เด็กชายโปรเตสตัน อายุหกขวบ ได้ฟังเพื่อนๆคาทอลิกสวดบทวันทามารีอาวันละหลายครั้ง เขาซาบซึ้งบทภาวนานี้มากจนเขาขอลอกเอาไปท่องจำและสวดมันทุกวัน วันหนึ่งเขาได้พูดกับมารดาของเขาว่า "คุณแม่ครับ บทสวดบทนี้ช่างไพเราะจับใจจริงๆ!"

มารดาของเขาตอบว่า "ลูกจะต้องไม่สวดบทนี้อีกต่อไป เพราะมันเป็นบทสวดถือโชคลางของชาวคาทอลิกที่นับถือรูปปั้นและพระนางมารีอาเป็นเทพเจ้า แท้ที่จริง เธอเป็นผู้หญิงธรรมดาเหมือนหญิงอื่นๆ มานี่สิลูก เอาพระคัมภีร์ไปอ่าน หนังสือเล่มนี้บรรจุทุกสิ่งที่เรามีหน้าที่ต้องทำและปฏิบัติตาม" ตั้งแต่นั้นเป็นต้นไป เด็กน้อยเลิกสวดบทวันทามารีอาทุกวัน และใช้เวลาอ่านพระคัมภีร์เพิ่มขึ้น วันหนึ่ง ขณะอ่านพระคัมภีร์ เขาได้พบโดยบังเอิญข้อความเกี่ยวกับเทวดามาประกาศข่าวดีกับแม่พระ เด็กน้อย เต็มไปด้วยความปิติยินดี วิ่งไปหามารดาของเขาและพูดว่า "คุณแม่ ผมได้พบบทวันทามารีอาในพระคัมภีร์ ซึ่งบอกว่า "เปี่ยมด้วยพระหรรษทาน พระเจ้าสถิตกับท่าน ผู้มีบุญกว่าหญิงใดๆ" ทำไมคุณแม่จึงเรียกบทนี้ว่า บทภาวนาถือโชคลาง ล่ะครับ?"

อีกครั้งหนึ่ง เขาได้พบคำทักทายอันไพเราะของนักบุญเอลิซาเบธต่อพระนางมารีอา และในบทสรรเสริญพระเป็นเจ้า Magnificat พระนางมารีอาได้ทำนายล่วงหน้าว่า "ทุกยุคทุกสมัยจะเรียกพระนางว่า ผู้มีบุญ"

แล้วเขาก็ไม่สนทนากับมารดาของเขาเกี่ยวกับบทวันทามารีอาอีกเลย และเริ่มสวดบทนี้ทุกวันเหมือนเดิม เขารู้สึกเบิกบานใจเวลาที่เขาวิงวอนพระนางมารีอา พระมารดาของพระเยซูเจ้า พระมหาไถ่ ด้วยคำพูดที่ช่างไพเราะยิ่งนัก

เมื่อเขามีอายุสิบสี่ขวบ วันหนึ่งเขาได้ยินการถกเถียงเรื่องแม่พระโดยสมาชิกในครอบครัว ทุกคนพูดว่า พระนางมารีอาเป็นหญิงธรรมดาคนหนึ่งเหมือนหญิงอื่นๆ หลังจากเขาได้ฟังเหตุผลที่ไขว่เขวต่างๆ เขาก็หมดความอดทนอย่างสิ้นเชิง ขุ่นเคืองใจมาก และพูดขัดจังหวะว่า "พระนางมารีอาไม่เหมือนลูกคนอื่นๆของอาดำที่เปรอะเปื้อนด้วยบาป พระนางไม่มีบาปเลย เทวดาจึงเรียกพระนางว่าเปี่ยมด้วยพระหรรษทานและผู้มีบุญกว่าหญิงใดๆ พระนางมารีอาเป็นพระมารดาของพระเยซูคริสตเจ้าและด้วยเหตุนี้จึงเป็น มารดาพระเจ้า ไม่มีมนุษย์ในโลกที่พระเป็นเจ้าทรงสร้างได้รับเกียรติยศอันยิ่งใหญ่นี้ พระคัมภีร์บอกว่า ทุกยุคทุกสมัยจะประกาศว่า พระนางคือผู้มีบุญ พวกเรากำลังสบประมาทและดูหมิ่นพระนาง จิตตารมภ์ของพวกเราไม่ใช่จิตตารมภ์ของพระคัมภีร์หรือพระวรสาร ซึ่งพวกเรายืนยันว่าเป็นพื้นฐานของศาสนาคริสต์"

