast getekend een pure
wetenschapper (een willen beheerser) en toen ik zag dat wij op alle fronten niet anders doen dan onszelf vernietigen, trok ik mij terug uit de samenleving om na te denken over ons lemmingenbeleid. Als geen ander kan ik zeggen
dat dit een zelfmoordactie was en ik mag van geluk spreken dat ik mijn complementaire missing link tegenkwam. Zij was mijn spiegelbeeld in alles en de dualiteit was derhalve groot.
Er zat waarlijk de duivel tussen, maar de kerk stond ernaast. Zeven jaar duurde de tweestrijd, die wij op onze "solitaire" buitenwereld (elkaar) projecteerden, waardoor….. haar geloof in de engelenwereld en de mijne in
wetenschap tot illusie vervlogen. Wat ik vond als wetenswaardigheden over ons lijdend zijn en wat ik over onze vermeende zelfvernietiging had gevonden, hadden er niet onder geleden. Ik zou haast zeggen : Het tegendeel was
eerder waar. Wat er wel onder leed was mijn boosheid van zien, dat 'het was wat het is' en onveranderbaar bleek. Mijn boosheid maakte plaats voor iets wat heet een onbeschrijflijk respect voor oude wijzen en de manier waarop zij
ons loodsten door onze dwaalweg, die bewustzijn heet. Mijn boosheid maakte plaats voor berusting of overgave en uit zich in de vele bijbelse uitspraken. Al wetenschappend had ik de bijbel hervonden als zijnde het boek van de
onvoorwaardelijke perfectie. Al wetenschappend had ik de bijbel gevonden, waardoor de kerk weer in mijn midden kwam. Dat is waarom ik kan zeggen dat ik bewust ben gaan zien, doch nog net geen bewust zijn heb. Ik zie het, maar
wil/of kan me er nog niet mee vereenzelvigen. Als er dan ook maar een aspect is dat ons doet lijden is het wel de hoogmoed dat òf God òf Wetenschap ons oplossingen zal aandragen om het Paradijs te hervinden.
Een zoektocht naar perfectie is het zeker niet.
2. Het menselijk hersendefect van "Uniciteit". Zoals alles twee kanten heeft zo heeft ook een munt of een standbeeld twee kanten. Zoals alles in een twee-eenheid
verpakt is, zo zijn de organen in ons lichaam ook weer onderverdeeld in yin en yang en zoeken zij hun complementaire missing link op om tezamen door het leven te gaan. Dit werd ooit opgetekend en werd destijds en wordt nu nog
steeds gebruikt in de acupunctuurleer als zijnde de 5-elementenleer. Zo als alles in die twee-eenheid is onderverdeeld, zo zijn de genen ook weer in DNA en RNA verdeeld. Ook de hersenen zijn onderverdeeld in twee
delen, die elkaars complementaire spiegel vormen. Dit zijn het denken en het weten, respectievelijk in de linker en rechter hersenhelft gehuisvest is. De lange zoektocht naar ons lijden eindigde tenslotte in….. De
taal zegt zo fraai : "Het zijn de kleine dingen die het doen". De zoektocht eindigde in de balk tussen het denken en het weten : de zogenaamde corpus collosum en/of de verkalkte brug. Dit - en niets anders -
verklaart de uniciteit van het mens zijn : letterlijk en figuurlijk. Voor de rest verschillen wij geen haar van onze soortgenoten de zoogdieren. Het aantal onderzoeken / experimenten dat ik op mijzelf en mijn medemens
deed is zo groot, dat ik de conclusie zonder twijfel kon trekken. De mens — het nazaadje en geboren aan het einde van de zesde evolutiedag was een "crippled child", die eigenlijk geen recht van overleven had.
Moeder Aarde is als een vrouw, die op hoge leeftijd een mongooltje ter wereld brengt. Het was het einde van de Genesis of wording. Het was het einde van de evolutie. De mens had geen recht van overleven, omdat de twee-eenheid in
zijn hersenen verbroken was. De mens had geen levensrecht, omdat uniciteit geen levensrecht heeft. Hij had geen levenkans, ware het niet dat….. Het "crippled child" leven deed hem
onderscheid maken tussen goed en kwaad, waardoor hij door schade en schande leerde zich voor die gevaarlijke buitenwereld te behoeden. Wat een geluk dat al die schade- en schande-leringen overerfbaar zijn.
