พระจันทร์คืนนี้ช่างงามนัก วันขึ้น 15 คํ่าเดือน 8 จีน เป็นวันกึ่งกลางเทศกาลสารท (ฤดูใบไม่ร่วง) ประเพณีจีนจะมีการไหว้พระจันทร์ในวันนี้ สมาชิกในครอบครัวจะต้องมาร่วมกัน ดวงจันทร์นั้นมีเสน่ห์ดึงดูดผู้คนอยู่แล้ว ดวงจันทร์ให้ทั้งอารมณ์สุขและเศร้า บทกวีที่เกี่ยวกับดวงจันทร์นั้นมีมากมายแทบจะกล่าวได้ว่ากวีทุกคนเคยเขียนถึงดวงจันทร์อย่างน้อยก็บทหนึ่งแต่กวีที่เฉพาะเจาะจงเขียนถึงราตรีไหว้พระจันทร์ก็ไม่ไมีมากนัก แต่ชิ้นที่เด่นที่สุดคือ "วารีดุริยางค์" โดยซูตงปอ ซูตงปอมีชื่อจริงว่า ซูซื่อ และใช้ฉายาว่า ตงปอ เป็นกวีในยุคราชวงศ์ซ่ง ชาตะค.ศ.
1036 มรณะ 1101 ซูตงปอเขียนกวีแนวจินตนาการได้เยี่ยมยอด แต่ก็นั่นแหล่ะอัจฉริยะมักไม่ประสบความสําเร็จในวงราชการศักดินา ชีวิตของซูตงปอได้เป็นเพียงข้าราชการชั้นผู้น้อยเท่านั้น
"วารีดุริยางค์" ซูตงปอเขียนใน 1076 ขณะนั้นเขาอายุ 41 ปี รับราชการเป็นขุนนางท้องถิ่นที่มี่โจ ภริยาตายจากไปแล้ว น้องชายที่มีอยู่คนเดียวก็พลัดพรากอยู่ต่างถิ่น ในราตรีไหว้พระจันทร์อันน่าจะได้สมานสมัคคีครอบครัว แต่กวีกลับต้องรํ่าสุราอยู่เพียงเดียวดายพอปีถัดไป (
1077) ซูตงปอถูกย้านไปเมืองสวีโจวมณฑลเจียงซูเมื่อถึงวันไหว้พระจันทร์เขาได้เขียนกวีอีกบทหนึ่งไว้ว่า "ดวงจันทร์กลางฤดูสารท" กวีบทนี้กลางคืนฤดูสารท เพลินสุราจวบรุ่งสาง เมา ร้อยกรองกวีรําลึกถึงน้องจื่อหยิว
ยกสุราปุจฉานภาใส
จันทร์กระจ่างอย่างนี้มีเมื่อใด
คืนนี้ปีอะไรไม่รู้คราว
ใคร่โดยสารลมลับกลับสวรรค์
วังพระจันทร์สูงแท้กลัวแพ้หนาว
จึงฟ้อนร่ายรําหรูคู่เงาพราว
สวรรค์วาวฤาเท่าเนาผไท
บุหลันเลื่อนเดือนแดงฉายแสงส่อง
อาบนวลผ่องผู้ตื่นลืมหลับไหล
เดือนกับเราไม่มีที่แค้นใจ
ก็เหตุใดมักกระจ่างยามห่างกัน
มีร่วมเรือนพลัดพรากสุขและเศร้า
จันทร์แหว่งเว้าเต็มดวงล่วงเปลี่ยนผัน
แต่โบราณมีอยู่เป็นคู่กัน
ปรารถนามนุษย์นั้นแม้
พรากพันลี้ ยัง ร่วมเสพจันทร์นิรันดร์
ข้าพเจ้ายกจอกขึ้น และเชื้อเชิญดวงจันทร์ ให้ลงจากฟากฟ้า
มาร่วมดื่มเป็นเพื่อน ข้าพเจ้าหวังว่า จันทร์เจ้า คงจะรับคำเชิญ
ข้าพเจ้ายกจอกขึ้น และเชื้อเชิญ กิ่งไม้อันดกดาษ ด้วยดอก
ให้มาร่วมดื่มเป็นเพื่อน ข้าพเจ้าหวังให้มวลมาลีมีอายุยืนนาน
ทั้งสัญญาว่า จะไม่ไปเด็ด
เมื่ออยู่ร่วมกับดวงจันทร์ และดอกไม้
ข้าพเจ้าเริ่มมึนเมา และพวกเราล้วนไม่ไปใส่ใจกับเรื่อง ดี - ชั่ว
จะมีสักกี่คน ที่อาจเข้าใจถึงความเอิบอาบ ปิติ ของเรา
เมื่อมีทั้งสุรา มีทั้งจันทรา
ข้าพเจ้า จะปรารถนาให้ใครมาร่วมดื่มเป็นเพื่อนอีกเล่า ?
...............