สิ่งที่หนุ่มน้อยได้พูดออกมาบาดใจของเธอจนเธอร้องไห้อย่างขมขื่นว่า "โอ้ พระเป็นเจ้าโปรดช่วยข้าพเจ้าด้วย ข้าพเจ้ากลัวว่าบุตรชายคนนี้ของข้าพเจ้า วันหนึ่ง คงจะไปเข้าศาสนาคาทอลิก ศาสนาของพระสันตะปาปา!" แล้วเป็นจริง หลังจากนั้นไม่นาน หลังจากได้ศึกษาอย่างถ่องแท้ทั้งนิกายโปร เตสตันและศาสนาคาทอลิก เขาได้พบว่าศาสนาอันหลังเป็นศาสนาเดียวที่เที่ยงแท้ ซึ่งเขาได้เปลี่ยนมานับถือ และเป็นสมาชิกคนหนึ่งที่มีความร้อนรนอย่างที่สุด

ไม่นานหลังจากที่เขาได้กลับใจ เขาได้พบน้องสาวที่แต่งงานแล้ว เธอได้ตำหนิติเตียนและพูดกับเขาอย่างฉุนๆว่า "น้องรู้ว่าพี่รักลูกมาก ถ้าลูกคนไหนอยากเป็นคาทอลิก พี่ขอแทงหัวใจของเขาให้ทะลุเลยดีกว่าปล่อยให้เขาเป็นคาทอลิก ไปนับถือศาสนาของพระสันตะปาปา"

ความโกรธและอารมภ์ร้อนแรงของเธอเหมือนกับของนักบุญเปาโลก่อนกลับใจ อย่างไรก็ตาม ในไม่ช้าเธอคงจะต้องเปลี่ยนวิถีทางของเธอเสียใหม่ เหมือนอย่างนักบุญเปาโลระหว่างเดินทางไปยังดามัสกัส โดยบังเอิญ บุตรชายคนหนึ่งของเธอได้เจ็บป่วยอาการสาหัส และหมอหมดหวังที่จะรักษาเขาให้หายจากโรค น้องชายของเธอได้ขอพบและพูดกับเธอด้วยความรักว่า "พี่ที่รักของน้อง แน่นอน พี่ปรารถนาให้ลูกหายจากโรค ขอให้พี่ทำตามน้อง ตามน้องมา ให้เราทั้งสองคนคุกเข่าสวดพร้อมกันบทวันทามารีอาหนึ่งจบ และสัญญากับพระเป็นเจ้าว่า ถ้าลูกของพี่หายจากโรค พี่จะเรียนคำสอนของศาสนาคาทอลิกอย่างจริงจัง เมื่อพี่แน่ใจว่าศาสนาคาทอลิกเป็นศาสนาเดียวที่เที่ยงแท้ พี่จะนับถือศาสนานี้ ไม่ว่าพี่จะต้องประสบความยากลำบากและการเสียสละมากแค่ไหนก็ตาม"

ในตอนแรกพี่สาวของเขาไม่ค่อยจะเต็มใจทำตามที่น้องชายแนะนำ แต่ความที่อยากให้ลูกหายจากโรค เธอก็ยอมรับคำแนะนำของน้องชาย และสวดบทวันทามารีอาพร้อมกับน้องชาย วันรุ่งขึ้นลูกของเธอได้หายจากโรคอย่างมหัศจรรย์ พี่สาวได้ทำตามที่สัญญาและไปเรียนคำสอน หลังจากนั้นเธอได้รับศีลล้างบาปพร้อมกับสมาชิกทุกคนในครอบครัว และขอบคุณน้องชายที่ได้นำความสว่างของพระเป็นเจ้าเข้ามาในครอบครัวของเธอ

คุณพ่อ Tuckwell เป็นผู้เล่านิทานเรื่องนี้ในบทเทศน์มิสซา ท่านได้เทศน์ต่อว่า " พี่น้องที่รัก เด็กชายที่ได้เป็นคาทอลิก และทำให้พี่สาวกลับใจมานับถือศาสนาคาทอลิก ได้ถวายตัวตลอดชีวิตในการรับใช้พระเป็นเจ้า เขาเป็นพระสงฆ์ที่กำลังพูดกับท่านในขณะนี้ ข้าพเจ้าเป็นหนี้บุญคุณแม่พระ เพราะทุกสิ่งที่ได้เกิดขึ้นกับข้าพเจ้าเป็นความช่วยเหลือของพระนาง เช่นเดียวกัน พี่น้องที่รัก ให้เราถวายตัวโดยสิ้นเชิงแด่แม่พระ และอย่าปล่อยให้เวลาแต่ละวันผ่านไปโดยไม่ได้สวดบทวันทามารีอาและลูกประคำ ให้เราวิงวอนพระนาง โปรดส่องสว่างจิตใจของชาวโปรเตสตัน ที่แยกออกจากพระศาสนจักรอันเที่ยงแท้ของพระคริสตเจ้า ซึ่งตั้งอยู่บนหิน (นักบุญเปโตร) และซึ่ง "ประตูนรกจะไม่มีวันเอาชนะได้"