Zij lieten dat wel littekens na (zie o.a. Zo werd hij met zijn handicap steeds slimmer en begon werkelijk te geloven dat hij en
hij alleen als uniciteit kon leven. Het enige probleem was ziekten, die als epidemieën van tijd tot tijd twijfel zaaide. Vind U het vreemd, dat enkelen gingen zoeken naar de oorzaak van deze uittrede uit het Paradijs ?
3. De eerste prothese.
Hoe lang de zoektocht van deze mystici
naar ons lijden heeft geduurd, kan ik met geen mogelijkheid zeggen. Het moet zeker vele generaties in beslag hebben genomen. Zij zochten in "Al wat was", omdat dáár het aspect lijden een grote onbekende was. Getuige de vele nalatenschappen over onder andere het individueel en collectief bewustzijn, kan het niet anders dan dat deze mistige "bij"-zonderlingen
(zij zonderden zich af om "Al wat is' te bestuderen) zagen dat de mens een unieke positie innam. Zij bestudeerden dat wat wij evolutie noemen en tezelfdertijd alle kenmerken van revolutie (of teruggang) in zich draagt.
(Zie o.a.
Zij bestudeerden de natuurlijke complementaire eenheid van tegengestelde krachten en haar levensloop. Zij bestudeerden al
die cirkelgangen en zagen dat alles van het allergrootste tot het allerkleinste exact eenzelfde was. De uiteindelijke concusie moet er ongeveer zo hebben uitgezien :
a) De mens is uniek vanwege een verkalkte brug tussen denken en weten (anders hadden ze nooit dit onderscheid in bewustzijn gemaakt). b) De eerste misstap als gevolg van dit hersendefect was het
verachten van de vrouw om de moederkoek - voor goed moederschap - op te eten. Het is het "enzym" voor leven in het groot en klein en noemden dit de Zondeval.(zie o.a.
c) Deze 'ont'-wikkeling is een natuurlijke en hoort bij de cirkelgang des levens, die getekend wordt door een dualiteit van evolutie en revolutie
als zijnde twee tegenovergestelde draaikolken. Het is de levensdans voor "Al wat Is" waarin de een linksom en de ander rechtsom draait totdat de stilstand het nieuwe leven aankondigt.
Weet U niet wat ik bedoel ? Het is gelijk de paringsdans, die eindigt in stilstand en waarin de leegte bij de één en de volte bij de ander het nieuwe leven tot ontwikkeling laat komen.
confissius/ recent)
Wat konden deze "bij-"zonderlinge mystici meer doen dan zien en verbazen, ziende hoe de door evolutie ge- of verlittekende mens als nakomertje worstelt om het
hoofd boven water te houden ? Wat doen wij zittende aan het bed van een doodzieke en dus stervende patiënt ? Dan kunnen wij toch nog slechts zwijgen en in geval van vragen opbeurende liefde geven ?
Zo lieten deze mystici in woord en geschrift na, dat "Alles in alles is" en dat dit alles "Oneindig" is en getekend is als een "cirkelgang voor Al wat Is". Zo werd het
woord geloofd en het geschrift ontleed. Dit was het begin van geloof en kennisvergaring/ wetenschap. Zo werd een artificiële illusionaire nieuwe twee-eenheid geschapen, die als yin (geloof) en
yang (wetenschap) de mensheid verder zou dragen in de bij voorbaat verloren strijd, als een "Hoop doet leven Pil". Het was de eerste geïnplanteerde prothese !
4. Het ontstaan van bewustzijn. Bewustwording.
Weet U wat bewustzijn is, welk ons zo uniek maakt ? Als dit zo uniek is moet die "bewustwording" ergens haar oorsprong vinden, als U geloof hecht aan de levensdans die evolutie heet.
Laat mij allereerst iets zeggen over een andere typische menseigenschap : emotie. Emotie is een spanning en/of lading. Emotie is een spanning en/of lading tussen het zogenaamd collectief bewustzijn en individueel
bewustzijn. Emotie is een "Ik wil overleven" spanning, welke altijd ten koste gaat van het collectief van leven. Die "Ik wil overleven" beelden zijn- zoals ik al eerder verhaalde- overerfbaar.
