Final Fantasy VII: Un-Told Ending
Chapter 2: May be a last day on earth
หลุมอุตกาบาตสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงในขณะที่โฮลี่ทะยานออกจากเบื้องล่าง
ไฮวินด์ถูกเหวี่ยงขึ้นไปบนอากาศและหมุนคว้าง
อย่างไร้ควบคุมโดยสิ้นเชิงภายในยานเหล่าลูกเรือและผู้โดยสารถูกเหวี่ยงไปทุกทิศทางตามแต่ว่าเรือเหาะที่ไร้การควบคุมนี้จะถูกเหวี่ยงไปในทางใด
เพียงแต่ซิดเท่านั้นที่ยังยืนอยู่ได�
ถึงจะเกือบเรียกไม่ได้ว่าเป็นการยืนก็ตามเขาจับคันบังคับของไฮวินด์ไว้มั่�
พยายามที่จะควบคุมเรือเหาะสุดที่รักของเขา
ออกจะกระแสพลังอันบ้าคลั่งนี้ให้ได้
ทั้งๆที่เขาเองก็รู้ตัวอยู่แล้วว่าไม่มีทา�
ลูกเรือคนหนึ่งยึดรั้วที่กั้นอยู่ใกล้ๆแผงควบคุมไว้ได้
ยานกำลังจะแตกเป็นชิ้น�!!�
เขาร้อ�
พวกเรากำลังจะตา�!!�
ลูกเรืออีกคนตะโกนขณะที่ตัวเองกำลังพยายามอย่างยิ่งที่จะหาอะไรก็ได้เกา�
ชั้นกำลังจะอาเจีย�!!�
ยัฟฟี่โวยเสียงดังกว่าใคร
พร้อมๆกับโดนเหวี่ยงกลิ้งไปที่กำแพงด้านหลัง
บ้าที่สุด!! อย่าดื้อสิวะ!! #$%!!�
ซิดตะโกนด่าอะไรก็ตามที่นึกออ�
บ้าชะมัด
เป็นกัปตันแต่ดันคุมยานไม่อยู�
เขาคิด
ทันใดนั้นเขาก็ต้องตะโกนด้วยความตกใ�
เฮ้�!!�
ซิดร้องออกมาเมื่อมือของเขาหลุดออกจากคันบังคั�
เมื่อไม่มีอะไรให้ยึดอีกต่อไป
ร่างของซิดก็ลอยละลิ่วไปรวมกับคนอื่นๆ
ออกจะโชคร้ายกว่าหน่อยที่หน้าของเขาฟาดเข้ากับกำแพ�
ทำให้บุหรี่ของเขาร่วงหายไปตามแรงเหวี่ย�
ฉันรักเธอมากขนาดนี้
แต่เธอดันมากยุ่งกับบุหรี่ของฉัน
มันเกินไปแล้วว้อย!!�
เขาตะโกนกับเรือเหา�
โฮลี่�
พุ่งเป็นทางยาวผ่านท้องฟ้าที่มืดมิด
ในขณะที่ไฮวินด์หลุดออกมาจากแรงเหวี่ยงในที่สุ�
พร้อมๆกันกับที่ชิ้นส่วนต่างๆของยานเริ่มแยกออกจากกั�
ร่วงลงสู่พื้นดินเบื้องล่าง�
ยานของช้าาานน�!!�
ซิดร้องเสียงหล�
ความโกรธและความกลัวปนกันอยู่ในความรู้สึกที่บอกไม่ถูกของเขา
เมื่อเขาเห็นชิ้นส่วนของยานลอยผ่านหน้าต่างไ�
ระย�!!�
จากบริเวณที่เขากลิ้งอยู่
ซิดค่อยคลานไปที่ผนัง
ที่นั่นคันโยกอันหนึ่งติดตั้งอยู่
หลอดไฟสีแดงข้างบนกระพริบอย่างรวดเร็วเห็นเป็นตัวอักษรว่�
ฉุกเฉิน�
