ขณะนั้นไฟสว่างไหวทั่วไปหมด คัธรินแปลกใจมาก และยิ่งประหลาดใจยิ่งขึ้น เมื่อประตูโบสถ์เปิดออกทันทีที่เด็กเอามือไปถูกเท่านั้น ภายในโบสถ์น้อยประจำอารามมีไฟสว่างไสวเช่นเดียวกัน ทำให้เธอคิดถึงมิสซาเที่ยงคืนวันพระคริสตสมภพ คัธรินเดินไปจนถึงโต๊ะรับศีลมหาสนิทจึงคุกเข่าลงภาวนา คัธรินรู้สึกเวลายาวนานมาก ที่สุดประมาณเที่ยงคืน เด็กก็มาบอกว่า "นี่แม่พระครับ! นี่แหละแม่พระ! " ขณะเดียวกันคัธรินก็ได้ยินเสียงเบาๆ อย่างชัดเจนข้างพระแท่นด้านที่อ่านบทจดหมาย เป็นเสียงคล้ายกับเสียงเสื้อแพรเสียดสีกันเบาๆ ไม่ช้า สตรีคนหนึ่งสวยหยดย้อย ก็มานั่งที่ตรงสักการสถาน