Men noemt dit de zogenaamde geconditioneerde denk-reflexen. Het zijn beelden van oude overlevingsgevechtjes, welke we ook wel denkbeelden of denkramen noemen. Het zijn "televisiebeelden" en/of foto's daterend
uit vroeger tijden en zijn alle geincarneerd en/of in de genetische code verankerd. Ze gaan dus terug in al onze voorouders. Zij bepalen daarmee ons karakter en is niets meer dan een grote rijstebrijberg van doornen op onze
levensweg. Al die beelden blijven dus bestaan in onze geest van leven en geïncarneerd in de genen. Al die beelden zijn en blijven we ons bewust en dat is wat wij bewustzijn noemen. Maar !
Die beelden of denkramen zijn allemaal gerelateerd met "Ik wil". Die beelden zijn allemaal puur op het Ik gericht. Vindt U het dan vreemd, dat deze weetwijzen eveneens voorzagen dat er een tijd zou komen dat
iedereen zijn eigen werkelijkheid zou gaan creëren? Die beelden zijn allemaal op de Ik-wereld gericht en maken ons als voorzegd "ziende blind" en "horende doof"
voor alles wat daatbuiten leeft. Een citaat uit "De zelfopofferende mens" moge dit verduidelijken :
Gesteld, u zit op het strand en -hoe fijn ook- iedere
dag wordt u lastig gevallen door een harde wind, die constant uit één bepaalde hoek komt. U vindt het fijn op het strand, doch het zou fijner zijn indien die vervelende wind er niet was. Dus bouwt u een windscherm en geniet. U
beleeft dan het strandleven fijner dan het in werkelijkheid is. U kunt echt genieten van de warme zon en trekt uw overtollige kleding uit. Dan op een dag, komt de wind opeens vanuit een andere hoek. Allereerst, gewoontegetrouw,
trekt u zoals iedere dag uw kleren uit en gaat weer heerlijk genieten. Maar….. het is niet zoals gisteren en eergisteren. Het is een stuk kouder. Het duurt even voordat het windscherm weer zo is opgesteld, dat
het weer bescherming biedt De volgende dag bent u snipverkouden. Dat is het gevolg van de omwenteling. En dan zegt u: "Verdorie, die rotwind. Nu ben ik snipverkouden". En daarmee hebt u een illusionaire vijand gecreëerd. De
volgende keer bouwt u een windscherm aan alle kanten en wordt u nooit meer overvallen door een draaiende wind. Maar ! Van de wereld om u heen ziet u dan ook niets meer. Zelfs niet als uw kind, die nu uw aandacht kwijt is,
dreigt te verdrinken in zee. Sorry, het spijt me. Op dergelijke wijze bouwt het denken honderden en misschien wel duizenden beschermingsschermen om ons heen, waardoor wij (als voorzien) zouden groeien naar "ziende
blindheid" en "horende doofheid" aan het einde onzer dagen. Ik zal het niet over autisme hebben, als zijnde een ziekte van niet alleen zo'n 14 miljoen Nederlanders, maar van de hele wereldbevolking vechtend voor
haar overleving. Nu onze bij voorbaat verloren overlevingsstrijd verloren is, zien wij door al die duizenden "geconditioneerde reflexen" (windschermen) alleen onszelf nog staan en vechten als broeders tegen broeders
ieder zijn eigen doodsstrijd. Echt, het spijt me, maar ik vind het wel een sprekende metafoor, die zo'n beetje alle lading dekt : 'het menselijk vernuft'. Autisme ?
We staan vlak voor de ommekeer van Moeder Aarde naar Vader Aarde. Het is de fase vlak voor de dood. Het is de fase van inkeer.
Dat is de voorziene evolutie van ons bewustzijn. Dat is wat tevens revolutie is in de complementaire eenheid van evolutie en revolutie. Ons bewustzijn is ons gegeven als zijnde een hersendefect.