ซิดพุ่งตัวออกไปคว้าคันโยกนั้นไว้แล้วโยกลงด้วยความรวดเร็วในใจภาวนาให้ยานส่วนที่ยังเหลืออยู่มีปฏิกิริยาอะไรซักอย่า�
ปีกเหล็กขนาดใหญ่ดีดตัวเองออกมาจากส่วนหลักของตัวยาน
ในขณะที่ชิ้นส่วนอื่นๆถูกดีดทิ้งออกไป
ขณะนี้เรือเหาะไฮวินด�
แปลงสภาพเป็นคล้ายเครื่องบินลำยักษ์แล้ว
ไวเท่าความคิ�
ซิดพุ่งกลับไปที่คันบังคับอีกครั้�
หมุนพวงมาลัยเพียงครั้ง
ยานลำโปรดของเขาก็ทำตามคำสั่งอย่างว่าง่าย
ไฮวินด์พุ่งตัวขึ้นสู่อากาศอีกครั้ง
ต้องหยั่งงี้ซ� ลูกพ่อ�
ซิดจูบคันบังคับเรือเหาะด้วยความรัก
ขณะนี้ทุกๆคนในยานเริ่มตั้งตัวกันได้แล้�
ยัฟฟี่พุ่งไปยังห้องน้ำเพื่อแก้อาการเมาเครื่องบินอย่างที่เธอทำประจำ
เสียงโอ้กอ้ากดังมาให้ได้ยินชัดเจ�
ถ้ามีลูกเล่นอย่างนี้ทำไมไม่ใช้ตั้งแต่แรกล่ะ�
คลาวด์ถามซิดอย่างโกรธๆ
ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าม�
ไม่ได้ออกแบบเอาไว้ด้วย
สงสัยชีร่าจะเป็นคนติดตั้งมั้ง
ซิดพูดเรียบๆ
ก็ฝีมืออย่างชั้นไม่คิดว่าต้องใช้นี่หว่า�
เมืองมิดการ์ทำได้แค่เพียงมองมันเท่านั้�
ไม่มีทางที่จะป้องกันมันได้เล�
เมเทโอค่อยๆลอยลงมาหาพวกเขา
อุตกาบาตลูกยักษ์รายล้อมด้วยเปลวเพลิงจนมองเห็นเป็นสีแดงฉา�
เมื่อมองจากเบื้องล่า�
สีของมันช่างเหมือนกับสีเลือดอะไรอย่างนั้�
ท่ามกลางความมืดของท้องฟ้�
สามารถมองเห็นมันได้อย่างชัดเจนกลิ่นแสบจมูกของกำมะถันฝุ้งกระจายอยู่ในบรรยากาศ
ทำให้อากาศเริ่มยากต่อการหายใ�
พายุหมุนซึ่งเกิดจากพลังด้านมืดม้วนตัวอยู่ที่บริเวณผิวด้านนอก
บางลูกเริ่มที่จะม้วนลงมายังเบื้องล่า�
ทั้งพายุและฟ้าผ่าเริ่มจู่โจมมิดการ�
ตึกสูงตกเป็นเหยื่อของมากรายแรก
แม้กระทั่งตึกของชินระยกต้องพ่ายแพ้ต่อการจู่โจมของเมเทโ�
เหล่าผู้คนวิ่งออกมายังท้องถน�
ทุกอย่างอยู่ในความโกลาหลที่สุด
บ้างก็สวดอ้อนวอนพระเจ้�
บ้างก็วิ่งหน�
บ้างก็คุกเข่าลงกับพื้น
ร้องไห้ขอความเมตตาจากอุตกาบา�
แต่มันไม่มีให้
โฮลี่ปรากฏออกมาเหนือท้องฟ้าและแผ่ขยายออกใต้เมเทโอ�
กลายเป็นโล่ขนาดใหญ่ป้องกันไม่ให้เมเทโอเข้าใกล้มากกว่านี้
ความโล่งใจของชาวมิดการ์เกิดขึ้นได้เพียงชั่วครู่เท่านั้�
เมเทโอโถมกำลังของมันทั้งหมดเข้าสู่โฮลี่�
ก่อให้เกิดช่องว่างเล็ก�
ซึ่งกำลังขยายออกอย่างช้า�!!
