Pripiat
erradiazio handiko gunean aurkitzen da eta guztiz debekatua dago bertarako
sarrera, ezta ere bertako etxebizitzen jabeei. Izan ere hauek ebakuatu
beharra izan zutenean beraien jabegoak bertan utzi zituzten eta beraien
etxeak hauek utzi zituztenean bezala aurkitzen dira gaur egun. Segurtasun
eremuan ematen ziren lapurreta kasuak direla eta hiri honetako perimetro
guztia hesiekin itxi zuten. Hiriaren sarreretan kontrol-tokiak daude
eta Txernobilgo zentral-nuklearreko langileen berebilak bakarrik igaro
daitezke.
Ebakuazio lanetan Pripiateko garraio publikoko langileek paper garrantzitsua
izan zuten. Autobus gidariak eroien gisa dira gogoratuak, zentral
nuklearreko sutea itzaltzen saiatu ziren suhiltzaileen modura. Hauek
izan ziren zentral nuklearrera iristen lehenengoak. Ez zekien zehazki
zeren aurka ari ziren borrokan, ez zen ohiko sute bat.
Bestalde "likidatzaileen" taldea salbuespen eremua "garbitzera"
sobiet gobernuak eraman zituen 650mila pertsona izan ziren.
Horietatik 8000 eta 10mila artean erradiaktibitatearen erruz hil ziren.
Bloke
txurian zera ipintzen du: "Lenin-en alderdiak komunismoaren garaipenera
gidatuko gaitu".
Pripiateko hiria etxebizitza blokeez osatuta dago. Guztiak berriak
eta Sobiet Batasunean erabiltzen zen estiloaz eginak. Izatez, jolas
parke handi bat eta zerbitzu publiko guztiak zituen hiri honek. Gainera,
100000 bizilagun bizi ziren honen inguruan herrixka txikietan. Gaur
egun herrixka txiki horietara biztanle ugari itzultzen hasi da: kutsatutako
lurretan ereiten darraiten baserritarrak eta bestelako etxerik ez
dituzten atsoak. Denera 3500 inguru dira. Beraien esanetan nahiago
dute beren lurretan bizi, nahiz eta hauek kutsatuta egon, etxebizitza
bloke tristeetan bizi baino.
Ikerlariek diotenez arrisku gehien etxebizitzen barruan dago eta tokia
ez da bizitzeko baliagarria izango hurrengo 300-900 urte artean (kutsadura
garbitzeko zientzi-aurrerapenen arabera eta zientzilari ezberdinen
aurreikuspenen arabera). Dena geldirik dago: noria, jolasparkeak,
azoka...