Dit is waar we zo trots op zijn ? ! Het was allereerst een revolutieproces van beleven (ooit bewustzijn genaamd) van de derde naar de tweede dimensie. Alle andere levensvormen leven in de
derde dimensie en/of de goddelijke drieëenheid en/of houden zich aan de natuurwetten en worden niet ziek ! Zo was het ons aanvankelijk nog gegeven om in cirkelgangen te denken en beleven en ons ingegeven door het
geloof. Dit evolutie-revolutieproces onderging in de Griekse Tijd een nieuwe metamorfose. Het was de overgang van de tweede naar de eerste dimensie en dit tekende zich door het rechtlijnig denken. Het is
denken in begin en eind. Zijn we in ons volle Ik-bewustzijn gerealiseerd, dan hebben we het einde van die rechte lijn bereikt. Dan zijn we dus "dood" in de geest van leven die verandering heet. De wereld van perfectie en fouten worden gestaft is dus in feite al dood.(zie o.a. Misschien
kunt U zich voorstellen, dat die zogenaamde zelfrealisatie schijn is die bedriegt en waar bijzonder gemakkelijk doorheen te prikken is. Prikt men daar doorheen, dan komt er direct een enorme boosheid boven als teken dat van die
perfectie nog bijzonder weinig waar is. Een mooi voorbeeld is generaal Bush, die de wereld verkondigt dat Amerika het goed is dat het kwaad voor ons zal uitroeien. Maar niet alleen generaal Bush is het goed en
aanbeland in het bijna einde van de eerste dimensie. Wij zijn allemaal - als mensheid- aan het bijna einde van die eerste dimensie aanbeland.
Zoals
denken in ons beleven vooruitzien is, maar in feite achterom kijken is in oude denkbeelden, leven we nu in een tijd dat fouten maken wordt gestraft en dat iedereen bezig is de perfectie zelve te willen zijn. Dat is waarom we altijd
achter de feiten aanhobbelen en pas iets ondernemen als het kalf verdronken is. Dat is ook de vreemde uitwas van "Vredes"-legers, "Nobel"-prijzingen. En onderwijl lijken we ziende
blindheid en horende doofheid voor onze zelfvernietiging en vernietiging van de aardse atmosfeer. Lijken we, maar we zien het wel degelijk. Goed als we menen te zijn, ligt de schuld altijd bij de ander. Voor iedereen ! En zo
ondernemen we niets ! En in het Ik wereldje zegt iedereen "Ieder voor zich en God voor ons allen" en "Na mij de zondvloed". Dat deze zondvloed nu door de klimatologische omstandigheden angstig
dichtbij lijkt te komen, doet een enkele angsthaas alleen het hazepad kiezen naar hoger gelegen oorden. Ik…Ik…Ik… ben perfect! Dat is ook de reden dat niemand — absoluut niemand echt iets onderneemt. Dat is
ook de reden dat volkspropaganda en reclame zo'n hoge vlucht hebben kunnen nemen. Zij zijn allemaal bezig met…. de beste te zijn. Dat is ook de reden, dat niemand meer reageert als er aan de schijn-heiligheid
van "Heilsoldaat" te zijn wordt getornd.
Ook ik leef aan het einde van de evolutielijn, net als iedereen. Ik was daarin als
super-rechtlijnig denker (een erflastig karakter) een vooruitloper, die in dit ziekelijk fanatisme ons lijden ontmantelde als zijnde een "crippled child being". Als er dan ook maar iets vernederigenders
is, dan vertellen dat we een hersendefect hebben, is dit wel het toppunt van imperfect zijn. Dat is precies waar de wereld helemaal niet om verlegen zit. Dat dit de woede van iedereen oproept en mij tot monddode maakte is méér
dan normaal. Door de schade en schande, die daaraan kleefde, werden mijn zekere denkbeelden tot cirkelgangen omgebogen, want….. Hoe is het in God's naam mogelijk, dat medische vondsten waar duizenden baat bij hadden kunnen
vinden geen ingang vonden ??? Alleen die vraag hield mij jarenlang bezig. Ja ! Dan gaat men als vanzelf cirkelen in zijn gedachten. Het begon allemaal aanvanklijk met omkeren
van alles wat anderen als goed en ik als slecht ervaarde. Daarna deed ik dat bij eigen belevingen van goed en kwaad, waardoor ik opeens heel anders naar de buitenwereld leerde kijken. Tenslotte leerde ik
zien in al die cirkelgangen die voor Al wat Is gelijk bleken te zijn. Ik werd dus met recht door schade en schande wijs en kan dus zeggen dat ik bijna bewust ben. Ja bijna !
Ik kan het zien, maar nog niet echt beseffen. Ik kan het me nog niet echt realiseren dat het bijna afgelopen is voor iedereen en ben dus ook nog niet gerealiseerd.