ไฮวินด์บินวนอยู่เหนือหายนะในมิดการ�
บนดาดฟ้าเรือ
ความเงียบเข้าครอบคลุมทุกอย่างคล้ายหมอกหนากั้นนักรบทั้งแปดออกจากกัน
ทั้งแปดคนซึ่งคิดว่าเพียงแค่พวกเขาก็สามารถช่วยโลกได�
พวกเขามาช้าไ�
ความคิดนี้ทรมานพวกเขาได้มากมายกว่าความเจ็บปว�
ที่พวกเขาเผชิญมาทั้งหมดหลายเท่านัก
เดี๋ยวก่อนซิ
�
บาร์เรทพูดด้วยความสงสัยมากกว่าความโกรธ
ทำไม่โฮลี่ไม่ได้ผลล่ะ�
ฉันน่าจะรู้นะ
นานากิหรือเร�
XIII ค่อยๆขยับเข้าไปใกล้หน้าต่า�
บางทีมันอาจจะช้าไปแล้วก็ได้�
ผมสั่งให้ทุกคนเข้าไปหลบภัยในสลัม�
เค�
ซิธพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงแสดงความสับส�
ถ้าเหตุการณ์เป็นแบบนี้
?�
ฉัน�
คิดว่าแค่หยุดเซฟิรอธได้
�
คลาวด์ก้มหน้าล�
ขอโทษนะ
มาร์ลีน
ตาของบาร์เรทมองที่ความมืดที่ปกคลุมมิดการ์อย่างสิ้นหวัง
เธออยู่ที่คาล์มกับผ�
เธอปลอดภัยดี� เค� ซิธพูดขึ้น
ไม่มีที่ไหนจะปลอดภัยถ้าไอ้ลูกนั่นตกถึงพื้�!!�
เร� XIII คำรา�
รู้ไหม
� ยัฟฟี่ยิ้มแห้ง�
น้ำตาเริ่มปรากฏให้เห็นที่ขอบตา
มันตลกนะ
ฉันไม่คลื่นไส้แล้ว�
ฉันต่างหากที่รู้สึกแย่
คลาวด์พูดเบา�
เบาจนแทบไม่ได้ยิ�
วินเซนท์ดึงผ้าคลุมของเขาให้กระชับยิ่งกว่าเดิ�
โฮโจตายแล้ว� เซฟิรอธตายแล้ว
เขาเหมือนพูดกับตัวเองมากกว่าพูดให้คนอื่นได้ยิน
แต่เราก็ยังไม่ได้รับการชำระบาปอยู่ดี
ทิฟาโอบแขนของเธอไว้รอบตัวคลาวด�
เธอมองเห็นความเจ็บปวดอย่างแสนสาหัสในดวงตาคู่นั้น
ไม่เป็นไรหรอก
เธอกระซิบปลอ�
ไม่มีใครหยุดเมเทโอได้
ไม่มีใคร?
นานากิส่ายหัวเมื่อได้ยินคำนี�
ไม่ใช่หรอก
มีอยู่คนหนึ่งที่สามารถหยุดมันได้�
แต่คนๆนั้นจากไปแล้�
ด้วยความเจ็บปว�
ความสิ้นหวังและความท้อแท�
เร� XIII เงยหน้าขึ้�
ส่งเสียงที่แสดงถึงความท้อแท้ถึงที่สุดแล้วกับดวงจันทร�
เขาหอนกับดวงจันทร์
ดวงจันทร์ซึ่งแทบจะมองไม่เห็นเนื่องจากเมเทโอ