De volheid van zien in 1001 cirkelgangen doet mij schrijven : een excarnatie-proces en/of loslating. Ik ben daarmee mijn leven aan het loslaten. Zeker als schrijvende ben ik mij zeer bewust van mijn
imperfectie, hoewel ik die cirkelgangen die alle elkaars gelijke zijn en tezelfdertijd gebeuren wel kan zien.
5. De tegengestelde weg van geloof en wetenschap. Ter
verduidelijking van de grootse evolutie sprong aller tijden - de sprong van de eerste naar de vierde dimensie van bewust zijn en ooit opgetekend als "hoogmoed komt voor de val" - dient allereerst de complementaire
eenheid van yin en yang als het nagelaten Boeddha symbool nadere analyse. Dat ik hiertoe in staat ben is zeker geen verdienst van mijzelf, doch van de tijdgeest waarin ik leef. Het is de tijd van ontdekking/ ontmanteling/ bloot
leggen van de waarheid. Dat ik de Bijbel in het spiegelbeeld van denken het weten leerde lezen en daarmee de vertellingen in vergelijkingen leerde lezen is daar inherent aan. Dat ik ben gaan beseffen dat
deze mystici met hun nalatenschap van dit geschrift de mensheid met hun prothese van artificiële dualiteit door de laatste levensfase loodsten, is mede te danken aan de vele ont-dekkingen (herontdekkingen) die ik medisch terrein
deed. Met name de oude vertellingen van incarnatie en reïncarnatie ( als zijnde onze bevlekte ontvangenis), de onbevlekte ontvangenis, Jesus die het leed van de wereld droeg ( als zijnde de
geestelijke ziekteoverdracht van yang op yin personen) en kanker ( als zijnde een proces van omkering en/of verachtinggscyclus) , werkten daar alle aan mee. Zoals Jesus ons het kruis des doods naliet ten teken van ons
aller einde (daarom moest het een wereldreligie worden), zo liet Boeddha ons de scheiding van yin en yang na. Het was de aionische evolutiesprong van het taurus- naar het ariestijdperk. Het was het moment dat de mensheid als
"evolutiesprong" rechtlijnig ging denken. Het was ook het moment dat er een scheiding dreigde te komen tussen de bakermat van het geloof en de zich ontwikkelende wetenschap. Derhalve was het noodzaak dat het geloof /de
mystiek een geïntegreerd onderdeel van de samenleving moest worden. Dit was tot dan toe niet nodig aangezien de geest van leven nog sterk in het teken van de voorzienigheid lag. Het is vreemd dat niemand zich schijnt te
realiseren, dat de oude culturen Japan en China hun bloeitijd beleefden toen de westerse wereld nog bevolkt werd door nomadische heidenen. Het is nog vreemder dat helemaal niemand zich schijnt af te vragen, waarom zich dit spel
der energieën (noem het evolutie) zich nu voor 80% op het noordelijk halfrond afspeelt en waarom deze culturen zich als voorzegd van Oost naar West verplaatsten. Het zijn allemaal wetmatigheden, die vastliggen in het
boeddha-symbool en/of de cirkel van yin en yang. Als tegengestelde krachten volgen deze complementaire eenheden in die cirkelgang die zij doorlopen een tegenovergestelde weg. Draait de één linksom, dan draait de
ander rechtsom. Ook dit weten is een indirect gevolg van medische experimenten, die ik op mijn medemens verrichte. De energie van de denkhersenen draait daarin linksom en die van de weethersenen rechtsom. Als
men een magneetband op het hoofd plaatst waarvan de energie rechtsom draait wordt het denken geremd en wordt men rustig. Keert men deze band om dan keert de onrust terug. Behalve dat men dit zelf kan ervaren, kunnen derden vele
veranderingen zien plaatsvinden. De aura verandert, de pupilgrootte verandert en de gelaatstrekken veranderen. Dat deze bevindingen vele medische toepassing kent, is hier van generlei belang. Is het toevallig dat die
tegengestelde energieën ook weer terug te vinden zijn in de Aarde zelf, alwaar de magnetische energie op het noordelijk halfrond linksom en op het zuidelijk halfrond rechtsom draait ? Dat is ook waarom water dat door de
gootsteen wegkolkt dit op het zuiderlijk halfrond in tegengestelde richting doet aan het noordelijk halfrond.
Zoals het weten het vertrouwen en/of
de overgave is aan het collectief van leven, zo is het geloof "God ende vertrouwen" een pure overgave, dat 'Alles goed is wat is' en die energie draait rechtsom in de cirkel die Boeddha ons naliet. Dit komt overeen met
het weten, dat bij ons geweten is geworden. Dit is ook de mystiek, die aan het geloof gekoppeld is en al "Ik-belevend" spiegelbeeldig wordt geinterpreteerd. Voor de wetenschap als complementaire dwaalweg
geldt daarin het omgekeerde. In tekening heb ik dit weergegeven en zal daar als voorbereiding op de evolutiesprong naar de vierde dimensie nog een enkel woord aan toevoegen.
In het begin van de "artificiële" eenheid geloof en wetenschap speelden de yinne krachten nog een grote rol in het leven.
Met het groeien van onze kennis draaiden de rollen zich om. Aan het einde onzer dagen - alles herontdekt hebbende - zullen geloof en wetenschap elkaar weer ontmoeten en ooit verhaald als : "Op het moment dat de 'go
West cultuur' Oost weer tegenkomt (Hirochima) zet het einde zich in". In het Oosten waar dit geloof al duizenden jaren geïncarneerd is van generatie op generatie, is het geloof dat de krachten buiten ons het leven leiden
tot rechtlijnige zekerheid geworden. Het werd daarmee onderdeel van het bewustzijn in de eerste dimensie. In het Westen daarentegen — met zijn culturele achtergrond van "kennis is macht en macht is overleven", is die
rechtlijnige zekerheid spiegelbeeldig. Dat zijn de krachten, die als voorzegd aan het einde der dagen zouden gaan strijden. Dat was de aanvankelijk koude oorlog die nu - gelijk de evolutie - "heet"-bloedig aan het
worden is. Dat is de Guerra Santa, de heilige oorlog, die zal uitmonden in de voorzegde derde en laatste en allesvernietigende oorlog, waarna wij zullen worden opgenomen in een dimensie die kosmische oneindigheid heet. In de
gelukzaligheid van rijk-"dom" en "zelf"-perfectie zijn deze geloofs-rechtlijnigen door ons omgetoverd tot terroristen. Die schade en schande zal een einde maken aan beide dwaalwegen van imperfectie. Het verblindende
licht van "Uranus" zal de Aarde weer - gelijk Mars en Venus en/of de Maan - vol en ledig laten zijn (vol van yang in de dag en vol van yin in de nacht). Over de dwaalwegen van geloof en wetenschap schreef ik recent 5
boeken (2 over kennis en 3 over geloof). Het is de imperfectie zelve en wordt om die redenen niet aan ons gedachtegoed toevertrouwd zolang we onze naasten nog kunnen beheersen en/of "Broeders tegen broeders vechten".
6. Alles is in alles en gebeurt tezelfdertijd. Alvorens dit onderwerp te beëindigen, zal ik U recente kennis over het allerkleinste laten zien : een electronenfoto
van een atoom.
De kern van dit atoom is de nucleus en vertegenwoordigt sprekend in vergelijkingen de zon met daaromheen de planetaire electronen. Op een van de
geocities webs verhaal ik over electron aarde en zijn levensloop. De ellipsjes in de foto zijn electrische ontladingen, die "spontaan" ontstaan aan het einde van de elliptische cirkelgang voor Al wat Is. Zoals
alles zo groot zo klein is zal precies hetzelfde op het electron Aarde plaatsvinden en heeft "kosmisch in het zeer recente verleden" ook op de andere planeten plaatsgevonden. Het is om die redenen dat deze mystici bij
name van Jesus ons exact over onze toekomst informeerden, terwijl wij er geen snars van begrepen. In het laatste boek : "Krijgt de Bijbel toch gelijk" werd het hoe en waarom van dit fenomeen
uitvoerig beschreven. Het is de wijsheid uit vervlogen tijden waar ik slechts een glimp van mocht ontvangen. Het kosmisch bewustzijn en/of het leven in de vierde dimensie is een wereld waar kommer en kwel tot het verleden
behoren.
Het is de laatste ademtocht die ons terugzet in de eeuwigheid.